Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
To μεγαλείο των μεγαλουπόλεων

Πού να το συναντήσεις αυτό οπουδήποτε αλλού εκτός από τις μεγαλουπόλεις;

EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

To μεγαλείο των μεγαλουπόλεων

  • A-
  • A+

Στην Αθήνα οφείλουμε να κυκλοφορούμε πεζή, πάντα. Μόνο τότε αντιλαμβανόμαστε το μεγαλείο της πόλης. Εκεί, στο κέντρο, συμβαίνουν όλα (εντάξει, όχι ίσως όλα, αλλά πολλά). Εκεί οι δικηγόροι που έχουν αναλάβει να δικαιώσουν τους εν ψυχρώ και εν μιά νυκτί απολυμένους από αδίστακτους κυνικούς εργοδότες. Εκεί, όμως, και οι νέοι εκδότες, που παλεύουν μόνοι τους, χωρίς αφεντικά, να τυπώσουν τη σύγχρονη και μέλλουσα αγωνία των αναγνωστών. Ενας φίλος ζωγράφος σε καλεί στο φτωχικό ατελιέ του να σε κεράσει μια λιτή τσικουδιά, ένας μανάβης σού δίνει ένα φρούτο και λες δυο κουβέντες. Ο κουρέας, παρ’ ότι δεν είσαι συνεπής πελάτης, σε φωνάζει να πείτε δυο λόγια.

Φίλοι από τα καφενεία και τα ουζερί του κέντρου προσφέρονται να κάνουμε παρέα. Οι συζητήσεις κορυφώνονται· έχουν πάθος και αναζητούνται, οπωσδήποτε, απαντήσεις (και πού να τις βρεις;). Το ερώτημά τους συνεχώς το ίδιο: Εχουμε αριστερή κυβέρνηση ή βαράμε τ’ άλογα; Αυτοί που δηλώνουν αριστεροί ρωτούν προκλητικά: «Γιατί υπερασπίζεσαι τη νεαρή πρόεδρο της Βουλής;». Διότι, αρχίζω να λέω, αλλά σταματώ, διότι δεν είναι δυνατόν να μιλήσεις και να υπερασπιστείς το αυτονόητο.

Ζητώ συγγνώμη, αλλά ένας όντως αριστερός δεν θα έκανε ποτέ αυτή την ερώτηση...

Μια διαβολεμένα γεμάτη βόλτα καθ’ ην συναντάς του κόσμου τις απορίες. Τι σημαίνει «αιγίδα», ποια η διαφορά Μινωιτών - Μυκηναίων, πότε ιδρύθηκε η ΕΠΟΝ, τι ακριβώς σημαίνει κοινοτισμός, τι είναι οι πεζούλες κι αν έχουν σχέση με τη δημοκρατία. Συμμετέχουμε άπαντες, πυρέσσοντες σχεδόν, παθιασμένοι, γήινοι εντούτοις, παρά τις οδυνηρές διαπιστώσεις περί αναδίπλωσης της αριστερής, καλέ, κυβέρνησης και των υποχωρήσεών της απέναντι στους εταίρους κατά τη διαπραγμάτευσή της μ’ αυτούς.

Πλουτίζεται ο νους, αλλάζει η ατμόσφαιρα, η Αθήνα γίνεται ανθρώπινη. Μεγαλείο: Πού να το συναντήσεις αυτό οπουδήποτε αλλού εκτός από τις μεγαλουπόλεις; Γι’ αυτό τις αγαπάμε, διότι κάθε στιγμή, κάθε τετράγωνο είναι μια έκπληξη, ένα απρόσμενο σκίρτημα, μια μετέωρη απειθαρχία στο κοινό και στο συνηθισμένο. Οι μεγαλουπόλεις, όμως, απαιτούν τους πεζοπόρους τους, ατίθασους της καθημερινότητας, μιας καθημερινότητας που κινείται από το σπίτι στον χώρο εργασίας.

Οι βολεμένοι δεν χωρούν στο κέντρο της Αθήνας, αυτοί είναι καλύτερα να κάθονται στο σπιτάκι τους· εδώ κυκλοφορούν όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για το μέλλον της χώρας, για το τι σημαίνει επιτέλους Αριστερά, για το σαράκι που κατατρώει τις ιδέες μας και τα σωθικά μας. Μας ενδιαφέρει λ.χ., να μην υπάρχει αστυνομία πάνω από τα κεφάλια μας όταν πίνουμε ένα αναψυκτικό ή ένα ήσυχο ποτό και λοιπά. Την ίδια ώρα, όμως, ενδιαφερόμαστε για τον ανθρωπισμό και την ευγένεια που όφειλαν να επιδεικνύουν όσοι αντιδρούν στη λογική της νέας αριστερής κυβέρνησης, όλοι αυτοί που αυτοαποκαλούνται αντιεξουσιαστές ή όπως αυτοβαπτίζονται. Καλές οι καταλήψεις, όταν όμως επικροτούνται από μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας· όταν γίνονται για να γίνονται, να φανεί τάχα το ψεύδος της Αριστεράς, δεν έχουν κοινωνική απήχηση, δεν ακουμπάνε το λαϊκό αίσθημα, κάτι που είναι ζητούμενο από τις εξεγειρόμενες ομάδες, όσο και αν αυτές οι ομάδες αποστρέφονται το λαϊκό πανηγύρι ή ένστικτο.

Πίσω, όμως, στη βόλτα στην Αθήνα. Στην ουσία δεν είναι βόλτα, είναι μια συνάντηση ανθρώπων που έχουν στόχο τους τη βελτίωση των συνθηκών ζωής, την ενδυνάμωση των παρεών και της κοινότητας και την περίφροντιν αφήγηση της αντικειμενικότητας, το βάθος αυτής και το νόημά της. Αφήστε τους πολιτικούς να κραυγάζουν αδολεσχώντας και κομπορρημονώντας.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η μόνη ηδονή
Ας κρατήσουμε ό,τι μπορεί να μας βοηθήσει ώστε να συνεχιστεί ανώδυνα η παρουσία μας στον πλανήτη Γη, πρόσχαρα και ηδονικά. Αν η μόνη ηδονή είναι το να είσαι ζωντανός, πού πάνε όλοι οι αξιακοί κώδικες, το...
Η μόνη ηδονή
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Περάσματα και λεωφόροι ελπίδας
Ας πάψουμε -λένε- ν’ αναρωτιόμαστε για το τι ή ποιος έφταιξε και επήλθε τέτοια μετάλλαξη στον μέσο Ελληνα, όχι μόνο στις κοινωνικές σχέσεις, αλλά και στην ίδια τη συμπεριφορά, στα συναισθήματα, στην...
Περάσματα και λεωφόροι ελπίδας
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η απουσία του κριτικού λόγου
Καλό είναι να επιδίδεται κανείς σε ύβρεις και αρνητικούς γενικά χαρακτηρισμούς διότι έτσι δίνει νόημα –νομίζει– στη στραπατσαρισμένη, συνήθως, από απογοητεύσεις και ταπεινώσεις ψυχούλα του. Ναι, δεν είναι,...
Η απουσία του κριτικού λόγου
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Eνα μυρμηγκάκι στις φλόγες
Σκυλιά κι ελέφαντες καταδίωκαν όσους προσπαθούσαν να βοηθήσουν τον φτωχό Αβραάμ από τις φλόγες, ενώ βασιλικοί, άγριοι αετοί επόπτευαν αντικαθεστωτικές ενέργειες. Μέσα σ’ όλη την ασφυξία και τον χαλασμό ένα...
Eνα μυρμηγκάκι στις φλόγες
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Οι «ιδιοκτήτες» των Εξαρχείων
Η βία δεν (θα ‘πρεπε να) αρμόζει στο ανθρώπινο είδος, τουλάχιστον απ’ όταν αυτό ανακάλυψε τον λόγο και την τέχνη, τον πολιτισμό. Η τέχνη εκλαμβάνεται όχι ως αισθητική απόλαυση μόνο ή ανίχνευση της ομορφιάς,...
Οι «ιδιοκτήτες» των Εξαρχείων
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
H νηστεία ως υγεία του σώματος
Ελεγε ο Νίτσε ότι έχει μεγάλη σημασία για τη μοίρα ενός λαού και της ανθρωπότητας το ξεκίνημα της κουλτούρας από τη σωστή θέση - όχι από την “ψυχή”: η σωστή θέση είναι το σώμα, η χειρονομία, η δίαιτα, η...
H νηστεία ως υγεία του σώματος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας