Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η αρχιτεκτονική της εχθρότητας – φρίκη
EUROINISSI/ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η αρχιτεκτονική της εχθρότητας – φρίκη

  • A-
  • A+

Με αφορμή το σημείωμα προχθές για τα εγκαταλελειμμένα παρκάκια της πρωτεύουσας αναγνώστης επισημαίνει ότι όλη αυτή η «φιλοσοφία» των δημοτικών αρχόντων καθόλου τυχαία δεν είναι.

Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο εξαφάνισης του δημόσιου χώρου – ως γνωστό, πράγμα φυσικό άλλωστε, ο δημόσιος χώρος είναι εκείνος ο τόπος στον οποίο συνευρίσκονται οι άνθρωποι και ανταλλάσσουν απλώς σκέψεις και χαμόγελα και λύπες και μικροχαρές, διότι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε σε ένα καφέ ή σε ένα αναψυκτήριο. Ο δημόσιος χώρος είναι ο πυρήνας της πόλης, αλλά και της δημοκρατίας ως εννοιών, η αγορά της αρχαίας Αθήνας.

Σημειώνει ο αναγνώστης: «(Ολη αυτή η συλλογιστική) ονομάζεται Hostile Architecture κάπως σαν εχθρική αρχιτεκτονική και έχει κυριαρχήσει την τελευταία δεκαετία σε όλες τις δυτικές πόλεις: στενά κι επικλινή παγκάκια ώστε να μην μπορούν να κοιμούνται οι άστεγοι, εξογκώματα στα περιβάλλοντα πεζούλια για να μην κάνουν σκέιτ οι πιτσιρικάδες, καρφιά στα περβάζια για τα πουλιά και παντελής έλλειψη σκιάς».

Ολα αυτά υποτίθεται τα κάνουν οι δημοτικοί φωστήρες [αλλά δεν είναι δημοτικό φως, έχει «εφευρεθεί» σε σχολές σκέψης, που αγωνιούν να βγάλουν και από τη μύγα ξύγκι] για την ασφάλειά μας, να μην εκτιθέμεθα σε κινδύνους – ποιος είναι ο εχθρός δεν μας λένε. Δεν θέλουν αυτοί οι υψηλά σκεπτόμενοι, οι άνθρωποι να έχουμε επαφές, μας προορίζουν για ασκητές μέσα στην πόλη μας, ριγούν όταν βλέπουν άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους να γίνονται οικείοι και ίσως και φίλοι.

Η φιλία είναι επικίνδυνη και οβελιστέα, η κοινωνία οφείλει να μην έχει δεσμούς, βγάζουν σπυριά όταν βλέπουν την κοινωνική συνοχή να μη διασπάται αλλά να ενδυναμώνεται. Και βεβαίως εκεί που «επαναστατούν» είναι όταν συνειδητοποιούν ότι δεν μπαίνει χρήμα στην αγορά, έστω και για ένα κουλούρι ή ένα μπουκάλι νερό.

Αν αυτό δεν είναι απάνθρωπο, τότε τι είναι; Και αυτοί οι άνθρωποι που «σκέπτονται» όλα αυτά πληρώνονται αδρά. Φρίκη. Αλλά τι να περιμένει κανείς από χρυσοπληρωμένους «μελλοντολόγους», που μόνη τους έγνοια και ηδονή είναι το κέρδος;

Πρόκειται ασφαλώς για μια διεστραμμένη λογική, για μια εχθρική προς την κοινωνία πράξη. Μας θέλουν μαντρωμένους ώστε αυτοί ανενόχλητοι να προβαίνουν στις ασχήμιες τους και να απομυζούν και την τελευταία αποταμίευση των φτωχών και ηλικιωμένων, αφού, ασφυκτιώντας στα μικρά πάρκα, χωρίς δροσιά και παγκάκια, θα αναγκαστούν να αναζητήσουν μια στάλα θαλπωρής εκεί όπου πρέπει να καταθέσεις τον οβολό σου για να ξαποστάσει κομμάτι το κοκαλάκι σου.

Στη Νέα Υόρκη, αλλά και σε πολλές δυτικές μεγαλουπόλεις, τα μικρά πάρκα έχουν γίνει αντικείμενο συζήτησης εδώ και πολλά χρόνια [τα τελευταία δέκα] και αυτή η «φιλοσοφία» έχει δεχτεί αμείλικτη κριτική από κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς· άρθρα επί άρθρων στους Νιου Γιορκ Τάιμς π.χ. – παρ’όλα αυτά έχει επικρατήσει.

Στην Ελλάδα δεν έχει τύχει ίσως να δω κάποια διαμαρτυρία από οικολογικά κινήματα ή ομάδες που υπερασπίζονται τον δημόσιο χώρο ή ακόμη από ευαίσθητους, ακηδεμόνευτους, μοναχικούς ακτιβιστές, που βρίσκονται κοντά στη στήριξη ηλικιωμένων ανθρώπων. Ποιος ξέρει, ίσως και να μη διαβάζω τόσο επιμελώς. Αλλά καλά θα ήταν να προλάβουν τα κινήματα την εχθρική αρχιτεκτονική της Δύσης.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Το γηροκομείο του πολιτισμού μας
Ανθρωποι μονάχοι, έρημοι, παραιτημένοι, περιφρονημένοι. Κλεισμένοι σε τέσσερις τοίχους πεθαίνουν χωρίς κανέναν δίπλα τους, ένα χαμόγελο, ένα σφίξιμο του χεριού, ένα βλέμμα αποχαιρετισμού από τα επίγεια· δίχως...
Το γηροκομείο του πολιτισμού μας
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η αρχιτεκτονική και οι πόλεις (μας)
Οι πόλεις είναι οι άνθρωποί της, ναι, αλλά είναι και οι πολύπλοκες διακλαδώσεις δρόμων, πλατειών, πάρκων, κτιρίων, γεφυρών, μια αρμονία όλων αυτών με τον ψυχισμό τον έρμο και τον ταλαιπωρημένο νου. Μια βόλτα...
Η αρχιτεκτονική και οι πόλεις (μας)
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ποίηση και παιδεία
Συγκινήθηκε ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος αφότου έγινε γνωστό πως ένα ποίημά του επιλέχθηκε ως θέμα στις πανελλήνιες εξετάσεις. Κατανοητό, ίσως.
Ποίηση και παιδεία
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η χαμένη άνοιξη
Η άνοιξη του 2020 θα στοιχειώνει την ανθρωπότητα τα αμέσως επόμενα χρόνια, έως ότου τουλάχιστον θα λειτουργεί ακόμη η μνήμη και δεν θα έχουμε μεταλλαχτεί σε κάτι άλλο από τον άνθρωπο που ξέρουμε, σε κάτι π.χ....
Η χαμένη άνοιξη
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Για την κοινωνική και ψυχική υγεία
Βλέμματα καθηλωμένα στο άγνωστο, υποταγμένα σε κατασταλτικά φάρμακα, με υποτονικές κινήσεις, έξω από την υγεία του σώματος - και έξω από την υγεία της κοινωνίας. Μπορεί να αυτοϊαθεί η κοινωνία; Τότε υπάρχει...
Για την κοινωνική και ψυχική υγεία
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Σοφία-ματαιοδοξία
Εχει σημασία ότι οι άνθρωποι του πολιτισμού αυτή την εποχή διεκδικούν τα χαμένα τους μεροκάματα. Σοφοί άνθρωποι λοιπόν -αυτοί απουσιάζουν, όπως απουσιάζουν το σθένος και ο κοινός νους.
Σοφία-ματαιοδοξία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας