Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το πολιτικό σύστημα και το θέατρο
AP Photo/Petros Giannakouris
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το πολιτικό σύστημα και το θέατρο

  • A-
  • A+

Δεν ξέρει κανείς εάν έχει νόημα να παρακολουθεί τις συγκρούσεις «αφηγημάτων» του ενός και του άλλου -της κυβέρνησης και της μείζονος αντιπολίτευσης· μάλλον χάνει τον χρόνο του, άσε που χαλάνε και τα νεύρα του με τις τόσες τους αδολεσχίες και παλλιλογίες. Είναι εκπληκτική η δύναμη του συστήματος, βοηθούμενου από τα επικοινωνιακά συνθήματα των «συγκρουόμενων».

Διαπληκτίζονται με κεντρικό άξονα τη βελτίωση συνθηκών διαβίωσης του ελληνικού λαού και απορεί κανείς: τι διαφορετικό κομίζουν οι αντίπαλοι; Είναι πιο έξυπνοι ή πιο κοινωνικοί, τάχα, οι μεν από τους δε; Εάν ναι, πώς διακρίνεται τούτο; Με δεδομένο ότι οι ιδεολογίες έχουν χάσει κάθε αίγλη εδώ και δεκαετίες και -επιπροσθέτως- με δεδομένο ότι είμαστε προτεκτοράτο [όποιος έχει άλλη γνώμη ιδού η Ρόδος και λοιπά], ποια απόφαση, ποιου κόμματος, μπορεί να επαναφέρει την αξιοπρέπεια των πολιτών και την αυτονομία και ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους;

Το πολιτικό σύστημα είναι τερατώδες, μια χοάνη εντός της οποίας αλέθονται όλα: η κριτική, η αντίσταση στο δήθεν από τη μια, η αρχομανία από την άλλη, η απληστία, η ματαιοδοξία και κάθε τι που συνέχει την κοινωνία στις αντιφάσεις της. Εχει καταφέρει το σύστημα να περιχαρακώσει την πολιτική αντιπαλότητα σε λεκτικές εξυπνάδες [λεκτικές στην ουσία ακροβασίες] του ενός προς τον άλλο.

Εχει επιτύχει επίσης να αποσυρθεί το ενδιαφέρον του πολίτη από την ουσία στους τύπους -ή ίδια ανοησία χρόνια τώρα, από τη μεταπολίτευση τουλάχιστον και εντεύθεν. Τουλάχιστον στα πρώτα χρόνια υπήρχε ένα ενδιαφέρον γιατί η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης έφερε στο προσκήνιο τη μισή Ελλάδα που ώς τότε ήταν απομονωμένη και κατατρεγμένη.

Εχει γούστο που τούτη η κυβέρνηση διακηρύσσει σε όλους τους τόνους ότι έχει αφήσει πίσω της το «παλαιό καθεστώς» και ότι πάσχει για το καλό των αδυνάτων. Ακόμη πιο πολύ πλάκα έχει ότι υπάρχουν άνθρωποι που χειροκροτάνε την τάχα ανωτερότητα του ενός ή του άλλου την ώρα που «θεατρινίζονται» στο θέατρο της Βουλής [και κοκορεύονται κιόλας -όχι οι χειροκροτητές, οι διαπληκτιζόμενοι].

Τι συνάγεται εξ όλων αυτών; Οτι τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει ενόσω το πολιτικό σύστημα παραμένει αλώβητο και δεν εμφανίζονται δυνάμεις να το αμφισβητήσουν, να το γελοιοποιήσουν, να το αποδυναμώσουν. Να το ανατρέψουν μήπως; Ε, αφού αυτοί δεν ντρέπονται να μας κοροϊδεύουν, να μη γίνεται κάπου κάπου κανείς λίγο ουτοπικός, λίγο «ανορθολογιστής», λίγο «αντιθεατρικός»;

Πρέπει να επιμείνει κανείς στο πόσο οι άνθρωποι φανατίζονται και πόσο η ζωή τους εξαρτάται -τουλάχιστον έτσι φαίνεται- από τις έριδες, τάχα, των ανθρώπων της εξουσίας. Τους ακούς να υβρίζουν και να ασχημονούν όταν μιλάει ο αντίπαλος και απορείς: είναι δυνατόν να μη βλέπουν το θέατρο; Είναι πεπεισμένοι ότι αυτή είναι η πολιτική πραγματικότητα; Δεν έχουν να ακούσουν ή να δουν τίποτε καλύτερο; Μια συναυλία, ένα [πραγματικό] θέατρο; Πώς επέρχεται αυτή η αναστάτωση, ψυχική και νοητική;

Αλλά ποιος-ποια ξέρει ποια είναι τα προβλήματα· προέχει άρα να ομονοήσουμε στο να συνειδητοποιήσουμε ποιο είναι το πρόβλημα και μετά να αρχίσουμε τη συζήτηση [εάν υπάρχει χρόνος, εάν είναι αντιστρέψιμη η κατάσταση και λοιπά].

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Μια στιγμή συναίνεσης στη Βουλή
Να εξαρθεί, εκθύμως, η άμεση και έγκαιρη αντίδραση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκου Δένδια στην ένσταση αντισυνταγματικότητας που κατέθεσε η Χρυσή Αυγή για την κύρωση της...
Μια στιγμή συναίνεσης στη Βουλή
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η ηχώ του εμφυλίου και οι εκλογές
Οσο περνάνε οι μέρες ολοένα και πιο έντονο γίνεται το προεκλογικό, με καθαρά εμφυλιοπολεμική ηχώ, κλίμα και αυτό δεν προοιωνίζεται καθαρές και ήρεμες μέρες. Αυτό το κλίμα φαίνεται να είναι αποδεκτό και από τα...
Η ηχώ του εμφυλίου και οι εκλογές
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Πιάσ’ τ’ αυγό και... τα υπόλοιπα
Καλό είναι να ταξιδεύουμε καμιά φορά στο παρελθόν. Αν μας έλεγε κάποιος ότι αυτή θα ήταν η Αριστερά, όπως δηλαδή τη βιώνουμε σήμερα, υπάκουη στις ευρωπαϊκές δυνάμεις και στα αμερικανικά «ιερατεία», θα γέλαγε...
Πιάσ’ τ’ αυγό και... τα υπόλοιπα
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Καραγκιοζιλίκια και πολιτική σχιζοφρένεια
Σε εποχές παρακμής η σχιζοφρένεια φαίνεται να έχει τον πρώτο λόγο: απουσιάζουν η σύνεση και ο υγιής πνευματικός ανταγωνισμός, το μέτρον και η αλληλεγγύη, όλα αυτά δηλαδή που συνέχουν τις κοινωνίες από τις...
Καραγκιοζιλίκια και πολιτική σχιζοφρένεια
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
«Σοσιαλίζοντας»
Η κοινοβουλευτική εμπειρία στις δυτικές χώρες, εξαιρουμένων των ΗΠΑ, λέει ότι η ύπαρξη πολλών κομμάτων στη Βουλή διευκολύνει τη διακυβέρνηση. Πριν απ’ όλα αναβαθμίζει τον διάλογο, που είναι το προοίμιο για...
«Σοσιαλίζοντας»
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Για την αναίδεια τινών δημοσιογράφων
Είναι γνωστό ότι επικροτούνται από τις εξουσίες οι λείχοντες τα υποπόδιά της και οι ευκόλως υποτασσόμενοι, διότι χωρίς αυτούς δεν θα στεκόταν καμιά εξουσία, αλλά μην το παρακάνουν. Ετσι συνήθως συμβαίνει με...
Για την αναίδεια τινών δημοσιογράφων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας