Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η εξουσία και οι περί αυτήν

Η εξουσία και οι περί αυτήν

  • A-
  • A+

Δύο τινά: ή να λογικευτούμε ή να χάσουμε τα λογικά μας, όπως έλεγε ο Ιονέσκο. Ας το δούμε και αλλιώς: ή να σοβαρευτούμε ή να πάψουμε να φαινόμαστε σοβαροί.

Τώρα, που έχει περάσει πολύς καιρός και μοιάζει αδύνατο να μπορούμε να γελάμε και να χορεύουμε, τώρα που ορθολογιστές και ανορθολογιστές εξακολουθούμε να υπερασπιζόμαστε τις κούφιες ιδεολογίες μας, τώρα, λοιπόν, τον καιρό των αποχαιρετισμών [«του θερισμού»] έχει φτάσει νομίζω η ώρα να αποδεχτούμε το χάσμα που άνοιξε ο σεισμός της κυβερνώσας Αριστεράς (μαζί με κάτι περίεργους ντούρους δεξιούς) και να πούμε όσα δεν λέμε, εκείνα δηλαδή που μας φέρνουν σε αμηχανία (όσους τελοσπάντων επιμένουμε να φωνασκούμε υπέρ κομμάτων και προσώπων -και τι προσώπων).

Μέση λύση δεν χωρεί -ή με την εξουσία ή κόντρα σ’ αυτήν. Αυτό απαιτεί μία σκληρή και επίπονη προεργασία στα πανεπιστήμια του δρόμου και της βιοπάλης, στην εντιμότητα και την αξία της ζωής από τη μια (κατά πόσον αυτά εσωτερικεύονται) και στην προσκόλληση στα σκήπτρα της εξουσίας από την άλλη, με σκοπό την περαιτέρω άσκηση εξουσίας σε ακόμα πιο αδύναμους -χαίρετε οι ιδεολογίες του κόσμου τούτου και ανοίξτε οι ουρανοί της επανάληψης ανά τις χιλιετίες τις ιστορικές (και ολίγον προϊστορικές).

Λογική και σοβαρότητα συνήθως ταυτίζονται, κυρίως από τους οικογενειάρχες και τα κομματικά στελέχη, από όλους εκείνους που δεν πολυενδιαφέρθηκαν για τα άλογα και παράλογα της ψυχής και της πόλης -αδύνατον να σκεφτούμε τι συμβαίνει ή τι έχει συμβεί ή τι θα συμβεί εντός τους (εντός της ψυχής και εντός της πόλης).

Παρ' όλα αυτά, μας αρκούν τα λίγα, τα γνωστά, πώς δηλαδή θα επικρατήσουμε επί των αντιπάλων και πώς θα τους αποτρέψουμε να (επανα)καταλάβουν τη φοβερή και τρομερή εξουσία.

Δεν χολοσκάνε για το πόσοι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στον πλανήτη κάθε μέρα, επειδή ακριβώς όλη τους η πρεμούρα είναι η κατάληψη της αναπόφευκτης εξουσίας που καθορίζει τις κοινωνίες (αλλά όχι τις ψυχές, μήτε τις πόλεις -δεν θα λέγαμε το ίδιο για τις Εκκλησίες και τις πολυεθνικές).

Και ας υποψιαζόμαστε ότι ο καθένας ξεχωριστά κουβαλά το δικό του προσωπικό σύμπαν, το συγχέουμε τελικά με το σύμπαν των κομμάτων και των αβελτηριών με τις οποίες αυτά μας ψεκάζουν ανηλεώς και ακαταπαύστως.

Δεχόμαστε τη βία (διότι περί απύθμενης βίας πρόκειται) -τι στραπάτσο κι αυτό για την έννοια άνθρωπος, αλλά και για κάθε ζωντανό ουρανού, θάλασσας και γης (και υπογής), δυσανασχετούμε για λίγο και συνεχίζουμε απτόητοι και ίσως αμέριμνοι για τον εαυτό μας, τα παιδιά μας και για τις γενιές που θά ’ρθουν.

Χάνονται και οι λέξεις σιγά σιγά, όσο ο καιρός σφίγγει. Ας μείνουν τουλάχιστον εκείνες της αγάπης για τους φίλους (και για τους σεμνούς αναγνώστες).

Ο καιρός περνάει, αλλά μάλλον δεν έχουμε ακόμη καταλάβει τι ακριβώς έχει συμβεί στη χώρα (και στην οικουμένη, αλλά πού τα πλανητικά μάτια).

Τα υπαρξιακά αινίγματα παραμένουν, όπως και οι χειροκροτητές της εξουσίας, οι υπαινιγμοί και οι καταγγελίες δεν επαρκούν -να μην πούμε ότι γίνονται χλόη όπου ξαπλώνουν και ξεκουράζονται οι της εξουσίας και οι περί αυτήν (και είναι, διάβολε, πολλοί).

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Tης αγάπης...
​Εκεί που τα χάνουν οι πολιτικοί και γενικά οι άνθρωποι οι κανονικοί είναι όταν οι αντίπαλοί τους, αντί να τους επιτίθενται, εκδηλώνουν αισθήματα συμπάθειας, ακόμα και φιλίας, ακόμα και αγάπης. Συμβαίνει...
Tης αγάπης...
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Περί ομονοίας...
Η ψεύτικη διαπάλη που επικρατεί και που τη λένε ιδεολογική δεν είναι τίποτε άλλο από την απόφαση που παίρνει ο καθείς ποια θα είναι η στάση του απέναντι στην εξουσία. Η μόνη διαπάλη που βρίσκεται κοντά στην...
Περί ομονοίας...
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Κυβερνητικό και αντιπολιτευτικό επίπεδο
Ατάραχοι οδεύουμε οι πλείστοι προς... Πού πάμε αλήθεια; Αυτή η αταραξία... Μήπως θεωρούμε ότι είναι και όπλο μας; Είμαστε ένα κράτος, ο λαός του οποίου ουδέποτε έκανε κάτι ολοκληρωμένα. Ισως αυτό και να μας...
Κυβερνητικό και αντιπολιτευτικό επίπεδο
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αυτοί που χαριεντίζονται με την πολιτική
Είναι κατάντια της ζωής να υπερτερεί το ψυχρό του θερμού αίματος, ο οδοιπόρος του ορχηστή, η πραγματικότητα της τέχνης, όπως κατάντια είναι να γελάει κανείς με μισό στόμα ή να μην μπορεί καθόλου να χαμογελά....
Αυτοί που χαριεντίζονται με την πολιτική
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Τα όνειρα που δεν πεθαίνουν
Ισχυρίζονται αρκετοί, ορθά ίσως, ότι οι ολετήρες ονείρων είναι οι πλέον αδίστακτοι εγκληματίες της ανθρωπότητας. Πώς καταστρέφει κανείς τα όνειρα -και γιατί; Ονειρα όταν λέμε συνήθως εννοούμε βελτίωση των...
Τα όνειρα που δεν πεθαίνουν
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αυτοί που κατασκευάζουν εχθρούς
Εμείς εκεί -κολόνα- υπερασπιζόμαστε τα ιερά και τα όσια, αυτά που μας βολεύουν για να κατακτήσουμε την εξουσία εννοείται και όχι τις αξίες που όφειλαν να χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο και την κοινότητα, όπως η...
Αυτοί που κατασκευάζουν εχθρούς

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας