• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    24°C 21.6°C / 25.1°C
    2 BF
    55%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    22°C 21.6°C / 21.6°C
    1 BF
    62%
  • Πάτρα
    Σποραδικές νεφώσεις
    23°C 20.0°C / 24.3°C
    1 BF
    59%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    14°C 13.9°C / 18.1°C
    1 BF
    88%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    20°C 19.7°C / 19.7°C
    3 BF
    69%
  • Βέροια
    Ελαφρές νεφώσεις
    22°C 20.0°C / 23.7°C
    1 BF
    65%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    17°C 16.1°C / 17.9°C
    1 BF
    59%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    21°C 21.3°C / 21.3°C
    1 BF
    64%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.9°C / 23.9°C
    5 BF
    69%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    24°C 21.9°C / 23.9°C
    4 BF
    69%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.5°C / 24.9°C
    5 BF
    60%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    25°C 25.0°C / 25.0°C
    4 BF
    59%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.9°C / 23.9°C
    2 BF
    73%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    18°C 17.5°C / 17.5°C
    1 BF
    58%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    20°C 17.5°C / 22.3°C
    0 BF
    54%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.7°C / 25.7°C
    3 BF
    64%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    23°C 22.6°C / 22.6°C
    2 BF
    61%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    23°C 19.3°C / 23.3°C
    1 BF
    62%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    20°C 20.4°C / 20.4°C
    1 BF
    60%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    16°C 16.3°C / 16.3°C
    1 BF
    57%
Παραθερίζοντας στην Αίγινα

Παραθερίζοντας στην Αίγινα

  • A-
  • A+
Ακολουθήστε μας στο Google news

Υπό σκιάν

12 καλοκαιρινά διηγήματα

Το «Ανοιχτό βιβλίο», για τέταρτη συνεχή χρονιά, φιλοξενεί στις σελίδες του πρωτότυπα καλοκαιρινά διηγήματα.

Δώδεκα συγγραφείς, διαφορετικής ηλικιακής κλίμακας, θεματικού άξονα και αφηγηματικής παλέτας έγραψαν ευσύνοπτες καλοκαιρινές ιστορίες ειδικά για τους αναγνώστες μας (καθώς αυτές οι σελίδες προσφέρουν, εκτός από κριτική πυξίδα, και λογοτεχνική απόλαυση).

Μ’ άλλα λόγια, δώδεκα μυθιστοριογράφοι και διηγηματογράφοι έθεσαν στο κέντρο της μυθοπλασίας τους τη θερινή εμπειρία και μας έστειλαν κείμενα νοσταλγικά, περιπλανητικά, παιγνιώδη, αλλά και δύσθυμα, ευθέως ή πλαγίως πολιτικά, ενδοσκοπικά, ή ανατρεπτικά ―διηγήματα που θα μας συντροφεύσουν όλο το καλοκαίρι.

Μετά τον Γιώργο Σκαμπαρδώνη, τον Κώστα Κατσουλάρη, την Κάλλια Παπαδάκη, την Ελένη Γιαννακάκη και τον Νίκο Δαββέτα, το νήμα των ιστοριών πιάνει η Ελενα Μαρούτσου.

Επιμέλεια: ΜΙΣΕΛ ΦΑϊΣ

«Τι κάνει το ψάρι, μαμά;» ρώτησε η Αννα.

Ημασταν καθισμένοι οι τρεις μας στην προβλήτα της Αγίας Μαρίνας και παρακολουθούσαμε τους ψαράδες καθισμένους στη σειρά με τα καλάμια τους. Ενας από αυτούς είχε πιάσει ένα μικρό ψάρι κι εκείνο σπαρταρούσε πάνω στο τσιμέντο.

«Χορεύει» της είπε η μαμά.

Η μικρή μου αδελφή δεν ήξερε ότι τα ψάρια πεθαίνουν. Δεν ήξερε επίσης ότι οι σκύλοι κι οι γάτες πεθαίνουν. Ούτε ότι θα πεθάνουμε κι εμείς μια μέρα. Ηταν πέντε χρονών κι η μαμά μου έλεγε πως αυτό σημαίνει να είσαι τεσσάρων χρονών. Δεν έπρεπε λοιπόν να της χαλάσουμε την ηλικία.

«Μα δεν ακούω μουσική», επέμεινε η αδελφή μου.

«Καμιά φορά μπορεί να μην υπάρχει μουσική αλλά εμείς την ακούμε μέσα στο κεφάλι μας» είπε η μαμά και μας τράβηξε βιαστικά από το χέρι, μια που η μουσική στο κεφάλι του ψαριού σύντομα θα σταματούσε ενώ τα ερωτηματικά της Αννας δεν θα είχαν τέλος.

Ημασταν ήδη μια βδομάδα στην Αίγινα. Κάθε καλοκαίρι ερχόμαστε να μείνουμε δυο βδομάδες με τον παππού και τη γιαγιά που παραθερίζουνε πάντα στην ίδια πανσιόν.

Η λέξη «παραθερίζουνε» μου αρέσει πολύ, όπως μου αρέσουν και τα κίτρινα στάχυα που φυτρώνουνε πίσω από την πανσιόν μας. Η μαμά λέει πως δεν είναι στάχυα αλλά μπορεί να λέει πάλι ψέματα.

Μπορεί να μη θέλει να μάθει η Αννούλα πως τα στάχυα τα θερίζουνε. Εγώ όμως ξέρω πως όχι μόνο τα θερίζουνε, αλλά τα παραθερίζουνε κιόλας, γιατί αυτό σημαίνει να είσαι επτά χρονών. Ξέρεις πως όλα τελειώνουν. Ακόμα και τα ωραία. Ακόμα και το καλοκαίρι.
Την πανσιόν την έχει ο κύριος Βρασίδας.

Ο παππούς κι η γιαγιά τον λένε Βρισίδα, όταν δεν τους ακούει, γιατί όλη μέρα βρίζει τη Λίτσα, το κορίτσι που στρώνει τα κρεβάτια και καθαρίζει την κοινόχρηστη τουαλέτα. Εγώ τη Λίτσα τη λέω Ελίτσα, γιατί δεν έχουν μόνο οι μεγάλοι το δικαίωμα να αλλάζουν τα ονόματα.

Οταν ένα όνομα θέλει φτιάξιμο πρέπει να το φτιάχνεις, ακόμα κι αν είσαι επτά χρονών. Εγώ λοιπόν, μια μέρα που το κορίτσι είχε σκύψει κι έστρωνε το κρεβάτι μου, είδα εκείνη την ελίτσα που είχε στο πίσω μέρος απ’ το μπούτι της. Ζαλίστηκα και ιδρώσανε οι μασχάλες μου. Βγήκα στο μπαλκόνι και πιάστηκα απ’ την κουπαστή γιατί η πανσιόν κουνιότανε σαν βάρκα. Από τότε όταν βλέπω την Ελίτσα, ιδρώνω και ζαλίζομαι.

Μέχρι πέρσι στην πανσιόν δούλευε η κυρία Μερόπη, μια γυναίκα με πόδια χοντρά σαν κολόνες. Σε αυτές τις κολόνες σέρνονταν κάτι γαλάζια και μαύρα φίδια. Τα φίδια τα έλεγαν κιρσούς και τα έβγαλε απ’ την πολλή δουλειά. Ετσι έλεγε η μάνα μου.

Γιατί δεν λέει πάντα ψέματα. Μόνο όταν πρέπει να προστατεύσει την Αννα. Εγώ δεν χρειάζομαι προστασία κι άμα θέλω τον κύριο Βρασίδα τον νικάω. Είναι χοντρός και η μούρη του κοκκινίζει όταν γελάει ή όταν βρίζει την Ελίτσα μου. Χθες με φώναξε να μου δώσει ένα σύκο. «Μικρέ», μου είπε, «φάε αυτό να δυναμώσεις». Κρατούσε το ανοιχτό σύκο κι έβλεπα από μέσα τα σωθικά του να ξεχειλίζουν και να κολλάνε πάνω στα χοντρά του δάχτυλα.

Εγώ σύκα δεν τρώω γιατί με πειράζουνε στην κοιλιά. Μια φορά είχα μείνει μισή μέρα στην κοινόχρηστη τουαλέτα. Τότε που την καθάριζε η κυρία Μερόπη. Φέτος που ανέλαβε η κόρη της, μόνο αυτό μου έλειπε. Να με δει κλεισμένο εκεί μέσα.

Αποκλείεται μετά να με φιλήσει. Γιατί μια μέρα η Ελίτσα θα με φιλήσει. Θα δώσουμε ένα από αυτά τα φιλιά που δίνουνε οι ηθοποιοί στον κινηματογράφο και δεν θα σκουντήξουν οι μύτες μας. Θα της έχω γείρει το πρόσωπο λίγο στο πλάι. Θα περιμένω μέχρι του χρόνου που θα είμαι οκτώ κι αυτή δεκαοκτώ. Αμα είσαι δεκαοχτώ δεν σε συλλαμβάνει η αστυνομία. Εμένα δεν με πειράζει να με πιάσουνε. Να την έχω φιλήσει όμως πρώτα.

Σήμερα, αφότου γυρίσαμε από τη βόλτα στο λιμανάκι, η γιαγιά είχε κόψει καρπούζι να φάμε. «Να φτύνεις όμως τα κουκούτσια» είπε ο παππούς «γιατί έχουνε μέσα κυάνιο». Το κυάνιο αυτό ήτανε, λέει, δηλητήριο και μπορούσα να δηλητηριαστώ.

Μετά κατεβήκαμε όλοι μαζί στην παραλία. Η Αννα τσίριζε γιατί είχαμε ξεχάσει την Μπάρμπι της στο δωμάτιο. Εστειλαν εμένα να τη φέρω. «Κάνε τον κόπο, που είσαι πια κοτζάμ άντρας», είπε η μάνα μου. Ηταν από αυτές τις περιπτώσεις που η μαμά δεν έλεγε ούτε ψέματα ούτε αλήθεια, απλά βαριόταν να κουνηθεί.

Πήγα λοιπόν κι εγώ τρέχοντας γιατί δεν είχα βάλει σαγιονάρες κι έκαιγαν οι πατούσες μου μέσα στο μεσημέρι. Ανέβηκα τρέχοντας τη σκάλα. Γύρισα το πόμολο αλλά η πόρτα ήταν κλειδωμένη. Είπα να δοκιμάσω τη διπλανή, αυτή της γιαγιάς και του παππού.

Ηταν ξεκλείδωτη. Βγήκα στο μπαλκόνι τους και μ’ έναν πήδο βρέθηκα στο δικό μας. Το τζάμι ήταν κι αυτό κλειστό. Καθώς έξω είχε περισσότερο φως, στην αρχή δεν μπορούσα να δω καθαρά. Κόλλησα τη μύτη μου λοιπόν βάζοντας σκίαστρο τις δυο μου παλάμες.

Ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου ήταν η Ελίτσα. Είχε τα πόδια λυγισμένα κι ανοιχτά και σπαρταρούσε όπως εκείνο το ψάρι στο τσιμέντο. Ανάμεσα στα μπούτια της, σαν να το είχε μόλις γεννήσει, ήταν το κεφάλι του κύριου Βρασίδα.

Μπορούσα να δω το στόμα του να καταβροχθίζει την Ελίτσα σαν να ήταν σκισμένο σύκο. Τα δάχτυλά του είχανε πιάσει τις ρώγες της και τις έστριβαν όπως στρίβουμε το κουμπί του ραδιοφώνου μέχρι να πιάσουμε καλά τον σταθμό.

Μέσα στο κεφάλι μου άρχισε να ακούγεται μια μουσική από τύμπανα. Η Ελίτσα συσπόταν στους ήχους των τυμπάνων ενώ σε μια στιγμή το μάτι του Βρασίδα στράφηκε προς εμένα. Τότε σταμάτησε το φάγωμα του σύκου, σήκωσε το πρόσωπό του που κολλούσε κι έσταζε κι έβαλε το δάχτυλο στα πρησμένα χείλη σχηματίζοντας με αυτά έναν σταυρό.

Πριν εξαφανιστώ, πρόλαβα να δω το όργανό του να πάλλεται σαν να ήταν σήμαντρο σε κάποια πένθιμη καμπάνα.

Μπήκα στο δωμάτιο της γιαγιάς και του παππού κι έφαγα ένα ένα όλα τα κουκούτσια καρπουζιού που είχαν αφήσει στο πιάτο πάνω στο κομοδίνο. Ξάπλωσα στο κρεβάτι και περίμενα το κυάνιο να δράσει.

Με κλειστά τα μάτια και με δυσβάσταχτη ηδονή φαντάστηκα την Ελίτσα γερμένη πάνω στο άψυχο κορμί μου να τραντάζεται από οδύνη, να σπαρταράει και να χτυπιέται σε αυτό τον μακάβριο χορό που πρώτη φορά χόρεψα κι εγώ εκείνο το καλοκαίρι.
____________________________
Τελευταίο βιβλίο της Ελ. Μαρούτσου είναι η συλλογή διηγημάτων «Οι χυδαίες ορχιδέες» (Κίχλη, 2015).

ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Κολάζ και μοντάζ τεκμηρίων στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία
​Μέχρι το 2010, όταν ολοκλήρωσα τη διατριβή μου για το θέμα, η λογοτεχνία τεκμηρίων είχε ήδη κάνει αισθητή την παρουσία της με πολλούς συγγραφείς να είχαν γράψει πεζογραφήματα στηριγμένα σε εξωλογοτεχνικά...
Κολάζ και μοντάζ τεκμηρίων στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Βάζοντάς τα με τον εαυτό
Ο Φίλιπ Ροθ γεννήθηκε στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ τον Μάρτιο του 1933, ο μικρότερος από τους δυο γιους μιας οικογένειας Αμερικανοεβραίων που είχε μεταναστεύσει στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Σε...
Βάζοντάς τα με τον εαυτό
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ο Τ.Κ. Παπατσώνης και η κριτική της νεοελληνικής λογοτεχνίας
Η επισήμανση μελετητών και κριτικών ότι ο Τάκης Παπατσώνης δεν έδωσε κριτική προσοχή στα νεοελληνικά γράμματα, ενώ, αντιθέτως, επέμεινε, με την ευχέρεια που του παρείχε η ευρυμάθειά του αλλά και η άριστη...
Ο Τ.Κ. Παπατσώνης και η κριτική της νεοελληνικής λογοτεχνίας
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η άμυνα των ιδεών
Ξαναπιάνοντας το νήμα του προηγούμενου Σαββάτου -όταν σας παρουσιάσαμε τα σημαντικότερα βιβλία φιλοσοφίας και ξένης λογοτεχνίας του 2017- σήμερα συνεχίζουμε με τους τίτλους που ξεχωρίζουν. Εδώ οι ιδέες από τον...
Η άμυνα των ιδεών
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Στις βιβλιοθήκες του κόσμου
Βιβλία που κέντρισαν τον ειδικό ή τον απλό αναγνώστη, βιβλία που διανοίγονται σ’ ένα ευρύ φάσμα ιδεών, έκφρασης, αλλά και συνομιλίας, υπέρβασης ή ρήξης με άλλα βιβλία, βιβλία νεότερων ή παλαιότερων συγγραφέων,...
Στις βιβλιοθήκες του κόσμου
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Είναι πολλά τα μάτια της φαντασίας
Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης είναι καλός μπάρμαν. Παίρνει τα υλικά και τα βάζει σε πολύχρωμα σέικερ λογοτεχνικής ώσμωσης. Η διογκούσα φαντασία μετασχηματίζει λ.χ. τις μικρές αθερίνες σε τεράστια κήτη, αντιστρέφοντας...
Είναι πολλά τα μάτια της φαντασίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας