Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το φάντασμα της Δρέσδης πάνω από το G7

Φωτισμένα μπαλόνια με τα πρόσωπα των ηγετών του G7 στη Δρέσδη

AP Photo/Jens Meyer

Το φάντασμα της Δρέσδης πάνω από το G7

  • A-
  • A+

Πριν από εβδομήντα χρόνια και μετά από 37 ώρες συνεχόμενων βομβαρδισμών από συμμαχικά αεροσκάφη που έριξαν περισσότερους από 4.000 τόνους βομβών, η Δρέσδη, μια μεσαιωνική πόλη της Γερμανίας, είχε μετατραπεί σε ερείπια και τουλάχιστον 25.000 άμαχοι κάτοικοί της είχαν χάσει τη ζωή τους.

Επρόκειτο για μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες πράξεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος βρισκόταν ουσιαστικά στο τέλος του και μόνος στόχος της επίθεσης ήταν η ψυχολογική κάμψη του αντιπάλου. Πολλοί, ακόμα και σήμερα, μιλούν για ένα έγκλημα πολέμου, το οποίο, όμως, δεν καταγράφηκε ως τέτοιο, αφού την Ιστορία τη γράφουν πάντα οι νικητές.

Το ίδιο έγινε, άλλωστε, και με τη ρίψη των ατομικών βομβών από τους Αμερικανούς σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι.

Τη Δρέσδη λοιπόν διάλεξαν αυτές τις μέρες οι ηγέτες του G7, των επτά ισχυρότερων οικονομιών του κόσμου –ΗΠΑ, Καναδάς, Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία και Ιαπωνία– για τη σύνοδό τους, στην οποία παρευρίσκονται επίσης οι κορυφαίοι εκπρόσωποι των τραπεζιτών, όπως ο Μάριο Ντράγκι (ΕΚΤ) και ο Τζιμ Γιονγκ Κιμ (Παγκόσμια Τράπεζα), αλλά και άλλων ευαγών «θεσμών», όπως το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, το Γιούρογκρουπ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η επιλογή της συγκεκριμένης πόλης έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς οι «νικητές» στον δρόμο της οικονομικής ανάπτυξης και της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας μαζεύονται για να κάνουν λογαριασμό.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Το διεθνές σύστημα βασίζεται στο δίκαιο του ισχυρότερου, ο χρηματοπιστωτικός τομέας κυριαρχεί εξόφθαλμα πάνω στις κυβερνήσεις και οι ανισότητες έχουν προσλάβει εκρηκτικές διαστάσεις.

Σε επίπεδο δημοκρατίας, η συμμετοχή είναι ένα άδειο κέλυφος, με τις αποφάσεις να λαμβάνονται σε κλειστά κονκλάβια και εξωθεσμικούς παράγοντες.

Παράλληλα, το κοινωνικό κράτος (όπου εξακολουθεί να υφίσταται αυτή η έννοια) έχει μείνει ανάπηρο και κολοβό και οι μέρες του είναι μετρημένες.

Ο κοινωνικός πόλεμος δεν αφορά πλέον μόνο τον ανταγωνισμό μεταξύ των ισχυρών, αλλά, κυρίως, το εσωτερικό του κάθε κράτους, με τις κυβερνήσεις να κοινωνικοποιούν τις ζημιές και να ιδιωτικοποιούν τα κέρδη.

Σε αυτόν τον πόλεμο υπάρχουν τα πάντα: από παράπλευρες απώλειες (δικαιώματα και επίπεδο διαβίωσης της κοινωνικής πλειονότητας), ψυχολογικές επιχειρήσεις (από τα συστημικά ΜΜΕ), αντίποινα (όπως αυτά προς την Ελλάδα, που έκανε το λάθος να εκλέξει αριστερή κυβέρνηση), αλλά και δράσεις δολιοφθοράς (όπως η υπονόμευση της ρευστότητας μιας χώρας).

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, «αντικείμενο της συνάντησης στη Δρέσδη είναι η εξέταση της οικονομικής κατάστασης επτά χρόνια μετά την αρχή της κρίσης, η προσπάθεια για βιώσιμη ανάπτυξη στο περιβάλλον υπερχρέωσης των κρατών σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά και το ζήτημα της ρύθμισης των αγορών».

Η πραγματικότητα βέβαια είναι πως «επτά χρόνια μετά» οι υπεύθυνοι για την κρίση απολαμβάνουν υψηλότατους μισθούς και βρίσκονται ακόμα στις θέσεις τους, αν όχι σε ακόμα καλύτερες, ενώ οι κυβερνήσεις εξακολουθούν να χρηματοδοτούν και να στηρίζουν ακριβώς εκείνους τους θεσμούς που προκάλεσαν τις φούσκες και την κατάρρευση, δηλαδή τις τράπεζες.

Οσο για την κοινωνία; Απλώς Δρέσδη!

ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Ο Τραμπ και το ραντεβού με την πραγματικότητα
Η ιδιαιτερότητα αυτών των αμερικανικών εκλογών συνοψίζεται σε ένα πολιτικό και κοινωνιολογικό παράδοξο: οι πολίτες των ΗΠΑ επέλεξαν να επιβραβεύσουν ορισμένες από τις παραδοσιακά αριστερές αξίες στο πρόσωπο...
Ο Τραμπ και το ραντεβού με την πραγματικότητα
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
ΗΠΑ - Μ. Βρετανία: Μια μοιραία σχέση
Σήμερα ένα νέο δίδυμο ανεβάζει σε νέα ύψη τους κινδύνους για την ανθρωπότητα. Η Τερέζα Μέι είναι ήδη πρωθυπουργός της Βρετανίας, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ διεκδικεί την προεδρία στις ΗΠΑ. Τους δύο ενώνει, μεταξύ...
ΗΠΑ - Μ. Βρετανία: Μια μοιραία σχέση
ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Αλλάζει ο κόσμος... ώς το 2030
Ενδιαφέρουσες μεταβολές στην παγκόσμια οικονομική σκακιέρα προβλέπει για τα επόμενα 15 χρόνια η βρετανική συμβουλευτική εταιρεία Centre for Economics and Business Research. Οι μετανάστες αναμένεται να...
Αλλάζει ο κόσμος... ώς το 2030
ΕΥΡΩΠΗ
Επτά επί θύραις του «ψυχρού πολέμου»
Οσο κι αν προσπάθησε η οικοδέσποινα Γερμανία να προβάλει τις αποφάσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής ως βασικό θέμα της συνόδου κορυφής της Ομάδας των Επτά στην πραγματικότητα όλοι κατάλαβαν...
Επτά επί θύραις του «ψυχρού πολέμου»
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Η Γερμανία και το DNA της εξωτερικής πολιτικής
Την περασμένη εβδομάδα αναρτήθηκε στο Project Syndicate ένα βαρυσήμαντο άρθρο, στο οποίο δεν δόθηκε η πρέπουσα σημασία στη χώρα μας. Και αυτό την ώρα που στην Ελλάδα έχει φουντώσει η συζήτηση για το μέλλον της...
Η Γερμανία και το DNA της εξωτερικής πολιτικής
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Ο αδύναμος κρίκος και το σταυροδρόμι
Μπορεί η Ελλάδα, λόγω διαφορετικών ιστορικών συνθηκών, να μην αποτελεί τον «αδύναμο κρίκο στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα», όπως η Ρωσία στις αρχές του περασμένου αιώνα, είναι όμως αναμφίβολα ένα σταυροδρόμι στο...
Ο αδύναμος κρίκος και το σταυροδρόμι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας