Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ποια Μακεδονία...

Ποια Μακεδονία...

  • A-
  • A+

Τέτοιες μέρες ψάχνεις για παρηγορητικές, αγαπησιάρικες κουβέντες, να γλυκάνει λίγο η ατμόσφαιρα, να μετριαστεί η απογοήτευση, να σκοτεινιάσει η παραίτηση από τα κοινά, να εμφανιστεί κάποιο, έστω αδιόρατο, χαμόγελο, ένα μικρό φως.

Χαμένος κόπος, με τόσους σκουντούφληδες που μας περιτριγυρίζουν, με τόσους σκληρυντικούς της σκέψης και των λογής ιδεοληψιών, που δέρνουν εγκεφάλους της πολιτικής σκηνής. Οι αντιφάσεις, όσες έχουν εμποτιστεί στο κυβερνητικό δέντρο, είναι πολλές και κραυγαλέες, το δεξιό λίπασμα του υπουργού Αμυνας λ.χ., η θέμεθλη «ιστορικότητα» του οποίου δεν του επιτρέπει (;) να δεχτεί ουδέν «μακεδονίζον» στο όνομα της γείτονος χώρας.

Και ας την αποκαλούν σκέτη Μακεδονία οι λοιποί λαοί της ανθρωπότητας -δεν υπάρχουν πλέον ηθικοί ενδοιασμοί εκ μέρους όλων μα ούτε και πολιτισμικές ρίζες δικές μας που να πείθουν για το δίκαιο του ονόματος.

Το θέλουμε είτε όχι οι Μακεδονίες, με βάση τις διεθνείς συνθήκες, είναι τρεις, όχι μία, απλώς η «δική» μας είναι η μεγαλύτερη γεωγραφικά, αυτό όμως δεν τη δικαιοδοτεί να διεκδικήσει το όλο. Αυτό ισχύει και για τη γείτονα· δεν μπορεί ένα μικρό κομμάτι να ιδιοποιηθεί την ολότητα.

Οπως υπάρχει η ελληνική αλλά και η βουλγαρική Μακεδονία, έτσι υπάρχει και η σλαβική, ας το παραδεχτούν όλοι και να «απολυτρωθούμε» εθνικά άπαντες, ώριμοι και ανώριμοι, δεξιοί και αριστεροί (δεν έχουν άδικο όσοι υποστηρίζουν ότι ένα πεπολιτισμένο κράτος οφείλει να έχει μία και μόνο εθνική πολιτική, τουλάχιστον στα βασικά).

Το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού το έχουν όλοι, αρκεί αυτό να μην έρχεται σε σύγκρουση με τους κανόνες και τις αρχές του διεθνούς δικαίου. Για να φανταστούμε λ.χ., με βάση πάλι αυτό το δικαίωμα, η Ελλάδα να αποφάσιζε κάποια στιγμή ότι επιθυμεί να ονομάζεται Ευρώπη· θα πέφταν όλοι επάνω της να την κατασπαράξουν (ποια δικαιώματα και ποια αυτοδιάθεση και ποιες αντιμωλίες...).

Οσο δύσκολα φαντάζουν μερικές φορές τα εθνικά άλλο τόσο απλά είναι, απλώς χρειάζεται πολιτική βούληση, διπλωματική καθαρότητα και εθνική ευθύνη. Το γελοίο ξεσπά και συντρίβει αυτονόητα και λογικές όταν στην ίδια κυβέρνηση υπάρχουν δύο προσεγγίσεις σε ένα μείζον θέμα (μείζον λόγω της ανεπάρκειας και ανευθυνότητας των έως τούδε πολιτικών -αντρών κυρίως αλλά και γυναικών, λόγω αυτών «κατάντησε» μείζον).

Η εθνική συνείδηση δεν είναι και τόσο αποκρυσταλλωμένη και καθαρή για τους περισσότερους από μας, έτσι που γαλουχηθήκαμε σε επικολυρικά τάχα κατορθώματα των προγόνων, σε προγονοπληκτικές, περιούσιες αναφορές χωρίς παράλληλα να αποκτήσουμε τη δυνατότητα ντόπιας παραγωγής και ανάπτυξης και χωρίς να είμαστε σε θέση να καταλαβαίνουμε τον ρυθμό και την ένταση των παγκόσμιων εξελίξεων και επαναστατικών αλλαγών στην τεχνική και την οικονομία.

Ο,τι εθνικό μάς συνείχε (δημοτικό τραγούδι λ.χ.) το πετάξαμε βορά στον μιμητισμό μας και τη δουλοπρέπεια, για μικρά πάντα συμφέροντα και ανόητες (αντιπαραγωγικές) ιδεολογίες. Κατάντια, παντού...

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Κρατική αδιαφορία για τα τροχαία
Εγραφα χθες για την αλαζονική [δολοφονική, έπρεπε να πω] συμπεριφορά των Ελλήνων οδηγών. Πρέπει απλώς να τονιστεί ότι αυτή απαράδεκτη συμπεριφορά δεν άνθησε από μόνη της, χωρίς δηλαδή τη σιωπηρή συγκατάβαση...
Κρατική αδιαφορία για τα τροχαία
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
H Μακεδονία είναι η αρχή... (έπονται Κωνσταντινούπολη, Μ. Ασία, Πόντος κ.λπ.)
Η Συμφωνία των Πρεσπών, που έλυσε ένα ασήμαντο θέμα εξωτερικής πολιτικής, έρχεται να δικαιώσει τον Καστοριάδη και τις θεωρίες του. Οι μελέτες του για την «ασημαντότητα» είναι μια ακτινογραφία της εποχής μας...
H Μακεδονία είναι η αρχή... (έπονται Κωνσταντινούπολη, Μ. Ασία, Πόντος κ.λπ.)
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Μια στιγμή συναίνεσης στη Βουλή
Να εξαρθεί, εκθύμως, η άμεση και έγκαιρη αντίδραση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκου Δένδια στην ένσταση αντισυνταγματικότητας που κατέθεσε η Χρυσή Αυγή για την κύρωση της...
Μια στιγμή συναίνεσης στη Βουλή
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο πρωθυπουργός και ο πατριωτισμός [μας]
Είπε ο πρωθυπουργός: «Πατριώτης δεν είναι αυτός που μισεί την πατρίδα του άλλου· πατριώτης είναι αυτός που αγαπά τη δική του πατρίδα». Ας πούμε και το εξής –και δεν είναι υποχρεωμένος να το λάβει υπόψη:...
Ο πρωθυπουργός και ο πατριωτισμός [μας]
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Πόσο γνωρίζουμε τους αρχαίους [μας]
Ε, λοιπόν, δεν έχουμε πολλά πράγματα καταφέρει, είτε ως πολιτεία είτε ως κοινωνία. Η πρώτη ψεύδεται ασυστόλως και η δεύτερη χάσκει εντυπωσιακά. Είμαστε απόγονοι, έτσι ομονοήσαμε άπαντες, ενός μοναδικού...
Πόσο γνωρίζουμε τους αρχαίους [μας]
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Τα ράσα και το σουλτανικό φιρμάνι
Λένε πολλοί, που κάτι περισσότερο ξέρουν, πως είναι θαύμα το ότι σε αυτόν τον τόπο μιλάμε, μετά πολλαπλές φυλετικές προσμίξεις και τόσες υποδουλώσεις, ελληνικά - πώς τα μιλάμε είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.
Τα ράσα και το σουλτανικό φιρμάνι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας