Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι ιεράρχες και η κοινότητα
EUROKINISSI/ΜΠΟΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι ιεράρχες και η κοινότητα

  • A-
  • A+

Υποτίθεται ο κ. Μητσοτάκης είναι ένας φιλελεύθερος ηγέτης· τι χρείαν έχει αποφάσεων της Ιεράς Συνόδου για το τι θα κάνουν οι θρησκευτικοί ηγέτες με το ποίμνιον;

Κανονικά έπρεπε να αδιαφορήσει πλήρως για τις δογματικές αδολεσχίες των ιερέων (άκτιστοι κόσμοι, ζώντες θεοί και άλλα δογματικά, που ουδεμία επαφή έχουν με τη ζώσα πραγματικότητα). Ετούτος ο κόσμος είναι κτιστός, δεν είναι άκτιστος και αποτελείται από θνητούς και ευάλωτους σε ασθένειες που επιφέρουν ταχύτερα τον θάνατο. Αλλά και οι επιστήμονες; Τι δουλειά έχουν να ανοίγουν διάλογο με ανθρώπους που διακηρύσσουν μιαν άλλη, αιώνια ζωή;

Ολα τα είχαμε, οι ιεράρχες μάς έλειπαν, πολλοί εκ των οποίων δεν λένε, ακόμα, να απαγορεύσουν την προσέλευση των πιστών στις εκκλησίες. Δεν χωράνε εδώ μεταφυσικές ρητορείες, εδώ έχουμε να κάνουμε με την υγεία [τη ζωή!] της κοινότητας.

Τώρα ακούστηκε η λέξη κοινότητα, τώρα που ο ιδιωτικός τομέας αποδεικνύεται άχρηστος και ατελέσφορος, ανίκανος να προσφέρει λύσεις. Κούφια λόγια όσα προάγουν τάχα την ελεύθερη, έξω από κρατική παρέμβαση, οικονομία και ανάπτυξη της κοινωνικής ζωής. Τόσα χρόνια την έχουν υποβαθμίσει την κοινότητα, την έχουν λοιδορήσει και κατεξευτελίσει, υμνώντας αντίθετα το άτομο και τις απρόσωπες εταιρείες.

Πάλι μόνη της καλείται η κοινότητα να αντιμετωπίσει την καταιγίδα, μόνη της να προστατευτεί, μόνη της να τα βγάλει πέρα. Και οι πιστοί κοινότητα είναι -σε αυτήν να στρέψουν το ενδιαφέρον και όχι στις απαράδεκτες εκκλησιαστικές οδηγίες.

Οδηγίες προς τι; Λένε όσοι «διαβάζουν» με προσοχή την Ιστορία ότι σε εποχές κρίσης η κοινότητα ανασκουμπώνεται και επαναρρυθμίζει τη στάση της και τη συμπεριφορά της, ότι δήθεν γίνεται πιο κριτική και πιο σοφή απέναντι στη ζωή. Ετσι λέγαμε και όταν επιβλήθηκαν τα μνημόνια -και πράγματι τον πρώτο καιρό κάποια μεταστροφή επήλθε, αλλά δεν είχε διάρκεια.

Τώρα δεν έχει σημασία τι αποφάσισαν οι ιεράρχες. Και μόνο που προέκυψε αυτό το μυστήριο πρόβλημα αρκεί για να μας φανερώσει τον σκοταδισμό της Εκκλησίας και την περιφρόνησή της προς την επιστήμη -και άρα προς την ίδια τη ζωή [την επίγεια, γιατί την αιώνια δεν μπορούμε να την ορίσουμε].

Εάν ήταν μια σοβαρή κυβέρνηση έπρεπε να τραβήξει από το αυτί (τρόπος του λέγειν) την εκκλησιαστική ηγεσία και να απαγορεύσει η ίδια, αγνοώντας τους, την προσέλευση πιστών στη λειτουργία. Αλλο και αυτό με τους πιστούς. Καλά να πιστεύουν σε ό,τι νομίζουν ότι τους παρηγορεί ή τους προσδίδει δύναμη να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της καθημερινότητας· οι ίδιοι δεν συνειδητοποιούν τον κίνδυνο που κυκλοφορεί στον συνωστισμό του εκκλησιάσματος;

Σημασία έχει η υποκρισία ή ατολμία των πολιτικών αλλά και των δημοσιογράφων, που ναι μεν προτάσσουν την επιστήμη εντούτοις μασάνε τα λόγια τους όταν είναι να τα βάλουν με τους ιεράρχες. Γιατί τάχα; Οι απαντήσεις είναι πολλές [και γνωστές] αλλά η τραγωδία συνεχίζεται. Μέρες πολλές χάθηκαν από τη μανία των ιεραρχών να εξακολουθούν να ιερουργούν, εξαπολύοντας ακαταλαβίστικα για τους κοινούς θνητούς ληρήματα. Καιρός να ξυπνήσει η κοινότητα, να βρει τη βαθειά, εσωτερική συνοχή της και ας ωρύονται οι ιεράρχες.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού
Τι νόημα έχει να επαναλαμβάνει ο πρωθυπουργός τα μέτρα πρόληψης που μέρες πριν έχουν ανακοινώσει οι αρμόδιοι; Μήπως, για παράδειγμα, θα προσέξουμε καλύτερα τους παππούδες και τις γιαγιάδες επειδή στις...
Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Κατάθλιψη και TV
Δεν χρειάζεται λοιπόν οι άνθρωποι της τηλεόρασης να ασχολούνται μόνο με τα κρούσματα και τα θύματα και τους κανόνες προστασίας -τους μάθαμε αυτούς τους κανόνες.
Κατάθλιψη και TV
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Το γηροκομείο του πολιτισμού μας
Ανθρωποι μονάχοι, έρημοι, παραιτημένοι, περιφρονημένοι. Κλεισμένοι σε τέσσερις τοίχους πεθαίνουν χωρίς κανέναν δίπλα τους, ένα χαμόγελο, ένα σφίξιμο του χεριού, ένα βλέμμα αποχαιρετισμού από τα επίγεια· δίχως...
Το γηροκομείο του πολιτισμού μας
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο κορονοϊός και ο επαναστοχασμός
Τώρα συνειδητοποιήσαμε την αξία της ανθρώπινης ζωής; Οταν, κατά εκατομμύρια, πεθαίνουν άνθρωποι στη μαύρη ήπειρο από ασθένειες και ασιτία, πού είναι η δυτική συνείδηση, πού είναι η ανθρωπιά;
Ο κορονοϊός και ο επαναστοχασμός
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Για το ρίγος της αλληλεγγύης
Με την αλληλεγγύη η συνοχή του πέριξ του ποταμού τοπίου είναι τόση ώστε, παρά τη διακοπή της ροής, ο ποταμός [η ζωή] εξακολουθεί να κυλάει· κυλάει, κυλάει... δεν θα παύσει να κυλάει. Το πάθος για ζωή δεν μένει...
Για το ρίγος της αλληλεγγύης
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Οι αποστάσεις και η εμπιστοσύνη
Nα λοιπόν, εκόντες άκοντες, επιδιδόμαστε στην επαναξιολόγηση της κοινότητας, της ζωής της ίδιας. Οταν αυτό γίνεται υπό συνθήκες φόβου ή και πανικού, είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς το εγγύς μέλλον της...
Οι αποστάσεις και η εμπιστοσύνη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας