Ο διασημότερος «Αριστοκράτης και κλέφτης» στην ιστορία της λογοτεχνίας

Ενας διαρρήκτης άσος στις μεταμφιέσεις, ευφυής, δαιμονιώδης, γαλαντόμος, με απίστευτο σεξ απίλ και υπέροχο χιούμορ. Ενας λωποδύτης σαγηνευτικός και μυστηριώδης, με ιπποτικούς τρόπους και ευγενή αισθήματα, αριστοκράτης. Πραγματικός απατεώνας και τζέντλεμαν. Αρσέν Λουπέν, ο ήρωας του Μορίς Λεμπλάν, διασημότητα και σημείο αναφοράς της αστυνομικής λογοτεχνίας, ο σκληρός τιμωρός, που ποτέ όμως δεν σκοτώνει, απεχθάνεται να καταφεύγει στη βία, τα βάζει με τον πλούτο και την εξουσία, υπερασπίζεται τον ηθικό νόμο της κοινωνίας.

Ο Ρομπέν των Δασών της Μπελ Επόκ όπως τον χαρακτήρισαν επανακάμπτει στην ενεργό δράση με την «Εφημερίδα των Συντακτών» αυτό το Σαββατοκύριακο και αποκαλύπτει μερικά από τα χίλια πρόσωπά του: άλλοτε σοφέρ, άλλοτε τενόρος ή πράκτορας στοιχημάτων, πότε έφηβος, πότε ηλικιωμένος, άλλοτε ταξιδιωτικός πράκτορας στη Μασσαλία, Ρώσος γιατρός ή Ισπανός ταυρομάχος… Θα τον απολαύσουμε σε εννέα περιπέτειες, πλούσιες σε δράση, μυστήριο και ανατροπές, στο βιβλίο «Αριστοκράτης και κλέφτης», με όλα τα χαρακτηριστικά της κλασικής αστυνομικής αφήγησης από τον μετρ του είδους Μορίς Λεμπλάν.

Το «Αριστοκράτης και κλέφτης» πρωτοεκδόθηκε στη Γαλλία το 1907 και σημείωσε μεγάλη επιτυχία, είναι ουσιαστικά το βιβλίο που καθιέρωσε τον Μορίς Λεμπλάν και έκανε δημοφιλή τον ήρωά του Αρσέν Λουπέν, ο οποίος διαρκώς μεταμορφώνεται και ρίχνει τα τείχη ανάμεσα στο καλό και το κακό γελοιοποιώντας τη γαλλική αστυνομία και τον επιθεωρητή Γκανιμάρ. Διαχρονική πηγή έμπνευσης για τις τέχνες, κυρίως για τον κινηματογράφο (αλλά και για αληθινές κινηματογραφικές ληστείες!) – τελευταία o «Λουπέν» έγινε επιτυχημένη σειρά στο Netflix.

Οπως ο Λουπέν, έτσι και ο «πατέρας» του, ο Μορίς Λεμπλάν (Maurice Leblanc, 11 Δεκεμβρίου 1864 – 6 Νοεμβρίου 1941), έκανε τα πάντα με τον τρόπο που ήθελε. Γεννημένος στη Ρουέν της Νορμανδίας, γόνος ευκατάστατης οικογένειας, άφησε το εργοστάσιο νηματουργίας του πατέρα του για το Παρίσι, προκειμένου να γίνει δημοσιογράφος και συγγραφέας. Το 1905, ο εκδότης του μηνιαίου εγκυκλοπαιδικού περιοδικού Je sais tout του παρήγγειλε μια σειρά διηγημάτων στο ύφος των περιπετειών του Σέρλοκ Χολμς για να δημοσιευθούν σε συνέχειες. Ως το 1907 είχαν δημοσιευτεί εννέα διηγήματα, που εκδόθηκαν στο βιβλίο «Arsène Lupin, gentleman-cambrioleur», που έγινε «μπεστ σέλερ» της εποχής και παράλληλα αναγνωρίστηκε από τους διανοούμενους. Ετσι ο Λεμπλάν αποφάσισε να αφιερωθεί αποκλειστικά στις ιστορίες του Αρσέν Λουπέν.

Λέγεται πως για τον διάσημο ήρωά του βασίστηκε στον Γάλλο αναρχικό Μαριούς Ζακόμπ, του οποίου η δίκη τον Μάρτιο του 1905 πήρε μεγάλες διαστάσεις. Ανάμεσα στους δημοσιογράφους που την κάλυπταν ήταν και ο Μορίς Λεμπλάν. Ο Ζακόμπ απασχολούσε συχνά τις Αρχές με μια σειρά κλοπών στο Παρίσι και άλλες πόλεις της Γαλλίας, αλλά διακρινόταν από υψηλή αίσθηση του χιούμορ και γενναιοδωρία προς τα θύματά του. Να, λοιπόν, ακόμη μια απόδειξη πως η τέχνη μιμείται τη ζωή, που για τον Λεμπλάν μεταφράστηκε σε 17 μυθιστορήματα, 39 διηγήματα, καθώς και 5 θεατρικά, με ήρωα τον Αρσέν Λουπέν, γραμμένα από το 1905 έως το 1941.

Το 1908 ο Μορίς Λεμπλάν τιμήθηκε από το γαλλικό κράτος με το Παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής για την προσφορά του στη γαλλική λογοτεχνία. Ηταν όμως και η χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Arsène Lupin contre Herlock Sholmès», όπου ο Λουπέν καταδιώκεται από τον Σέρλοκ Χολμς. Μερικοί είχαν αναφωνήσει τότε πως «η μίμηση είναι η πιο ειλικρινής μορφή κολακείας», κάποιοι άλλοι εντόπισαν μια συναρπαστική αναμέτρηση κορυφής. Ποιος είναι καλύτερος; Ας το κρίνουν οι άπειροι θαυμαστές και των δύο λογοτεχνικών ηρώων.