Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η αφήγηση ως κενοτάφιο

ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΑΤΣΗ, «Γάμπαρη Αμβρακικού», Μυθιστόρημα, Γαβριηλίδης, 2019, Σελ. 133

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η αφήγηση ως κενοτάφιο

  • A-
  • A+

Στο πρώτο της βιβλίο, τη νουβέλα «Χορός στα ποτήρια» (εκδ. Γαβριηλίδης, 2012), υποψήφια για το κρατικό βραβείο νουβέλας του 2013, η Γεωργία Τάτση αφηγήθηκε τις παράλληλες ιστορίες δύο αντρών μέχρι τον θάνατό τους. Εφτά χρόνια αργότερα επιστρέφει με ένα σύντομο μυθιστόρημα, στο επίκεντρο του οποίου θέτει τη σχέση της ηρωίδας της Αλεξάνδρας με την απούσα φιγούρα του πατέρα της. Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη και η αφήγηση ξεδιπλώνεται ανάμεσα σε έξι σταθμούς του μετρό, που αποτελούν ταυτόχρονα και τα κεφάλαια του μυθιστορήματος.

Δεύτερο σταθερό βήμα

Στο πρώτο μέρος οι αναπολήσεις της τριτοπρόσωπης αφηγήτριας επικεντρώνονται στην παιδική της ηλικία, σκιασμένη από την απουσία του πατέρα και από τα ομιχλώδη και αντικρουόμενα ενδεχόμενα για τους λόγους της. Στο δεύτερο μέρος τη σκυτάλη παίρνει η εφηβική και ενήλικη ζωή της Αλεξάνδρας στην Αθήνα, οι επαγγελματικές και συναισθηματικές διαδρομές της μέσα στην ταραγμένη δεκαετία του εβδομήντα, καθώς και η εμπλοκή της στην περιρρέουσα πολιτικοποίηση της εποχής. Το βιβλίο κλείνει με ένα σύντομο και συγκινητικό τρίτο μέρος, όπου η αφηγήτρια αποχαιρετά τη μητέρα της που πεθαίνει και κλείνει κατά κάποιον τρόπο τους λογαριασμούς της με το παρελθόν, αν μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτοί κλείνουν ποτέ.

Διάσπαρτες στο βιβλίο, με την τεχνική του θραύσματος, αποδεσμεύονται σταδιακά διάφορες πληροφορίες για την τύχη του πατέρα της υπό μορφή τεκμηρίων: και συγκεκριμένα του φακέλου του στο ψυχιατρείο όπου νοσηλεύτηκε και πέθανε κατά τη δεκαετία του πενήντα, χωρίς η Αλεξάνδρα να είχε ιδέα για αυτό μέχρι που τα εν λόγω έγγραφα βρέθηκαν στα χέρια της. Η έκπληξή της για τους πραγματικούς λόγους του θανάτου του πατέρα της, αλλά και για το γεγονός ότι κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής της εκείνος ήταν ακόμη εν ζωή, και όχι νεκρός όπως την άφηνε να πιστεύει η μητέρα της, αποτελεί το μυθοπλαστικό έναυσμα για να πραγματοποιήσει η Αλεξάνδρα έναν απολογισμό τής μέχρι σήμερα ζωής της, δίνοντας στο βιβλίο μια λεπτή συναισθηματική φόρτιση και στην αφήγηση τον χαρακτήρα μιας περαίωσης, μιας ετεροχρονισμένης ταφής ή ενός κενοταφίου που πρέπει στηθεί, προκειμένου η ζωή να συνεχιστεί.

Η διαρκώς μεταβαλλόμενη σχέση με την προσωπική ιστορία μας, η διαφεύγουσα ουσία από τα πορτρέτα των οικείων που διακοσμούν τη μνήμη μας, η αφήγηση ως τελετουργία λήθης και εξευμενισμού ενός αδικαίωτου παρελθόντος, μαζί με μια σειρά από άλλα, ελάσσονα θεματικά μοτίβα, συνέχουν αυτό το ήρεμα σπαρακτικό και βαθιά ειλικρινές μυθιστόρημα, που φέρνει στο φως πολύτιμες αλήθειες χωρίς να τις διατυμπανίζει.

 

ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Πέρασμα στην Ινδία
Η ταξιδιωτική πεζογραφία είναι ένα ιδιαίτερο, καθιερωμένο λογοτεχνικό είδος, το οποίο διακρίνεται για την πολλαπλότητα των αναγνώσεών του και τα πολιτισμικά και ανθρωπολογικά συμφραζόμενά του.
Πέρασμα στην Ινδία
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η φιλοσοφία και η ρητορική
Η έκδοση συλλογικών τόμων προς τιμή ενός πανεπιστημιακού δασκάλου που αφυπηρετεί είναι μια διεθνώς καθιερωμένη πρακτική, η οποία τείνει και αυτή να εκλείψει με τις διαδοχικές κρίσεις που μαστίζουν τα τελευταία...
Η φιλοσοφία και η ρητορική
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η αφλογιστία της χαράς
Η νουβέλα της Μαρίας Λαϊνά με τίτλο «Τι όμορφη που είναι η ζωή» είναι αφιερωμένη στον άνεμο. «O άνεμος έρχεται, ο άνεμος φεύγει» είναι η προμετωπίδα που προηγείται της εναρκτήριας σκηνής.
Η αφλογιστία της χαράς
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ψηφιδωτό από μικροσκοπικούς καθρέφτες
Τα βιβλία του καλύπτουν ένα ευρύ ειδολογικό, θεματικό αλλά και υφολογικό φάσμα, κυμαινόμενα από την πεζογραφία έως το θέατρο και το σενάριο για κινηματογράφο, από την παραβολή έως τον κοινωνικό ρεαλισμό, από...
Ψηφιδωτό από μικροσκοπικούς καθρέφτες
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Εκδοχές στοχαστικής ποίησης
Η Γιάννα Μπούκοβα, δίγλωσση ποιήτρια με σπουδές Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας και Ορφέας Απέργης, ποιητής, μεταφραστής και θεωρητικός της λογοτεχνίας.
Εκδοχές στοχαστικής ποίησης
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
O ελληνικός 20ός αιώνας του Αντώνη Λιάκου
Πότε αρχίζει και πότε τελειώνει ο 20ός αιώνας; Δεν πρόκειται για ευφυολόγημα του τύπου «Τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;», αφού, ιστορικά, τις εποχές δεν τις ορίζουν τα στρογγυλά νούμερα, αλλά...
O ελληνικός 20ός αιώνας του Αντώνη Λιάκου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας