Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αουσβιτς, Ολοκαύτωμα, ισλαμοφοβία
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αουσβιτς, Ολοκαύτωμα, ισλαμοφοβία

  • A-
  • A+

Η Δευτέρα 27 Ιανουαρίου –επέτειος απελευθέρωσης του Αουσβιτς από τον Κόκκινο Στρατό– θεωρείται ημέρα μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, καθώς το συγκεκριμένο στρατόπεδο αποτέλεσε το αρχέτυπο μιας ωμής βιοπολιτικής εξουσίας και τόπο μαρτυρίου για εκατομμύρια ανθρώπους, Εβραίους και όχι μόνο.

Ως γνωστόν για ένα διάστημα υπήρξε μια ένταση στη ναζιστική πολιτική, μεταξύ κυρίως της ηγεσίας των Ες Ες, για το εάν έπρεπε οι εκτοπισμένοι Εβραίοι να χρησιμοποιηθούν σαν δωρεάν εργατική δύναμη στα στρατόπεδα ή να οδηγηθούν απευθείας στην εξόντωση, αφού αυτό επέβαλλε η ρατσιστική θεωρία περί «υπανθρώπων».

Το Αουσβιτς αντιπροσώπευσε ένα σημείο ισορροπίας ανάμεσα σ’ αυτές τις τάσεις, αφού εκεί συνυπήρχαν ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης (Αουσβιτς Ι), ένα στρατόπεδο εξόντωσης (Μπιρκενάου) και ένα στρατόπεδο εργασίας (Μπούνα-Μόνοβιτς).

Ο μεγάλος Γερμανός ιστορικός Σαούλ Φριντλέντερ θεωρεί απώτερο κίνητρο της εξόντωσης τον εμπεδωμένο αντισημιτισμό στην Ευρώπη γενικότερα και στη Γερμανία ειδικότερα. Υποστηρίζει δηλαδή ότι, ενώ στην αρχή του πολέμου η εξόντωση των Εβραίων ήταν μια παράπλευρη απώλεια, στη συνέχεια και προς το τέλος μετατράπηκε σε βασικό στόχο που αφορούσε περί τα έντεκα εκατομμύρια σε όλη την ήπειρο.

Χωρίς ποτέ ο αντισημιτισμός να έχει εκλείψει ολοκληρωτικά, σήμερα τείνει να αντικατασταθεί από την ισλαμοφοβία, η οποία πλήττει αδιακρίτως το μεγαλύτερο κομμάτι του πλανήτη. Σ’ αυτή την εκστρατεία του μίσους και του ρατσισμού πρωταγωνιστούν οι πολιτικοί και ιδεολογικοί απόγονοι του ναζισμού και του φασισμού σε όλες του τις εκφάνσεις.

Τα τείχη, οι έλεγχοι, η καταστολή, ο εγκλεισμός, ο εξευτελισμός και οι πνιγμοί αφορούν κάποιες σύγχρονες «γυμνές υπάρξεις», αποστερημένες από δικαιώματα και προστασία. Ο διαχωρισμός που επιβάλλει η Ευρώπη ανάμεσα σε πρόσφυγες και μετανάστες μπορεί να είναι βολικός για τους γραφειοκράτες και τις πολιτικές ηγεσίες των κεντροευρωπαϊκών χωρών, αλλά είναι άνευ ουσίας όσον αφορά συγκεκριμένους ανθρώπους και όχι αριθμούς. Και φυσικά δεν μιλάμε για κάποιους Ορμπαν ή Κατσίνσκι, οι οποίοι προσπαθούν να περιορίσουν τα δικαιώματα ακόμα και των δικών τους πολιτών και να καταπατήσουν κάθε έννοια κράτους Δικαίου.

Η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία εκμεταλλεύτηκε, ξεζούμισε και διέλυσε χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, αλλά τώρα οι πρωτεργάτες της αρνούνται να πληρώσουν τα επίχειρα της πολιτικής τους.

Ισως το σχέδιο μαζικής εξόντωσης ενός ολόκληρου λαού από τους ναζί να αποτελεί ένα μοναδικό ιστορικό φαινόμενο που στιγμάτισε τον 20ό αιώνα, όμως σήμερα τα πράγματα δεν οδεύουν σε σωστή κατεύθυνση και η αναβίωση ναζιστικών, φασιστικών και ακροδεξιών μορφωμάτων σε όλη την Ευρώπη δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το μέλλον.

Η δίκη της Χρυσής Αυγής στη χώρα μας έχει την ευκαιρία να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα σε όλο τον κόσμο ότι ο ναζισμός και η εγκληματική πολιτική του δεν γίνονται ανεκτά. Ο μεγάλος Γάλλος ιστορικός Μαρκ Φερό στο βιβλίο του «Τύφλωση ή γιατί αρνούμαστε να δούμε την πραγματικότητα» (εκδόσεις Μεταίχμιο) αποδεικνύει με πολλά ιστορικά παραδείγματα τη δυσκολία να διδαχτούμε από την ιστορία μας, αλλά και να δούμε το κακό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας και να το προλάβουμε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε καταδικασμένοι στην επανάληψη, αλλά ότι πρέπει να επαγρυπνούμε μπροστά στην κοινοτοπία του κακού και να είμαστε διαθέσιμοι να παρέμβουμε με όποιον τρόπο χρειάζεται.

ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Τι μπορούν να μας πουν σήμερα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης;
Η Γενοκτονία των Εβραίων και τα στρατόπεδα του θανάτου, μας λέει ο Εντσο Τραβέρσο, δεν είναι απλώς μια οπισθοδρόμηση προς τη βαρβαρότητα και την αγριότητα, αλλά «εκφράζουν, επίσης, μια από τις δυνατότητες της...
Τι μπορούν να μας πουν σήμερα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης;
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Γι’ αυτούς που πέφτουν από τα σύννεφα
Οχι μόνο δημοσιογράφοι, δημοσκόποι και αναλυτές, που καθ’ έξιν πλέον πέφτουν από τα σύννεφα με την εκλογή Τραμπ ή με την άνοδο διάφορων απίθανων εθνικο-παραφρόνων στην εξουσία στην Ευρώπη, αλλά ολόκληροι λαοί...
Γι’ αυτούς που πέφτουν από τα σύννεφα
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Γιατί τώρα η δήλωση του «φίρερ»;
Η δήλωση του «φίρερ» έρχεται σ’ ένα ρευστό πολιτικό σκηνικό, στο οποίο κυριαρχούν σε μεγάλο βαθμό ο προβληματισμός για τις μετεκλογικές εξελίξεις και η ανησυχία μεγάλου μέρους του πληθυσμού για το αύριο,...
Γιατί τώρα η δήλωση του «φίρερ»;
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Η θεωρία του «ενός άκρου»
Ο βίος και η πολιτεία του Αντώνη Σαμαρά, οι υπόγειες διαδρομές του Τάκη Μπαλτάκου με τους χρυσαυγίτες, οι μεταγραφές των «αστέρων» του ΛΑΟΣ, αλλά και η καιροσκοπική συνύπαρξη του Κ. Μητσοτάκη με αυτή την ομάδα...
Η θεωρία του «ενός άκρου»
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Απόφαση ορόσημο για το αντιφασιστικό κίνημα
Η σημερινή απόφαση του δικαστηρίου στέλνει ένα μήνυμα ότι παρά το διεθνές αντιδραστικό κύμα που σαρώνει τον κόσμο, η αντίσταση και η κινητοποίηση μπορούν να παράξουν και νομικά αποτελέσματα.
Απόφαση ορόσημο για το αντιφασιστικό κίνημα
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Ανθρωποι, συνείδηση, πανδημία
«Η συνείδηση είναι το τελικό προϊόν του ανθρώπινου πνεύματος» συμπεραίνει ο Μορέν, προσθέτοντας ότι «όπως κάθε τελικό προϊόν, είναι το πιο πολύτιμο και συνάμα το πιο εύθραυστο, έτοιμο να ξεψυχήσει και να...
Ανθρωποι, συνείδηση, πανδημία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας