Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα όνειρα που δεν πεθαίνουν

Τα όνειρα που δεν πεθαίνουν

  • A-
  • A+

Ισχυρίζονται αρκετοί, ορθά ίσως, ότι οι ολετήρες ονείρων είναι οι πλέον αδίστακτοι εγκληματίες της ανθρωπότητας. Πώς καταστρέφει κανείς τα όνειρα -και γιατί; Ονειρα όταν λέμε συνήθως εννοούμε βελτίωση των κοινωνικών συνθηκών, ώστε να καταφέρουμε να απολαύσουμε τα αγαθά της φύσης και του πολιτισμού απρόσκοπτα, χωρίς φόβο και χρήση βίας από την εκάστοτε εξουσία, που εμείς οι ίδιοι ομονοούμε να «στήσουμε».

Τα όνειρα αφορούν είτε το εγώ του καθενός είτε μια ευδαίμονα πολιτεία όπου ο καθένας ξεχωριστά επιλέγει τον δικό του τρόπο ικανοποίησης των επιθυμιών του -μια ουτοπία με άλλα λόγια, με συγκρούσεις μεν με αποτελέσματα δε, κάτι σαν ένα παραμυθάκι. Και όμως αυτά τα παραμυθάκια συντηρούν την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον και μάλιστα κοντινό.

Εδώ που τα λέμε, οι ιδέες της ουτοπίας ξέφτισαν και δόθηκαν βορά από τη σκληρή πραγματικότητα στους αστοιχείωτους και τους εξουσιομανείς· κόπηκε η διάθεση των ιδεολόγων για εγκαθίδρυση της ιδεολογίας τους, μετά μάλιστα και τη θλιβερή κατάληξη της μεγάλης Οχτωβριανής Επανάστασης στην τσαρική Ρωσία (όχι ακριβώς κόπηκε -τους την έκοψαν οι οικονομικοί οικουμενικοί οδοστρωτήρες...).

Μπορεί η ουτοπία να επανεμφανιστεί στο μέλλον ή όλα έχουν τελειώσει και έχουν πάρει τον δρόμο τους;

Μα τότε θα γκρεμιζόταν διά παντός η ελπίδα, τα όνειρα θα έπαυαν να υπάρχουν.

Μήπως, όμως, βρισκόμαστε ακριβώς σ’ αυτό το σημείο; Μήπως έχει επικρατήσει η ιδεολογία της ισχύος και όλα τα άλλα είναι απλώς κούφια λόγια για τους παραιτημένους και ανήμπορους να αντιδράσουν, μετά μάλιστα και το φιάσκο της Αριστεράς;

Οχι, επιμένει -παραδόξως;- ο Παναγιώτης Κονδύλης, ένας επαΐων του περιθωρίου.

Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, γράφει στο «Η ηδονή, η ισχύς, η ουτοπία», εκδ. Στιγμή, «τότε θα παρέλυε η ανανεωτική και ριζοσπαστική διάθεση, η οποία χαρακτηρίζει τις συνθήκες γένεσης της ουτοπίας, ενώ θα ευδοκιμούσαν ιδεολογίες που θα νομιμοποιούσαν σκληρά πειθαρχικά μέτρα και άτεγκτες ιεραρχίες».

Να το λοιπόν ξανά το ερώτημα. Μήπως βρισκόμαστε εκεί όπου ευδοκιμούν η πειθαρχία και η ιεραρχία και οι κοινωνίες δεν ξέρουν από πού να φυλαχτούν;

Μήπως ο οργουελιανός θαυμαστός καινούργιος κόσμος είναι αυτός που βιώνουμε τούτη τη στιγμή;

Εάν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε ο μηδενισμός είναι το μέλλον και άρα ο αφανισμός του είδους επίκειται...

Πώς αντέχεται τόση καταπίεση και τόση ανισότητα, τόσος εκφυλισμός του ανθρώπινου πνεύματος και τέτοιος εξευτελισμός του ανθρώπινου σώματος;

Μακάρι να μπορούσε κάποιος να απαντήσει, ειδικά σήμερα που η πολιτική έχει εκπέσει στην άβυσσο της μετριότητας και της οιονεί δουλικότητας όσων τη «διακονούν», ζώντας βέβαια πλουσιοπάροχα απ’ αυτήν, αυτοί και οι κολαούζοι τους (μια ζωή τα ίδια, τι να κάνουμε, δεν παλεύεται η κατάσταση...).

Γενικά τα όνειρα πέθαναν και μαζί τους κάποια καλή διάθεση για τη ζωή και τους συνανθρώπους -ε, αυτό να ανατραπεί, αυτή η απώλεια της ελπίδας.

Να αποφασίσουν οι πολλοί ότι τα όνειρα ποτέ δεν παθαίνουν όσο και να φροντίζουν γι’ αυτό οι παροδικοί διαφεντευτές της μοίρας των ονειροπολούντων.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Tης αγάπης...
​Εκεί που τα χάνουν οι πολιτικοί και γενικά οι άνθρωποι οι κανονικοί είναι όταν οι αντίπαλοί τους, αντί να τους επιτίθενται, εκδηλώνουν αισθήματα συμπάθειας, ακόμα και φιλίας, ακόμα και αγάπης. Συμβαίνει...
Tης αγάπης...
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Περί ομονοίας...
Η ψεύτικη διαπάλη που επικρατεί και που τη λένε ιδεολογική δεν είναι τίποτε άλλο από την απόφαση που παίρνει ο καθείς ποια θα είναι η στάση του απέναντι στην εξουσία. Η μόνη διαπάλη που βρίσκεται κοντά στην...
Περί ομονοίας...
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Κυβερνητικό και αντιπολιτευτικό επίπεδο
Ατάραχοι οδεύουμε οι πλείστοι προς... Πού πάμε αλήθεια; Αυτή η αταραξία... Μήπως θεωρούμε ότι είναι και όπλο μας; Είμαστε ένα κράτος, ο λαός του οποίου ουδέποτε έκανε κάτι ολοκληρωμένα. Ισως αυτό και να μας...
Κυβερνητικό και αντιπολιτευτικό επίπεδο
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αυτοί που χαριεντίζονται με την πολιτική
Είναι κατάντια της ζωής να υπερτερεί το ψυχρό του θερμού αίματος, ο οδοιπόρος του ορχηστή, η πραγματικότητα της τέχνης, όπως κατάντια είναι να γελάει κανείς με μισό στόμα ή να μην μπορεί καθόλου να χαμογελά....
Αυτοί που χαριεντίζονται με την πολιτική
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η εξουσία και οι περί αυτήν
Δύο τινά: ή να λογικευτούμε ή να χάσουμε τα λογικά μας, όπως έλεγε ο Ιονέσκο. Μέση λύση δεν χωρεί -ή με την εξουσία ή κόντρα σ’ αυτήν. Αυτό απαιτεί μία σκληρή και επίπονη προεργασία στα πανεπιστήμια του δρόμου...
Η εξουσία και οι περί αυτήν
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Αυτοί που κατασκευάζουν εχθρούς
Εμείς εκεί -κολόνα- υπερασπιζόμαστε τα ιερά και τα όσια, αυτά που μας βολεύουν για να κατακτήσουμε την εξουσία εννοείται και όχι τις αξίες που όφειλαν να χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο και την κοινότητα, όπως η...
Αυτοί που κατασκευάζουν εχθρούς

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας