Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Βικτόρια Χίσλοπ: «Εχω συγγραφική εμμονή με την Ιστορία της Ελλάδας»

Βικτόρια Χίσλοπ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Βικτόρια Χίσλοπ: «Εχω συγγραφική εμμονή με την Ιστορία της Ελλάδας»

  • A-
  • A+
Η δημοφιλής Βρετανίδα συγγραφέας που μας επισκέπτεται τακτικά -μάλιστα έχει σπίτι στα Πατήσια- περιγράφει πώς μια απογευματινή βόλτα στο Σούνιο της έδωσε έμπνευση για το νέο της βιβλίο, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Εχει τίτλο «Οσοι αγαπιούνται» και ηρωίδα μια 15χρονη κοπέλα η οποία ζει τη γερμανική Κατοχή, εντάσσεται στον Δημοκρατικό Στρατό, βιώνει τον Εμφύλιο, την εξορία, τον παραλογισμό αλλά και τον έρωτα.

Την ξέρουν και οι πέτρες. Οχι μόνο οι δικές μας εδώ στην Ελλάδα (για τις οποίες γράφει κιόλας!), αλλά διεθνώς. Η λαϊκή αυτή φράση δεν αποτελεί ίσως κυριολεξία αλλά δεν είναι και υπερβολή για την περίπτωση της Βικτόρια Χίσλοπ.

Η συγγραφέας έχει κατορθώσει να γίνει διάσημη ήδη από το πρώτο της μυθιστόρημα, «Το Νησί», που κυκλοφόρησε το 2005 (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Διόπτρα), μεταφράστηκε σε 35 γλώσσες και έχει πουλήσει περισσότερα από 5 εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ έγινε και σίριαλ.

Μπεστ σέλερ ήταν και το επόμενο βιβλίο της «Ο Γυρισμός», ιστορικό μυθιστόρημα για τον ισπανικό Εμφύλιο. Η ενασχόλησή της με αυτό το γεγονός, καθώς και μια απογευματινή βόλτα στο Σούνιο της έδωσαν την έμπνευση για το νέο της βιβλίο, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός, με τίτλο «Οσοι αγαπιούνται».

Το βιβλίο αναφέρεται στην κατοχική Ελλάδα, όπου μια δεκαπεντάχρονη κοπέλα, η Θέμις, ζει τη γερμανική Κατοχή, εντάσσεται στον Δημοκρατικό Στρατό, βιώνει τον Εμφύλιο, ζει την εξορία (Μακρόνησος, Τρίκερι), τον παραλογισμό, τραύμα, αλλά και τον έρωτα. Ωστόσο, η ιστορία της έχει «καλό τέλος».

«Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς», μας λέει η συγγραφέας. «Χρειάζομαι την τελική κάθαρση. Μέσω αυτής λύνονται, αν όχι όλα, τα περισσότερα, και τη θεωρώ απαραίτητη για όλους τους αναγνώστες, όποιας χώρας. Εξάλλου, ένα μυθιστόρημα για να συγκινήσει χρειάζεται μια συναρπαστική ιστορία, δυνατούς χαρακτήρες, ενδιαφέρουσα πλοκή -τέτοια ώστε ο αναγνώστης να θέλει να γυρίσει και την επόμενη σελίδα- και στο τέλος ακριβώς αυτό: την κάθαρση!».

Η Χίσλοπ εργάστηκε πάνω από 20 χρόνια ως δημοσιογράφος, έχοντας ταξιδέψει πολύ. Ακριβώς γι' αυτό ξέρει και να ερευνά «κάτω από την επιφάνεια» όπως μας λέει. Ισως γι’ αυτό και έχει «συγγραφική εμμονή» με την Ιστορία της Ελλάδας: «Ερχομαι στην Ελλάδα τα τελευταία 45 χρόνια. Πλέον μένω εδώ αρκετά, σε ένα σπίτι στα Πατήσια, οι πιο κοντινοί μου φίλοι είναι Ελληνες. Ακόμα και στην Αγγλία οι περισσότεροι φίλοι μου Ελληνες είναι. Φυσικά και έχω συνδεθεί συναισθηματικά με τη χώρα. Δεν θα μπορούσε να ισχύει το αντίθετο! Οσο για το ενδιαφέρον για την Ιστορία... Μα πέφτεις πάνω της! Το ίδιο μού συνέβη και στην Ισπανία, με τη δική τους ιστορία, ειδικά την περίοδο του Εμφυλίου που γνωρίζω κάπως καλύτερα από τον ελληνικό. Ωστόσο, έφερε παρόμοια αποτελέσματα: ανοιχτά τραύματα, αιματοκύλισμα. Είσαι σε μια χώρα που αγαπάς και όταν αρχίζεις να "σκάβεις", μαθαίνεις για τη σκληρή ιστορία της που διόλου δεν μοιάζει στην επιφανειακή ομορφιά του τόπου. Αυτό συνέβη και με μένα. Εξάλλου, όπου κι αν έχω ταξιδέψει ανά τον κόσμο -και έχω ταξιδέψει σχεδόν παντού- πάντοτε αναρωτιόμουν: Τι είναι αυτό που κρύβεται κάτω από την "τουριστική" επιφάνεια του τόπου; Ποιες οι πληγές του;».

«Κάπως έτσι έμαθα και για τη Μακρόνησο. Ενα απόγευμα με πήγαν στο Σούνιο, στον Ναό του Ποσειδώνα και ενώ το τοπίο ήταν μαγευτικό, διέκρινα το νησάκι απέναντι. Ρώτησα και εξεπλάγην με τα όσα έμαθα. Αλλά όταν μου είπαν πως δεν μπορώ να πάω στη Μακρόνησο παρά μόνο με ειδική άδεια, τότε πείσμωσα. Επρεπε να μάθω, έπρεπε να πάω. Κάπως έτσι άρχισα ν’ ανακαλύπτω τραγικές ιστορίες, φτάνοντας από την Κατοχή στο κάψιμο των φακέλων της Ασφάλειας το 1989. Ελάχιστοι απ' όσους ρώτησα ήξεραν γι' αυτούς και έτσι απευθύνθηκα στα ΑΣΚΙ που με βοήθησαν πολύ».

Παρ’ όλη την έρευνα και τις πληροφορίες, η συγγραφέας όχι μόνο επέλεξε να μην πάρει καθόλου πολιτική θέση στο βιβλίο της, αλλά δηλώνει και πως φαντάζεται «ότι οι βασανιστές της Μακρονήσου δεν ήθελαν όλοι να κάνουν τόσο κακό. Ισως να αναγκάζονταν», μας λέει.

«Δεν θέλω να πιστέψω πως υπήρχαν άνθρωποι που χαίρονταν να κάνουν όλα αυτά τα απάνθρωπα βασανιστήρια». Καθώς η κουβέντα μας επεκτείνεται πάνω στο θέμα, καταλαβαίνουμε πως ίσως να μην έχει αντιληφθεί ακριβώς και την ευθύνη της Βρετανίας για τον ελληνικό Εμφύλιο. Πράγματι, η ίδια παραδέχεται πως «ελάχιστα γνωρίζουμε στην Αγγλία για τον ελληνικό Εμφύλιο, την εμπλοκή του Τσόρτσιλ και το τι συνέβη. Βασικά, δεν γνωρίζουμε τίποτα. Στο σχολείο ο Τσόρτσιλ διδάσκεται ως ήρωας! Αν κάτι μαθαίνουμε είναι για τη συμμετοχή των Βρετανών στον αγώνα της Κρήτης κατά των Γερμανών, μέσω των Επιχειρήσεων Ειδικών Αποστολών (SOE-Special Operations Executive) που και πάλι παρουσιάζονται σαν ήρωες».

«Αυτό το βιβλίο είναι το μοναδικό στο οποίο έχω βάλει μια σκηνή με βρετανικά στρατεύματα. Είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τέτοιο. Γενικά δεν με εμπνέει καθόλου η δική μου πατρίδα. Θέλω να γράφω για την Ελλάδα», μας λέει. Οσο για το καλύτερο σχόλιο που θα μπορούσε να της κάνει αναγνώστης, αυτό δεν είναι παρά το «με έκανες να νιώσω - με έκανες να σκεφτώ». «Δεν θα μπορούσα να προσδοκώ σε κάτι καλύτερο», καταλήγει.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Μπλιαχ... Φέισμπουκ και τουίτερ έχουν αντικαταστήσει τον Χριστό
Ο Τζόναθαν Φράνζεν, ο σταρ της αμερικανικής λογοτεχνίας, ο συγγραφέας των «Διορθώσεων» και της «Ελευθερίας», που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ωκεανίδα, ήρθε στην Αθήνα και μίλησε στην Ελληνο­αμερικανική Ενωση,...
Μπλιαχ... Φέισμπουκ και τουίτερ έχουν αντικαταστήσει τον Χριστό
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Δεν πιστεύω στα παραμύθια με καλό τέλος
Ο δημοφιλής Βρετανός συγγραφέας παρουσιάζει σήμερα στην Αθήνα το νέο του μυθιστόρημα, το «Εμείς», που μπήκε στη μακρά λίστα του φετινού Booker. Είναι η ιστορία ενός γάμου γραμμένη με μια αίσθηση περιπέτειας...
Δεν πιστεύω στα παραμύθια με καλό τέλος
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Οι παραμυθάδες Μόρισον, Γκαλεάνο και Τουέιν
​Τι συμβαίνει όταν οι μεγάλοι συγγραφείς του κόσμου αποφασίζουν να γράψουν για τους μικρούς αναγνώστες; Και τι συμβαίνει όταν οι μικροί αναγνώστες γνωρίζουν, μέσα από μοναδικά κείμενα, τους μεγάλους...
Οι παραμυθάδες Μόρισον, Γκαλεάνο και Τουέιν
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Η «εκδίκηση» των γυναικών
Να και μια χρονιά που μπορούμε, επιτέλους, να κάνουμε μια πρόβλεψη για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ξέροντας πως μάλλον θα πέσουμε μέσα. Από παντού ακούγεται η άποψη ότι το ένα από τα δύο Νόμπελ θα πάει σίγουρα σε...
Η «εκδίκηση» των γυναικών
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
«Δεν είμαστε όλοι μας μικρά παιδιά του εαυτού μας;»
«Ποιος μπορεί να παραμείνει σε ολόκληρη τη ζωή “καλό παιδί”; Ισως δεν έπρεπε να μεγαλώνει κανείς ποτέ για να μη βρεθεί ποτέ στο σημείο του “κάποτε”...».
«Δεν είμαστε όλοι μας μικρά παιδιά του εαυτού μας;»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΑ
Οι βραχείες λίστες
Είχαν μείνει λίγο πίσω χρονολογικά τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας, γι’ αυτό, όπως φαίνεται, θα απονεμηθούν φέτος και τα βραβεία του 2018, ακολουθώντας τα βραβεία του 2017, που δόθηκαν μόλις τον περασμένο...
Οι βραχείες λίστες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας