Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αθήναζε, δυστυχώς· τι άλλο;
EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αθήναζε, δυστυχώς· τι άλλο;

  • A-
  • A+

Τελικά είναι λίγες οι στιγμές που περνάει κανείς άδολα και χαρούμενα. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα περισσότερα είναι μαύρα. Είναι, όμως. Το φως λείπει. Τα χαμόγελα επίσης απουσιάζουν. Μαύρη ζωή που κάνουμε εμείς οι μαύροι κλέφτες. Κλέφτες ονείρων και κλέφτες εικόνων της πραγματικότητας. Μα είναι εικόνα η πραγματικότητα; Μήπως η πραγματικότητα είναι μια εικόνα; Και πού να κατατάξει κανείς τον πολιτισμό και τον πόλεμο;

Εύκολες δυσκολίες. Δύσκολες ευκολίες. Πώς να τα βγάλει πέρα κανείς; Ουδείς σχεδόν δυστροπεί, ουδείς αγανακτεί, ουδείς ξεσηκώνεται. Χρειάζονται πολλοί για τον ξεσηκωμό. [Και πού να βρεθούν;] Και τι καταλαβαίνουμε όσοι δεν «χτυπιόμαστε» από μια θανατηφόρα ασθένεια [στιγμή]; Τι αντιλαμβανόμαστε όσοι εξακολουθούμε να ζούμε; Υγεία, λέμε, πάνω απ' όλα. Και λοιπόν;

Λοιπόν αυτοί που πεθαίνουν μήπως αποφεύγουν όλη αυτή τη φαρμακευτική τυραννία των πολλών; Ζόρικη κάθε απάντηση, αποδεκτή εντούτοις από όσους δυσφορούν από την «πολυκοσμία». Μπας κι είμαστε πολλοί στον πλανήτη; Μπας κι ο πλανήτης μας αρρωσταίνει επειδή δεν μας αντέχει; Αλλά μάλλον διολισθαίνουμε. [Φυσικά, μεταφυσικά ή αφύσικα: ουδεμία έχει σημασία.]

Τι να πεις στο χωριό; Για τις ηλικίες ασφαλώς. Ποιος είναι ομήλικος ποιου, πόσo χρονώ πέθανε ο τάδε, πότε γεννήθηκε ο δείνα, ποιος ήταν ο πιο κατεργάρης, ο πιο διαβόλου κάλτσα, ποιος μιλάει ακόμη αρβανίτικα, πώς τα έμαθε, εάν το «αντικριστό» της Κρήτης είναι πιο νόστιμο από τη «σούβλα» της Πελοποννήσου...

Διάφορα, που όμως κυλούν, ενθουσιάζουν. Παλιές λέξεις εισβάλλουν στις νέες και γίνεται ένας αχταρμάς, πολύπλοκος, περίπλοκος, διάπλοκος. Και τότε αρχίζει το πανηγύρι. Ο,τι ξέρει ο καθένας το βάζει επάνω στο τραπέζι των συζητήσεων, το υπερασπίζεται με πάθος και ας μην έχει επιχειρήματα -έτσι έμαθε να σκέφτεται [εννοείται: να αμύνεται].

Τελευταίες ώρες στο χωριό, λίγο πριν από την κηδεία του Νότη. Ατυχοι όσοι δεν τον γνώρισαν [και πολύ πιο άτυχοι όσοι δεν τον είχαν φίλο τους]. Εχουν σπάσει τα τηλέφωνα. «Τι να κάνουμε» και λοιπά. Τίποτε, λέω, ίσως και με κάποια αγένεια. Εάν θέλαμε να κάνουμε κάτι, θα το είχαμε κάνει όσο ο φίλος ήταν εν ζωή. Τα στεφάνια είναι [έτσι φαίνονται σ' εμένα] θλιβερά -να μην πω γελοία.

Τι είναι ο άνθρωπος; Ωσπου να το καταλάβει έχει πάρει δρόμο. Ολο αυτό δημιουργεί τέχνη, παιδεία, φιλοσοφία, πολιτισμό. Συγκλονιστικό, δεν λέω, αλλά συγγνώμη: χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι. Τέτοια ασημαντότης και ας διασπάστηκε το άτομο και «αποκαλύφτηκε» το DNA [σιγά που θα πείραζε τον Ηράκλειτο ή τον Αναξίμανδρο εάν δεν γίνονταν αυτές οι «ανακαλύψεις»].

Τέλος πάντων. Θνητοί. Τουλάχιστον να χορεύαμε [να μπορούσαν τα σώματά μας να χορέψουν]. Ο Νότης χόρευε ολόσωμος εν ακινήτω κινήσει. Εσωτερικά. Υπερβατικά. Φτωχαίνει ο κόσμος. Ας μην ασχημύνει περαιτέρω. Αθήναζε.

  

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ενας κόκορας στα Πατήσια
Προηγήθηκε το κελάηδισμα του κοτσυφιού. Πρωί πρωί στην Αθήνα, ανάμεσα στους βόμβους της πόλης ακούστηκε η μελωδία. Εβρεχε. Επινα καφέ στη βεράντα μ’ ένα λιτό πανωφόρι - Ιούνιος μήνας! Κοπάζει η βροχή σιγά...
Ενας κόκορας στα Πατήσια
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Βρύσες-Καρυάτιδες στην πρωτεύουσα
Απολέσαμε πηγάδια, ποτάμια, λίμνες· ας κερδίσουμε το νεράκι των κρηνών της πρωτεύουσας. Οταν ανοίγει μια βρύση χαμογελούν οι κορυφές των βουνών και αγάλλεται ο υδροφόρος ορίζοντας. Αυτά τα διαπιστώνει κανείς...
Βρύσες-Καρυάτιδες στην πρωτεύουσα
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Το σώμα του έτους
Ωραίο θα ήταν το σώμα του 2018 να βρει τη χαμένη του αξιοπρέπεια, τη σύνεση και τη σοβαρότητα, την ίδια τη δημοκρατία (του), όλα εκείνα που έχει ανάγκη ο κόσμος - αρκετά με τις επιδείξεις και τις...
Το σώμα του έτους
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Χρόνος-πόνος
Μία από τις μεγαλύτερες αγωνίες των σοφών της αρχαίας Ελλάδας ήταν το πώς θα θωρακίσουν οι άνθρωποι τις ψυχές τους απέναντι στα μαύρα χτυπήματα της μοίρας, στις καταστροφές και τις αρρώστιες. Πώς θα...
Χρόνος-πόνος
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αντίο, Τέλη
Οι πιο κοντινοί τον φώναζαν Βενιαμίν μια και ήταν ο μικρότερος. Τον αγάπησαν βαθιά όλοι, ακόμη κι εκείνοι της «αντίπαλης» παράταξης. Αυτή η αγάπη δεν σταμάτησε ποτέ· μικρός και οιονεί χαϊδεμένος δεν έλεγε να...
Αντίο, Τέλη
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο μικροαστός κυρ Παντελής (μας)
Συμπληρώθηκαν ήδη οχτώ χρόνια από τον θάνατο του Πάνου Τζαβέλλα, που ξανάφερε τα αντάρτικα στο προσκήνιο, μην ξεχνώντας ποτέ τον «κυρ Παντελή» του, τον «έντιμο» μα τόσο επικίνδυνο για τη δημοκρατία μικροαστό....
Ο μικροαστός κυρ Παντελής (μας)

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας