Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για τον διάλογο στην αντιπολίτευση
EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Για τον διάλογο στην αντιπολίτευση

  • A-
  • A+

Καμιά κυβέρνηση σήμερα δεν φαίνεται να κινδυνεύει από την οποιαδήποτε κριτική που θα της ασκήσει η αντιπολίτευση, κινδυνεύει όμως να χάσει την εξουσία από την εσωτερική αντιπολίτευση, από τους τριγμούς στο εσωτερικό του κόμματός της, που δεν είναι πάντα ικανοποιημένο από την πολιτική της κυβέρνησής του και από τη διαχείριση [διανομή] των θώκων εξουσίας.

Ασε που το επιτελείο του πρωθυπουργού το στελεχώνουν άνθρωποι που είχαν διαδραματίσει ρόλο ως κάποτε αντιπολιτευόμενοι, πολιτικοί που είχαν υπογράψει μνημόνια και τώρα σφυρίζουν κλέφτικα, μεταπηδώντας από ένα «προοδευτικό» σε ένα «συντηρητικό» κόμμα, απολαμβάνοντας απλώς τα οφέλη που προκύπτουν από την κολιγιά τους με τον νέο πρωθυπουργό -τι κι αν χαρακτηρίζεται δεξιός, σήμερα όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί έχουν καταργηθεί στο όνομα της εξέλιξης και επικράτησης στον πολιτικό στίβο.

Ο κ. Μητσοτάκης έως τώρα έχει φανεί οξυδερκής στην επιλογή των συνεργατών του. Η ίδια η Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αυτή που, ως πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατερίας, υπέγραψε τη βάναυση περικοπή των συντάξεων στο τρίτο Μνημόνιο.

Φαίνεται σαν να τους έχει όλους δεμένους ο πρωθυπουργός, έχοντας ταυτόχρονα εξασφαλίσει και τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους του με την επιλογή των Αδωνιδοβορίδηδων -όλα μέλι γάλα και κανείς δεν μιλάει. Ξινίζουν μόνο τα μούτρα τους εκείνοι που ανήκουν σε παρατάξεις -εάν είναι δυνατόν-, όπως π.χ. καραμανλικοί και σαμαρικοί. Δεν αρκούνται στο ξίνισμα, αλλά επιβουλεύονται κιόλας τον αρχηγό τους -για δες!

Δεν ξέρω αν οι επιλογές του είναι όντως πολιτική οξυδέρκεια και αν ο πρωθυπουργός νομίζει ότι κατ' αυτόν τον τρόπο έχει αρκούντως θωρακιστεί ώστε να έχει πρόσβαση και σε αντίπαλα πολιτικά κόμματα -η ισορροπία που φαίνεται να έχει επιτύχει μοιάζει εύθραυστη, όταν δεν πατάει γερά στις (ε)ιδικές του δυνάμεις, όταν δεν ελέγχει τον εσωτερικό, κομματικό του μηχανισμό, όταν αυτός ο μηχανισμός δεν ερείδεται σε σταθερή λαϊκή βάση. Δεν φαίνεται όμως να κινδυνεύει και από μια πιθανή ένωση των αντιπολιτευτικών δυνάμεων -και ας λένε διάφοροι διάφορα, αφελείς προσδοκίες είναι περισσότερο και όχι συγκροτημένη πολιτική πρόταση.

Βγαίνει λ.χ. ο πρώην υπουργός Δημήτρης Ρέππας, γέννημα θρέμμα του ΠΑΣΟΚ, και αποφαίνεται ότι «είναι αναπόφευκτος ο διάλογος μεταξύ των δύο κομμάτων (σ.σ. ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ), θα συμβεί αργά ή γρήγορα». Δεν γίνεται κατανοητό πού στηρίζει αυτήν του τη βεβαιότητα· ίσως αρνείται να αποδεχτεί ότι δεν έχουν πλέον κανένα νόημα σήμερα έννοιες όπως Κεντροαριστερά ή «προοδευτικές δυνάμεις» ή ξέρω γω ό,τι καλείται να αντιμετωπίσει τη λαίλαπα του φιλελευθερισμού ή της λαϊκής Δεξιάς.

Για να γίνει διάλογος πρέπει να υπάρχουν δύο διαφορετικές αλλά που έχουν τον ίδιο στόχο γνώμες -και δεν είναι διακριτό αν το ένα κόμμα διαφέρει από το άλλο, τόσο στην οικονομική όσο και στην πολιτιστική του πολιτική [για ηθική και τον ρόλο της στην πολιτική έχουμε πάψει να μιλάμε εδώ και δεκαετίες]. Τα επιχειρήματα φαίνονται τα ίδια, οπότε προς τι ο διάλογος;

Εδώ που τα λέμε ένας τέτοιος διάλογος έπρεπε να είχε γίνει εδώ και δεκαετίες, αλλά τότε οι μύτες όλων κοιτούσαν τους εφτά ουρανούς, της επανάστασης τάχα, της λαϊκής δικαιοσύνης, της ισονομίας και πάει λέγοντας. Τελικά, όμως, ευπρόσδεκτος είναι ο όποιος διάλογος.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Το ένα χέρι νίβει τ’ άλλο
​Σαν να μιλάει σοφά εξ ονόματος όλων των συστημικών [κοινοβουλευτικών] κομμάτων η κυρία Φώφη Γεννηματά, η οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, προτείνει μια συνεργασία του κόμματός της με το μεγάλο κόμμα της...
Το ένα χέρι νίβει τ’ άλλο
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Τα αντιπολιτευτικά όνειρα του πρωθυπουργού
Ο κοινοβουλευτισμός στη χώρα διάγει ίσως μία από τις χειρότερες περιόδους του - και μόνο που στα έδρανα της Βουλής καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια βουλευτές με ναζιστική ιδεολογία ή ότι ένα ακροδεξιό σχήμα...
Τα αντιπολιτευτικά όνειρα του πρωθυπουργού
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αλαλούμ
Τα έχει αυτά η μαζική δημοκρατία όπου ο καθένας λέει ό,τι κατεβάζει η γκλάβα του, χωρίς να έχει καμιά υποχρέωση να δώσει λογαριασμό σε οποιονδήποτε, οπουδήποτε -γιατί έτσι γουστάρει, αδερφέ. Το αλαλούμ...
Αλαλούμ
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αδιέξοδο και κίνημα αλλαγής
To Κίνημα Αλλαγής επιμένει να ταλαιπωρεί τους πολιτικούς αναλυτές αλλά και τη χώρα με τις αντιφάσεις του και τις αγκυλώσεις του, έρμο και αμήχανο και ανίκανο να συμπλεύσει με τα νέα ρεύματα της εξέλιξης.
Αδιέξοδο και κίνημα αλλαγής
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ευαισθησία πολιτικών και διάλογος
Δεν είναι δυνατόν άνθρωποι που μιλάνε για σοσιαλισμό, ισότητα, κοινωνική δικαιοσύνη και άλλα ηχηρά να δυσανασχετούν στην πρώτη κριτική που τους γίνεται και ένας λάτρης του φιλελευθερισμού, όπως δηλώνει, να...
Ευαισθησία πολιτικών και διάλογος
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Κίνημα Αλλαγής και κοινωνία
Μεγάλη κινητικότητα παρατηρείται στο Κίνημα Αλλαγής τον τελευταίο καιρό, μπας κι όσοι έχουν απομείνει έχουν να προτείνουν κάτι ώστε να επανακάμψει το κίνημα σε παλιές, χρυσές εποχές, τότε που κατακτούσε κάτι...
Κίνημα Αλλαγής και κοινωνία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας