Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λαμπερά πνευστά, υποτονικά έγχορδα

Ο Ματίας Φορέμνι διευθύνει την ΚΟΑ στη «Συμφωνία αρ.5» του Μάλερ

Αλίκη Φιδετζή
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Λαμπερά πνευστά, υποτονικά έγχορδα

  • A-
  • A+

Σε μια ωραία συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής η ΚΟΑ έπαιξε τη «Συμφωνία αρ.5» του Μάλερ υπό τον Ματίας Φορέμνι (20/4/2018). Ηταν, επίσης, μια συναυλία καταφανώς και απαράδεκτα τσιγγούνικη αφού το έργο αυτό διαρκεί περίπου 70’ και δόθηκε μόνο του, δίχως διάλειμμα: με άλλα λόγια διήρκεσες μετά βίας λίγο περισσότερο απ’ ό,τι το μισό μιας κανονικής συναυλίας... Η εκτέλεση άφησε γενικώς καλές εντυπώσεις, παρ’ ότι –υπό άλλες συνθήκε– ίσως θα μπορούσε να άφηνε και καλύτερες.

Ο έμπειρος, ευφυής και, κυρίως, πραγματιστής 46χρονος Γερμανός αρχιμουσικός αξιοποίησε τις δεδομένες δυνατότητες του ελληνικού συνόλου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, επιτυγχάνοντας το βέλτιστο εφικτό αποτέλεσμα στο «παράθυρο» χρόνου των προβλεπόμενων δοκιμών. Ταυτόχρονα, οι περισσότεροι, αλλ’ όχι όλοι οι μουσικοί του αθηναϊκού συνόλου ανταποκρίθηκαν με θαυμαστή εγρήγορση, συγκινησιακή ετοιμότητα και κατάθεση ταλέντου.

publicity

Ειδικά το σώμα των πνευστών, στο οποίο ως γνωστόν ο Μάλερ στηρίζει αποφασιστικά μεγάλο μέρος της μουσικής του δραματουργίας, θαυματούργησε. Τα χάλκινα πνευστά, είτε στα ουκ ολίγα εκτεθειμένα σόλι τους, είτε στη συνεχή, βαρύνουσα συμμετοχή τους στο συνολικό συμφωνικό ακρόαμα, ήχησαν με βελούδινο, τονικά ασφαλή ήχο, αβίαστα, λαμπερά και ισορροπημένα, δίχως ολισθήματα. Ομοίως εξαιρετική ήταν η εξίσου βαρύνουσα συνεισφορά των ξύλινων πνευστών και των κρουστών.

Αντίθετα, παρ’ ότι καλά συντονισμένο και ελεύθερο λαθών, το παίξιμο του σώματος των εγχόρδων ήχησε εκφραστικά αμέτοχο και συχνά υποτονικό όσο κι’ αν ακολούθησε πειθαρχημένα και με εγρήγορση την δυναμική διεύθυνση του Φερόμνι. Ελειψαν συνολικά η ποιότητα και το βάθος έκφρασης, ενώ ιδιαίτερα αισθητή υπήρξε η απουσία εκλεπτύνσεων και συγκίνησης στη γενική διάπλαση αλλά και στο λεπτομερές ξετύλιγμα του βασικού ιστού της συμφωνικής αφήγησης.

Τυπικό και αναμενόμενο παράδειγμα στο συγκινησιακά πληθωρικό συγκεκριμένο έργο πρόβαλλε, βεβαίως, η απόδοση του περίφημου «Αντατζιέτο», όπου κυριαρχούν τα έγχορδα και του οποίου η αργά εκτυλισσόμενη, «λυγμική» φραστική ήχησε απογοητευτικά στεγνή και κενή από συναίσθημα. Το γεγονός αυτό φωτογράφησε για πολλοστή φορά το –αθεράπευτο;– έλλειμμα καλλιεργημένου ήχου στα έγχορδα της ΚΟΑ.

Ρεσιτάλ με Μπετόβεν

Στις 26/4/2018 ο πιανίστας Αρης Γραικούσης έδωσε ένα θαυμάσιο ρεσιτάλ στο Ιδρυμα Θεοχαράκη. Ο Ελληνας μουσικός επέλεξε να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα υπό τον τίτλο «L. V. Beethoven: Στη Βασιλεία του Ντο». Μεταξύ άλλων το ρεπερτόριο της βραδιάς περιλάμβανε δύο από τις διασημότερες –και δυσκολότερες- σονάτες του κορυφαίου Γερμανού συνθέτη.

Με δεδομένη τη θλιβερή κατάντια της αθηναϊκής μουσικής όσον αφορά την παρουσίαση βασικού πιανιστικού ρεπερτορίου, η επιλογή υπήρξε ευπρόσδεκτη και πολύτιμη˙ υπήρξαν δε στιγμές που, στοιβαγμένοι καθώς ήμαστε στην υπόγεια, χαμηλοτάβανη αίθουσα, αισθανθήκαμε –μεταξύ αστείου και σοβαρού!– κάπως σαν τους χριστιανούς της εποχής των ρωμαϊκών διωγμών που λάτρευαν κρυφά στις κατακόμβες τον απαγορευμένο θεό τους...

Ο Γραικούσης έπαιξε το «Ρόντο, op.51, αρ.1», τη «Σονάτα αρ.8, Παθητική, op.13», τις «32 Παραλλαγές, WoO 80» και τη «Σονάτα αρ.21, Βάλντσταϊν, op.53». Παλινδρομώντας αριστοτεχνικά μεταξύ αφ’ ενός της ελαφράδας και της κομψότητας του μοτσάρτειου ροκοκό και, αφ’ ετέρου, της πρωτορομαντικής εκφραστικής δριμύτητας του κινήματος «Θύελλα κι ορμή», το παίξιμό του διέθετε συνολική εποπτεία της δραματουργίας εκάστου έργου, σε βάθος αντίληψη του μουσικού του συντακτικού, περισσή εκφραστική αυτοπεποίθηση, ψαγμένη έκφραση και τόλμη.

Παρά κάποια σποραδικά ολισθήματα και στιγμιαία κομπιάσματα/χάσματα, που φανέρωναν τα όρια των υψηλών επιδόσεών του, ο έμπειρος πιανίστας ήξερε πολύ καλά πώς να οργανώνει σε νοηματικά ιεραρχημένες παραγράφους τη ροή της κυρίαρχα διανοητικής γραφής του Μπετόβεν, διαφοροποιώντας ευφυώς και με ευαισθησία ταχύτητες και δυναμικές, παρεμβάλλοντας προσεκτικά ζυγιασμένες στίξεις, ποικίλλοντας και νοηματοδοτώντας το παίξιμό του με μεταπτώσεις του τύπου τραχιά/απαλά, άγρια/τρυφερά, ορμητικά/διστακτικά κ.λπ.

Επιπλέον υπογράμμισε και υπηρέτησε κάθε κομμάτι με επιλογή διαφορετικού φάσματος έκφρασης και εκτέλεσης: το ανάλαφρο «Ροντό» παίχτηκε τρυφερά/στοχαστικά, οι δομικού/μαθηματικού ενδιαφέροντος «32 Παραλλαγές, WoO 80» δόθηκαν με δεξιοτεχνική δεινότητα, κομψότητα και αλά Μπαχ αποστασιοποίηση, ενώ στις δυο μεγάλες σονάτες δέσποσε η ορθολογικά οργανωμένη εκτόνωση του ανήμερου πρωτορομαντικού πάθους.

 

ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Μια αθώα αλλά αισθησιακή Γαλλίδα
Αληθινή αποκάλυψη υπήρξε η ζωντανή ακρόαση της όπερας του Σπύρου Σαμάρα «Δεσποινίς ντε Μπελίλ», που παρουσιάστηκε σε συναυλιακή μορφή στο Μέγαρο Μουσικής, στο πλαίσιο του 13ου κύκλου Ελληνικών Μουσικών Γιορτών.
Μια αθώα αλλά αισθησιακή Γαλλίδα
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Λουτσία» με vintage αξία
Η «Λουτσία ντι Λαμερμούρ» (1835) του Ντονιτσέτι συγκαταλέγεται στις απολύτως εμβληματικές όπερες του πρώτου ιταλικού ρομαντισμού, ανήκει στον πυρήνα του διεθνούς λυρικού δραματολογίου και η θεματική διαθέτει...
«Λουτσία» με vintage αξία
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Πρώτη αθηναϊκή για το πολυεθνικό τρίο Bell’arte
Με την οικονομική και καλλιτεχνική καθίζηση του Μεγάρου Μουσικής να γίνεται όλο και πιο αισθητή, η μουσική ζωή της Αθήνας περνά σε άλλη φάση, χαρακτηριζόμενη από προϊούσα αποδιοργάνωση και ευκαιρίες...
Πρώτη αθηναϊκή για το πολυεθνικό τρίο Bell’arte
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Ο Τίτος Γουβέλης παίζει Προκόφιεφ
Εχουμε σχολιάσει και παλαιότερα την ανάδυση μιας πολυπληθούς εμπροσθοφυλακής ικανών Ελλήνων πιανιστών –εύκολα έρχονται στον νου τουλάχιστον δέκα! οι οποίοι, βαθμιαία αλλά σταθερά, κυριαρχούν στο πεδίο της...
Ο Τίτος Γουβέλης παίζει Προκόφιεφ
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Μια σουίτα για τη «Φόνισσα»
Η βραδιά ξεκίνησε με την πρώτη παγκόσμια παρουσίαση της «Συμφωνικής σουίτας από την όπερα “Η φόνισσα”» του Γιώργου Κουμεντάκη. Η μετάπλαση υλικού από όπερα σε συμφωνική σουίτα είναι συνήθης, μουσικώς καθ’ όλα...
Μια σουίτα για τη «Φόνισσα»
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Αρωμα Βιέννης» με την Καμεράτα
Μια ελληνικής κοπής μουσική «Πρωτοχρονιά στη Βιέννη» πρόσφερε η Καμεράτα με τη συναυλία που έδωσε στην κατάμεστη, μεγάλη αίθουσα του κρατικού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, συμπράττοντας με σολίστες πνευστών και...
«Αρωμα Βιέννης» με την Καμεράτα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας