Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο «Λεωνίδας» έχει και την Κάκια του

Λεωνίδας Λιακόπουλος, Χάρβεϊ Καϊτέλ, Θόδωρος Αγγελόπουλος

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο «Λεωνίδας» έχει και την Κάκια του

  • A-
  • A+
Η ταβέρνα στο Λυγουριό, ταυτισμένη με το Φεστιβάλ Επιδαύρου, μέρος της μυθολογίας του, δεν ήταν μόνο ο αγαπημένος Λεωνίδας, που πέθανε το 2017. Η σύζυγός του αναδεικνύεται χαρισματική και δυναμική προσωπικότητα μέσα από το βιβλίο του Φώτη Απέργη «Η Κάλλας, ο Μινωτής, ο Κουν και τα μαγειρευτά της Κάκιας».

Νόμιζες ότι τα ξέρεις όλα, κάποια τα έχεις κιόλας ζήσει. Διότι, αμάν πια κάθε καλοκαίρι με τα αφιερώματα για το Φεστιβάλ Επιδαύρου, χαρά του διευθυντή κάθε εφημερίδας και βαρεμάρα του καλλιτεχνικού συντάκτη. Και έρχεται ξαφνικά ένα βιβλίο και σε κάνει να καταπιείς τις προκαταλήψεις σου και να παραδεχθείς ότι υπάρχει ένας τρόπος να αναφερθεί κανείς στην Επίδαυρο, που αξίζει τον κόπο. Το να εστιάσεις σε ένα χωριό, το Λυγουριό, και σε μια ταβέρνα, τον «Λεωνίδα». Ή μάλλον καλύτερα στην οικογένεια Λιακόπουλου, που εξήντα χρόνια τώρα τη διαχειρίζεται.

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη με την Κάκια Λιακοπούλου

«Δύσκολα θα βρει κανείς τόσο στενή και πολύχρονη σχέση μεταξύ της καλλιτεχνικής κοινότητας και μιας τοπικής οικογένειας σε άλλες, διάσημες περιοχές του κόσμου με θεατρική παράδοση», γράφει στην εισαγωγή του λευκώματος «Η Κάλλας, ο Μινωτής, ο Κουν και τα μαγειρευτά της Κάκιας», με το ωραίο εξώφυλλο του Αλέκου Φασιανού, ο Φώτης Απέργης. Ο έμπειρος δημοσιογράφος δέχτηκε την πρόταση του Σταύρου Σάββα και της Ελληνογερμανικής Αγωγής να επιμεληθεί μια έκδοση για τη ζωή των καλλιτεχνών στα Επιδαύρια, «όπως αυτή αντανακλάται επί έξι δεκαετίες στην κοινωνία του Λυγουριού, μέσ' από τον "Λεωνίδα"». Γεμάτη μοναδικές φωτογραφίες.

Φαίνεται απλό; Για κάτσε να το οργανώσεις, χωρίς να ρίξεις φύρδην-μίγδην στο χαρτί μαρτυρίες και ντοκουμέντα. Κάθε λεξούλα του λευκώματος, κάθε φωτογραφία και λεζάντα είναι αντίθετα ένα κομματάκι σε ένα παζλ, εστιασμένο, βέβαια, αλλά και πολύ πλατύ. Ιστορία ανθρώπων και μαζί ενός θεσμού. Αλλά και μια ματιά στον τόπο μας, που από τότε που ξεκινάνε τα Επιδαύρια (1954), τόσο εκμοντερνίζεται και ανοίγει στον κόσμο. Για να καθίσουν κάποτε στις καρέκλες του «Λεωνίδα» ο Μιτεράν και ο Κέβιν Σπέισι, ο Χάρβεϊ Καϊτέλ και ο Αρμάνι, ο Πέτερ Στάιν και ο Πίτερ Χολ.

Ο Λεωνίδας Λιακόπουλος πέθανε, βέβαια, το καλοκαίρι του 2017. Ηρθε ο καιρός να βγει από τη σκιά η γυναίκα του η Κάκια, που είναι διάσημη για τα νόστιμα μαγειρευτά της (μερικά με συνταγές πρωταγωνιστριών σαν την Παξινού), αλλά ποιος μας είπε ότι δεν απέκτησε κι αυτή σιγά σιγά την πετριά με το θέατρο, ότι δεν ξέρει απέξω κι ανακατωτά τις παραστάσεις στην Επίδαυρο και ότι ως γυναίκα έξυπνη δεν έχει κι έναν εντελώς ιδιαίτερο και διαφορετικό, ίσως, από του συζύγου της και των δύο υπέροχων γιων τους, του Νίκου και του Γιώργου, τρόπο να καταλαβαίνει τους καλλιτέχνες; Ακόμα και να τους απομυθοποιεί με αγάπη και χιούμορ, να εκθέτει τις ανθρώπινες μικροαδυναμίες τους.

Αν το δεύτερο μισό του λευκώματος καταλαμβάνουν με τις μνήμες τους από Επίδαυρο και «Λεωνίδα» οι σταρ, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, σκηνογράφοι και φωτιστές (από τον μέγα Διονύση Φωτόπουλο μέχρι τη Στεφανία Γουλιώτη), το παραμύθι που διηγείται η Κάκια Λιακοπούλου, και ανοίγει το λεύκωμα, είναι ο θησαυρός του.

Σαν να τη βλέπουμε νέα κοπέλα, να επιστρέφει αργά το βράδυ από δοκιμή στο αρχαίο θέατρο, παρέα με τις φίλες της, «πολλές φορές με τα πόδια, κουβεντιάζοντας εντυπωσιασμένες με το φως του φεγγαριού». Η πρώτη παράσταση που είδε στη ζωή της ήταν η εναρκτήρια του φεστιβάλ, 1954, «Ιππόλυτος» του Ροντήρη. Η Κάκια περιγράφει το χωριό, που δεν είχε καν ρεύμα και νερό, σταδιακά να μεταμορφώνεται για να υποδεχθεί τους ηθοποιούς (μόνο του Εθνικού, μέχρι που έπεσε η χούντα και άνοιξε το φεστιβάλ). Ο Ροντήρης, ο Μινωτής, η Παξινού, η Κάλλας τη μαγεύουν, κι ας έβαλε τα γέλια όταν την άκουσε να τραγουδά στη Μήδεια, το 1961, «αμαθή» από όπερα.

Το θέατρο είχε μπει για τα καλά στη ζωή του χωριού, και όχι μόνο επειδή οι Λυγουριώτες νοίκιαζαν τα σπίτια τους στους καλλιτέχνες. Ακόμα και τον χειμώνα, «διασκέδαζαν παριστάνοντας οι ίδιοι τους ηθοποιούς σε παρέες στα σπίτια ή στα καφενεία», τραγουδώντας τραγούδια του Χατζιδάκι από τη «Λυσιστράτη», παίζοντας κάποιες αριστοφανικές σκηνές... Τι ωραίες εικόνες.

Ηταν πάντα γενναιόδωρη και τρυφερή, όπως και ο Λεωνίδας, με τους άφραγκους ηθοποιούς. «Γέμιζε το ψυγείο με φυλαγμένες μισές μερίδες. Δεν λέγαμε οχι. Πώς άντεχαν; Γιατί οι πρόβες ήταν κουραστικές. Ειδικά αυτές του Κουν δεν είχαν ωράριο, όπως είχαν του Εθνικού, ούτε και τέλος», λέει. Μια από τις πολλές παρατηρήσεις της, που φωτίζουν την ίδια την ψυχή του θεάτρου μας, τις συγκρούσεις, τις ιεραρχίες, τις σχολές, τις νοοτροπίες. Να μια ακόμα μεγάλη αρετή της δουλειάς του Φώτη Απέργη, δημοσιογράφου με κότσια. Δεν θέλησε να «καθοδηγήσει» τη χαρισματική συνομιλήτριά του απλώς σε ένα αγαπησιάρικο, συγκινητικό κείμενο. Ανέδειξε κι αυτά που συνήθως δεν γράφονται. Οπως την παρακάτω ιστορία γύρω από τις περίφημες φωτογραφίες που κοσμούν τον «Λεωνίδα» - και το λεύκωμα.

«Οταν κρεμάσαμε αργότερα ένα πορτρέτο του Κουν, κάποιοι του Εθνικού είπαν ότι μαγαρίστηκε το μαγαζί. Το Πάσχα, μετά τον θάνατο του Δάσκαλου, ήρθε ο Μινωτής και μόλις κάθισε στο τραπέζι του μας είπε κοιτάζοντας τη φωτογραφία του Κουν απέναντί του. "Πάρτε τον από κει που με κοιτάζει συνέχεια"».


info: Διατίθεται από την Ελληνογερμανική Αγωγή χωρίς χρέωση περιορισμένος αριθμός βιβλίων. Θα είναι, όμως, διαθέσιμο διαδικτυακά στο www.ea.gr.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Πορτρέτο μιας δημοσιογράφου και μιας εποχής
Το συνηθισμένο πρόβλημα με τα βιβλία που βγάζουν οι δημοσιογράφοι είναι πως, ειδικά όταν είναι απολογισμός της καριέρας τους, δεν αποκτούν εύκολη επικοινωνία με ένα πλατύτερο κοινό.
Πορτρέτο μιας δημοσιογράφου και μιας εποχής
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Γιεγιέδες, μεγαλοεκδότες και πράκτορες στη δίνη των Ιουλιανών
Ο Θεσσαλονικιός συγγραφέας στο νέο του μυθιστόρημα «Casa Μπιάφρα», που παίρνει το όνομά του από το πρώτο κοινόβιο της πόλης, στήνει έναν πολύχρωμο κόσμο που μπλέκεται το καλοκαίρι του 1965 σε πολιτικές...
Γιεγιέδες, μεγαλοεκδότες και πράκτορες στη δίνη των Ιουλιανών
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Σε online μονοπάτια εκδότες, βιβλιοπώλες και αναγνώστες
Αγοράζουμε βιβλία με ένα κλικ, παίρνουμε τηλέφωνο στο αγαπημένο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μας. Νέα ήθη κορονοϊκά και στον χώρο του βιβλίου, που χτυπιέται σκληρά από το lockdown. Και μαζί νέες συνήθειες.
Σε online μονοπάτια εκδότες, βιβλιοπώλες και αναγνώστες
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Οι σημερινοί 35άρηδες θυμόμαστε πόσο ωραία ήταν η ζωή πριν από την κρίση
Ο Ιάκωβος Ανυφαντάκης ήδη µε τα δύο βιβλία του, τη νουβέλα «Αλεπούδες στην πλαγιά» (2013) και τη συλλογή διηγηµάτων «Οµορφοι Ερωτες» (2017), είχε πάψει να αποτελεί πρόσωπο προς διερεύνηση, είχε κατακτήσει μια...
Οι σημερινοί 35άρηδες θυμόμαστε πόσο ωραία ήταν η ζωή πριν από την κρίση
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Κόμικς ερωτικό και ανίερο
Το λένε «Φεστιβάλ», το υπογράφουν οι Γιώργος Γούσης, Παναγιώτης Πανταζής και Γεωργία Ζάχαρη. Κλείνει στις σελίδες του όλη την αίσθηση, την εμπειρία της διοργάνωσης. Σε ρόλους guest από τη Μελίνα και τη...
Κόμικς ερωτικό και ανίερο
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Από τα τραύματα του Εμφυλίου στα σημερινά υπαρξιακά αδιέξοδα
Ο βραβευμένος συγγραφέας, Ηλίας Μαγκλίνης, στο τέταρτο βιβλίο του «Είμαι όσα έχω ξεχάσει» σκύβει με τόλμη πάνω στη δολοφονία του παππού του από την ΟΠΛΑ τον Ιανουάριο του 1944. Ξεσκονίζει επώδυνα οικογενειακά...
Από τα τραύματα του Εμφυλίου στα σημερινά υπαρξιακά αδιέξοδα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας