Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η δημοσιογραφία στα έξι μέτρα
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η δημοσιογραφία στα έξι μέτρα

  • A-
  • A+

Αφού δεν παράγουν πολιτικό λόγο, κατασκευάζουν πολιτικό τάχα λόγο. Επιμένουν, έτεροι εκάτεροι, να τραβολογιούνται στον αέρα για το ποιος έχει άδικο [ή δίκιο]: ο δημοσιογράφος, η ΕΡΤ, η Νέα Δημοκρατία, η κυβέρνηση, η Ενωση Συντακτών, το σωματείο των εργαζομένων, η κοινή γνώμη; Μήπως, απλώς, φταίνε οι τηλεθεατές; Μήπως οι αρχαίοι σοφιστές που προφανώς δεν αξιώθηκαν να αναγνωστούν από τους πολιτικούς μας; Μήπως, επίσης, ο Χατζηπετρής;

Και γιατί ακραία παρακαλώ η άποψη του συναδέλφου; Ο άνθρωπος είπε ότι νόμισε πως άκουγε τον θεωρητικό του φασισμού, ακούγοντας τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όχι ότι τον άκουγε κιόλας· επίσης θυμήθηκε ότι αυτός ο θεωρητικός εισήγαγε στοιχεία εθνικισμού -αυτά προφανώς ήθελε να στηλιτεύσει ο δημοσιογράφος. Πού το ακραίον; Εχουν ακουστεί αμέτρητες ακραίες χυδαιότητες για όλα σχεδόν τα πρόσωπα του πολιτικού κόσμου. Τι να πει ο νυν Ελληνας πρωθυπουργός, αλλά και πρότεροι;

Το ουσιαστικό είναι ότι δεν υπάρχει σοβαρή πολιτική αντιπαράθεση. Σε τι να αντιπαρατεθούν; Στο ήθος, θα μπορούσε να αντιτείνει κάποιος. Μα δεν αρκεί. Ο κόσμος θέλει να δει αλλαγή υπέρ των πολιτών. Τι να την κάνει την αρετή [λέμε, τώρα] εάν αυτή δεν συνοδεύεται από αποτελέσματα; Αλλο σημείο διαφορετικότητας δεν υπάρχει -ό,τι πουν οι δανειστές.

Ποιος να τολμήσει να φέρει αντίρρηση, μετά μάλιστα και την πλήρη υποταγή στις εντολές τους; Ας μην παίζουμε. Η Νέα Δημοκρατία ατύχησε γι’ ακόμη μία φορά. Απορώ μάλιστα για την επίθεση που δέχτηκε πανταχόθεν ο δημοσιογράφος -συνεργάτης, λέει, της ΕΡΤ. Γούστο του και καπέλο του να του θυμίσει ο κ. Μητσοτάκης τον θεωρητικό του φασισμού στην Ιταλία. Πρώτη φορά είναι που πολιτικοί ηγέτες έχουν παρόμοιο λόγο; Εκτός εάν έχουμε ξεχάσει να ακούμε [εκτός εάν βάζουμε βαμβάκι στ’ αυτιά μας ή στρουθοκαμηλίζουμε].

Ο δημοσιογράφος δικαιούται να χαίρεται ό,τι θυμάται -και να θυμάται ό,τι χαίρεται, ακόμη και να προπαγανδίζει [ακραίο αυτό...] το κυβερνητικό έργο [θα κριθεί από τη δεοντολογία και την κοινωνική ή όχι αποδοχή]. Εάν ο ίδιος νομίζει ότι αυτό που κάνει είναι κοινωνική δημοσιογραφία [η δημοσιογραφία είναι πάντα κοινωνική, πάντα αντιεξουσιαστική] με γεια του με χαρά του.

Δεν θα τον στήσουμε στα έξι μέτρα τον άνθρωπο, παπαγαλίζει ή όχι [στα έξι μέτρα έχει στηθεί από μόνη της η δημοσιογραφία τα τελευταία χρόνια, δεν έχει χρείαν άλλων]. Υπερβάλλουν όσοι θεώρησαν ακραία την άποψή του [καλά θα κάνουν να επανεξετάσουν τον χαρακτηρισμό τους ή να τον διαχύσουν σε όλα τα μέτωπα της επικοινωνίας [της όποιας επικοινωνίας, για την οποία όλοι σχεδόν είμαστε συνυπεύθυνοι].

Δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο. Κάνει μια δουλειά με τον τρόπο του -καλώς κακώς, αδιάφορο. Τόσοι και τόσοι κάνουν παραπλήσιο «έργο». Θα ήθελα να είναι κοινωνικό· δεν είναι -δεν πειράζει, αυτό δα έλειπε, μέσα σε τόση σύγχυση και αναποδογύρισμα των αξιών και των κωδίκων. Μπορεί να γίνει μια αναγέννηση της δημοσιογραφίας; Δεν νομίζω. Νομίζω, όμως, ότι αυτό είναι το πρόβλημα και όχι ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Είναι λυπηρή μια τέτοια [προσωπική] διαπίστωση, αλλά δεν αφορά και κανέναν. Να έχουμε να λέμε. Να μη λησμονηθεί η τρανταχτή έλλειψη πολιτικού λόγου στην Ελλάδα από σύμπαντα τα κόμματα [εντός και εκτός Κοινοβουλίου -αυτό].

   

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η ιδεολογία και η πραγματικότητα
Zητήθηκε κάποτε από έναν δημοσιογράφο, δεκαετίες πίσω, να γράψει για τη ζωή των οικοδόμων. Πήγε ο έντιμος δημοσιογράφος πολύ κοντά στους οικοδόμους. Τι κοντά, έγινε ο ίδιος οικοδόμος. Μετά έξι μήνες ή έναν...
Η ιδεολογία και η πραγματικότητα
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Πολιτικοί αρχηγοί και δημοσιογράφοι
Οι δημοσιογράφοι δεν είναι αρεστοί όταν λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Σαν τον Τραμπ νιώθουν άπαντες σχεδόν οι ηγέτες, απλώς δεν τολμούν να πουν δημοσία αυτό που νιώθουν. Κάποτε χάνουν την ψυχραιμία τους...
Πολιτικοί αρχηγοί και δημοσιογράφοι
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αφθονο, άχρηστο μελάνι...
Παγερά αδιάφοροι οι Ελληνες πολίτες, αγνόησαν το περίφημο αρχηγικό ντιμπέιτ ή το αντιμετώπισαν στωικά και χλευαστικά. Ηταν, όμως, μέγα γεγονός για τους τηλεοπτικούς δημοσιογράφους, τους τεχνικούς, τους...
Αφθονο, άχρηστο μελάνι...
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η Ανοιξη ως επανεκκίνηση
Μέσα σ’ αυτή τη θλίψη των καιρών και τη βία των Ευρωπαίων ηγετών, πώς να νιώσεις το βράσιμο και την αναταραχή αιμάτων και υδάτων, με ποια ευθυμία να κολυμπήσεις στα βάθη του πλαγκτού, με ποια ένταση να σύρεις...
Η Ανοιξη ως επανεκκίνηση
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Για τις καρέκλες των δημάρχων
Δεν ξέρω τι ακριβώς εννοούν μερικοί τηλεοπτικοί αστέρες λέγοντας ότι τάσσονται υπέρ της κανονικότητας. Αφού -λένε- η μεταβίβαση των αποθεματικών των δήμων έγινε νόμος, με τον τρόπο που έγινε, οι δήμαρχοι δεν...
Για τις καρέκλες των δημάρχων
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Περπατώντας στον δρόμο
Αμα, όμως, είσαι τζόρας, πολιτικός δηλαδή ή δημοσιογράφος, βγάζεις και παραβγάζεις ξύγκι, τόσο που μολύνεις την ατμόσφαιρα άπασα. Μέγα θέμα λοιπόν μια φιλική κουβέντα του υπουργού Οικονομικών σε μια θαυμάστριά...
Περπατώντας στον δρόμο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας