Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Βρύσες-Καρυάτιδες στην πρωτεύουσα
EUROKINISSI/ΛΥΔΙΑ ΣΙΩΡΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Βρύσες-Καρυάτιδες στην πρωτεύουσα

  • A-
  • A+

Να και μία, εύσχημη για τους οφθαλμούς τουλάχιστον, είδηση: κρήνες στην Αθήνα. Νερό τρεχούμενο και δροσερό. Θυμάμαι, αλλά δεν είναι καλό πράγμα οι αναμνήσεις πάντοτε, πριν από σαράντα χρόνια [γι’ αυτό δεν είναι καλό πράγμα] στη Ρώμη· όπου και να στεκόσουν έρρεε δημόσιο το νερό, δροσίζοντας και αποκαθαίροντας (;) πολίτες της Ρώμης αλλά και επισκέπτες.

Ηταν μια ωραία εικόνα -μεταμόρφωνε το τοπίο, το ομόρφαινε, του έδινε, μαζί με τους διψώντες και τους λουόμενους, μια ξεχωριστή θεατρικότητα. Παιδιά έπαιζαν με τους πίδακες και φωνασκούσαν ζωηρά. Κίνηση, χαρά, ζωή, ευθυμία. Αλλά τι άλλο είναι το νερό παρά ζωή; Χωρίς αυτό δεν θα υπήρχαμε.

Είμαστε ταγμένοι στο νερό. Ανήκουμε στο νερό. Είμαστε νερό. Ολος ο πλούτος ο ορυκτός μέσα μας, στο νερό κολυμπάει· απ’ αυτόν παίρνει δυνάμεις και γίνεται πράξη και πνεύμα το σώμα -σε μητρικά νάματα κολυμπάμε επί εννέα μήνες, τι άλλο θα ήμασταν;

Να μη φτιάξουν τις κρήνες, όμως, για να μη λογοδοτήσουν για το ξεπούλημα του δημόσιου νερού σε αρπακτικές πολυεθνικές -μην προσπαθήσουν να ρίξουν στάχτη στα μάτια των καταναλωτών, παραπλανώντας Ελληνες και ξένους επισκέπτες και αποπροσανατολίζοντάς τους.

Είναι ικανοί για όλα και θα έλεγα καπάτσοι στο να κάνουν το άσπρο μαύρο και τούμπαλιν. Βέβαια, η παιδεία των πολλών δεν επιτρέπει εύχυμες ανατάξεις και επίδειξη φροντίδας εκ μέρους όλων για τη διατήρηση της ομορφιάς [της καθαριότητας]. Εξυπακούεται καλή χρήση των κρηνών, όπως επίσης για το κάθε τι: τη γλώσσα, το κινητό τηλέφωνο, τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, την άσκηση εξουσίας από όποιον καταγίνεται με δαύτη.

Διαβάζω ότι στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος [1879] η Αθήνα μετρούσε πενήντα πέντε κρήνες και επί δέκα χρόνια αυξάνονταν έως ότου η αμερικανική ΟΥΛΕΝ πήρε την εμπορική εκμετάλλευση και οι κρήνες εξαφανίστηκαν -μην πάθουμε τα ίδια μετά σχεδόν ενάμιση αιώνα. Εχουμε χάσει και τα πηγάδια μας από όπου οι κοινότητες έπιναν και πότιζαν και τους κήπους τους -το εμπόριο και η ανάπτυξη δεν επιτρέπουν πλέον την τρυφερή χρήση του νερού.

Να τις δούμε, λοιπόν, τις βρύσες στην πρωτεύουσα, να τις καμαρώσουμε, να τις απολαύσουμε, σωματικά κυρίως, και όσο μπορούμε να τις προστατεύσουμε. Δεν ξέρω αν κανείς έχει αντιρρήσεις για την τοποθέτησή τους, εάν αρνείται την ελεύθερη ροή του νερού. Να τις δει σαν το ύδωρ του Θαλή, που το πίστευε αρχή των πάντων -να πάει εκεί και να στοχαστεί [αυτό δεν είναι μεγαλοστομία μήτε μεγαλοπρέπεια -κάθε φορά που ξεκουράζεται ο άνθρωπος στοχάζεται είτε το ξέρει είτε όχι, είτε το θέλει είτε όχι].

Σαν μικρές Καρυάτιδες να τις αντικρίσουμε -μάλλον διολισθαίνουμε στη μεγαλοστομία αλλά καθόλου δεν πειράζει· οι ωραίες ειδήσεις θέλουν και ωραία αντιμετώπιση, μη χαθούν μες στον καθημερινό βομβαρδισμό άλλων ασήμαντων και δεν μπορέσουμε να τις συγκρατήσουμε.

Απολέσαμε πηγάδια, ποτάμια, λίμνες· ας κερδίσουμε το νεράκι των κρηνών της πρωτεύουσας. Οταν ανοίγει μια βρύση χαμογελούν οι κορυφές των βουνών και αγάλλεται ο υδροφόρος ορίζοντας. Αυτά τα διαπιστώνει κανείς όταν ζει με τα νερά, όταν ξέρει ότι ζει μες στα νερά.

   

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αθήναζε, δυστυχώς· τι άλλο;
Τελικά είναι λίγες οι στιγμές που περνάει κανείς άδολα και χαρούμενα. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα περισσότερα είναι μαύρα. Είναι, όμως. Το φως λείπει. Τα χαμόγελα επίσης απουσιάζουν. Μαύρη ζωή που κάνουμε εμείς...
Αθήναζε, δυστυχώς· τι άλλο;
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ενας κόκορας στα Πατήσια
Προηγήθηκε το κελάηδισμα του κοτσυφιού. Πρωί πρωί στην Αθήνα, ανάμεσα στους βόμβους της πόλης ακούστηκε η μελωδία. Εβρεχε. Επινα καφέ στη βεράντα μ’ ένα λιτό πανωφόρι - Ιούνιος μήνας! Κοπάζει η βροχή σιγά...
Ενας κόκορας στα Πατήσια
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο μικροαστός κυρ Παντελής (μας)
Συμπληρώθηκαν ήδη οχτώ χρόνια από τον θάνατο του Πάνου Τζαβέλλα, που ξανάφερε τα αντάρτικα στο προσκήνιο, μην ξεχνώντας ποτέ τον «κυρ Παντελή» του, τον «έντιμο» μα τόσο επικίνδυνο για τη δημοκρατία μικροαστό....
Ο μικροαστός κυρ Παντελής (μας)
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Οι «ιδιοκτήτες» των Εξαρχείων
Η βία δεν (θα ‘πρεπε να) αρμόζει στο ανθρώπινο είδος, τουλάχιστον απ’ όταν αυτό ανακάλυψε τον λόγο και την τέχνη, τον πολιτισμό. Η τέχνη εκλαμβάνεται όχι ως αισθητική απόλαυση μόνο ή ανίχνευση της ομορφιάς,...
Οι «ιδιοκτήτες» των Εξαρχείων
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
To μεγαλείο των μεγαλουπόλεων
Φίλοι από τα καφενεία και τα ουζερί του κέντρου προσφέρονται να κάνουμε παρέα. Οι συζητήσεις κορυφώνονται· έχουν πάθος και αναζητούνται, οπωσδήποτε, απαντήσεις (και πού να τις βρεις;). Το ερώτημά τους συνεχώς...
To μεγαλείο των μεγαλουπόλεων
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η σύγχυση που κάνει βόλτες
Φρόνιμον ονόμαζαν οι σύγχρονοι του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη τον πολιτικόν, αυτόν που ήταν ταυτοχρόνως ταχύς και εύστοχος, που κοιτάζει, την ίδια ακριβώς ώρα, μπροστά και πίσω· να έχει δηλαδή την πείρα του...
Η σύγχυση που κάνει βόλτες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας