Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Θλιμμένο γέλιο
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Θλιμμένο γέλιο

  • A-
  • A+

Του Σαμφόρ, εκδόσεις Στιγμή, Στοχασμοί: «Βλέποντας τις βλακείες και τις γελοιότητες των υπουργών ο Μ... έλεγε: “Αν δεν υπήρχε η κυβέρνηση, δεν θα είχαμε με τι να γελάσουμε στη Γαλλία”». Κι εμείς εδώ γελάμε με όσα συμβαίνουν στην κυβέρνηση. Είναι, όμως, καθαρό, λυτρωτικό, απελευθερωτικό το γέλιο μας; Φοβάμαι πως όχι· είναι ένα γέλιο ειρωνικό, πικρόχολο, μουδιασμένο, θλιμμένο. Για φαντάσου -θλιμμένο γέλιο!

Το γιατί οι άνθρωποι επιδιώκουν να κατακτήσουν αξιώματα, δεν είναι της στιγμής [έτσι κι αλλιώς ο καθείς διαθέτει τη δική του ερμηνεία]. Αδιαφορούν αν καταντάνε γελοίοι ή αν αποδοκιμάζονται από το λαϊκό «αίσθημα», από την κοινή γνώμη [μερικές φορές η κοινή γνώμη είναι χειρότερη από όλες τις γνώμες].

Ρώτησαν τον [οξυνούστατο] κύριο Μ... γιατί αρνιόταν επίμονα να αποδεχτεί πολλά αξιώματα κι έτσι απάντησε: «Δεν θέλω τίποτε από όσα βάζουν ένα ρόλο στη θέση ενός ανθρώπου». Τι συνάγεται; Το εξής: ο πολιτικός γίνεται ηθοποιός -παύει να είναι άνθρωπος. Η διαπίστωση έχει να κάνει με την αλήθεια, δυστυχώς.

Μπορεί κανείς να υποθέσει ότι είναι γενικώς αποδεκτή από τους πολλούς μια τέτοια κατάληψη ρόλου, αφού ζει σε μια κοινωνία όπου οι περισσότεροι παίζουμε ένα ρόλο, επαγγελματικά και ταυτόχρονα κοινωνικά. Κατά παράδοξο όμως τρόπο, υπάρχουν ρόλοι που επικαλύπτονται από την προσωπικότητα, όταν η τελευταία κινείται στα όρια της γελοιότητας και της ανυποληψίας.

Τι μάσκα να φορέσουν ο γελοίος και ο ανυπόληπτος; Η μάσκα σε αυτούς χάνει τη μεταμορφωτική της δύναμη. Το υποκείμενο (η προσωπικότητα) υπερτερεί του επιφαινόμενου (του προσωπείου).

Συμβαίνουν και τέτοια. Γεννώνται περίεργα φαινόμενα: από τη μια ο ορθολογισμός του πολιτικού-ηθοποιού, που δεν ορρωδεί προ ουδενός προκειμένου να επιτύχει τον σκοπό του [ή να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία του, το ίδιο είναι] και από την άλλη μια κοινωνία [εμείς], που δεν της λείπει εντελώς η αυτογνωσία και μπορεί έτσι να [δια]κρίνει τον επαγγελματία προσωπιδοφόρο από τον βλάκα τέτοιον.

Εξ όλων αυτών προκύπτει το θλιμμένο γέλιο. Ας δούμε και σε τι έγκειται η ηλιθιότητα, σύμφωνα με τον σαμφορικό ήρωα: «Ο τάδε συγχέει το αξίωμά του με το πρόσωπό του, τη σπουδαιότητά του με την αξία του και το κύρος του με την αρετή του». Ασε που «όταν οι ηλίθιοι φεύγουν από το αξίωμα που είχαν, είτε ήσαν υπουργοί είτε ανώτατοι υπάλληλοι, κρατάνε επάνω τους μιαν υπεροψία ή μια γελοία σοβαροφάνεια».

Το θλιμμένο γέλιο υποκρύπτει τεράστιους κινδύνους. [Παναγιώτης Κονδύλης, Ριβαρόλ, εκδόσεις Στιγμή: «Καθώς πολώνεται η πολιτική κοινότητα, αντίστοιχα συμπυκνώνεται η ψυχή των μαζών σε μονοδιάστατα κι ευκρινή πάθη, που ακολουθούν τη λογική του μαύρου και του άσπρου, χωρίς αίσθηση αποχρώσεων και χωρίς εμβάθη=υνση σε γεγονότα και αίτια (...) Το φανατικό μίσος δεν γνωρίζει άλλη εναλλακτική λύση από την τυφλή λατρεία»].

Εμείς χαριεντιζόμαστε, παίζουμε και η Χρυσή Αυγή καραδοκεί. Η Κεντροαριστερά μάς μάρανε [και η Κεντροδεξιά].

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Περί (αυτ)απάτης
Ο άνθρωπος στη συνείδησή του και εν αγνοία του καλλιεργεί, αντίθετα από κάθε λογική, ορισμένες ψευδαισθήσεις, που είναι απαραίτητες για την ηρεμία της ψυχής του και χωρίς τις οποίες δεν μπορεί να ζήσει.
Περί (αυτ)απάτης
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Για τον διάλογο στην αντιπολίτευση
Για να γίνει διάλογος πρέπει να υπάρχουν δύο διαφορετικές αλλά που έχουν τον ίδιο στόχο γνώμες -και δεν είναι διακριτό αν το ένα κόμμα διαφέρει από το άλλο, τόσο στην οικονομική όσο και στην πολιτιστική του...
Για τον διάλογο στην αντιπολίτευση
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Δύσβατοι δρόμοι...
Συλλογίζομαι τους κακοτράχαλους δρόμους που προσπεράσαμε, που αρνηθήκαμε να τους διαβούμε -πού να γδέρνεις τώρα τα πέλματα σε κατσάβραχα, ποτέ δεν ήταν καιρός να διακινδυνεύσεις τη μονάκριβη αρτιμέλειά σου.
Δύσβατοι δρόμοι...
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Εζησε και πέθανε όρθιος
Βροχή οι ερωτήσεις -αυτός ήταν και ο στόχος του: η συμμετοχή του κοινού. Απαντούσε σε όλες -πάντα όρθιος. Πέρασαν δύο ώρες, δυόμισι.
Εζησε και πέθανε όρθιος
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Οι «αρμοί» και οι υποκριτές
Δεν πειράζουν τόσο οι αρμοί όσο η κόλλα που τους συνδέει. Ελεγε ο Νίτσε π.χ. ότι οι δημοσιογράφοι είναι εκείνη η γλοιώδης κόλλα ανάμεσα στους αρμούς της επικοινωνίας. Ποια είναι η αντίστοιχη κόλλα ανάμεσα...
Οι «αρμοί» και οι υποκριτές
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αδιέξοδο και κίνημα αλλαγής
To Κίνημα Αλλαγής επιμένει να ταλαιπωρεί τους πολιτικούς αναλυτές αλλά και τη χώρα με τις αντιφάσεις του και τις αγκυλώσεις του, έρμο και αμήχανο και ανίκανο να συμπλεύσει με τα νέα ρεύματα της εξέλιξης.
Αδιέξοδο και κίνημα αλλαγής

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας