Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η αλαζονεία προκαλεί κωφότητα
AP Photo / Thibault Camus
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η αλαζονεία προκαλεί κωφότητα

  • A-
  • A+

«Το να ορίζει κάποιος την πορεία και να τη διατηρεί είναι μια αναγκαιότητα για να κυβερνήσει τη Γαλλία, αλλά κανένας φόρος δεν αξίζει να θέσει σε κίνδυνο την ενότητα του έθνους. Θα έπρεπε να ήμασταν κουφοί για να μην ακούσουμε την οργή των Γάλλων». Τάδε έφη Εντουάρ Φιλίπ, ο πρωθυπουργός του wanna be «Ναπολέοντα» προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, ανακοινώνοντας την ολική οπισθοχώρηση μπροστά στη μαζική κινητοποίηση των «κίτρινων γιλέκων» και τον κίνδυνο γενικής πολιτικής αποσταθεροποίησης στη Γαλλία.

Φυσικά ο κίνδυνος αυτός δεν έχει αποφευχθεί ακόμα, αφού η επιθετική νεοφιλελεύθερη πολιτική του Μακρόν υπέρ των πλουσίων και των επιχειρήσεων και εις βάρος των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων είναι η ουσία του πολιτικού του προγράμματος. Είναι το αντίδωρο που προκατέβαλε στο Βερολίνο για να προχωρήσει –υποτίθεται– η εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης, χωρίς φυσικά μέχρι σήμερα κάποιο απτό αποτέλεσμα, αφού απ’ ό,τι φαίνεται οι υποψήφιοι διάδοχοι της Μέρκελ δεν πρόκειται να αλλάξουν τη ρότα της γερμανικής πολιτικής.

Ακούγεται σαν ανέκδοτο λοιπόν να μιλά ο Γάλλος πρωθυπουργός για «ενότητα του έθνους», τη στιγμή που οι άκρως ταξικές επιλογές της κυβέρνησης διχάζουν διαρκώς τη γαλλική κοινωνία και προκαλούν την «οργή των Γάλλων». Ηδη στον χορό μπαίνουν, με διαφορετικές ταχύτητες, μαθητές λυκείων, αγρότες, έμποροι, συνταξιούχοι, συνδικάτα και οικολογικές οργανώσεις. Οι κινητοποιήσεις έχουν κοστίσει –μέχρι στιγμής– τη ζωή τεσσάρων ανθρώπων και τον τραυματισμό εκατοντάδων, αφού βασικό χαρακτηριστικό τους –πλην της έλλειψης ηγεσίας και κομματικής ή συνδικαλιστικής εκπροσώπησης– είναι οι βίαιες εκδηλώσεις. Φυσικά, όπως έγραψε στον «Γκάρντιαν» ο Τζον Λίχφιλντ, «η Γαλλία είναι μια Δημοκρατία που έχει θεμελιωθεί πάνω στη λαϊκή βία και η πολιτική τρέχει εδώ στους δρόμους πιο γρήγορα απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη δυτική Δημοκρατία».

Αυτό που έχει να επιδείξει η χώρα είναι μια σειρά «απρόσμενων» εξεγέρσεων, ένα είδος πολιτικού αιφνιδιασμού. Η έκρηξη του 1968, εν μέσω μιας περιόδου υλικής ευημερίας και καταναλωτισμού, ήρθε σαν προάγγελος της πετρελαϊκής κρίσης της δεκαετίας του ’70 και των οικονομικών και κοινωνικών συνεπειών της. Το 2005, με πρόεδρο τον Ζακ Σιράκ και υπουργό Εσωτερικών τον «σκληρό» Νικολά Σαρκοζί, η εξέγερση των προαστίων έφερε στο φως τους «αόρατους» φτωχούς μετανάστες που η Γαλλία έχει κρύψει καλά σε υποβαθμισμένες και πάμφτωχες συνοικίες, λειτουργώντας σαν προάγγελος ενός διχασμού βασισμένου εκτός όλων των άλλων και στην πολιτική διακρίσεων που φούντωσε αργότερα το κόμμα των Λεπέν.

Σήμερα, μέσα σ’ ένα δεξιόστροφο και συντηρητικό κλίμα πανευρωπαϊκά, οι Γάλλοι ξεκινούν να διαμαρτύρονται για τα καύσιμα, αλλά σιγά σιγά η ατζέντα γεμίζει και η αντίσταση γίνεται ενάντια: στη θεαματική πτώση της αγοραστικής δύναμης των πολλών, τη μείωση της φορολογίας στις μεγάλες επιχειρήσεις και στους εύπορους, τη μείωση των μισθών τα τελευταία χρόνια, την υποβάθμιση του συστήματος κοινωνικής προστασίας, τη μεταρρύθμιση των εξετάσεων για τα ΑΕΙ, αλλά και την ανυπαρξία μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Ο Μακρόν εμφανίστηκε σαν Μεσσίας, λόγω της καταβαράθρωσης του παλιού κομματικού συστήματος, αλλά σήμερα κινδυνεύει να μετατραπεί και αυτός σε εξιλαστήριο θύμα μιας κοινωνικής κρίσης που καταπίνει όσους υλοποιούν το νεοφιλελεύθερο δόγμα. Να δούμε εάν οι Γάλλοι για ακόμα μία φορά θα ανοίξουν κάποιον δρόμο ελπίδας για την Ευρώπη ή τελικά ο αγώνας τους θα αφομοιωθεί από τη ρουτίνα της διαχείρισης.

 

ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Πότε με το ρόπαλο, πότε με τα μνημόνια
Εκείνο που πρέπει να δούμε είναι ότι λεπενισμός και νεοφιλελευθερισμός είναι δύο συμπληρωματικά σχέδια –παρότι φαινομενικά ασύμβατα– για την επιτυχία του ευρύτερου σχεδίου των ελίτ του πλούτου: την πειθάρχηση...
Πότε με το ρόπαλο, πότε με τα μνημόνια
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Ενάντια στη νεοφιλελεύθερη μοιρολατρία
Η Αριστερά πρέπει να αποποιηθεί την κληρονομιά μιας οικονομίστικης ανάγνωσης των πραγμάτων και να στοχαστεί και να δράσει πολιτικά, εάν θέλει να αποτελέσει μια δύναμη πραγματικής κοινωνικής προόδου και να...
Ενάντια στη νεοφιλελεύθερη μοιρολατρία
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
«Με τους νεοφιλελεύθερους ή με τους φασίστες;»
«Οι απανταχού Μακρόν (Σόιμπλε, Λαγκάρντ, Ντράγκι, Στουρνάρας κλπ) κατέστησαν ελκυστικές αποκρουστικές φιγούρες όπως αυτή της Λεπέν για τμήμα των ψηφοφόρων. Φυσικά ο Μακρόν δεν είναι Λεπέν, όπως και ο...
«Με τους νεοφιλελεύθερους ή με τους φασίστες;»
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Ο Τραμπ και το ραντεβού με την πραγματικότητα
Η ιδιαιτερότητα αυτών των αμερικανικών εκλογών συνοψίζεται σε ένα πολιτικό και κοινωνιολογικό παράδοξο: οι πολίτες των ΗΠΑ επέλεξαν να επιβραβεύσουν ορισμένες από τις παραδοσιακά αριστερές αξίες στο πρόσωπο...
Ο Τραμπ και το ραντεβού με την πραγματικότητα
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Proud to be neoliberal (Υπερήφανος που είμαι νεοφιλελεύθερος)
Ο,τι και αν λέει ο κ. Μανδραβέλης για τον «παράδεισο» που έφτιαξε ο νεοφιλελευθερισμός στις χώρες όπου εφαρμόζεται, η αλήθεια είναι ότι η εφαρμογή του συνδυάστηκε με τον κρατικό αυταρχισμό και τον ακρωτηριασμό...
Proud to be neoliberal (Υπερήφανος που είμαι νεοφιλελεύθερος)
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Η τρομοκρατία τονώνει την κερδοφορία
Το λιγότερο εμφανές δεδομένο του αντι-τζιχαντιστικού πολέμου είναι φυσικά η στρατιωτικοποίηση μέρους της οικονομίας, και μάλιστα σε καιρό κρίσης. Η τάση των προηγούμενων χρόνων για περικοπές στις δαπάνες για...
Η τρομοκρατία τονώνει την κερδοφορία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας