Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο Νικόλας κι ο ροφός
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο Νικόλας κι ο ροφός

  • A-
  • A+

Καλοκαίρι - δέκα βλέμματα

Για έκτη συνεχή χρονιά, το «Ανοιχτό Βιβλίο» φιλοξενεί πρωτότυπα καλοκαιρινά διηγήματα. Δέκα συγγραφείς, διαφορετικής ηλικιακής κλίμακας και αφηγηματικής ροπής, έγραψαν ευσύνοπτες καλοκαιρινές ιστορίες, ειδικά για τους αναγνώστες μας (καθώς αυτές οι σελίδες επιμένουν τόσο στην κριτική πυξίδα όσο και στη λογοτεχνική απόλαυση). Μετά τη Βασιλική Ηλιοπούλου, τον Δημήτρη Φιλιππίδη, τον Παντελή Μπουκάλα, τη Ρούλα Γεωργακοπούλου, τον Γιάννη Γορανίτη και τη Μαρία Στασινοπούλου, το αφηγηματικό νήμα τυλίγει η δημοσιογράφος Ξένια Κουναλάκη.

Επιμέλεια Μισέλ Φάις

Ηρθαν με το φουσκωτό στον απόμερο κόλπο της Τήλου πριν από δύο εβδομάδες. Τρία αγόρια με ισάριθμα ψαροτούφεκα, τρία κορίτσια, κανένα ζευγάρι. Κάθε πρωί, οι άνδρες πάνε για ψάρεμα.

Οι γυναίκες πλήττουν αφόρητα. Δημιουργούν ψεύτικους έρωτες και τεχνητές κρίσεις, για να σκοτώνουν την ώρα. Και καλά ότι η μία γουστάρει τον έναν κι η άλλη τον άλλον και πως πριν δύο νύχτες μπήκε στη σκηνή της και και την πήρε αγκαλιά από πίσω. Τέτοια δηλαδή, παιδικά, όχι σεξ και προστυχιές. Σαν προσκοπική κατασκήνωση ή σαν πρωτόγονη κοινωνία στη δεκαετία του '80. Νεάντερταλ με πανεπιστημιακά πτυχία σε ένα ανέραστο κακέκτυπο της «Γαλάζιας Λίμνης». Τα κατάξανθα κατσαρά μαλλιά του Νικόλα είναι άλλωστε ίδια με του ξανθού πρωταγωνιστή της ταινίας. Οπως κι αν τον λένε.

Ειδικά όταν ο ήλιος είναι ντάλα, η κατάσταση γίνεται αφόρητη, ο χρόνος «κολλάει» και νιώθουν να παραφρονούν από την καθημερινή ηλίαση. Η σκιά είναι ακριβοθώρητη, πρέπει να περιμένουν να πλαγιάσουν κάπως οι αχτίδες του, να φυσήξει λίγος αέρας, να ξεμυτίσουν από τις σκηνές και τις τέντες. Εχουν κολυμπήσει, έχουν πλύνει τα πιάτα της προηγούμενης ημέρας, έχουν χρησιμοποιήσει ως τουαλέτα το διπλανό κολπάκι, έχουν διαβάσει, έχουν παίξει επιτραπέζια και περιμένουν υπομονετικά την επιστροφή των ψαράδων.

Τα αποθέματα τελειώνουν, τομάτες, πατάτες κ.λπ. Η ψαρίλα έχει γίνει μόνιμη γεύση στο στόμα τους. Παρ’ όλα αυτά, παριστάνουν τις ενθουσιασμένες όταν φτάνει το επόμενο μαγιάτικο καρφωμένο στο ψαροτούφεκο. Στην κωλοχτύπα γίνεται πάρτι κανονικό. Είναι άδικο να τσιγκουνευτούν επευφημίες, κάθεται ο Νικόλας δυόμισι ώρες για να ξεβραχώσει τον ροφό. Βουτάει, ξαναβουτάει, παθαίνει μανία.

Ειδικά ο Νικόλας είναι τρομερά πεισματάρης. Δεν φεύγει, αν δεν τον χτυπήσει. Μόνο καμιά φορά, όταν είναι πολύ κουρασμένος, βάζει σημάδι κι επιστρέφει την επόμενη. Κρίμα είναι να μη δείξουν ευγνωμοσύνη γι’ αυτήν την αυταπάρνηση.

Ανάβουν φωτιά, αργά το απογεύματα, και ξαναπεριμένουν, χρειάζονται ώρα πολλή αυτά τα τεράστια ψάρια να ψηθούν και λυσσάνε από την πείνα πλέον, όταν είναι έτοιμα. Ο Σταμάτης αναλαμβάνει να κάνει τον κλόουν, είναι το ουάν μαν σόου του, και η Ευρυδίκη με την Εμμανουέλα τον χαζεύουν. Δεν τους αρέσει ακριβώς σαν γκόμενος, αλλά έχει μια γοητεία. Μέχρι εκεί. Και στο έρημο νησί, ελλείψει σκληρού ανταγωνισμού, μοιάζει κάπως ομορφότερος από ό,τι στα σκαλιά της Νομικής, που θα μπορούσαν να παρατηρήσουν πως είναι κοντός, με αραιά μαλλιά και λίγη κοιλίτσα.

Το συγκεκριμένο απόγευμα τα δύο Ε (Ευρυδίκη - Εμμανουέλα), όπως τις αποκαλεί κοροϊδευτικά ο Σταμάτης, έχουν τσακωθεί με την Κατερίνα. Οχι για κάποιο ιδιαίτερο λόγο, από ανία και πείνα.

Η Κατερίνα έχει αποσυρθεί στη σκηνή της και κάνει ότι διαβάζει. Το δίδυμο συνωμοτεί εναντίον της. Οτι είναι κομπλεξική, επειδή έχει θέμα με το βάρος και τους γονείς της. Οτι έχει πολύ καιρό να σταυρώσει γκόμενο και κουβαλάει πικρία. Οτι στην παραλία κάνει πάντα τις λιγότερες δουλειές, σπάνια πλένει πιάτα. Από μακριά ξεπροβάλλει το φουσκωτό κι ανακουφίζονται οι γυναίκες που έρχεται παρέα και φαγητό.

Διακρίνουν δύο στη βάρκα, αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν ποιος λείπει. Μάλλον ο Νικόλας, γιατί βλέπουν μόνο μαύρα μαλλιά. Πλησιάζουν και ρίχνει άγκυρα ο Γιάννης, περίεργο γιατί αυτή είναι η δουλειά του Σταμάτη συνήθως. Είναι το πρώτο απειλητικό σημάδι.

«Κάτι δεν πάει καλά», σκέφτεται η Κατερίνα. Κοιτάζει τις άλλες δύο, ελπίζοντας να την καθησυχάσουν, αλλά τις βλέπει εξίσου θορυβημένες. Περπατούν προς το φουσκωτό, το νερό φτάνει μέχρι τα γόνατά τους. Κι όμως η Ευρυδίκη σπάνια βουτάει μετά τις πέντε. «Πού είναι ο Νικόλας;», ρωτάει η Εμμανουέλα και κρύβει το στήθος της με το ολόσωμο μαγιό που όλη μέρα ήταν τυλιγμένο γύρω από την κοιλιά της για να κάνει τόπλες. Υπάρχει μια επισημότητα σε αυτήν την κίνηση. Μια διαισθητική ένδειξη σεβασμού.

Ο Σταμάτης αρχίζει να κλαίει υστερικά, οι λυγμοί πνίγουν τα λόγια του, έχει πάθει κρίση πανικού, σαν να μην μπορεί να αναπνεύσει. Πιο ψύχραιμος ο Γιάννης περιγράφει, διακεκομμένα. «Ο ροφός είχε βραχώσει...τον είχε πιάσει μανία. Μας είπε να φύγουμε, εκείνος θα κάτσει. Είχαμε δει κάτι χταπόδια προχθές...και είπαμε να πάμε να δούμε...αν έχει θαλάμια, να αλλάξει λίγο η γεύση. Ολο ροφούς και μαγιάτικα τρώμε. Δεν ξέρω τι τον έπιασε τον Νικόλα. Πείσμα τρελό...Το ξέραμε ότι δεν πρέπει να τον αφήσουμε. Αλλά κάναμε τη μαλακία. Φύγαμε...Οχι πολύ. Μισή ώρα...Για τα χταπόδια. Δεν βρήκαμε τίποτα. Και γυρίσαμε...Τον βρήκαμε...Υποξία. Πρέπει να φύγουμε. Ολοι μαζί. Να πάμε στην αστυνομία...Να ειδοποιήσουμε. Δεν μπορούσαμε να τον ανεβάσουμε στο φουσκωτό».

Τα λέει όλα αυτά μηχανικά. Σαν ρομπότ. Λες και δεν έχει στενοχωρηθεί καν.

What’s on your mind?

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Νικόλα. Βλέπω το φουσκωτό να ξεπροβάλλει στον κόλπο της Τήλου. Είναι Αύγουστος του 1988 κι εκείνος έχει σγουρά μαλλιά και σώμα Αδωνη. Στο ψαροτούφεκο έχει καρφωμένο έναν ροφό δεκατέσσερα κιλά -το προσωπικό του ρεκόρ. Χαμογελάει θριαμβευτικά.

 Τελευταίο βιβλίο της Ξ. Κουναλάκη είναι το αυτοβιογραφικό αφήγημα «Στις ταινίες κλαίω στις πιο άσχετες σκηνές» (Πόλις, 2016).
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Θύτες και θύματα, τότε και τώρα
Το βιβλίο του Κώστα Ακρίβου είναι ένα τίμιο βιβλίο. Ξέρω καλά ότι ο όρος αυτός δεν είναι ούτε κριτικός ούτε φιλολογικός, αλλά νομίζω ότι αντικατοπτρίζει αυτό που εισπράττει κανείς όταν διαβάζει το μυθιστόρημα....
Θύτες και θύματα, τότε και τώρα
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Διαθήκη αγάπης
​Το μυθιστόρημα του Ζορζ Μπερνανός «Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημερίου» κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις σε εξαιρετική μετάφραση της Ιφιγένειας Μποτουροπούλου. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα...
Διαθήκη αγάπης
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ενα μυθιστόρημα βίαιης ενηλικίωσης
Το μυθιστόρημα του Κοζίνσκι εξακολουθεί για πάνω από μισό αιώνα μετά την έκδοσή του το 1965 να σοκάρει τους αναγνώστες και να προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις: άλλοι το θεωρούν αριστούργημα και άλλοι μια νοσηρή...
Ενα μυθιστόρημα βίαιης ενηλικίωσης
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Στα σπλάχνα της απουσίας
Ο Alejandro Zambra στο σύντομο μυθιστόρημά του «Η ιδιωτική ζωή των δέντρων» αφηγείται όσα συμβαίνουν ή όσα σκέφτεται ο Χουλιάν κατά τη διάρκεια μιας βραδιάς, όσο η γυναίκα του απουσιάζει. Η απουσία γεννά την...
Στα σπλάχνα της απουσίας
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Η αιωνιότητα της φαντασίας
Ο W.B. Yeats έχει γράψει ότι «ήταν πολλοί αυτοί που αγάπησαν το μέλλον σαν ερωμένη, και το μέλλον έσμιξε την ανάσα του με τη δική τους, τίναξε τα μαλλιά του, και τους έκρυψε την ίδια τους την εποχή. Ο William...
Η αιωνιότητα της φαντασίας
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Πρόζα λιτή, σχεδόν ψιθυριστή
Το «Καραβοφάναρο στο μαύρο νερό» κυκλοφόρησε το 1999, πριν από τη γραφή των «Νόρα Γουέμπστερ», «Μπρούκλιν» και «Διαθήκη της Μαρίας», μυθιστορήματα που κατέστησαν τον Τόιμπιν ευρύτερα γνωστό πέρα από τα σύνορα...
Πρόζα λιτή, σχεδόν ψιθυριστή

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας