Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αριστερά ξένη και φοβική;
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αριστερά ξένη και φοβική;

  • A-
  • A+

Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν έλεγε πως «κάθε άνοδος του φασισμού μαρτυρά μια αποτυχημένη επανάσταση». Βέβαια, στις μέρες μας η άνοδος της Ακροδεξιάς και των φασιστών δεν αποτελεί συνέπεια μιας ήττας της επανάστασης ή μιας συντριβής της εξεγερμένης εργατικής τάξης.

Οπως επισημαίνει ο Σλαβόι Ζίζεκ, «η άνοδος του φασισμού δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της αποτυχίας της Αριστεράς, αλλά αποδεικνύει επίσης ότι υπήρχε μια επαναστατική δυνατότητα, μια δυσαρέσκεια, την οποία η Αριστερά δεν μπόρεσε να κινητοποιήσει».

Το είδαμε αυτό τις τελευταίες δεκαετίες, όταν η Αριστερά -εγκλωβισμένη στον λαβύρινθο των πολιτικών για την «ταυτότητα»- έχασε από τον ορίζοντά της τον βασικό της στόχο: την κοινωνική αλλαγή, τη ριζοσπαστική κριτική του τρόπου παραγωγής, διανομής και κατανάλωσης, αλλά και την αντιμετώπιση των βασικών συνεπειών της παγκοσμιοποίησης, με πρώτη την έκρηξη των ανισοτήτων.

Ετσι, «ανεπαισθήτως» ο καπιταλιστικός παράδεισος μετατράπηκε σε κόλαση διαχωρισμών, διαιρέσεων, διακρίσεων, εκμετάλλευσης και αλλοτρίωσης χωρίς προηγούμενο. Οδηγήθηκε σε μια γκιντεμποριανή «κοινωνία του θεάματος», όπου θέαμα κατέληξε να είναι η κατάντια και τα βάσανα του ίδιου του θεατή.

Ενός θεατή που συγχωνεύτηκε με τον πρωταγωνιστή σε μια αρνητική φιγούρα με τραγικές και κωμικές διαστάσεις ταυτόχρονα. Σε ένα θέαμα αέναης επανάληψης, χωρίς έμπνευση, πρωτοτυπία ή αυτοσχεδιασμό που θα μπορούσαν να ανατρέψουν την προκαθορισμένη διάταξη των πραγμάτων.

Η Αριστερά απεμπόλησε το όραμά της, ενέδωσε στις αστικές πιέσεις για «εκσυγχρονισμό» και τελικά έγινε μια άλλη. Ξένη από τον εαυτό της, ξένη από τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε. Ξένη και από την Ιστορία της, την οποία δεν θέλησε να αντιμετωπίσει κριτικά. Ξένη σ’ έναν ξένο (καπιταλιστικό) κόσμο που θέλησε να οικειοποιηθεί και να τον κάνει δικό της.

Οπως σε όλες τις τραγωδίες όμως, οι άνθρωποί της -όταν πλέον τη συνάντησαν- δεν τη γνώρισαν έτσι μεταλλαγμένη που ήταν. Και αναζήτησαν αλλού (πολιτική) προστασία και στέγη. Πού; Σ’ εκείνους που, επειδή είχαν πρόβλημα να μιλήσουν για το ένοχο (και εγκληματικό) παρελθόν τους, οικειοποιήθηκαν τον λόγο και τον τρόπο της Αριστεράς. Αρχισαν να μιλούν για την εργατική τάξη, τους καταπιεσμένους, τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, τα εγκλήματα των τραπεζών και τους «απατεώνες πολιτικούς».

Μ’ αυτά και μ’ αυτά οι ακροδεξιοί δημαγωγοί και οι φασίστες συνοδοιπόροι τους έκλεψαν την καρδιά εκατομμυρίων αριστερών ψηφοφόρων και βρήκαν έναν αποτελεσματικό τρόπο να διοχετεύσουν την αγανάκτηση, την οργή και τον θυμό για τα δεινά τού σήμερα. Σ’ έναν ξένο κόσμο είναι εύκολο να μισείς τους ξένους. Ξένος εσύ, αποξενωμένος από τον κόσμο σου και τον εαυτό σου, υποσυνείδητα στρέφεσαι κατά της «ξενότητας» και της ετερότητας.

Η Αριστερά φοβήθηκε να θέσει το θεμελιώδες ερώτημα: Εάν –όπως αποδεικνύεται– η εγγενής λογική του καπιταλισμού γεννά όλο και μεγαλύτερη ανισότητα και αντιμάχεται όλο και περισσότερο τη δημοκρατία, γιατί να μη θέσουμε το καθήκον για ξεπέρασμα του ίδιου του καπιταλισμού; Και στη συνέχεια να προσπαθήσει να εκπονήσει ένα ρεαλιστικό και χειροπιαστό πολιτικό πρόγραμμα που να δείχνει προς την έξοδο απ’ αυτόν.

Αντίθετα, η Αριστερά είτε υιοθέτησε τη λογική της κυβερνησιμότητας και της διαχειρισιμότητας είτε αποτραβήχτηκε στο περιθώριο, περιμένοντας περίπου την αυτόματη κατάρρευση του καπιταλισμού ή το επόμενο επαναστατικό κύμα με όρους αρχών του εικοστού αιώνα.

Είναι καιρός να βρούμε τον εαυτό μας και να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας. Χωρίς αυτό, τίποτα!

ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Η επιδημία της γραφομανίας
Ο σημερινός κόσμος της επικοινωνίας αποτελεί ακριβώς αυτό το εικονικό σύμπαν της κουφαμάρας και της ασυνεννοησίας. Παράλληλοι διάλογοι κωφών, έκρηξη παρεξηγήσεων, παραληρηματικοί μονόλογοι, ανορθολογικά...
Η επιδημία της γραφομανίας
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Proud to be neoliberal (Υπερήφανος που είμαι νεοφιλελεύθερος)
Ο,τι και αν λέει ο κ. Μανδραβέλης για τον «παράδεισο» που έφτιαξε ο νεοφιλελευθερισμός στις χώρες όπου εφαρμόζεται, η αλήθεια είναι ότι η εφαρμογή του συνδυάστηκε με τον κρατικό αυταρχισμό και τον ακρωτηριασμό...
Proud to be neoliberal (Υπερήφανος που είμαι νεοφιλελεύθερος)
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Το Τείχος του Βερολίνου και το κατώφλι της Ιστορίας
Τριάντα χρόνια μετά, βρισκόμαστε σε ένα νέο κατώφλι για μια εποχή που ο καπιταλισμός αμφισβητείται σχεδόν από παντού ως πηγή καταστροφών και απειλών για τον άνθρωπο και τη φύση
Το Τείχος του Βερολίνου και το κατώφλι της Ιστορίας
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Από τη «Φωλιά του κούκου» στον «Τζόκερ», ένας καπιταλισμός δρόμος!
Δύο «στιγμές» της αμερικανικής Ιστορίας που –δοσμένες μέσα από την τέχνη του κινηματογράφου– λένε πολλά για τη μητρόπολη του καπιταλισμού: την έλλειψη ανοχής στο διαφορετικό, τη βίαιη καταστολή της απόκλισης,...
Από τη «Φωλιά του κούκου» στον «Τζόκερ», ένας καπιταλισμός δρόμος!
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Μια έρημος... αλλά ποια έρημος;
Η νεοδημοκρατική «έρημος του πραγματικού» θα θυμίζει σε πολλά τα σαράντα χρόνια των Ισραηλιτών στην έρημο, με όλα τα βάσανα, τα λάθη και τις τιμωρίες, μείον την ελπίδα της επαγγελίας, αφού η νεοφιλελεύθερη...
Μια έρημος... αλλά ποια έρημος;
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Ευρώπη: άσχημη, απωθητική και επικίνδυνη, εκτός εάν...
Το στοίχημα είναι εάν οι προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις έχουν ακόμα τα αντισώματα ενός νέου οράματος, περισσότερο δημοκρατικού, λαϊκού και εξισωτικού, ώστε να φρενάρουν το τρένο έστω και λίγο πριν από τον...
Ευρώπη: άσχημη, απωθητική και επικίνδυνη, εκτός εάν...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας