Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Βουτάω στα χρώματα και ζωγραφίζω...

Η Πέπη Σβορώνου στο ατελιέ της τη δεκαετία του '60

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Βουτάω στα χρώματα και ζωγραφίζω...

  • A-
  • A+

Με τα υπέροχα ζωγραφιστά φορέματά της, πραγματικά έργα τέχνης, η Πέπη Σβορώνου (1934-2011) κατέκτησε τη δεκαετία του '60 την Ελλάδα, την Αμερική και την Ευρώπη, από την Αθήνα ώς την 7η λεωφόρο της Νέας Υόρκης, το Παρίσι, το Λονδίνο, το Αμστερνταμ.

Μεγαλωμένη σε ένα αστικό και έντονα καλλιτεχνικό περιβάλλον, μοντέλο του Γιώργου Ζογγολόπουλου («πόζαρα για ένα μαρμάρινο επιτύμβιο κρατώντας αντί για δάφνη... ένα πινέλο», έγραφε), μαθήτρια του Παπαλουκά και του Μόραλη, σύζυγος του σπουδαίου ζωγράφου Δημοσθένη Κοκκινίδη (μάλιστα μεγάλωσαν στην ίδια γειτονιά στο Νέο Φάληρο και συναντήθηκαν στην Καλών Τεχνών), καθιερώθηκε πρώτα ως σχεδιάστρια μόδας, χωρίς όμως να εγκαταλείψει ποτέ τη ζωγραφική. Μια ζωγραφική που διακρίνεται για την τολμηρή, πληθωρική, ανυπότακτη στο σχέδιο χρήση του χρώματος. «Βουτάω στα χρώματα και ζωγραφίζω», έλεγε η ίδια αφοπλιστικά.

Τη ζωγράφο μπροστά από τη σχεδιάστρια μόδας έχει στόχο να αναδείξει η έκθεση-αναδρομή στο έργο της Πέπης Σβορώνου που οργανώνει το Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης, από την ερχόμενη Τρίτη στο Μέγαρο Εϋνάρδου, και περιλαμβάνει περίπου 110 έργα: 80 πίνακες -λάδια, ακρυλικά, μεικτή τεχνική-, σχέδια, μελέτες για ζωγραφιστά φορέματα και λίγα επιλεγμένα ενδύματα. Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο ιστορικός τέχνης δρ Σπύρος Μοσχονάς.

«Χρόνια φίλοι με την Πέπη Σβορώνου, πάντα αναρωτιόμουν όταν συναντιόμασταν πώς αυτή η κλασική μορφή Ατθίδας έκρυβε μέσα της ένα τόσο ενεργό ηφαίστειο το οποίο "ξερνούσε" λάβα πάνω σε κάθε τελάρο, ούτως ώστε η ζωγραφική της να οδηγείται εκτός των συνήθων ελληνικών χρωματικών ορίων της εποχής της» επισημαίνει ο ιστορικός τέχνης Ανδρέας Ιωαννίδης.

Η πρώτη ατομική έκθεσή της έγινε τον Μάιο του 1989 στην γκαλερί «Μέδουσα», με τις μορφές ζώων και παράδοξων όντων, τις μεταφυσικές συνθέσεις με ιπτάμενες μορφές και αλληγορικές σκηνές να κυριαρχούν στα έργα της.

Το 2001, η ενότητα της δουλειάς της είναι επηρεασμένη από τα τραγικά γεγονότα στο Σαράγεβο, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, ανακαλούν μνήμες φόβου από τον ήχο της σειρήνας στα χρόνια της Κατοχής, «τη μάνα μου να με τυλίγει σε μια κουβέρτα και να τρέχουμε στο καταφύγιο, το ανατριχιαστικό μακρόσυρτο "πεινάααω" στους δρόμους, τον τρόμο που μου δημιουργούσαν μικρή όπως ήμουν οι Γερμανοί με τις ψηλές, καλογυαλισμένες μαύρες μπότες, τους πεθαμένους στους δρόμους» περιέγραφε η ίδια.

«Ομως είναι ο χώρος της Ανατολής όπου όλα αυτά συμβαίνουν. Γι' αυτό μεταχειρίζομαι τώρα τις μικτές τεχνικές, τον πλούτο των υφασμάτων, τον μικρόκοσμο της φύσης και ό,τι μπορεί να με μεταφέρει στον κόσμο του παραμυθιού. Σε πολλά έργα, πίσω από το παραμύθι κρύβεται υπαινικτικά κάτι απειλητικό. Σε άλλα υπάρχουν φανερά οι μαύρες φιγούρες, παρουσία ενός τραγικού στοιχείου»

Τα έργα της έκθεσης στο Μέγαρο Εϋνάρδου προέρχονται από το εργαστήρι της Πέπης Σβορώνου και μπορούν να αποτελέσουν αφετηρία «για να μελετηθεί η δουλειά της», όπως μας λέει ο σύντροφός της Δημοσθένης Κοκκινίδης. «Ηταν μια γυναίκα που δούλευε πολύ και δούλευε με το χρώμα μόνο. Δεν κρατούσε μολύβια και στιλό, δεν σχεδίαζε, ήταν ζωγράφος του χρώματος που έχει βάρος υλικό». Ο ένας επηρέαζε τον άλλο; «Δεν είχαν συγγένεια τα έργα μας. Συζητούσαμε όμως επί ώρες και κάναμε ο ένας παρατηρήσεις για τη δουλειά του άλλου. Η Πέπη είχε μάτι που δεν του ξέφευγε τίποτα... Μου έλεγε να ζωγραφίζω σε μεγάλες επιφάνειες, ενώ εκείνη προτιμούσε τα μικρότερα έργα για να ελέγχει τη λαδομπογιά». Ποιο ήταν το ιδιαίτερο στίγμα της; «Ζωγράφος της ζωής και του θανάτου, έκανε έργα που κρύβουν συγκινήσεις, εκφράστηκε με τόλμη, μια γνήσια εξπρεσιονίστρια».

Η τελευταία τους εικαστική συνάντηση ήταν το 2010 στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, όπου οργανώθηκε η έκθεση «Πέπη Σβορώνου-Δημοσθένης Κοκκινίδης, μικρή αναδρομή. 50 χρόνια μαζί στην τέχνη», και το κοινό είχε την ευκαιρία να δει το καλλιτεχνικό τους σύμπαν. Οπως έγραφε τότε ο Α. Ιωαννίδης: «Το σημαντικότερο, νομίζω, έγκειται στη διερεύνηση της πολυδιάστατης συνάντησης δύο κόσμων, του ανδρικού και του γυναικείου. Και τούτο γιατί, κατά τη γνώμη μου, ενυπάρχουν σε αυτήν κάποια κλειδιά της ανθρώπινης ευτυχίας».

Info: Μέγαρο Εϋνάρδου, Αγίου Κωνσταντίνου 20. Εγκαίνια Τρίτη 15/1 στις 20.00. Διάρκεια έως 23/2. Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 12.00-18.00, Σάββατο 11.00-17.00.

 

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Ερωτικά γυμνά με έμπνευση Μπουκόφσκι
Φανατικός αναγνώστης και θαυμαστής του Τσαρλς Μπουκόφσκι, ο συλλέκτης Βλάσης Φρυσίρας, διαβάζοντας την ποιητική συλλογή του με τίτλο «Η αγάπη είναι ένας σκύλος από την κόλαση» («Love is a Dog from Hell»),...
Ερωτικά γυμνά με έμπνευση Μπουκόφσκι
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Ρέμπραντ - Βερμέερ στο Αμπου Ντάμπι
Με μια μεγαλειώδη έκθεση, «Ρέμπραντ, Βερμέερ και η Χρυσή Εποχή της Ολλανδίας», εγκαινιάζει το πρόγραμμά του για το 2019 το Λούβρο στο Αμπου Ντάμπι. Από τις 14 Φεβρουαρίου μέχρι τις 18 Μαΐου θα εκτεθούν...
Ρέμπραντ - Βερμέερ στο Αμπου Ντάμπι
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Η ζωή της όλη... Αρτε Πόβερα
Πρωτοπόρος της Αρτε Πόβερα, η σπουδαία εικαστικός Μαρίζα Μερτζ, 92 ετών σήμερα, έχει την τιμητική της στην γκαλερί Bernier/Eliades. Στις 13 Δεκεμβρίου, εγκαινιάζεται ατομική έκθεσή της με έργα ζωγραφικής,...
Η ζωή της όλη... Αρτε Πόβερα
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Οι ζωγράφοι που λάτρεψαν τη γυναίκα
«Αρωμα γυναίκας στην ελληνική ζωγραφική» είναι ο τίτλος της έκθεσης στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη σε συνεργασία με την Εθνική Πινακοθήκη. Ογδόντα πέντε εξαίρετοι πίνακες της νεοελληνικής ζωγραφικής...
Οι ζωγράφοι που λάτρεψαν τη γυναίκα
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Τα Γιάννενα έχουν την Μπιενάλε τους
Στα Ιωάννινα χουν τη λίμνη και τις φυσικές ομορφιές, το κάστρο και τα μουσεία, το Πανεπιστήμιο και τον φοιτητόκοσμο τα Ιωάννινα, τώρα αποκτούν και Μπιενάλε. Μια νέα καλλιτεχνική και πολιτιστική διοργάνωση, η...
Τα Γιάννενα έχουν την Μπιενάλε τους
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ
Η απεργία στο Χάρβαρντ συναντά τη Ρωσική Πρωτοπορία
Χείμαρροι επανάστασης, πρωτοπορίας, χρώματος, φόρμας και δημιουργίας κατακλύζουν τους τρεις ορόφους της Μονής Λαζαριστών στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή δύο εκθέσεις:...
Η απεργία στο Χάρβαρντ συναντά τη Ρωσική Πρωτοπορία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας