Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Eνα μυρμηγκάκι στις φλόγες

Μυρμηγκάκι: «Ισως έχετε δίκιο, ίσως δεν καταλαβαίνω τι μου γίνεται. Ξέρω ότι δεν μπορώ να σβήσω τη φωτιά. Δείχνω, όμως, με ποιου το μέρος είμαι»

Eνα μυρμηγκάκι στις φλόγες

  • A-
  • A+

Λίγο προτού αρχίσει η προχθεσινή διαδήλωση κάθισα στο καφενείο ενός Κούρδου φίλου, του Γιλμάζ, να πιω μια μπίρα. «Δεν θα πας στη διαδήλωση;» με κεραυνοβόλησε προτού καν ανταλλάξουμε τον τυπικό χαιρετισμό. Ξεροκατάπια μεν, απάντησα καταφατικά δε, αλλά, ψέλλισα, «είναι ακόμη νωρίς· να δροσιστώ λίγο, θα ’ρθουν και μερικοί φίλοι» ολοκλήρωσα. Ηταν τώρα η σειρά μου: «Κι εσύ; Τι θα κάνεις; Θα πας ή δεν μπορείς να φύγεις από τη δουλειά σου;».

Χαμογέλασε και άρχισε να μου αφηγείται μια πολύ παλιά ιστορία από τα βάθη του χρόνου της Μέσης Ανατολής. Ενας θηριώδης άνθρωπος χρησιμοποιώντας τη δύναμή του κατάφερε να επιβληθεί στους υπόλοιπους, να τους υποδουλώσει και να αποκτήσει τεράστια πλούτη και μέγα βασίλειο. Ολοι τον έτρεμαν.

Οι μικρότερης εμβέλειας βασιλείς δήλωσαν τυφλή υποταγή από την τρομάρα τους. Κανείς, όμως, από τους υπηκόους δεν του μιλούσε· λίγο ο τρόμος, λίγο το μίσος, ε, τι περίμενε. Σαν αγρίμι γύριζε στα βασίλειά του, προσπαθώντας να απολαύσει την ηδονή που ένιωθε βλέποντας την κακομοιριά των ανθρώπων, κολυμπώντας ο ίδιος σε σπατάλες και ασωτίες κάθε είδους.

Κάτι όμως του καθόταν σαν κόμπος στο στομάχι και στον θηριώδη νου του και αυτό δεν ήταν παρά η αγάπη που έδειχνε ο κόσμος σ’ έναν πένητα γυρολόγο, ολιγόλογο αλλά σοφό, κάποιον μακρινό πρόδρομο του Ιησού. Ελεγε κάτι περίεργα, ότι ο νόμος, και όχι η δύναμη, πρέπει να βασιλεύει· κάτι για αλληλεγγύη που έπρεπε να δείχνουν οι έχοντες δύο χιτώνες, απέναντι σε όσους δεν έφεραν κανέναν, κάποια ανήκουστα ότι οι άνθρωποι δεν γεννήθηκαν δούλοι και ότι είναι όλοι ίσοι απέναντι στις διαθέσεις του Θεού.

Κι άλλα κι άλλα, όλα υπέρ των φτωχών, χωρίς ο άνθρωπος να στρέφεται προσωπικά εναντίον του βάρβαρου βασιλιά.

Ας πούμε ότι τον έλεγαν Αβραάμ. Ο Αβραάμ λοιπόν του είχε σπάσει τα νεύρα διότι όλοι γι’ αυτόν μιλούσαν και αυτόν αγαπούσαν, λατρευτικά σχεδόν. Εβαλε λοιπόν τα πειθήνια όργανά του να συλλάβουν τον Αβραάμ, αφού τον κατηγόρησαν ψευδώς και δολίως (ότι διαφθείρει τους νέους, ότι βλασφημεί τα θεία, τα γνωστά...). Στην πυρά (!) ήταν η απόφαση.

Αλλά επειδή ήθελε να παραδειγματίσει, τον έβαλαν (τον σταύρωσαν;) στην κορυφή ενός βουνού, έβαλαν φωτιά στις παρυφές κι έστεκαν όλοι βλέποντας τις φλόγες να ανεβαίνουν σιγά σιγά προς την κορυφή.

Σκυλιά κι ελέφαντες καταδίωκαν όσους προσπαθούσαν να βοηθήσουν τον φτωχό Αβραάμ, ενώ βασιλικοί, άγριοι αετοί επόπτευαν αντικαθεστωτικές ενέργειες. Μέσα σ’ όλη την ασφυξία και τον χαλασμό ένα μυρμηγκάκι αδιαφόρησε. Και τόλμησε.

Κουβαλώντας ένα φύλλο με πάνω του μια σταγόνα νερό άρχισε να ανηφορίζει προς τον μέλλοντα να κατακαεί Αβραάμ. Γέλασαν όλοι, άνθρωποι και ζώα. «Πού πας, βρε πλασματάκι του Θεού;» ρώτησαν όλοι. «Πάω να σβήσω τη φωτιά, να σώσω τον Αβραάμ» απάντησε το πλασματάκι του Θεού. Ξεκαρδίστηκαν τώρα.

«Μα είσαι με τα καλά σου; Είναι δυνατόν με μια σταγόνα νερό να σβήσεις την πυρκαγιά; Θα τσουρουφλιστείς εσύ το ίδιο. Είναι τόσο αυτονόητο, τόσο απλό· γύρνα πίσω εάν θέλεις τη ζωή σου». Ανένδοτο το μυρμηγκάκι έτσι τους απάντησε, αφού όλοι του είπαν ότι δεν καταλαβαίνει τι του γίνεται. «Ισως έχετε δίκιο, ίσως δεν καταλαβαίνω τι μου γίνεται. Ξέρω ότι δεν μπορώ να σβήσω τη φωτιά. Δείχνω, όμως, με ποιου το μέρος είμαι» (!). Εμειναν άναυδοι, ζώα και άνθρωποι τούτου του πλανήτη.

 

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η μόνη ηδονή
Ας κρατήσουμε ό,τι μπορεί να μας βοηθήσει ώστε να συνεχιστεί ανώδυνα η παρουσία μας στον πλανήτη Γη, πρόσχαρα και ηδονικά. Αν η μόνη ηδονή είναι το να είσαι ζωντανός, πού πάνε όλοι οι αξιακοί κώδικες, το...
Η μόνη ηδονή
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Περάσματα και λεωφόροι ελπίδας
Ας πάψουμε -λένε- ν’ αναρωτιόμαστε για το τι ή ποιος έφταιξε και επήλθε τέτοια μετάλλαξη στον μέσο Ελληνα, όχι μόνο στις κοινωνικές σχέσεις, αλλά και στην ίδια τη συμπεριφορά, στα συναισθήματα, στην...
Περάσματα και λεωφόροι ελπίδας
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η απουσία του κριτικού λόγου
Καλό είναι να επιδίδεται κανείς σε ύβρεις και αρνητικούς γενικά χαρακτηρισμούς διότι έτσι δίνει νόημα –νομίζει– στη στραπατσαρισμένη, συνήθως, από απογοητεύσεις και ταπεινώσεις ψυχούλα του. Ναι, δεν είναι,...
Η απουσία του κριτικού λόγου
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
To μεγαλείο των μεγαλουπόλεων
Φίλοι από τα καφενεία και τα ουζερί του κέντρου προσφέρονται να κάνουμε παρέα. Οι συζητήσεις κορυφώνονται· έχουν πάθος και αναζητούνται, οπωσδήποτε, απαντήσεις (και πού να τις βρεις;). Το ερώτημά τους συνεχώς...
To μεγαλείο των μεγαλουπόλεων
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
H νηστεία ως υγεία του σώματος
Ελεγε ο Νίτσε ότι έχει μεγάλη σημασία για τη μοίρα ενός λαού και της ανθρωπότητας το ξεκίνημα της κουλτούρας από τη σωστή θέση - όχι από την “ψυχή”: η σωστή θέση είναι το σώμα, η χειρονομία, η δίαιτα, η...
H νηστεία ως υγεία του σώματος
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο αεί και ωσεί παρών χρόνος
Στις απαρχές του χρόνου, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, εικάζουν πολλοί ότι εμφανίστηκε η γλώσσα και ο χορός, η μουσική και ο έρωτας στα σώματα των ανθρώπων. Ο πόνος, η καταστροφή και η πανωλεθρία είχαν προηγηθεί·...
Ο αεί και ωσεί παρών χρόνος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας