Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η εξουσία και ο ανορθολογισμός

Η καθολικότητα έχει οικτρά αποτύχει αν και ήταν όνειρο η παγκόσμια πολιτεία -από πολύ παλιά- κυρίως από τους Στωικούς

Η εξουσία και ο ανορθολογισμός

  • A-
  • A+

Διαιρεμένη φαίνεται η ελληνική κοινωνία σε ό,τι αφορά τον τρόπο που ασκεί εξουσία η κυβέρνηση. Από τη μια στέκονται εκείνοι οι νεωτεριστές (;) που βασίζονται στον λόγο, σε αρχές και σε μια αισιόδοξη πίστη στην ανάπτυξη και την πρόοδο· από την άλλη, όσοι αντιπροτείνουν την κοινωνική αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και την ήρεμη αντιμετώπιση της ζωής (πεπερασμένης, θνητής). Ερχονται σε σύγκρουση δηλαδή η καθολική πολιτική με την κοινοτιστική αλλά φαίνεται να αδιαφορούν και οι δύο για την εγγενή επιθετικότητα και απληστία του ανθρώπου.

Η καθολικότητα, όμως, έχει οικτρά αποτύχει αν και ήταν όνειρο η παγκόσμια πολιτεία από πολύ παλιά, κυρίως από τους Στωικούς. Αλλά και η κοινότητα δεν φαίνεται ιδιαιτέρως αρεστή, αφού μέσα της προάγονται ο τοπικισμός, η ψυχολογική ασφάλεια, τα πατριωτικά συνθήματα και άλλα συντηρητικής χροιάς ριζώματα. Η περίκλειστη αυτοϊκανοποίηση των μελών της κοινότητας δεν αφήνει πολλά περιθώρια για άνοιγμα στον κόσμο.

Οι δύο θεωρίες δεν συγκρούονται παρ’ όλα αυτά, απλώς δείχνουν τα δόντια τους η μια στην άλλη διεκδικώντας την υπεροχή τους ξεχωριστά. Τα αισθήματα, όμως, αλληλοπεριφρόνησης φουντώνουν, ένθεν κακείθεν. Το σπουδαίο θα ήταν η κυβέρνηση να τρυγήσει και από τις δυο ό,τι θεραπεύει την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη, ό,τι αποβάλλει τον ρατσισμό και τις λογής διακρίσεις και κοινωνικούς αποκλεισμούς. Τα μέλη της, όμως, φαίνονται (λίγα, ευτυχώς) να διακατέχονται από μνησικακία, μίσος, ρεβανσισμό, εκδικητικότητα, ειρωνεία, απαξίωση των «αντιπάλων» και πάει λέγοντας.

Οι πολιτικώς ορθοί προσπαθούν με επιμονή να επικρατήσουν για να απαλύνουν τη φρίκη, να εξαπατήσουν την κοινωνία για ό,τι τραγικό της επιφυλάσσουν οι κυρίαρχοι ρεαλιστές. Προσεκτικά και ρητορικά αντιστρέφουν την πραγματικότητα και μιλάνε με τακτ για όσους θεωρούνται λιγότερο άνθρωποι ενώ στην ουσία τρέφουν αισθήματα βαθιάς περιφρόνησης. Ο θρασύτυπος αυτός κοσμοπολιτισμός δεν έχει βέβαια σχέση με τον Διογένη τον Σινωπέα που πρώτος εισήγαγε στην παγκόσμια γραμματεία τον όρο «πολίτης του κόσμου». Τι, τάχα, θα μπορούσαν να πουν όλοι τούτοι για το ασύλληπτο για τα ηθικά δεδομένα της ανθρωπότητας γεγονός της παιδοκτονίας; Δεν είναι η πρώτη φορά που το ανθρώπινο γένος παρακολουθεί τον εξευτελισμό του, την κατάπτωσή του, τέτοια που όλο το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο θα ’πρεπε να το εξορίσει διά παντός από τούτον τον πλανήτη.

Απλώς οι κήρυκες του ορθού λόγου και της ηθικής αδυνατούν να ερμηνεύσουν αυτά που συμβαίνουν· αρκούνται να καθαρίσουν με απαξιωτικές εκφράσεις για τους δράστες (ανεπίδεκτοι αρετής, παιδείας, ηθικής· άρα υπάνθρωποι; απάνθρωποι;). Και όλοι οι υπόλοιποι που δεν είμαστε παιδοκτόνοι, δεν θα μπορούσαμε να γίνουμε, όση μόρφωση κι αν έχουμε; Ανατριχιαστικό από μόνο του το ερώτημα, αλλά αν η βία είναι εγγενής, όπως πολλοί διακηρύσσουν, πρέπει άμεσα ν’ αρχίσουμε να συζητούμε και να ψαχνόμαστε. Ούτε οι πολιτικά ορθοί μας σώζουν ούτε οι συλλογικότητες, ούτε οι κυβερνήσεις (φιλελεύθερες ή αριστερές ή οτιδήποτε). Θαρσείν χρη, ώστε να αντιμετωπιστούν τα σκοτάδια του ζώου που αυτοονομάστηκε άνθρωπος. Αλλά αυτό απαιτεί παραίτηση από την εξουσία των ιδεών και των προσώπων, από τον ανορθολογισμό.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Πολιτικοί και ηγέτες κατά Σοφοκλή
Ο Κρέων του Σοφοκλή (Αντιγόνη) δεν ήταν ακριβώς ένας τύραννος· έγινε, όμως, γιατί παίρνοντας την απόφαση να μην ταφεί ο Πολυνείκης ήλθε σε σύγκρουση με την Αντιγόνη, την αδελφή του νεκρού, με τους άγραφους...
Πολιτικοί και ηγέτες κατά Σοφοκλή
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Το ήθος και η ερμηνεία
Η ηθική (ή αισθητική) στάση του καθενός μας στον χρόνο δείχνει το ποιόν και τον πολιτισμό του ανθρώπου, διότι ιδέες μπορεί να αλλάξει όσες θέλει, αρκεί να μην ακυρώνουν ή να προσβάλλουν τη στάση του αυτή,...
Το ήθος και η ερμηνεία
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Για τον νέο αριστερό λόγο
Αρκετά, μάλλον, με τον ρεαλισμό της φτώχειας και της ανεργίας, του ευρώ και της παράνοιας, της εγκατάλειψης και της παραίτησης, της ελπίδας, τάχα, και της αριστερής πομφόλυγος. Να αποφασίσουν να κυβερνήσουν,...
Για τον νέο αριστερό λόγο
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Για τη διάλυση της κοινωνίας
Τα διαλυτικά φαινόμενα που παρατηρούνται στα συγκυβερνώντα κόμματα ανήκουν στην ελληνική πολιτική παράδοση. Παράδοση που υπηρετούν με αυταπάρνηση λες όλες οι πολιτικές δυνάμεις μέσα σε μια αμήχανη και εν...
Για τη διάλυση της κοινωνίας
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Μούσμουλα-αγκινάρες
Είναι λυπηρό και οχληρό ταυτόχρονα να βλέπεις ότι «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν» ή «τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά». Από τη μια η επιθετικότητα, από την άλλη η φιλία·...
Μούσμουλα-αγκινάρες
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αριστερή ιδεολογία και ποίηση
Εχω πολλούς γνωστούς με τους οποίους συναγελάζομαι καθημερινά, οι οποίοι θεωρούν ότι είναι αριστεροί... ο θεός κι η ψυχή τους. Οι πλείστοι εξ αυτών είναι τσιγκούνηδες, μεμψίμοιροι, συνωμότες, ιντριγκαδόροι·...
Αριστερή ιδεολογία και ποίηση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας