Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Eνα έπος για τον Μπομπ Μάρλεϊ

Μάρλον Τζέιμς, ο νικητής τού Man Booker

AP Photo / Alastair Grant

Eνα έπος για τον Μπομπ Μάρλεϊ

  • A-
  • A+

«Θα ήμουνα ευτυχής αν άρεσε και μόνο σε δύο ανθρώπους» δήλωσε ο Μάρλον Τζέιμς. «Δεν είμαι εύκολος συγγραφέας». Κι όμως. Το μυθιστόρημα «A Brief History of Seven Killings» του 44χρονου Τζαμαϊκανού, που ζει εδώ και χρόνια στη Μινεάπολη των ΗΠΑ, πήρε το βράδυ της Τρίτης από τα χέρια της Καμίλα, της δούκισσας του Κέμπριτζ, το περιζήτητο βραβείο Man Booker και θα αναγκάσει χιλιάδες αναγνώστες σε όλο τον κόσμο να το αναζητήσουν.

Φτάνει και περισσεύει το θέμα του για να προκαλέσει ενδιαφέρον, όσο δύσκολο κι αν είναι, κυρίως χάρη στη γλώσσα του, που ό,τι σλανγκ υπάρχει στην Τζαμάικα και τα πέριξ την χρησιμοποιεί, αλλά και λόγω των... 75 χαρακτήρων που εναλλάσσονται στις 688 σελίδες τού paperback, καθένας και η δική του εκδοχή της ιστορίας. Αλλος πράκτορας της CIA, άλλος βουλευτής, άλλος έμπορος ναρκωτικών, άλλος δημοσιογράφος, άλλος κακοποιός.

Κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος είναι ο Τραγουδιστής, The Singer. Με άλλα λόγια ο Μπομπ Μάρλεϊ. Ο Μάρλον Τζέιμς αποφάσισε να διηγηθεί την ιστορία των εφτά νεαρών, που στις 3 Δεκεμβρίου του 1976 προσπάθησαν να δολοφονήσουν τον μουσικό, την οικογένεια και την μπάντα του. Ηταν παραμονές της συναυλίας «Smile Jamaica», που θα έδινε ο θρύλος τoυ νησιού της Καραϊβικής για να καλέσει τον λαό να σταματήσει να σπαράσσεται. Ηταν η εποχή που κυβερνούσε το αριστερό People's National Party, το οποίο είχε καλές σχέσεις με την Κούβα, και καραβιές πρακτόρων της CIA κατέφθαναν στο πλευρό της δεξιάς αντιπολίτευσης του Jamaica Labor Party (μάλλον θα έπρεπε να έχουν ανάποδα ονόματα).

Και ο μεν Μάρλεϊ επέζησε, έδωσε τη συναυλία και μετά το έβαλε στα πόδια και βρήκε καταφύγιο στο Λονδίνο. Αλλά ο Μάρλον Τζέιμς βρήκε στον τραγουδιστή τον συνδετικό κρίκο που του έλειπε, όταν αποφάσισε για το τρίτο βιβλίο του να σκύψει πάνω στον τόπο του: «Δεν θέλουμε να μιλάμε για την ιστορία του, για τη διαφθορά, για την ομοφυλοφιλία (σ.σ. ο Τζέιμς είναι γκέι). Αγαπώ την πατρίδα μου μέχρι θανάτου, αλλά θυμάμαι επίσης πόσο μεγάλο μέρος της ιστορίας της πληρώθηκε με αίμα. Αν είχα μείνει στην Τζαμάικα, δεν θα είχα γράψει αυτό το μυθιστόρημα».

Η Μισίκο Κακουτάνι των «New York Times», που έβαλε το «A Brief History of Seven Killings» στον προσωπικό της κατάλογο με τα δέκα καλύτερα βιβλία του 2014, το είχε χαρακτηρίσει «σαρωτικό, μυθικό, κολοσσιαίο και πολύπλοκο μέχρι ναυτίας». Η κριτική της «Guardian», πάλι, το ήθελε «μια έρευνα της αισθητικής της κακοφωνίας και της αισθητικής της βίας». Και ο ίδιος ο Μάρλον Τζέιμς έχει παραδεχτεί πως η μητέρα του «δεν θα πήγαινε πέρα από τις πρώτες σελίδες του λόγω των βρισιών».

Κι όμως αυτό το επικό, εκρηκτικό, ιερόσυλο μυθιστόρημα είναι το προϊόν ενός βαθιά μορφωμένου και διανοούμενου συγγραφέα, που σε μικρή ηλικία στα μπαρ της Τζαμάικα διαγωνιζόταν με τον πατέρα του ποιος θα απαγγείλει τον μεγαλύτερο μονόλογο του Σέξπιρ. Στον πατέρα του, που έχει πια πεθάνει, αφιέρωσε άλλωστε και το Man Booker.

Ηταν πολύ δύσκολα τα πρώτα 28 χρόνια της ζωής του στην Τζαμάικα. Γεννήθηκε το 1970 στο Κίνγκστον, την πρωτεύουσα, σπούδασε εκεί Λογοτεχνία, δούλεψε επί χρόνια στη διαφήμιση, αλλά ήταν απέραντα δυστυχής και καταπιεσμένος (κυρίως λόγω της κρυμμένης ομοφυλοφιλίας του).

«Ηξερα ότι έπρεπε να φύγω από την πατρίδα μου -είτε μέσα σε ένα φέρετρο είτε πάνω σε ένα αεροπλάνο» έχει γράψει σε ένα καταπληκτικό, εξομολογητικό κείμενό του στους «Νew York Times» με τίτλο «Από την Τζαμάικα στη Μινεσότα και στον Εαυτό μου». Το Κολέγιο Macalester αυτής της Πολιτείας των ΗΠΑ τον κάλεσε να διδάξει για ένα χρόνο -είχε ήδη γράψει το πρώτο του μυθιστόρημα- και η ζωή του άλλαξε. Εκεί ζει ακόμα διδάσκοντας Αγγλικά. «Δεν ξαναχρειάστηκε ποτέ πια να κοιτάξω πίσω μου, πάνω από τον ώμο μου, στο σκοτάδι» έχει γράψει.

Το «A Brief History of Seven Killings» τού πήρε αρκετά χρόνια. Δεν θα μπορούσε ποτέ να το γράψει ζώντας στην Τζαμάικα. «Είναι ένα μυθιστόρημα της εξορίας. Είχα ανάγκη την απόσταση. Είχα ανάγκη να νιώθω ότι ίσως δεν θα υπήρχαν επιπτώσεις» έχει πει. Τώρα, μετά τη μεγάλη επιτυχία του, πήρε εκπαιδευτική άδεια για να το μετατρέψει σε σενάριο για το κανάλι HBO.

ART - ΝΕΑ
«Γκονκούρ» στη Σλιμανί, «Ρενοντό» στη Ρεζά
Δύο γυναίκες κέρδισαν χθες τα δύο σημαντικότερα γαλλικά λογοτεχνικά βραβεία. Το «Γκονκούρ» πήγε στην 35χρονη Γαλλο-Μαροκινή Λεϊλά Σλιμανί για το «Chanson douce» (Γλυκό τραγούδι) ενώ το βραβείο «Ρενοντό», πήγε...
«Γκονκούρ» στη Σλιμανί, «Ρενοντό» στη Ρεζά
ART - ΝΕΑ
«Νίκη» και «Γκιακ»
Δυο πολυ­συζητημένα βιβλία του 2014, το μυθιστόρημα του Χρήστου Χωμενίδη και τα διηγήματα του Δημοσθένη Παπαμάρκου βραβεύτηκαν στο Μέγαρο. Ο συναγωνισμός ήταν σκληρός και οι λίστες των υποψηφίων γεμάτες με...
«Νίκη» και «Γκιακ»
ART - ΝΕΑ
«Ναι, έχουμε πόλεμο, αλλά με την αδικία»
Τώρα που η μεγαλειώδης πορεία των Παριζιάνων πέρασε, θα γυρίσουν άραγε στο σπίτι και όλα θα ξαναγίνουν όπως πριν; Οχι, επιμένει, σε ένα καταπληκτικό κείμενο που έγραψε ειδικά για την εφημερίδα «Le Monde» ο...
«Ναι, έχουμε πόλεμο, αλλά με την αδικία»
ART - ΝΕΑ
Στον Τζον Λε Καρέ το βραβείο Ούλοφ Πάλμε
Ο Τζον Λε Καρέ έχει πάψει από καιρό να δέχεται βραβεία. Αυτό, όμως, και το δέχτηκε και θα πάει στη Στοκχόλμη να το πάρει, αν και θα δώσει τα 100 χιλιάδες δολάρια, που το συνοδεύουν, στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα.
Στον Τζον Λε Καρέ το βραβείο Ούλοφ Πάλμε
ART - ΝΕΑ
«Πολιτική αναταραχή είχαμε, προσωπικές μάχες δεν δώσαμε»
Το «Εκεί που ζούμε», πρώτο μυθιστόρημα του βραβευμένου για τα διηγήματά του νέου συγγραφέα, αφηγείται ένα και μοναδικό εικοσιτετράωρο 35χρονου δικηγόρου. Χωρίς όνειρα και αποφάσεις, αφήνεται στο ρεύμα, στο...
«Πολιτική αναταραχή είχαμε, προσωπικές μάχες δεν δώσαμε»
ART - ΝΕΑ
Ατγουντ εναντίον Ρούσντι
Με την πρώτη ματιά, πάμε για μονομαχία γιγάντων στο βραβείο Booker του 2019: Σάλμαν Ρούσντι εναντίον Μάργκαρετ Ατγουντ ή μάλλον, πρώτα η κυρία και μετά ο κύριος. Αυτά είναι τα τεράστια ονόματα της βραχείας...
Ατγουντ εναντίον Ρούσντι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας