Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Περί ομονοίας...
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Περί ομονοίας...

  • A-
  • A+

Σε έναν λόγο τoυ, που είχε εκφωνήσει σε κάποια Ολυμπιάδα, ο Σοφιστής Γοργίας ο Λεοντίνος έτσι ξεκίνησε: Υπό πολλών άξιοι θαυμάζεσθαι, ω άνδρες Ελληνες (Αξίζετε τον γενικό θαυμασμό, Ελληνες). Ευφυής διανοούμενος, προσπάθησε να κηρύξει την ομογνωμία και τη συμφιλίωση μεταξύ των Eλλήνων, που τρώγονταν σαν τα σκυλιά· είχε πανελλήνια αισθήματα και εξαιρετική πολιτική ωριμότητα. Η ομόνοια, ως πολιτική έννοια, είχε αρχίσει να ωριμάζει. Εγραψαν γι’ αυτήν επίσης ο άλλος μεγάλος Σοφιστής, ο Αντιφών, ωσαύτως ο Δημόκριτος, ο Πλάτων αργότερα κ.ά.

Δεν είναι να λέει κανείς καλό λόγο –παραφυλάνε στη γωνία κακεντρεχείς ή και γνωρίζοντες άλλα από εκείνα που φαίνονται ή ακούγονται. Ο Πλούταρχος διασώζει την άμεση αντίδραση του Μελάνθιου, ο οποίος ακούγοντας τα μεγάλα περί ομονοίας λόγια του Γοργία, του επιτέθηκε σφόδρα: Κοίτα ποιος μιλάει, έγραψε, ποιος δίνει συμβουλές για ομόνοια –ο άνθρωπος που δεν κατάφερε να μονοιάσουν, μέσα στο ίδιο του το σπίτι, ο ίδιος, η γυναίκα του και η υπηρέτριά του· τρεις άνθρωποι όλοι κι όλοι! [Σχολιάζει ο Πλούταρχος: «Φαίνεται ότι υπήρχε κάποιο ερωτικό αίσθημα του Γοργία προς την υπηρετριούλα και η ζήλια της γυναίκας του»].

Το προσωπικό μπορεί να είναι πολιτικό, το πολιτικό, όμως, σπάνια συμπλέει με το προσωπικό –δεν έχει κανείς το ανάλογο ανάστημα [και οι λίγοι που το διαθέτουν το έχουν καταπιεί προκειμένου να διατηρήσουν μια θεσούλα· οψέποτε αντιληφθούν την πλάνη τους θα είναι γερόντια πια για να αποφασίσουν να «ξαναγεννηθούν, πάει να πει να κατανοήσουν το σφρίγος της ζωής που τους ξεγλίστρησε μέσα από τα χέρια, αχ].

Η ψεύτικη διαπάλη που επικρατεί και που τη λένε ιδεολογική δεν είναι τίποτε άλλο από την απόφαση που παίρνει ο καθείς ποια θα είναι η στάση του απέναντι στην εξουσία. Η μόνη διαπάλη που βρίσκεται κοντά στην ουσία είναι αυτή της κοινωνίας με την εξουσία. Η κοινωνία, απλώς, καθεύδουσα ούσα και απαίδευτη, δεν έχει τολμήσει να διεκδικήσει τη συμμετοχή της στην εξουσία, να αποκτήσει, διάβολε, το αυτεξούσιόν της -τι να πεις...

Τι παλαβομάρες είναι αυτές, θα μπορούσε ο κάθε ορθολογιστής να αντιτάξει, ειρωνικά δε, τι αυτεξούσιο και μαλακίες είναι τούτα. Καλά, την καταγωγή μας προσπαθούμε να εξωραΐσουμε -να αναμνησθούμε [όχι το πού γεννηθήκαμε, αλλά το πού γεννηθήκαμε ως άνθρωποι -αυτό συνέβη στα χρόνια του Ομήρου και εντεύθεν, τι να κάνουν οι πολιτισμένοι, δεν μπορούν να το αρνηθούν· το αρνιόμαστε εμείς όμως, εμείς που περηφανευόμαστε να λεγόμαστε Ελληνες, χωρίς να υποψιαζόμαστε καν τι σημαίνει για τον χρόνο και τον χώρο η έννοια Ελλην].

Σήμερα είναι πιο Ελληνες οι Αμερικανοί, οι Κινέζοι και οι Αφρικανοί παρά εμείς. Πονάει; Δεν πειράζει –εξάλλου ποιος διαβάζει ανάμεσα στις λέξεις [και τα πράγματα των λέξεων]; Η διχόνοια λένε μας χαρακτηρίζει· και η ομόνοια –κυρίως– παρακαλώ [και ας έχει χαθεί η ελευθερία –και η ανεξαρτησία: καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια]. Ομονοείτε, γιατί χανόμαστε. Σιγά...

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Tης αγάπης...
​Εκεί που τα χάνουν οι πολιτικοί και γενικά οι άνθρωποι οι κανονικοί είναι όταν οι αντίπαλοί τους, αντί να τους επιτίθενται, εκδηλώνουν αισθήματα συμπάθειας, ακόμα και φιλίας, ακόμα και αγάπης. Συμβαίνει...
Tης αγάπης...
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Κυβερνητικό και αντιπολιτευτικό επίπεδο
Ατάραχοι οδεύουμε οι πλείστοι προς... Πού πάμε αλήθεια; Αυτή η αταραξία... Μήπως θεωρούμε ότι είναι και όπλο μας; Είμαστε ένα κράτος, ο λαός του οποίου ουδέποτε έκανε κάτι ολοκληρωμένα. Ισως αυτό και να μας...
Κυβερνητικό και αντιπολιτευτικό επίπεδο
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αυτοί που χαριεντίζονται με την πολιτική
Είναι κατάντια της ζωής να υπερτερεί το ψυχρό του θερμού αίματος, ο οδοιπόρος του ορχηστή, η πραγματικότητα της τέχνης, όπως κατάντια είναι να γελάει κανείς με μισό στόμα ή να μην μπορεί καθόλου να χαμογελά....
Αυτοί που χαριεντίζονται με την πολιτική
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η εξουσία και οι περί αυτήν
Δύο τινά: ή να λογικευτούμε ή να χάσουμε τα λογικά μας, όπως έλεγε ο Ιονέσκο. Μέση λύση δεν χωρεί -ή με την εξουσία ή κόντρα σ’ αυτήν. Αυτό απαιτεί μία σκληρή και επίπονη προεργασία στα πανεπιστήμια του δρόμου...
Η εξουσία και οι περί αυτήν
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Τα όνειρα που δεν πεθαίνουν
Ισχυρίζονται αρκετοί, ορθά ίσως, ότι οι ολετήρες ονείρων είναι οι πλέον αδίστακτοι εγκληματίες της ανθρωπότητας. Πώς καταστρέφει κανείς τα όνειρα -και γιατί; Ονειρα όταν λέμε συνήθως εννοούμε βελτίωση των...
Τα όνειρα που δεν πεθαίνουν
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αυτοί που κατασκευάζουν εχθρούς
Εμείς εκεί -κολόνα- υπερασπιζόμαστε τα ιερά και τα όσια, αυτά που μας βολεύουν για να κατακτήσουμε την εξουσία εννοείται και όχι τις αξίες που όφειλαν να χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο και την κοινότητα, όπως η...
Αυτοί που κατασκευάζουν εχθρούς

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας