• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.2°C / 29.0°C
    2 BF
    46%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 22.4°C / 27.7°C
    3 BF
    54%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    26°C 24.0°C / 29.3°C
    3 BF
    49%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 27.5°C / 27.9°C
    3 BF
    44%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    24°C 20.7°C / 23.9°C
    2 BF
    73%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    28°C 21.8°C / 28.2°C
    2 BF
    58%
  • Κοζάνη
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    24°C 24.4°C / 28.1°C
    2 BF
    50%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    31°C 30.7°C / 30.7°C
    2 BF
    42%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    23°C 20.4°C / 22.8°C
    2 BF
    73%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    28°C 24.0°C / 27.9°C
    2 BF
    47%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    26°C 26.4°C / 26.8°C
    2 BF
    41%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.0°C / 24.7°C
    1 BF
    65%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.9°C / 23.9°C
    0 BF
    73%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    27°C 27.3°C / 27.3°C
    3 BF
    47%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    29°C 24.5°C / 29.9°C
    2 BF
    41%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    23°C 23.2°C / 24.8°C
    4 BF
    71%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.6°C / 28.8°C
    2 BF
    39%
  • Καβάλα
    Σποραδικές νεφώσεις
    24°C 23.8°C / 25.3°C
    2 BF
    58%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    23°C 21.7°C / 28.9°C
    2 BF
    80%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.5°C / 28.5°C
    2 BF
    51%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Το ταλέντο σήμερα συνίσταται στο να βρεις καλό μάνατζερ»

  • A-
  • A+
Στήριγμα ζωής και καταφύγιο είναι η ζωγραφική, όπως και η ποίηση, για τον σεμνό, λόγιο καλλιτέχνη, τον οποίο το Ιδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή τιμά με την έκθεση «Ο χρόνος της μνήμης στον εικαστικό λόγο του», που καλύπτει την πολύχρονη πορεία του.

Ζωγράφος από τους πιο σημαντικούς της γενιάς του, σεμνός και πράος, μα με δυνατή εικαστική γλώσσα. Από νεαρός ταξίδεψε σε Ευρώπη και ΗΠΑ, έχει εκθέσει σε όλο τον κόσμο, όμως σταθερά επιστρέφει στα «διδάγματα» της γενιάς του ‘30, στον δάσκαλό του Γιάννη Μόραλη, αλλά και στη βυζαντινή παράδοση. Διανοούμενος αλλά χωρίς επιτήδευση, πορεύεται συντροφιά με τον λόγο των φιλοσόφων και με τους στίχους των ποιητών, του Ελύτη, του Σεφέρη, της Δημουλά.

Ο Σωτήρης Σόρογκας ζωγραφίζει καθημερινά, ακόμα και στα 85 του χρόνια, «στήριγμα ζωής και καταφύγιο», μας λέει, ενώ το Ιδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή στην Αθήνα τον τιμά με την έκθεση που τιτλοφορείται «Σωτήρης Σόρογκας – Ο χρόνος της μνήμης στον εικαστικό λόγο του», που θα διαρκέσει έως τις 3 Απριλίου.

Περίπου 20 έργα, μεγάλων διαστάσεων τα περισσότερα, που καλύπτουν όλο το φάσμα της καλλιτεχνικής πορείας του, καταδεικνύουν τη φθορά του χρόνου και την προσπάθεια να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη της απουσίας και της απώλειας.

Η έκθεση χωρίζεται σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Οι δουλεμένες με ρεαλιστική φωτογραφική πιστότητα Πέτρες του, που αποτελούν μέρος της δουλειάς του από το 1958, έχουν συμβολική σημασία, με αναφορές στον ανθρώπινο μόχθο. Τα δημοφιλή Αλογά του αναδύονται από ένα κυριαρχο λευκό και συνήθως με το βλέμμα τους στραμμένο προς τα πίσω εκφράζουν την επιθυμία για αναζωογόνηση και ένα νέο ξεκίνημα. Τα Πορτρέτα του δίνουν έμφαση στον ψυχισμό των προσώπων. Και τέλος, τα Ανοίγματα -μεταξύ άλλων πηγάδια και μαύρες τρύπες- εκφράζουν ενδεχομένως την αγωνία του καλλιτέχνη και τον προβληματισμό του για το μέλλον της ζωγραφικής.

● Ποια από τις ενότητες της έκθεσης που καταγράφουν τη ζωγραφική σας πορεία θεωρείτε πιο σημαντική; Υπάρχει κάποιο έργο που αγαπάτε περισσότερο; Ισως και κάποιο που δεν έχετε ολοκληρώσει παρότι το θέλατε πολύ;

Είναι αλήθεια ότι κάθε ζωγράφος έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τα θέματα που επιλέγει να ζωγραφίσει, γιατί πιστεύω ότι η επιλογή τους αυτή καθορίζεται από ένα συναισθηματικό ή εννοιολογικό αιτούμενο, πολλές φορές μάλιστα με μη συνειδητό τρόπο. Πιστεύω ότι η επιλογή των θεμάτων καθορίζει σε ένα ποσοστό την επιθυμία των ζωγράφων να διατυπώσουν ένα είδος εξομολόγησης του ιδιαίτερου τρόπου που «βλέπουν» τον κόσμο.

Στην πρώτη μεγάλη μου αναδρομική έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη το 2011 αποκαλύφθηκε και σε μένα εναργώς η εμμονή -από τις πρώτες σπουδαστικές μου εργασίες μέχρι τώρα- να ζωγραφίζω ό,τι έχει γεράσει ή ό,τι οδεύει προς την εξαφάνισή του. Ερημοι τόποι, γκρεμισμένα σπίτια, ξύλα σε αποσύνθεση, παλιά πηγάδια, παλιά καΐκια, παλιά μηχανήματα και σκουριασμένες λαμαρίνες. Οι πέτρες έχουν στοιχεία ερημίας, όπως και τα πορτρέτα. Θα σας έλεγα δηλαδή ότι όλα τα έργα ή όλες οι περίοδοι είναι ένας πίνακας. Γι’ αυτό και σχεδόν ποτέ δεν βάζω ημερομηνίες σε ό,τι ζωγραφίζω. Υπάρχουν περίοδοι με τα άλογα, με τα πηγάδια, με τις σκουριές ή τα θαλασσινά ξύλα. Αρκετές φορές επανέρχομαι. Ημιτελές έργο δεν έχω. Ημιτελή αισθάνομαι την προσπάθειά μου να αφηγηθώ όλα όσα θα ήθελα.

● Αν υπάρχει ένα νήμα που συνδέει τα έργα σας αυτό είναι το πέρασμα του χρόνου, η φθορά, η μνήμη. Είναι, μήπως, μια προσπάθεια να αντιμετωπίσετε το φθαρτό της ύπαρξής μας, τον φόβο του θανάτου;

Δεν θα ήθελα να πω εγώ αν υπάρχει ή δεν υπάρχει κάτι στο έργο μου. Μπορώ να σας μιλήσω μόνο για τις προθέσεις μου γνωρίζοντας ότι και αν αυτές καταγράφονταν στο έργο -πράγμα που σχεδόν ποτέ δεν συμβαίνει- δεν θα δέσμευα κανέναν να τις δει. Επειτα, το έργο θα ήταν μονοδιάστατο και τούτο γιατί τα έργα τέχνης συγκροτούνται σε αξίες όταν οι σημάνσεις τους δεν είναι μόνο μιας συγκεκριμένης κατευθύνσεως.

Πρέπει να είναι πολυσήμαντα. Θεωρώ πως όταν οι ζωγράφοι διατυπώνουν με λόγια αυτό που ζωγραφίζουν, οι αναφορές αυτές έχουν αφετηριακό μόνο χαρακτήρα, ο οποίος απλώς περιγράφει τους λόγους από τους οποίους ξεκίνησε κάποιος να ζωγραφίζει κάτι. Ο Εγγονόπουλος έλεγε ότι η τέχνη «είναι μια διαμαρτυρία για τον θάνατο». Ισως να είναι ακόμα μια οδός που σε βοηθάει να απαλύνεις το πένθος που υπάρχει κρυμμένο σε κάθε άνθρωπο και περισσότερο σε αυτούς που καταφεύγουν στην τέχνη. Η υπέροχη Κική Δημουλά, της οποίας η ποίηση ήταν μια σπουδή θανάτου, έγραψε ότι η τέχνη «ορίστηκε αρμόδια να εκδίδει πιστοποιητικά εκκρεμούς ύπαρξης, επειδή έχει το χάρισμα να πάσχει». Με τέτοιο καημό, κανείς δεν τα καταφέρνει.

● Οι περισσότεροι συνδέουν τη ζωγραφική με το χρώμα, ωστόσο η δική σας γκάμα είναι λιτή, μαύρο, γκρι, λευκό... Πώς ζωγραφίζετε με το λευκό;

Στη ζωγραφική όλα τα χρώματα είναι φορείς μεγάλων δυνατοτήτων. Η σχέση μου με τα χρώματα είναι λατρευτική, κορυφώνεται με το άσπρο και το μαύρο που τα περιέχει όλα. Το κόκκινο, το γαλάζιο και τα άλλα τα χρησιμοποιώ με «διάκριση». Προσπαθώ να εφαρμόσω τη διδασκαλία του Μόραλη για την οικονομία των μέσων. Λίγο κόκκινο μπορεί και παίρνει τεράστιες διαστάσεις ανάμεσα στα γκρίζα.

Επειτα ο διάλογος του άσπρου με το μαύρο, δηλαδή το φως με το σκότος, είναι σχέση κορυφαίας σημασίας. Πιστεύω και εγώ ότι πηγάζει από την αρχαία τραγωδία. Για τους Βυζαντινούς το άσπρο έχει τη σημασία του πνευματικού χρυσού. Χρησιμοποίησα αυτά τα χρώματα γιατί πιστεύω ότι υπηρετούσαν αυτό που επιθυμούσα να καταγράψω. Θα ήθελα να σας τονίσω το «επιθυμούσα». Το φως, όπως και στην ποίηση του Σεφέρη, είναι δισυπόστατο. «Αγγελικό και μαύρο, φως», «Αγγελική και μαύρη, μέρα».

● Πότε αρχίσατε να ζωγραφίζετε, τι σας ώθησε στη ζωγραφική και ποιες ανάγκες σας τροφοδοτεί μέχρι σήμερα;

Οι καλλιτεχνικές μου τάσεις πρωτοεμφανίστηκαν στις μικρές τάξεις του Δημοτικού και μορφοποιήθηκαν οριστικά στην εφηβεία μου. Τότε ξεκίνησε και η γνωριμία μου με τη σκληρότητα του κόσμου, λόγω του αφύσικου σωματικού μου ύψους - 12 χρόνων ήμουν σχεδόν 2 μέτρα. Το γεγονός αυτό με κατέστησε στόχο μιας ανελέητης χλεύης των συνομηλίκων μου. Ετσι η ζωγραφική για εμένα λειτούργησε ως καταφύγιο και στήριγμα - μαζί με τα διαβάσματα. Μέσα από αυτά αναπτύχθηκε ένας εσωτερικός διάλογος που ακύρωνε λυτρωτικά την έξω πραγματικότητα εκπληρώνοντας νέες βαθύτερες ανάγκες ενός άλλου διευρυμένου κόσμου. Εκτοτε η ζωγραφική έμεινε απολύτως ταυτισμένη με τη ζωή μου.

● Είχατε την ευκαιρία να ταξιδέψετε και να ζήσετε για ένα διάστημα σε Ευρώπη και Αμερική. Τι σας προσέφερε αυτή η εμπειρία και ποια επίδραση είχε στη σκέψη και την τέχνη σας;

Θεωρώ πολύτιμη και άκρως αναγκαία την εμπειρία μου αυτή διότι λειτούργησε και λειτουργεί πάντοτε μέσα μου σαν σημείο αναφοράς ενός κόσμου, που είναι ταυτοχρόνως «ίδιος» και «άλλος» από ό,τι με συνιστά και με καθορίζει. Διότι έχω ζήσει σε έναν άλλον τόπο μιας άλλης πατρίδας ιδιομορφίες της οποίας ίσως να σηματοδοτούν έναν περισσότερο πνευματικό και ηθικό μαζί κόσμο. Με ιδανικά ακατάλυτα, ανυπότακτο στην ανελευθερία, μυθικό στις ιστορικές του διαστάσεις και ένθεο στις προσεγγίσεις του μυστηρίου του. Σε έναν τόπο που τον φαρμάκωσαν αιώνες. Ο μαρξιστής φιλόσοφος Κώστας Παπαϊωάννου, με τη γνωστή επιρροή του στον Καστοριάδη, έγραψε ότι στον κορμό της αρχαίας ουμανιστικής πνευματικής ελληνικής παραδόσεως, το Βυζάντιο προσέθεσε ένα μπόλι μιας άλλης πνευματικότητος μεταφυσικού χαρακτήρα, με διαστάσεις απροσμέτρητες διά το παρόν και διά το μέλλον, όπως θα έλεγε ο ποιητής.

Τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας, όπως και η χιλιόχρονη βυζαντινή και μεταβυζαντινή ζωγραφική, έμεναν και παραμένουν από τις πάσης φύσεως προοδευτικές δυνάμεις «το όπιον του λαού». Γι’ αυτό με παρηγορεί πάντα η γενιά του ‘30 και ανατρέχω σε αυτήν προς παρηγορίαν. «Την πατρίδα μου πάλι ομοιώθηκα». Ακούω και τον Σεφέρη να λέει στους υπερβόρειους στην απονομή του Νόμπελ ότι «είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια» και ότι «μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή» ή ότι «η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται». Σήμερα η κατακλυσμιαία εισβολή της αγγλικής γλώσσας με πρόσχημα τις ανάγκες των καιρών με παραπέμπει στην κτηνώδη βαναυσότητα του Τούρκου ηγέτη, ο οποίος, ανυποψίαστος για την ιερότητα του χώρου που σφετερίζεται, κρατάει σεντόνια να κρύψει ασπαίρουσες εικόνες πνευματικότητος, αδυνατώντας βεβαίως να συλλάβει τη σημασία τους. Θαυμάζω τον νέο γενναίο κόσμο που μας ταξιδεύει στο Διάστημα με την απίστευτη τεχνολογία του και με τα θαύματα για τις αρρώστιες μας. Δεν ξέρω όμως γιατί, εγώ, πέρα από όλα αυτά, περιμένω κάθε χρόνο μια Μεγάλη Παρασκευή μυρίπνοων ανθέων ως Ανάσταση και ελπίδα.

● Νομίζετε ότι παλαιότερα ήταν πιο δύσκολες οι εποχές για έναν καλλιτέχνη, να σπουδάσει, να εκθέσει τη δουλειά του και να ζήσει από αυτήν; Υπήρχε ωστόσο, όπως λέγεται, μεγαλύτερο ομαδικό πνεύμα;

Οι εποχές ποτέ δεν είναι ίδιες. Εχουν αλλάξει πολλά, άλλοτε εμφανώς κραυγαλέα και άλλοτε απλώς μετακινούμενα. Πιστεύω ότι σήμερα δεν υπάρχουν οι δυσκολίες του καιρού μου να σπουδάσεις ή να εξασφαλίσεις τον άρτον τον επιούσιον. Αναμφισβήτητα νομίζω ότι τότε ήταν μεγαλύτερο το ομαδικό πνεύμα γιατί εδέσποζαν κυρίως ιδεολογικά κριτήρια στις δραστηριότητές μας και όχι οικονομικά. Αρκούμεθα στα λίγα αδιαμαρτύρητα. Σήμερα επικρατούν περισσότερο ο ανταγωνισμός, οι δημόσιες σχέσεις ή το εμπόριο, αλλά η ζωγραφική πιστεύω ότι στις μέρες μας έχει περιθωριοποιηθεί.

Λίγοι ζωγραφίζουν πλέον αφού άλλες τέχνες επικρατούν στα επίσημα κέντρα. Τώρα, δεν χρειάζεται να σπουδάσεις την τέχνη σου. Σου προσφέρεται ακόπως. Κριτηρίων μη υπαρχόντων μπορείς να εκθέσεις το οτιδήποτε. Πρέπει όμως να σε βοηθήσουν επαγγελματίες προωθητές. Προτιμώντας βέβαια τα μουσεία που διαθέτουν κύρος, ιδιαίτερα όταν λέγονται «Μοντέρνας Τέχνης», και φυσικά τα μέσα ενημέρωσης, γιατί μέσω αυτών θα γίνει η ανάδειξη της δήθεν επαναστατικότητος ή των «κρυφών νοημάτων» που περιέχει το έργο. Το ταλέντο σήμερα συνίσταται στο να βρεις καλό μάνατζερ. Δι’ αυτής της μεθόδου, μπορείς να μπεις και στην Ακαδημία ή στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Μια σπασμένη καρέκλα χρειάζεται. Τα άλλα τα αναλαμβάνουν άλλοι.

● Πώς αντιμετωπίζετε σήμερα την οικονομική κρίση και την πανδημία, καθώς ανήκετε σε μια γενιά που έχει ζήσει μεγάλες κρίσεις, πόλεμο, εμφύλιο, χούντα... Είστε αισιόδοξος ότι θα αντεπεξέλθουμε; Η πολιτική διαχείριση σας ικανοποιεί;

Εγώ που έζησα την Κατοχή τρώγοντας χαρούπια και βλέποντας πεθαμένους ανθρώπους στους δρόμους... Η σημερινή κατάσταση φαντάζει γνωστή ρουτίνα με προβλήματα άλλου περιεχομένου. Νομίζω ότι σε λίγο θα έρθουν καλύτερες μέρες παρά τους τρομερούς, καθώς πιστεύω, ενεδρεύοντες κινδύνους απ’ τον επεκτατισμό της απεχθούς Τουρκίας, την υπογεννητικότητα των Ελλήνων και το αίσθημα μειονεξίας που δεσπόζει απαραδέχτως στις συνειδήσεις πάρα πολλών, κυρίως πολιτικών παραγόντων. Πιστεύω ότι ποτέ δεν διδάχτηκε αρκετά η ελληνική ιστορία και η σημασία του πνευματικού της περιεχομένου λειτουργώντας ως θεμέλιο αυτογνωσίας. Για τόσο δύσκολους καιρούς δεν νομίζω ότι οι διοικούντες έχουν υστερήσει.

● Για το μέλλον της ζωγραφικής είστε αισιόδοξος, καθώς η τεχνολογία, τα νέα μέσα, έχουν μπει για τα καλά στα «εργαλεία» των εικαστικών;

Οπως σας μίλησα και παραπάνω, η ζωγραφική όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παντού έχει χάσει την προτέρα σημασία της. Εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα το κίνημα της αντιτέχνης των ντανταϊστών εξακολουθεί να υπάρχει αναβαπτιζόμενο σε «νέα» τέχνη, «πρωτοποριακή» τέχνη, «σύγχρονη» τέχνη, land art, body art, video art, κατασκευές, happenings και πολλά άλλα.

Ο σπουδαίος ιστορικός τέχνης Ζαν Κλερ έγραψε: «Τα πιο ιταμά, τα πιο σκανδαλώδη, τα πιο χυδαία, συχνά τα πιο ηλίθια έργα σημερινής τέχνης εγγράφονται, υπό το διακριτικό σήμα “Σύγχρονη Τέχνη”, στην ιστορία των αριστουργημάτων του παρελθόντος. Ωστόσο, πιστεύω ότι η ζωγραφική εξακολουθεί να υπάρχει, έστω κι αν προβάλλεται περιορισμένα. Σπάνια τα μουσεία σύγχρονης τέχνης φιλοξενούν και ζωγραφική. Πιστεύω πως υπάρχουν και σήμερα ζωγράφοι οι οποίοι, όταν έρθει ο καιρός, θα αναδυθούν έστω κι αν δεν ξοδεύουν τον χρόνο τους για προβολή. Πιστεύω ακόμα ότι η ζωγραφική, σήμερα ιδιαίτερα όπου τα πάντα εκβιομηχανίζονται, είναι ανάγκη να υπάρχει ώστε να λειτουργεί σαν προστατευτικός θύλακας από το στέγνωμα της ζωής.

INFO: Ιδρυμα Β.&Ε. Γουλανδρή, Ερατοσθένους 13, Παγκράτι, τηλ. 210 7252895, goulandris.gr. Εως 3 Απριλίου. Την έκθεση έχει επιμεληθεί ο γενικός διευθυντής του Ιδρύματος, Κυριάκος Κουτσομάλλης.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Ενας ηδονιστής, κοσμοπολίτης δημιουργός με ελληνική ψυχή
Η έκθεση «John Craxton. Μία ελληνική ψυχή» περιλαμβάνει συνολικά 90 έργα, πολλά από αυτά άγνωστα έως τώρα και προερχόμενα από το Craxton Estate, χωρισμένα σε τέσσερις ενότητες, που καλύπτουν όλες τις περιόδους...
Ενας ηδονιστής, κοσμοπολίτης δημιουργός με ελληνική ψυχή
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Νέα εκθέματα στην Αθήνα και αναδρομική Ρόρρη στην Ανδρο
Με ανανεωμένη παρουσίαση της συλλογής του θα υποδεχτεί τους επισκέπτες του το Ιδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή με την έναρξη λειτουργίας των μουσείων από τις 14 Μαΐου.
Νέα εκθέματα στην Αθήνα και αναδρομική Ρόρρη στην Ανδρο
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
To σφυράκι θα χτυπήσει... στο διαδίκτυο
Μέσα σε αυτό το ιδιαίτερο κλίμα, το Greek Sale του διεθνούς οίκου Bonhams ανανέωσε το ραντεβού του για τις 18 Νοεμβρίου, με υψηλής ποιότητας και διαχρονικής αξίας έργα ελληνικής ζωγραφικής.
To σφυράκι θα χτυπήσει... στο διαδίκτυο
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
«Επιστρέφουν» οι Ελληνες καλλιτέχνες της Διασποράς
«Αφαιρετικές προσεγγίσεις» 19 πρωτοποριακών εικαστικών μας οι οποίοι έδρασαν και αναγνωρίστηκαν στις μητροπόλεις της τέχνης, τη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, το Λονδίνο, μέσα από έργα της συλλογής του Ιδρύματος Β. &...
«Επιστρέφουν» οι Ελληνες καλλιτέχνες της Διασποράς
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
10 επιμελητές προτείνουν 10 νέους καλλιτέχνες
Μια από τις πλέον δημοφιλείς και ιστορικές εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, που ξεκίνησε πριν από 22 χρόνια, τα «ROOMS», επιστρέφουν δυναμικά. Ετσι, 10 επιμελητές εκθέσεων, ιστορικοί και θεωρητικοί της τέχνης...
10 επιμελητές προτείνουν 10 νέους καλλιτέχνες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας