Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εμμηνες ρήσεις από την Κομοτηνή
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Εμμηνες ρήσεις από την Κομοτηνή

  • A-
  • A+

«Εσύ ποτέ δεν διανοήθηκες να πέσεις; Δεν χρειάστηκες την κάθοδο στο "απελπιστικό τίποτα", μήπως και συναντήσεις στον πάτο το "φερέλπιδο κάτι";», αναρωτιέται [ρητορικά] η συγγραφέας Μαρία Μαλαμίδου και συνεχίζει αλλού: «Τι να το κάνω το άδειο, όταν υπάρχει κάπου το όλο; Ούτε μισό θέλω. Ασυμβίβαστη και αχάιδευτη ας μείνω! Αδιαφορώ για την αφή χωρίς άγγιγμα. Αδιαφορώ για τη γεμάτη υποκρισία ζευγαρωμένη ζωή που βλέπω γύρω μου. Ας την έχουν άλλοι να τη χαίρονται, να ψεύδονται, να θεωρούν. Λοιπόν, έρχεται η χαρά, έρχεται η άνοιξη, να ένας υπέροχος πανικός που μ’ έχει πιάσει». Προτιμάει βεβαίως την ερωτική αμφιβολία από τη βεβαιότητα του θανάτου. «Αν με ρωτήσεις, καλύτερα αβέβαιη και ζωντανή, παρά ασφαλής και νεκρή».

Μια ακατάπαυτη συνομιλία με τον εαυτό της, υπό μορφήν ημερολογίου είναι το βιβλίο της Μαρίας Μαλαμίδου, διαζευγμένης, όπως τεκμαίρεται, μέσης ηλικίας, ερωτεύσιμης ακόμη, μεγαλώνοντας δύο παιδιά σε μεθοριακή πόλη. Τολμηρές βουτιές στον μέσα της κόσμο και στο ίδιο της το παρελθόν, με γενναίες αποφάσεις και ιδιαίτερα ποιητική ματιά, αποφεύγοντας τις παγίδες της «φιλοσοφικότητας», πιασμένη γερά από την ελευθερία και την καθημερινότητα ή αλλιώς: την ελευθερία της καθημερινότητας - την καθημερινότητα της ελευθερίας. Βρίσκεται σε μεγάλα διλήμματα. «Πώς να συντονίσω τόση ελευθερία και τόση πραγματικότητα;»

Εχει εγκαταλείψει τα τετριμμένα, την καθεστηκυία τάξη. «Ούτε αγάπη ούτε δόξα. Ούτε ινδάλματα ούτε οράματα [...] Ενοχλούμαι. Πολύς κόπος για να φτιαχτώ, πολλή ενυδάτωση για μια ψευδώς περιφερόμενη νεότητα, μια μάταιη ευχή τού "έσο αρεστή"». Υπάρχουν μεγάλες χαρές στα μικροπράγματα, στα ηλιοβασιλέματα, στα πρωινά και στο μεγάλωμα των παιδιών, αλλά υπάρχει και μεγάλη πίκρα για πράγματα που δεν είχε δει, δεν είχε εκτιμήσει, δεν μπόρεσε ποτέ να εκστασιαστεί από αυτά, έτσι όπως κινήθηκε εντός τροχιάς, εντός συστήματος. Χρειάστηκε να ανακαλύψει το εντός της για να επιχειρήσει το άλμα στη γνώση και να έλθει σε επαφή με την ουσία των πραγμάτων. «Πόσο είχα απομακρυνθεί, πόσο αλλού τράβαγα;».

Και να που φεύγει από τα σίγουρα του παλιού καθεστώτος, από φόρμες και καλούπια και ασφυκτικούς τρόπους σκέψης. Και πού οδηγείται κατ’ αρχάς; Στην προσπάθειά της να χορέψει, έστω ανασφάλιστη, αλλά... «Ο χορός μού φαίνεται επικίνδυνος, δύσκολος, αλλά ποιος άλλος μπορεί καλύτερα να μαγέψει και να ελευθερώσει; [...] Θα χορέψω και ας μην ξέρω. Θα το κάνω όπως μπορώ, αυτό θέλω».

Κάθε μήνα κρατάει σημειώσεις ώς τον ενιαύσιο κύκλο. Να πώς εισδύει στον Φλεβάρη: «Φλεβάρης!... με τη φλέβα στον λαιμό παλλόμενη,/ τεντωμένη, ανάγλυφη, γεμάτη αίμα να μαρτυρά την ένταση/ μιας ύπαρξης με αιτία!». Το κενό είναι τεράστιο - μέσα της και έξω της, αυτό όμως έχει ως αφετηρία για να το διασπάσει και να αφανίσει ή να το απαλύνει. Γλώσσα απλή, καθημερινή με έξοχα ενίοτε ποιητικά φτερουγίσματα. «Δεν χώρεσα στους κύκλους της τέχνης, μ’ ανέλαβε η ζωή, τράβηξε ευθείες, ζωγράφισε κενά και μετά μου ’πε να μεγαλώσω».

Ενα ημερολόγιο όχι για γυναίκες σε κρίση, αλλά σε δημιουργία. Ετσι γεμίζουν τα κενά: με τη δημιουργία [παντού - εδώ στη λογοτεχνία, στην ποίηση θα έλεγα]. Από τις εκδόσεις Κομνηνός.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η ανάγνωση μπορεί να αλλάξει τον κόσμο
Το βιβλίο του Νίκου Σιδέρη «Η αναγκαιότητα της ανάγνωσης» αποτελεί τη «γραπτή κατάθεση μιας πεποίθησης, μιας βεβαιότητας και μιας βαθιάς πίστης ότι η ανάγνωση μπορεί να αλλάξει τον κόσμο».
Η ανάγνωση μπορεί να αλλάξει τον κόσμο
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο γιατρός, ο δάσκαλος, ο άνθρωπος
Το σπουδαίο σε αυτό το βιβλίο είναι ότι μιλούν οι μαθητές του καθηγητή και όχι διακεκριμένοι συνάδελφοί του με διεθνές κύρος [παρ’ ότι συχνά τους καλούσε στο πανεπιστήμιο]. Και μιλούν με απέραντο σεβασμό και...
Ο γιατρός, ο δάσκαλος, ο άνθρωπος
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Οι πολιτικοί αντίπαλοι... κι ο Αίσωπος
Ξεκινάμε με τον Αίσωπο, πολυταξιδεμένο, λένε, άντρα του 6ου π.Χ. αιώνα με κοφτερό μυαλό και σκωπτικό πνεύμα. Τους μύθους που του αποδίδονται δεν τους ξέρουμε όλους -είναι και πολλοί και καλοί. Ενας απ’ αυτούς...
Οι πολιτικοί αντίπαλοι... κι ο Αίσωπος
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο συγγραφέας, οι πολιτικοί, τα πίτουρα
Δεν μπορείς να δείξεις τον αξιακό σου κώδικα στην αρένα της πολιτικής, δεν σε αφήνει το σύστημα να ξεδιπλώσεις τον αμόλυντο, όπως ίσως θεωρείς, εσωτερικό σου κόσμο, δεν υπάρχει ηθική στην πολιτική· όφειλε να...
Ο συγγραφέας, οι πολιτικοί, τα πίτουρα
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Το ελληνικό κρύο του Δεκέμβρη
Ξάστερο, ελληνικό κρύο [διότι εκτός από το ελληνικό φως υπάρχει και το ελληνικό κρύο - και τι κρύο!]. Δροσερό, ζείδωρο, και ζώπυρο ακόμη, γονιμοποιό. Δέντρα χωρίς φυλλώματα, σαστισμένα λες από τη δύναμη των...
Το ελληνικό κρύο του Δεκέμβρη
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η ιδεολογία και η πραγματικότητα
Zητήθηκε κάποτε από έναν δημοσιογράφο, δεκαετίες πίσω, να γράψει για τη ζωή των οικοδόμων. Πήγε ο έντιμος δημοσιογράφος πολύ κοντά στους οικοδόμους. Τι κοντά, έγινε ο ίδιος οικοδόμος. Μετά έξι μήνες ή έναν...
Η ιδεολογία και η πραγματικότητα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας