Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο σκοτεινός ποιητής που αγάπησε τη ζωή

Ο Θάνος έφυγε γιατί ήθελε να φύγει...

Αλεξάνδρα Κατσαρού

Ο σκοτεινός ποιητής που αγάπησε τη ζωή

  • A-
  • A+

Ο Θάνος Ανεστόπουλος των Διάφανων Κρίνων ήταν μόλις 49 ετών. Πέθανε το Σάββατο τα ξημερώματα. Από καρκίνο. Μας είχε ανακοινώσει ο ίδιος την ασθένειά του ένα πρωί, πέρυσι τον Μάιο, μέσα από τη σελίδα του στο facebook. Πάθαμε σοκ.

«Θέλω να μοιραστώ μαζί σας...» ήταν ο τίτλος του post του.

Κι έγραφε: «Η πρακτική της συγκάλυψης της ασθένειάς μου περισσότερο κακό μού κάνει ψυχολογικά, παρά καλό. Επιθυμώ να αρθρώσω αυτήν την ασθένεια και να το μοιραστώ μαζί σας, παρά να συνεχίσω να αποφεύγω την αλήθεια. Πάσχω από μεταστατικό καρκίνο των οστών. O οποίος στη διάγνωσή του είναι αρκετά επιθετικός. Βρίσκομαι σε θεραπεία εδώ και τρεις μήνες περίπου. Προσπαθώ να ακούσω και να γνωρίσω το σώμα μου στη νέα αυτή κατάσταση. Ζω το στάδιο της αποδοχής αυτής της νέας καθημερινότητας που είναι γεμάτη από όμορφες και άσχημες διαπιστώσεις. Η μεγαλύτερη από αυτές μέχρι στιγμής υπήρξε η ανθρώπινη αδυναμία μα και η ανθρώπινη δύναμη».

Δεν έδειχνε όμως, ακόμα και σε εκείνη την άγρια φάση, απαισιόδοξος.

«Είμαι σε μια δύσκολη μάχη, μα νιώθω δυνατός και μαχητής και ελπίζω να βγω νικητής από αυτήν».

Δεν βγήκε ποτέ νικητής, δυστυχώς. Ενάμιση χρόνο άντεξε και μήνα τον μήνα, μέρα τη μέρα, έπεφτε.

Δεν χάθηκε όμως όλο αυτό το διάστημα, δεν εξαφανίστηκε.

Εδωσε κάποιες συναυλίες, δύο ιστορικές πέρυσι τον Σεπτέμβριο με τα Διάφανα Κρίνα στην Τεχνόπολη, μία πιο μετά στο Παλλάς και μία, τελευταία, στη Μονή Λαζαριστών, στη Θεσσαλονίκη, συγκλονιστική. Πριν από έναν-δυο μήνες.

Ο ίδιος δεν μπορούσε καν να περπατήσει, έβγαλε όλο το live καθισμένος σε έναν καναπέ επί σκηνής. Με μαγκούρα έσερνε τα αδύνατα πόδια του.

Σε αυτή τη συναυλία είπε ένα-δυο τραγούδια και ο Γιάννης Αγγελάκας.

Αμέσως μετά τον είδαν στα παρασκήνια, μόνο του στην άκρη, να κλαίει γοερά και με λυγμούς. Δεν άντεξε, έσπασε.

«Ο Θάνος θα ήθελε να βάλουμε να πιούμε», έγραψε ο Σωκράτης Μάλαμας και πολλοί τον αποχαιρετήσαμε έτσι ακριβώς, προχθές και χθες. Πίνοντας και τραγουδώντας.

Γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη τον Φεβρουάριο του 1967.

Τα Διάφανα Κρίνα σχηματίστηκαν το 1991 με τον Θάνο τραγουδιστή, συνθέτη, στιχουργό και συνιδρυτή τους.

Σφράγισαν με τα άλμπουμ τους μία εικοσαετία περίπου. Τη δική μας εικοσαετία.

Σκοτεινή μουσική και «μαύροι» στίχοι, όχι απαραιτήτως πεσιμιστικοί, δημιουργούσαν ένα πολύ dark και γοητευτικό ηχητικό περιβάλλον.

Το «Εγινε η απώλεια συνήθειά μας» (1996) και το «Κάτι σαράβαλες καρδιές» ήταν τα δύο πρώτα τους άλμπουμ, αυτά που τους τοποθέτησαν στον χάρτη της ελληνικής ροκ σκηνής.

Απέκτησαν φανατικούς φίλους, τα live τους ήταν sold out και ο κόσμος τούς ακολουθούσε πιστά. Διαλύθηκαν το 2009.

«Στη φωνή του Θάνου πνίξαμε τις λύπες. Μας συνόδευσε σε χαρές, μεθύσια, διλήμματα και καλά σφραγισμένες στιγμές της εφηβείας. Εβαλε στα παιδικά μας δωμάτια τον Μποντλέρ. Μας μίλησε με τη φωνή του Ουράνη και του Καψάλη. Είδαμε στη διάρκεια των live, που κρέμονταν από μια κλωστή, έναν σύγχρονο καταραμένο ποιητή», έγραψε κάποιος αποτυπώνοντας πλήρως την προσωπικότητα του Θάνου και πώς αυτός μας επηρέασε όλους.

«Ο Πόε ήταν ίσως η μεγαλύτερή μου αγάπη και μία από τις αιτίες που με έκαναν να αναθεωρήσω τα πάντα γύρω από τα πάντα», είχε αποκαλύψει.

Αγαπημένη του φράση, η φράση του Νίτσε «να θυμάσαι τη θνητότητά σου».

Τι άλλο έλεγε ο Θάνος σε εκείνο το σοκαριστικό του post; Εκλεινε με μια αισιόδοξη προτροπή προς όλους μας. «Θέλω να σας στείλω όλη τη θετική μου ενέργεια. Ζήστε την κάθε σας μέρα με αλήθεια, έρωτα, αγώνα και δημιουργία. Ζήστε την κάθε ημέρα σας σαν να ήταν η τελευταία σας. Γιατί συχνά στην καθημερινότητά μας μεγεθύνουμε μικρά προβλήματα παραμερίζοντας και ξεχνώντας τι σπουδαίο και μεγάλο δώρο είναι η ζωή που μας δόθηκε».

Πάντως αν βασιστούμε στα δικά του λόγια, αυτά με τα οποία ξεκίνησε τις συγκλονιστικές του συναυλίες στην Τεχνόπολη, μπορούμε να χαμογελάσουμε, έστω και πικρά.

Ο Θάνος έφυγε γιατί ήθελε να φύγει.

«Ζούμε όση ζωή θελήσουμε να ζήσουμε», είχε πει από σκηνής.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα αλλά οι δικοί του θέλουν να παραμείνει σε στενό κύκλο. Ας το σεβαστούμε.

Τελευταίος Σταθμός (2008)

Μουσική: Διάφανα Κρίνα. Στίχοι: Θάνος Ανεστόπουλος

«Σβήνει το φως / από τα μάτια μου / κι όλα όσα έζησα / μπρος μου περνάνε. Στέκομαι εδώ /

στον τελευταίο σταθμό / με όλα όσα αγάπησα / και πήγαν χαμένα. Δε μετανιώνω πια /

όλα ή τίποτα / δάσος και ερημιά / αυτή ήταν η ψυχή μου / πάει πια. Σαν νοσταλγώ /

πουλιά με πάν' μακριά / πόνο δεν νιώθω πια / μόνο θυμάμαι. Πάντα έλεγες / πως η ζωή είν’ στιγμές /

κύμα που σκάει σ’ ακτές / κερί που λιώνει. Δεν κόβεται στα δύο η ζωή / είναι ήλιος και μαζί βροχή /

κι ούτε για μια αιωνιότητα / δεν θ’ άλλαζα μια μέρα απ’ αυτή. Δεν κόβεται στα δύο η ζωή /

είναι κόλαση, παράδεισος μαζί / κι αυτά που έζησα / είτε άσχημα, είτε όμορφα /

ήσαν εγώ κι εσύ. Δεν κόβεται στα δύο η ζωή / είναι ήλιος και βροχή μαζί».

 

ART - ΝΕΑ
«Θα προστατέψουμε τη μνήμη του Λουκιανού»
Χθες το «Πρώτο Θέμα» κυκλοφόρησε δίνοντας ως δώρο στους αναγνώστες του ένα cd με τραγούδια του Λουκιανού Κηλαηδόνη. Μόλις την περασμένη Τρίτη πέθανε ο Λουκιανός, πρόλαβε ωστόσο η εφημερίδα να καπαρώσει την...
«Θα προστατέψουμε τη μνήμη του Λουκιανού»
ART - ΝΕΑ
Το τελευταίο αντίο στον Λουκιανό
Η οικογένεια του Λουκιανού Κηλαηδόνη αποφάσισε τελικά να εκτεθεί η σορός του στο θέατρο Μεταξουργείο ώστε να μπορέσουν να τον αποχαιρετήσουν όσοι το επιθυμούν. Κι αυτό γιατί καμία τελετή δεν θα γίνει στην...
Το τελευταίο αντίο στον Λουκιανό
ART - ΝΕΑ
Ενας χρόνος χωρίς τον θρυλικό starman
Σαν αύριο πέθανε ο Ντέιβιντ Μπάουι. Αν ζούσε θα γιόρταζε χθες τα 70 χρόνια του. Οι φίλοι, οι συνεργάτες, ο κόσμος όλος δεν τον ξεχνά και τον τιμά με το συγκινητικό ντοκιμαντέρ «The last five years», το βίντεο...
Ενας χρόνος χωρίς τον θρυλικό starman
ART - ΝΕΑ
Η ισχύς εν τη ενώσει και στις συναυλίες
Δυο γυναίκες που ζουν μέσα στη μουσική, μας μιλούν για όσα τις εμπνέουν και τις ωθούν μπροστά. Η Ευανθία παρουσιάζει για πρώτη φορά κομμάτια από πρόσφατες κινηματο-γραφικές ταινίες, όπως «Νοτιάς», «Nadide...
Η ισχύς εν τη ενώσει και στις συναυλίες
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Το γράψιμο είναι ένα στοίχημα που μία στις δέκα κερδίζεις»
Μια απρόσμενη συνάντηση με αφορμή το νέο cd «Πολιορκημένος χρόνος», μια ωραία συνεργασία. Ο Ανδρέας Κατσιγιάννης της Εστουδιαντίνας της Νέας Ιωνίας μελοποιεί Τίτο Πατρίκιο, ο ποιητής απαγγέλλει και γνωστοί...
«Το γράψιμο είναι ένα στοίχημα που μία στις δέκα κερδίζεις»
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Πάμε «Βόλτα στα Εξάρχεια»...
Παρέα με τα τραγούδια του Ασιμου, του Σιδηρόπουλου, της Αρλέτας, της Γώγου, στη μουσική σκηνή «Σφίγγα», στη γειτονιά που αγαπά και όπου κατοικεί από μικρός και έγινε για τον ίδιο η πνευματική του μεταπολίτευση.
Πάμε «Βόλτα στα Εξάρχεια»...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας