Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ολα είναι ντοκιμαντέρ!

Πρεμιέρα του 19ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΤΡΥΨΑΝΗ ΦΑΝΗ

Ολα είναι ντοκιμαντέρ!

  • A-
  • A+

Aνταπόκριση 

Με απλότητα, μια δόση χαράς, φρεσκάδας και… συνοπτικές διαδικασίες για να περάσουμε απ’ ευθείας στο ψητό, δηλαδή στις ταινίες, ξεκίνησε το βράδυ της Παρασκευής το 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, για πρώτη φορά χωρίς τον ιδρυτή και ώς τώρα επικεφαλής του, Δημήτρη Εϊπίδη.

Η πρεμιέρα έγινε στο «Ολύμπιον», γεμάτο, όπως πάντα στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, με κόσμο που έχεις την αίσθηση ότι θέλει πραγματικά να βρίσκεται εκεί, ότι αγαπά το σινεμά τεκμηρίωσης και περιμένει να μάθει και να σκεφτεί.

Το Φεστιβάλ εγκαινίασαν η γενική διευθύντρια Ελίζ Ζαλαντό και ο διευθυντής Ορέστης Ανδρεαδάκης, μιλώντας χωρίς φλυαρίες για την ουσία του ντοκιμαντέρ: να εκφράζεται, εξ ορισμού με τόλμη και αλήθεια, για θέματα από τη ζοφερή πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, μέχρι το φαγητό, τη μουσική και την ανθρώπινη εκκεντρικότητα, δηλαδή για όλα τα όμορφα κι αληθινά της ζωής, αυτά που διασώζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Στην τελετή παρευρέθησαν φυσικά και ο Γιώργος Αρβανίτης και ο Αχιλλέας Κυριακίδης, εκπροσωπώντας το Διοικητικό Συμβούλιο του Φεστιβάλ, αλλά και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, κι όλοι, χωρίς να περάσουν από τη σκηνή, κάθισαν να απολαύσουν την ταινία της έναρξης «Οι Rolling Stones ολέ ολέ ολέ!: Ταξιδεύοντας στη Λατινική Αμερική» του Πολ Ντάγκντεϊλ, λες για να πάρουν δόσεις ενέργειας και αισιοδοξίας.

Στην ίδια λογική, ο υπεύθυνος προγράμματος του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, Δημήτρης Κερκινός, μας μίλησε για τη στρατηγική της φετινής διοργάνωσης: «Θελήσαμε να βρούμε ό,τι πιο ποιοτικό υπάρχει και ό,τι πιο επίκαιρο. Μας ενδιέφερε να έχουμε ταινίες και για το προσφυγικό και για την κρίση, αλλά και ως ταινίες να έχουν ένα βλέμμα, μια ματιά. Και μας ενδιέφερε και η κινηματογραφική γλώσσα, να έχουμε ταινίες που να προτείνουν πράγματα».

Πρόταση είναι και η νέα ενότητα του Φεστιβάλ, «food vs food», που εμπλέκει στο πρόγραμμά της και τα εστιατόρια της Θεσσαλονίκης. Μέσα σ’ αυτήν, άλλη πρόταση, η εντομοφαγία, όπως περιγράφεται στο συναρπαστικό –κι αξεπέραστα αηδιαστικό- «Bugs» του Δανού Αντράς Γιόνσεν. Η ταινία ξεκινά με βάση την προειδοποίηση του ΟΗΕ ότι ώς το 2050 η παραγωγή τροφίμων και ιδιαίτερα πρωτεϊνών δεν θα καλύπτει τις ανάγκες του αυξανόμενου πληθυσμού του κόσμου.

Κι έτσι δυο νέοι άντρες, ο σεφ Μπεν Ριντ και ο ερευνητής της χημείας τροφίμων Τζος Εβανς, ξεκινούν μια περιήγηση στον κόσμο, με σκοπό να επισκεφθούν μέρη όπου τα μαμούνια αποτελούν ήδη τακτικό μέρος της διατροφής: να μάθουν, να νοστιμίσουν, να συστήσουν. Για να συνειδητοποιήσουν πικρά ότι ακόμα κι αυτή η μορφή τροφής μέλλει να γίνει απλώς άλλο ένα πεδίο εκμετάλλευσης των εταιρειών τροφίμων.

Με έντονα πολιτική ματιά, ενάντια στη βία, το Φεστιβάλ παρουσιάζει δύο διαμετρικά αντίθετα, αλλά κοινής ιδεολογίας ντοκιμαντέρ. Το «Shadow World» του Βέλγου Γιόχαν Γκριμονπρέζ (του «Double Take» του 2009) μιλά για κάτι ευρέως γνωστό, ότι, δηλαδή, ο πόλεμος διαιωνίζεται σε όλο τον κόσμο κι ιδιαίτερα στον αραβικό, κυρίως επειδή ένας παγκόσμιος ιστός, που περιλαμβάνει από τους μεγαλύτερους πολιτικούς ηγέτες ώς τους μεγαλύτερους εγκληματίες, επωφελείται από το εμπόριο όπλων.

Ο Γκριμονπρέζ, όμως, κινούμενος μεταξύ ειδημόνων ομιλητών και αρχειακού υλικού, κάνει τόσο πειστικό το επιχείρημά του, που, μακριά από τον κυνισμό των θεωριών συνωμοσίας, προκαλεί τον τρόμο και μαζί την αίσθηση του κατεπείγοντος για δράση.

Από την άλλη πλευρά, το πολυβραβευμένο «Tower» του Κιθ Μέιτλαντ χρωματίζει το live action με ροτοσκοπικό animation, για να περιγράψει τη μαζική δολοφονία στο Πανεπιστήμιο του Τέξας το 1966, μαζί με μαρτυρίες των επιζώντων, και να σχολιάσει το παρόν με την ακόμα ανεξέλεγκτη οπλοκτησία στην Αμερική.

Αλλά και την ίδια την κινηματογραφική φόρμα σχολιάζουν και αξιοποιούν με φαντασία τα ντοκιμαντέρ του Φεστιβάλ, με εντυπωσιακό παράδειγμα δύο ταινίες από τη Βραζιλία. Το «Cinema Novo» του Ερικ Ρόσα διατηρεί έναν εφηβικό ρομαντισμό απέναντι στο σινεμά και τον κόσμο. Συνθέτοντας αποσπάσματα ταινιών και σκέψεις των βασικών δημιουργών του λατινοαμερικανικού «νέου κύματος», περιγράφει μια γενιά καλλιτεχνών που θέλησε να κάνει πολιτικό, επαναστατικό σινεμά και να του δώσει τον παλμό του δρόμου, ακολουθώντας την πορεία του ίδιου του λαού της Βραζιλίας του ’60.

Με λιγότερο ρομαντισμό και περισσότερο καυστικό χιούμορ, η ταινία της Φερνάντα Πεσόα «Ιστορίες που (δεν) είπε το σινεμά μας» καταπιάνεται με την επόμενη σκοτεινή δεκαετία της Βραζιλίας, τη δικτατορία του ’70 (που έμελλε να διαρκέσει 21 χρόνια), όταν το δημοφιλέστερο κινηματογραφικό είδος ήταν οι «pornchanchadas», οι λαϊκές πορνοταινίες ή φιλμ exploitation της εποχής. Από αυτές δανείζεται σκηνές η Πεσόα και τις συνθέτει σ’ ένα ηδονικό κολάζ που, ταυτόχρονα, όχι μόνο είναι εκπληκτικά διασκεδαστικό, αλλά και έντονα πολιτικό.

Το 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
θα διαρκέσει ώς την Κυριακή 12 Μαρτίου.

 

 

ART - ΝΕΑ
Βραβεία με ανθρωπιστικό προσανατολισμό
Ολοκληρώθηκε το 17ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, «μια πετυχημένη διοργάνωση που μέσα σε αντίξοες συνθήκες είδε θεατές να σχηματίζουν ουρές για τις αίθουσες», όπως επισήμανε ο διευθυντής του, Δημήτρης...
Βραβεία με ανθρωπιστικό προσανατολισμό
ΣΙΝΕΜΑ
Άρωμα γυναίκας και στη μέση ο Αλεξάντερ Πέιν
Ταινίες με την κινηματογραφική ματιά Ελληνίδων και ξένων δημιουργών έφεραν αέρα ανανέωσης στο 58ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και έγιναν αφορμή για μερικές από τις ωραιότερες στιγμές της. Το «παρών» έδωσε όμως και ο...
Άρωμα γυναίκας και στη μέση ο Αλεξάντερ Πέιν
ΣΙΝΕΜΑ
Ελεύθερη κατάδυση για το ελληνικό σινεμά
Μέσα σε κλίμα αναβρασμού για τα τεκταινόμενα τον τελευταίο καιρό στον χώρο του κινηματογράφου ξεκίνησε η φετινή γιορτή του σινεμά στη Θεσσαλονίκη. Ομως οι ευρηματικές ταινίες των σκηνοθετών μας και οι...
Ελεύθερη κατάδυση για το ελληνικό σινεμά
ΣΙΝΕΜΑ
Το «ιερό ελάφι» του Λάνθιμου και το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Ρέντγκρεϊβ
Χρυσό Φοίνικα διεκδικεί ο σπουδαίος Ελληνας σκηνοθέτης με την ταινία του, με πρωταγωνιστές τους Κόλιν Φάρελ και Νικόλ Κίντμαν, διπλοθεσίτες στη φετινή διοργάνωση, αφού παίζουν μαζί και στο «The Beguiled» της...
Το «ιερό ελάφι» του Λάνθιμου και το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Ρέντγκρεϊβ
ART - ΝΕΑ
«Το παιδί θαύμα» στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
Πρεμιέρα στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ κάνει το ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη και ηθοποιού Γιώργου Παντελεάκη, που αφηγείται την ιστορία του Πυγμάχου Αλέξανδρου Τσανικίδη, στην πορεία ανάκαμψης,...
«Το παιδί θαύμα» στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
ART - ΝΕΑ
Ταινίες στα θρανία
Τρεις ευρωπαϊκές χώρες, Ελλάδα, Ουγγαρία και Πολωνία, συντονίζονται μέσα από ψηφιακή πλατφόρμα και προτείνουν στους μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μπόλικο υλικό για σκέψη και συζήτηση μέσα από ενενήντα...
Ταινίες στα θρανία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας