Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οχι περιθώριο, αλλά κέντρο ακριβώς*

Οχι περιθώριο, αλλά κέντρο ακριβώς*

  • A-
  • A+

«Να είσαι ριζοσπάστης σημαίνει να φτάνεις μέχρι τη ρίζα. Και ρίζα είναι ο ίδιος ο άνθρωπος», έλεγε ο Μαρξ. Αυτή η αρχή διέπει και το είδος της δημοσιογραφίας που ασκεί και υπηρετεί ο Περικλής Κοροβέσης και η οποία χαρακτηρίζει και τη συνολική κοινωνική του παρουσία εδώ και πολλές δεκαετίες.

Η χρονική περίοδος από το 2012 μέχρι το 2014, την οποία καλύπτει το νέο του βιβλίο «Στο κέντρο του περιθωρίου» (εκδόσεις Opportuna), περιλαμβάνεται σ' εκείνο το ιστορικό διάστημα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «τα χρόνια που άλλαξαν την Ελλάδα». Οι μνημονιακές πολιτικές περνούν σαν οδοστρωτήρας πάνω από την κοινωνία και τα δικαιώματα, αφήνοντας πίσω τους ερείπια.

Η κοινωνία της δάνειας ευμάρειας δίνει τη θέση της στη γοργή εκπτώχευση μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού και η γενικευμένη, αλλά επίπλαστη, ευφορία του σημιτισμού αντικαθίσταται από ένα, επίσης, γενικευμένο αίσθημα κατάθλιψης και ματαιωμένων προσδοκιών ότι τα πράγματα θα πηγαίνουν διαρκώς από το καλό στο καλύτερο και ότι κάθε γενιά θα ζει καλύτερα από την προηγούμενη.

Περικλής Κοροβέσης - Εφημερίδα τών Συντακτών

Αυτή η κοινωνία, όπως λέει ο ίδιος ο Περικλής, δεν σκέφτεται ότι «τίποτα δεν είναι δικό μας» και ότι «όλα τα έχουμε δανειστεί από το μέλλον». Αυτή είναι και η καθοδηγητική γραμμή των αναλύσεών του.

Εμφάνιση της Εφ.Συν.

Παράλληλα, η αρθρογραφία του βιβλίου συμπίπτει με την εμφάνιση και ανάπτυξη της «Εφημερίδας των Συντακτών», ενός πρωτοποριακού για τα ελληνικά και διεθνή δεδομένα εγχειρήματος. Λέει πολύ όμορφα ο ίδιος: «Η εφημερίδα, θεωρητικά, είναι η παγκόσμια ιστορία της μιας μέρας. Εκφράζει αυτούς που δεν έχουν φωνή και είναι ανεξάρτητη από πολιτικούς, θρησκευτικούς ή οικονομικούς κύκλους».

Και για το εγχείρημα της «Εφ.Συν.» τονίζει:

Δεν περιμένουμε να έρθει ο σοσιαλιστικός παράδεισος, αλλά δημιουργούμε εκείνες τις συνθήκες που μας επιτρέπουν να ζούμε σήμερα με αξιοπρέπεια

Στην αντιφατική, δύσκολη και γεμάτη εμπόδια πορεία της «Εφ.Συν.» προς την ωρίμαση η παρουσία του Περικλή Κοροβέση είναι σημαντική, όχι μόνο με την αρθρογραφία του, αλλά και με την παρουσία και τον ξεχωριστό του λόγο. Γράφει σ' ένα σημείο του βιβλίου του: «Τα κυρίαρχα ΜΜΕ είναι οι βασικοί παραγωγοί της βλακείας... Κατά κανόνα η άγνοια και η βλακεία είναι τα σίγουρα καταφύγια που έχουν οι άνθρωποι.

Είναι πιο εύκολο να πιστέψεις έναν μύθο, απ' ό,τι να αναλύσεις την πραγματικότητα». Φυσικά, η ευκολία και η πίστη στους μύθους ανταποκρίνονται στη λογική της ήσσονος προσπαθείας και στην κουλτούρα της αυθεντίας που καλλιεργεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ανθρωπολογικά όμως ανταποκρίνεται εν μέρει και στην ιστορική μας ανάπτυξη, η οποία επιβάλλει τη λογική της εξασφάλισης του μέγιστου αποτελέσματος με τη μικρότερη δυνατή κατανάλωση ενέργειας - υλικής και πνευματικής.

Σήμερα έχει ξεχαστεί το «αγαθά κόποις κτώνται» και έχει υπερισχύσει η λογική της μασημένης τροφής, η οποία, συνήθως, είναι και τοξική. «Εγώ υπήρξα άριστος μαθητής. Μου πήρε δεκαετίες να ξεμάθω ό,τι έμαθα στο σχολείο», γράφει σ' ένα άρθρο του ο Κοροβέσης.

Η δικομματική

Στη διετία που γράφονται τα άρθρα, στην εξουσία βρίσκονται οι εκπρόσωποι του εκφυλισμένου δικομματισμού, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, κυβέρνηση που χαρακτηρίζει «φασίζουσα», λόγω του τρόπου διακυβέρνησης με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, των κοινοβουλευτικών πραξικοπημάτων, της περιστολής δικαιωμάτων, αλλά και της ακροδεξιάς ιδεολογίας με εκπροσώπους τους Μπαλτάκο, Κρανιδιώτη, Λαζαρίδη, Γεωργιάδη και Βορίδη.

Ο πρώτος βέβαια σ' ανοιχτή γραμμή με τη Χρυσή Αυγή, η οποία, όπως λέει ο συγγραφέας, «ανήκει σ' ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό ρεύμα, που έχει ισχυρές ρίζες στον κλασικό ευρωπαϊκό ναζισμό της δεκαετίας του 1930». Και για τις κοινωνικές της αναφορές εκτιμά ότι η Χ.Α. «δεν δημιούργησε κανένα κίνημα.

Εξέφρασε απλά τον βαθύ φασισμό αυτής της κοινωνίας, που θεμελιώνεται από τον Μεταξά, περνάει από τους συνεργάτες των ναζί κατακτητών, συνεχίζεται με τους παρακρατικούς του εμφυλίου πολέμου, για να εδραιωθεί μετά τον Γράμμο και το Βίτσι και να καταλήξει στη χούντα των συνταγματαρχών».

Εχοντας υπάρξει ένα πρόσωπο που αναζητούσε πάντοτε το «αλλά» στις βεβαιότητες της Αριστεράς, ο Κοροβέσης διαπιστώνει πικρά πως «εάν πεις τη δικιά σου αλήθεια, η οποία είναι διαφορετική από των άλλων, σε τρώει ο λύκος». Σ' αυτό το πλαίσιο, οι πολιτικές του αναλύσεις αφορούν πρωτίστως την Αριστερά εν γένει, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ ειδικότερα, του οποίου (ας μην το ξεχνάμε) υπήρξε βουλευτής. Στην περίοδο λοιπόν που μιλάμε, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στην αντιπολίτευση.

Τι γράφει για το κόμμα;

Τον Δεκέμβριο του 2012:

Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι ένα κομμουνιστογενές μόρφωμα που με όλα τα αζιμούθια κινείται προς τη σοσιαλδημοκρατία

Τον Μάρτιο του 2013:

Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να είναι ένα εκλογοκεντρικό-αρχηγικό κόμμα... Δεν αποτελεί απειλή για το σύστημα, αλλά εγγύησή του. Είναι μια σοσιαλδημοκρατία made in Greece, με εμπνευστές τον Λ. Κύρκο, ως προς την ασάφεια, και τον Αν. Παπανδρέου, ως προς την αμφισημία

Τον Ιούλιο του 2013:

Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αυτοπαγιδευτεί σε έναν κυβερνητισμό; Αν θέλει να εκφράσει την κοινωνία, πρέπει να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για όλα τα δυνατά εναλλακτικά σενάρια. Χρειαζόμαστε πολλά σχέδια Β

Και τον Οκτώβρη του 2014:

Το προπατορικό αμάρτημα του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται από τον εξουσιαστικό σοσιαλισμό, ο οποίος θέλει να κάνει τις αλλαγές που επιθυμεί με εργαλείο το κράτος και όχι την κοινωνία

Οσον αφορά το πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται το ελληνικό δράμα, δηλαδή την Ευρωπαϊκή Ενωση, ο Κοροβέσης αναρωτιέται μήπως πρέπει να δούμε ότι «επωάζει τον φασισμό του 21ου αιώνα».

Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Μαρκ Μαζάουερ και την ανάλυσή του για τη «σκοτεινή ήπειρο», ο Περικλής λέει ότι «η σημερινή Ευρώπη δεν είναι η Ευρώπη των λαών, της ισότητας, της δικαιοσύνης και της ευημερίας, αλλά η Ευρώπη του Καρλομάγνου, του Ναπολέοντα, του Χίτλερ και της Μέρκελ». Τι είναι αυτό που τους συνδέει; «Ολοι τους ήθελαν μια ενωμένη Ευρώπη, με την προϋπόθεση να την έχουν κατακτήσει πρώτα».

Για την αναβίωση του ρατσισμού με αφορμή το προσφυγικό, στο άρθρο του με τίτλο «Αδιάκριτες επιμειξίες» (Νοέμβριος του 2013 και πριν ξεκινήσει το μεταναστευτικό τσουνάμι), αναφέρει τα πολιτιστικά δάνεια του αρχαιοελληνικού πολιτισμού από μεγάλους πολιτισμούς, όπως του Ιράκ, της Συρίας, της Παλαιστίνης και της Αιγύπτου, και σημειώνει ότι «ο περίφημος ελληνορωμαϊκός πολιτισμός είναι μια επινόηση του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού του 19ου αιώνα».

«Κανονικά θα έπρεπε να ονομαζόμαστε πολιτισμός της Νοτιοανατολικής Μεσογείου», τονίζει, θυμίζοντας το πόσα χρωστάει ο ευρωπαϊκός πολιτισμός στους Αραβες και στο Ισλάμ». Και η πρότασή του; «Σ' αυτή την εποχή του ζόφου μας χρειάζεται ένας νέος διαφωτισμός, για να διαδοθούν οι αξίες της ανθρώπινης ζωής, που δείχνει πια να μην έχουν καμία σημασία για την Ε.Ε.».

*Το κείμενο βασίζεται στην ομιλία μου κατά την παρουσίαση του βιβλίου στις 21 Μαρτίου 2016.

Διαβάστε ΕΔΩ άρθρα του Περικλή Κοροβέση.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
«Η βαρύτητα στο ή»
Το πρώτο βιβλίο του Κώστα Γουρνά είναι ένα πολιτικό μυθιστόρημα για την ηθική και την επανάσταση. Τρεις πολιτικές ιστορίες, τρεις ερωτικές ιστορίες, φαινομενικά αυτοτελείς, που όσο κυλά η ιστορία...
«Η βαρύτητα στο ή»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Μέθεξις ανθρώπων και πραγμάτων
Το τελευταίο βιβλίο με τον δηλωτικό τίτλο «Κοινά, κοινότητες, κοινοκτημοσύνη, κομμουνισμός», με πρόλογο του Γιώργου Καλλή, ένα εκτενές επίμετρο του Γιώργου Περτσά, δύο παραρτήματα του Ιωάννη του Χρυσοστόμου...
Μέθεξις ανθρώπων και πραγμάτων
ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ευρώπη, Quo Vadis?
Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση κατέδειξε τα ιστορικά όρια και τους περιορισμούς της ευρωπαϊκής ενοποίησης, αλλά και τα καταστροφικά αδιέξοδα στα οποία οδηγεί ο νεοφιλελεύθερος δογματισμός, ο οποίος,...
Ευρώπη, Quo Vadis?
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
«Οι Αλβανοί ήταν και θα είναι οι λευκοί νέγροι της Ελλάδας»
Το νέο του βιβλίο, «Λάθος χώρα», ήταν μια ευκαιρία να μιλήσουμε με τον γνωστό συγγραφέα, Γκαζμέντ Καπλάνι, που έπειτα από 25 χρόνια εγκατέλειψε τη χώρα μας, για να μην τον ταπεινώσουν και τον εξοντώσουν ηθικά...
«Οι Αλβανοί ήταν και θα είναι οι λευκοί νέγροι της Ελλάδας»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Απονομή με άφιξη-έκπληξη
Για να 'ναι φέτος η Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου, τα βραβεία Athens Prize for Literature του περιοδικού «(δε)κατα» για το 2017 αναβαθμίζονται, με την έννοια ότι στην αποψινή τελετή απονομής τους στο...
Απονομή με άφιξη-έκπληξη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας