Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
18+1 πρόσωπα της χρονιάς
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

18+1 πρόσωπα της χρονιάς

  • A-
  • A+

Η Αθήνα 2018 ως Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου και δεκαοχτώ πρόσωπα που απασχόλησαν την πολιτιστική ζωή της χώρας μας, μπήκαν δικαιωματικά στην ατζέντα του πολιτισμού της χρονιάς που πέρασε.

■ Γιώργος Λάνθιμος

Και με ταινία εποχής; Και χωρίς τον Ευθύμη Φιλίππου; Ναι και στα δύο. Η φόρα του Γιώργου Λάνθιμου στο παγκόσμιο κινηματογραφικό στερέωμα δεν λέει να σταματήσει. Η νέα του ταινία «The Favourite» («H ευνοούμενη»), με τις Ολίβια Κόλμαν, Ρέιτσελ Βάις και Εμα Στόουν να κάνουν τα δικά τους, τα ανταγωνιστικά, ερωτικά και πρωτάκουστα, σε βασιλική αυλή της Αγγλίας του 18ου αιώνα, πήρε φόρα τον Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ Βενετίας. Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής και ερμηνείας για την Κόλμαν.

Και σήμερα έχουμε χάσει τον λογαριασμό. Δεν υπάρχει μεγάλο κινηματογραφικό βραβείο στο οποίο να μην έχει ήδη πλασαριστεί ως φαβορί (πέντε, για παράδειγμα, υποψηφιότητες στις Χρυσές Σφαίρες). Αναμένοντας στις 22 Ιανουαρίου τις υποψηφιότητες των Οσκαρ, ελπίζουμε όχι μόνο να τον ξανακαμαρώσουμε στο κόκκινο χαλί του Λος Αντζελες παρέα με την Αριάν Λαμπέντ, αλλά και με δυο-τρία χρυσά αγαλματάκια στο χέρι.

■ Δημήτρης Παπαϊωάννου

Πρεμιέρα τον Μάιο σε έναν από τους ναούς του ευρωπαϊκού χορού, στο Βούπερταλ, διθυραμβικές κριτικές όλο το υπόλοιπο διάστημα από τον ευρωπαϊκό Τύπο, φρενίτιδα τις τελευταίες εβδομάδες στην Αθήνα.

Ο σημαντικότερος Ελληνας χορογράφος, ο διεθνής μας Δημήτρης Παπαϊωάννου, χορογράφησε για το θρυλικό ανσάμπλ της Πίνα Μπάους και η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση πλημμύρισε συγκινητικές αναφορές στη γυναίκα που λατρεύτηκε στη διεθνή χορευτική σκηνή και τοποθέτησε την κίνηση σε νέα επίπεδα. Το έργο του «New Piece I - Since she» είχε ψήγματα από τη μυθική χορογραφία της «Cafe Muller», βαλκανικές ψευδαισθήσεις, εικαστική αρτιότητα και μια δύσκολη αναμέτρηση με ελληνικές αρχετυπικές φιγούρες.

■ Γιάννης Νιάρρος

Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ηθοποιός αλλά και μουσικός, διακρίθηκε για την ερμηνεία του στην πετυχημένη παράσταση του Γιάννη Οικονομίδη «Στέλλα κοιμήσου» που παίχτηκε για δύο σεζόν στο Εθνικό Θέατρο.

Γι' αυτό άλλωστε κέρδισε και το θεατρικό βραβείο «Δημήτρης Χορν» για το 2018. Εκτός από το θέατρο, ο Γιάννης Νιάρρος είχε εντυπωσιάσει με τη συμμετοχή του και στον κινηματογράφο, στις ταινίες «Νοτιάς» του Τάσου Μπουλμέτη (2016) και «Ο εχθρός μου» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου (2013).

■ Χριστίνα Πουλίτση

Tριάντα επτά χρόνια μετά την τελευταία φορά που η Εθνική Λυρική Σκηνή ανέβασε τη «Λουτσία ντι Λαμερμούρ» του Ντονιτσέτι, το αριστούργημα του ρομαντικού μπελ κάντο επέστρεψε σε μια σπλάτερ, έξοχη παραγωγή (συμπαραγωγή με τη Βασιλική Οπερα του Λονδίνου) που είχε όσα αναζητάς από μια σύγχρονη όπερα: καλλιτεχνικό θρίαμβο, σκηνοθεσία που καταργεί τα στερεότυπα (Κέιτι Μίτσελ), ανέβασμα που υπογράμμιζε τις φεμινιστικές αγωνίες, επικό σκηνικό και για πρωταγωνίστρια στον εξοντωτικό ομώνυμο ρόλο τη Χριστίνα Πουλίτση. Μια σοπράνο που χωρίς να έχει την εμπειρία τόσο μεγάλων ρόλων άφησε κληρονομιά στο αθηναϊκό κοινό μια σημαντική ερμηνεία.

■ Κώστας Γαβράς

Λάστιχο τον έχουμε κάνει τελευταία τον μεγάλο μας σκηνοθέτη. Τον τραβολογάμε από δω και από κει, αριστεροί, κεντροαριστεροί, ακόμα και δεξιοί. Αλλοι ενοχλούνται από τις φιλοτσιπρικές δηλώσεις του, άλλοι από την «εμπιστοσύνη» που εξέφρασε πρόσφατα προς τον Μακρόν και όλοι μαζί αναρωτιόμαστε τι σόι ταινία θα βγάλει από το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη «Ανίκητοι Ηττημένοι».

Κι αυτός απέχει από την «εθνική μας αδυναμία στοιχειώδους συνεννόησης», όπως είπε στην αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Γαλλικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ. Ηρθε με όλη του την οικογένεια καλοκαιράκι στα πατρικά χώματα της Αρκαδίας. Και απόλαυσε τον θαυμασμό του σιναφιού του, παραλαμβάνοντας πριν από λίγες μέρες τιμητικό βραβείο της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Μήπως, λοιπόν, θα τον καταλάβουμε καλύτερα ξεκοκαλίζοντας τις 507 σελίδες της αυτοβιογραφίας του «Πήγαινε εκεί όπου είναι αδύνατον να πας» (Gutenberg), ένα από τα εκδοτικά γεγονότα της χρονιάς;

■ Δημήτρης Μαυρίκιος

Ο σκηνοθέτης επέστρεψε στο Εθνικό Θέατρο με το έργο ενός συγγραφέα που γνωρίζει καλά, με ένα έργο που προετοίμαζε έναν χρόνο πριν, το «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λουίτζι Πιραντέλο. Εργο για το κοινό αλλά και για τους ηθοποιούς, αφού καλούνται να το κατασκευάσουν με υλικά όχι μόνον του θεάτρου και της «κουζίνας» του, αλλά της ίδιας της προσωπικότητάς τους.

Μια παράσταση αποκαλυπτική για τον μύθο της σκηνής, για την ανάλυση και την αποδόμηση της θεατρικής δουλειάς. Ενας διάλογος, με τη συνέργεια του κινηματογράφου -όπως πάντα-, πάνω στις έννοιες του διπλού, της μάσκας και του καθρέφτη.

■ Μπουγιάρ Αλιμάνι

Η υπουργός Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά αισθάνθηκε την ανάγκη να τον συγχαρεί όταν κέρδισε τον Οκτώβριο το Μεγάλο Βραβείο στο Φεστιβάλ της Βαρσοβίας με την «Αντιπροσωπεία», συμπαραγωγή Αλβανίας, Ελλάδας, Γαλλίας και Κοσσυφοπεδίου. Και ήταν μια από τις συγκινητικότερες στιγμές του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης όταν ο πολυαγαπημένος Αλβανός σκηνοθέτης ήρθε να την παρουσιάσει στη χώρα όπου έζησε είκοσι ολόκληρα χρόνια και ξεκίνησε την καριέρα του.

Μας λείπει και του λείπουμε, τον κέρδισε πια η Αμερική. Η ματιά του, όμως, παραμένει η ώριμη και στοχαστική του Ευρωπαίου δημιουργού με έψιλον κεφαλαίο. Στην «Αντιπροσωπεία», τελευταίες μέρες του καθεστώτος Ενβέρ Χότζα, πολιτικός κρατούμενος αρνείται να σκύψει το κεφάλι κι ας του προτείνουν την ελευθερία του.

■ Διονύσης Σαββόπουλος

Μπορεί να έχει παραιτηθεί από τα δισκογραφικά του «καθήκοντα», αλλά ο Διονύσης Σαββόπουλος όταν βάζει κάτι στο μυαλό του είναι ασταμάτητος. Μετρ των δύσκολων στοιχημάτων, αποπειράται φέτος να ξαναζωντανέψει έναν χώρο που έχει μακρά ιστορία αλλά βρίσκεται σε μια δύσκολη γειτονιά.

Η νέα «πατέντα διασκέδασης», όπως αποκαλεί την απαιτητική ανακαίνιση του θρυλικού «Αλσους» στο Πεδίον του Αρεως (το κέντρο που στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 υπήρξε το στέκι του Γιώργου Οικονομίδη), είναι μια «διακτινισμένη μπουάτ» που θυμίζει κήπο μέσα στον οποίο ανθίζουν τα δικά του τραγούδια, τα πιο ωραία λαϊκά, νέες φωνές, θεατρικά δρώμενα, stand up comedy και πολλές εκπλήξεις.

■ Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Ηταν και ο ρόλος αβανταδόρικος, από εκείνους που όσο κι αν τσαλακώνουν την ηθοποιό και τη βάζουν στα δύσκολα, μπορεί και να ’ναι η καλύτερη απόδειξη της αξίας της, διαβατήριο για διακρίσεις. Και τον περπάτησε με τόση σιγουριά αυτόν τον δρόμο που κέρδισε τον Νοέμβριο στη Θεσσαλονίκη το βραβείο γυναικείας ερμηνείας του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος του φεστιβάλ, εκεί όπου εκπροσωπούσε την Ελλάδα η ταινία «Η δουλειά της» του Νίκου Labot.

Ενα γενναιόδωρο και γενναίο πορτρέτο μιας νέας γυναίκας, ταπεινής και φοβισμένης, που όταν πρωτοβγαίνει από το σπίτι της για να δουλέψει, για να γίνει καθαρίστρια σε εμπορικό κέντρο, ανακαλύπτει την αξιοπρέπεια και τη δύναμη που μέχρι τώρα δεν της αναγνώριζε κανείς, ούτε η ίδια. Ας ελπίσουμε ότι η ταινία θα βρει γρήγορα διανομή.

■ Κατερίνα Κοσκινά

Ανέλαβε πριν από τέσσερα χρόνια το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, εκπόνησε τη μουσειολογική μελέτη, συνέχισε την εκθεσιακή του δράση εντός κι εκτός Ελλάδας, χρησιμοποίησε χορηγίες για τη λειτουργία του. Δεν κατάφερε όμως να ανοίξει πλήρως το μουσείο όπως ήταν το ζητούμενο.

Η σχέση της με το υπουργείο Πολιτισμού λύθηκε πριν από έναν μήνα με την ολοκλήρωση της θητείας της, σε ηλεκτρισμένο κλίμα μετά την αιχμηρή ανακοίνωση του ΥΠΠΟ και τη δική της απάντηση προς υπεράσπιση της δουλειάς της. Ιστορικός τέχνης και μουσειολόγος, έμπειρη επαγγελματίας, δεν έθεσε τελικά υποψηφιότητα για τη θέση της καλλιτεχνικής διευθύντριας που έχει προκηρυχθεί, παρότι αρχικά δεν το είχε αποκλείσει. Η παρουσία της στον σύγχρονο εικαστικό χώρο είναι βέβαιο ότι θα συνεχιστεί, άσχετα από τη θέση στην οποία θα βρεθεί στο μέλλον.

■ Σίσσυ Τουμάση

Την πρωτοείδαμε στη βραβευμένη κινηματογραφική ταινία του Αλέξανδρου Αβρανά «Miss Violence». Ακολούθησε ο πετυχημένος «Αύγουστος» του Τρέισι Λετς, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη. Τη χρονιά που φεύγει η 29χρονη ταλαντούχα ηθοποιός ξεχώρισε ως πρωταγωνίστρια στην «Αγριόπαπια» του Ιψεν αλλά και στο αυτοβιογραφικό «Ευχαριστημένο» της Μαρίνας Καραγάτση - και τα δύο στο Θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου. Σήμερα συνεχίζει τη συνεργασία της με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη ερμηνεύοντας τον ρόλο της Ανια στον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχοφ, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Δημήτρης Χορν.

■ Δήμητρα Κολλιάκου

Σπονδυλωτό. Τίγκα στις απίθανες λεπτομέρειες και περιγραφές από τον κόσμο των εντόμων, με τα οποία η συγγραφέας παρομοιάζει τους ανθρώπους και εξηγεί συνήθειες και φόβους τους. Θα ’λεγε κανείς ότι χειρότερη συνταγή για μυθιστόρημα δεν υπάρχει. Κι όμως.

Η συγγραφέας έκανε φέτος με το μυθιστόρημα «Αλφαβητάρι εντόμων» (Πατάκης) το θαύμα. Θέλει προσοχή, βέβαια, και επιμονή από τον αναγνώστη. Αλλά οι δυσκολίες ξεπερνιούνται και η προσήλωσή του επιβραβεύεται από τη μαγεία και ευφυΐα της γλώσσας, την πρωτοτυπία του εγχειρήματος. Η Κολλιάκου χρόνια τώρα ζει στο εξωτερικό, διδάσκοντας πότε Γλωσσολογία στην Αγγλία, πότε αγγλικά, όπως τώρα, στο Παρίσι. Μας το χρώσταγε αυτό το σημαντικό βιβλίο κι ας έχει γράψει κι άλλα πέντε που την έχουν καθιερώσει.

■ Γιάννης Κόκκος

Ξανά στην Επίδαυρο ύστερα από οκτώ χρόνια με τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» του Σοφοκλή. Ο σκηνογράφος, ενδυματολόγος και σκηνοθέτης, που έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα στον κόσμο, είδε το έργο σαν ένα χαμηλόφωνο ποίημα. Ως στοχασμό πάνω στο ανθρώπινο πεπρωμένο, ως ύμνο στην Αθήνα.

Με ένα επιβλητικό σκηνικό κι έναν πολυπληθή θίασο -συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Συρακουσών- ο ικέτης Οιδίποδας του Σοφοκλή χειροκροτήθηκε θερμά σε μια παράσταση που ξεχώρισε το καλοκαίρι στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου.

■ Γιάννης Μόραλης

Δεν βρίσκεται κοντά μας ο «Ελληνας κλασικός του 20ού αιώνα», σαν να τον βλέπεις όμως να περιδιαβαίνει τις αίθουσες του Μουσείου Μπενάκη της οδού Πειραιώς, με το κομψό κοστούμι και το μπαστούνι του στην αναδρομική έκθεση με 400 έργα του (ζωγραφική, γλυπτική, εικονογραφήσεις βιβλίων, κοστούμια και μακέτες σκηνικών, φωτογραφίες, κ.ά.), που ξεδιπλώνουν την εξελικτική πορεία του από τη δεκαετία του '30 μέχρι το 2000.

Προσέλκυσε το ενδιαφέρον χιλιάδων επισκεπτών, γι’ αυτό παρατείνεται μέχρι τον Φεβρουάριο το αφιέρωμα -λιτό, περιεκτικό, καθηλωτικό- για τον καλλιτέχνη που αποτύπωσε με την προσωπική του παλέτα τον έρωτα και τον θάνατο.

■ Θάνος Μικρούτσικος

Μια βαθιά συγκίνηση έζησε ο ίδιος αλλά και οι πάνω από οκτώ χιλιάδες θεατές που γέμισαν ασφυκτικά το Θέατρο Βράχων και τα δύο βράδια των συναυλιών του. Ο Θάνος Μικρούτσικος μοιράστηκε με το κοινό μια πρωτοφανή εκδήλωση αγάπης σ’ ένα μουσικό πρόγραμμα τριών ωρών όπου εκείνος δεν έφυγε ούτε λεπτό από το πιάνο συνοδεύοντας σημαντικούς καλλιτέχνες, «όσους περπάτησαν μαζί του» όλα αυτά τα χρόνια και που τώρα βρέθηκαν δίπλα του στη σκηνή για να τον τιμήσουν. Δύο μαγικές βραδιές ενός μεγάλου καλλιτέχνη.

■ Φίλιππος Τσιμπόγλου

Ηρεμη δύναμη, ο διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος έφερε εις πέρας το τιτάνιο έργο -έχοντας ασφαλώς στο πλάι τους εσωτερικούς και εξωτερικούς συνεργάτες, το Ιδρυμα Νιάρχος και τα αρμόδια υπουργεία- της μετεγκατάστασης στο νέο, σύγχρονο, διάφανο παλάτι της των 22.000 τ.μ. στο ΚΠΙΣΝ. Πάνω από 750.000 τεκμήρια συντηρήθηκαν, τα ηλεκτρονικά Αναγνωστήρια του Δανειστικού Τμήματος, των Περιοδικών και των Χειρογράφων είναι γεμάτα, ιδίως με νεαρόκοσμο, η παλιά της έδρα, το ιστορικό Βαλλιάνειο Μέγαρο, ξαναζωντανεύει. Μια νέα εποχή, όπου η τεχνολογία συναντάει το χαρτί και η Εθνική Βιβλιοθήκη την κοινωνία, άρχισε.

■ Αλέξανδρος Ευκλείδης

Πίσω από κάθε θαύμα κρύβεται ένα πρόσωπο. Και στην περίπτωση της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, αυτό αδιαμφισβήτητα είναι του καλλιτεχνικού της διευθυντή, Αλέξανδρου Ευκλείδη.

Ο σκηνοθέτης παρουσίασε φέτος ένα πρόγραμμα χωρίς αισθητικές και ιδεολογικές προκαταλήψεις, με δεκάδες διαφορετικές παραγωγές. Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε: συγκέντρωσε την αφρόκρεμα των Ελλήνων σκηνοθετών και τους πιο ανήσυχους ερμηνευτές, επέλεξε παραστάσεις που μας εξόργισαν, που μας συνεπήραν, που συζητήθηκαν, που έγιναν ανάρπαστες, που -αν μη τι άλλο- πέτυχαν την πολυπόθητη για τον οργανισμό διεύρυνση κοινού.

■ Μυρσίνη Ζορμπά

Η υπουργοποίησή της ήταν από τις εκπλήξεις στον ανασχηματισμό του Αυγούστου. Διανοούμενη, δοκιμασμένη σε πολλά και διαφορετικά πεδία, με κουλτούρα και πολιτικές θέσεις, έχει προσωπικό όραμα. Τη διακτίνωση του πολιτισμού στις νέες γενιές, στην περιφέρεια, τη σύνδεσή του με την καθημερινότητα των πολιτών. «Να ακούσουμε τους μεγάλους απόντες της καθιερωμένης πολιτιστικής σκηνής, το μη κοινό», είπε από την αρχή. Στους τέσσερις μήνες που διοικεί το υπουργείο Πολιτισμού έχει συναντηθεί με τους εργαζόμενους, με τους εποπτευόμενους φορείς, έχει παρευρεθεί σε συνέδρια, φεστιβάλ, εκθέσεις, έχει επισκεφθεί από ανασκαφές έως τις φυλακές Κορυδαλλού.

Πρόσφατα δεσμεύτηκε από το βήμα της Βουλής για την επέκταση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, για την εύρυθμη λειτουργία των αρχαιολογικών χώρων, για τη σύνδεση του πολιτισμού με τον τουρισμό και την ανάπτυξη. Ωστόσο η «καυτή πατάτα» που έχει να επιλύσει πολύ πολύ άμεσα είναι τα ακίνητα της περίφημης λίστας του ΤΑΙΠΕΔ. Οσο για τον κόσμο του κινηματογράφου, της ζητάει να χαράξει μια συντονισμένη εθνική κινηματογραφική πολιτική, κάτι που κανείς από τους προκατόχους της δεν έπραξε, κι ας μεγαλουργούσαν οι Ελληνες δημιουργοί στο εξωτερικό.

+1

■ Αθήνα 2018-Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Δεν είναι ένα, αλλά τα πολλά πρόσωπα της βιβλιοφιλικής Αθήνας που ανέδειξε η διοργάνωση, κινητοποιώντας ιδρύματα, ινστιτούτα, εκδότες, φορείς του πολιτισμού. Με την άφιξη διεθνών συγγραφέων (από τον Ιαν Μακ Γιούαν, τη Χέρτα Μίλερ, τον Αβραάμ Γεοσούα μέχρι τη Χάνια Γιαναγκιχάρα, τον Τζορτζ Σόντερς και τον Τζέφρι Ευγενίδη), με σκυταλοδρομίες ανάγνωσης, κινητές βιβλιοθήκες, φεστιβάλ, εκθέσεις, δράσεις στο μετρό και στα λεωφορεία, το βιβλίο γιορτάστηκε παντού μέσα στην πόλη. Για να δούμε τι θα μείνει όταν σβήσουν τα φώτα της γιορτής...

 

ART - ΝΕΑ
Ευκαιρίες για μαύρες ηθοποιούς
Μια εποχή που τα αμερικάνικα σίριαλ έχουν γίνει το ψωμοτύρι και των πιο hardcore σινεφίλ, τα 67α βραβεία Emmy, που απονεμήθηκαν ξημερώματα της Δευτέρας ώρα Ελλάδας στο Λος Αντζελες, έχουν αυξημένο ενδιαφέρον....
Ευκαιρίες για μαύρες ηθοποιούς
ART - ΝΕΑ
Ο Καστελούτσι από το Α ώς το Ω
Εκτός από την παράσταση του Ρομέο Καστελούτσι «Go down, Moses», στην Πειραιώς 260 έχει οργανωθεί αφιέρωμα στο έργο του με προβολές σπάνιου, παλιότερου υλικού, αλλά και μια συνάντηση του ίδιου με τους Ελληνες...
Ο Καστελούτσι από το Α ώς το Ω
ΘΕΑΤΡΟ
Από Σέξπιρ και Γκολντόνι μέχρι Αναγνωστάκη και Ρέππα-Παπαθανασίου
Ο Δημήτρης Λιγνάδης εκ των πραγμάτων θα υλοποιήσει φέτος τον προγραμματισμό που είχε έτοιμο ο Στάθης Λιβαθινός. Ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής θα σκηνοθετήσει, όμως, και θα παίξει «Μάκβεθ».
Από Σέξπιρ και Γκολντόνι μέχρι Αναγνωστάκη και Ρέππα-Παπαθανασίου
ΘΕΑΤΡΟ
Το υλικό του θεάτρου, άνθρωποι και αισθήματα, είναι τόσο εύθραυστο
Λάμπει φέτος στο σανίδι, στον «Ηχο του όπλου» της Λούλας Αναγνωστάκη, στο Θέατρο Σταθμός, ο νεαρός Αλβανός ηθοποιός, που εκτοξεύτηκε παιζοντας τον Ντάνι στην τόσο αγαπημένη ταινία του Πάνου Κούτρα «Xenia»
Το υλικό του θεάτρου, άνθρωποι και αισθήματα, είναι τόσο εύθραυστο
ART - ΝΕΑ
Κάτω από την ίδια... Στέγη
Καλλιτεχνικός προγραμματισμός Στέγης 2018-2019. Καινοτομίες, έμφαση στις νέες ψηφιακές τεχνολογίες, νέα σημεία συνάντησης, γέφυρες που στήνονται ανάμεσα στην Αθήνα και την Ανατολή, έμπνευση από το αστικό...
Κάτω από την ίδια... Στέγη
ART - ΝΕΑ
«Είναι το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου»
Δεν έσπασε μόνο το απόστημα του Χάρβεϊ Γουαϊνστίν στο Χόλιγουντ. Τα στόματα των γυναικών, που άνοιξαν, δεν ξεσκέπασαν μόνο τον παραγωγό και τις σεξουαλικές του επιθέσεις, αλλά και πολλούς ακόμα επιφανείς,...
«Είναι το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας