Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τελικά αντέχουμε τις αποκαλύψεις;

Τελικά αντέχουμε τις αποκαλύψεις;

  • A-
  • A+

Τα τελευταία χρόνια οι αποκαλύψεις για τις σύγχρονες φιλελεύθερες δημοκρατίες και τον εκφυλισμό τους έχουν τη μορφή κυριολεκτικά χιονοστιβάδας. Κυβερνήσεις που, παραβιάζοντας όλους τους νόμους, παρακολουθούν συστηματικά την ιδιωτική ζωή και τη δημόσια δράση των πολιτών τους.

Πρόεδροι και πρωθυπουργοί που εξαπατούν τους λαούς τους συνειδητά, προκειμένου να τους σύρουν σε επιθετικούς πολέμους με διάφορα προσχήματα. Τραπεζίτες που οδηγούν την παγκόσμια οικονομία στο χείλος της καταστροφής με κερδοσκοπικά παιχνίδια και παραμένουν ατιμώρητοι στη θέση τους, εάν δεν προάγονται κιόλας.

Το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού που κατέχει περισσότερο πλούτο από το υπόλοιπο 99%, με τα ποσοστά της ανισότητας να σπάνε κάθε ρεκόρ στην Ιστορία. Μέλη της οικονομικής και πολιτικής ελίτ που, εκμεταλλευόμενα τις γκρίζες ζώνες των νόμων που οι ίδιοι έφτιαξαν, φοροδιαφεύγουν, φοροαποφεύγουν και αποκρύπτουν τον πλούτο τους σε φορολογικούς παραδείσους.

Από την άλλη, θαρραλέοι άνθρωποι (πρώην στελέχη, insiders, πληροφοριοδότες, στρατιωτικοί, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές, νομικοί κ.λπ.) όλο και συχνότερα συλλέγουν στοιχεία, ερευνούν, διακινδυνεύουν ακόμα και τη ζωή τους και τελικά σπάνε τον κώδικα της σιωπής, αποκαλύπτοντας κρίκους της αλυσίδας της διαφθοράς και της κατάχρησης εξουσίας.

Και το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι: «Ε, και;». Βλέπουμε ένα είδος ανοσίας στις αποκαλύψεις να κυριαρχεί στους πολίτες, το οποίο αξίζει πραγματικά την προσοχή μας. Πρόσφατα σε άρθρο του ένας συνεργάτης του «Γκάρντιαν» έθετε το ερώτημα «πόσες αποκαλύψεις μπορούμε να χωνέψουμε;».

Στο πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του «Η κοινωνία των ίσων» (Πόλις), ο Γάλλος κοινωνιολόγος Πιερ Ροζανβαλόν μάς θυμίζει τον κληρικό Ζακ Μπενίν Μποσιέ, ο οποίος είπε το περίφημο: «Ο Θεός γελά με τους ανθρώπους που παραπονιούνται για τις συνέπειες, ενώ αγαπούν τις αιτίες». Ο Ροζανβαλόν προτείνει να μελετήσουμε αυτό που ονομάζει «παράδοξο του Μποσιέ», το οποίο, όπως λέει, βρίσκεται στη ρίζα της σύγχρονης σχιζοφρένειας.

«Σήμερα, καταγγέλλουμε τις επαχθείς πραγματικές ανισότητες, ενώ ταυτόχρονα αναγνωρίζουμε σιωπηρά ως νόμιμες τις πηγές της ανισότητας που βρίσκονται από πίσω τους... Οι άνθρωποι αποκηρύσσουν γενικά αυτό στο οποίο συγκατατίθενται ειδικά». Επικαλείται έρευνα στη Γαλλία, σύμφωνα με την οποία το 90% θεωρεί αναγκαία τη μείωση των εισοδηματικών διαφορών και λέει ότι για να είναι δίκαιη μια κοινωνία θα πρέπει να εγγυάται σε όλους την ικανοποίηση των βασικών αναγκών.

Ταυτόχρονα, το 57% υποστηρίζει ότι οι εισοδηματικές ανισότητες είναι αναπόφευκτες για να είναι δυναμική μια οικονομία και το 85%, ότι είναι αποδεκτές όταν ανταμείβουν τις διαφορετικές ικανότητες των ατόμων.

Φυσικά το «παράδοξο» είναι μόνο κατ’ όνομα τέτοιο, διότι όλα έχουν την εξήγησή τους.

Πρώτα απ’ όλα η κοινωνική συνείδηση δεν αναπτύσσεται ευθύγραμμα και είναι από τη φύση της αντιφατική.

Κατά δεύτερον, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τα φαινόμενα πολιτικής αλλοτρίωσης, με τους πολίτες να ψηφίζουν πολύ συχνά ενάντια στο συμφέρον τους και παράλληλα να είναι απολύτως παθητικοί.

Τρίτον, οι μηχανισμοί προπαγάνδας έχουν εξελιχθεί τόσο πολύ, ώστε η σύγχυση διαχέεται σαν χείμαρρος στην κοινωνία από τα εξαγορασμένα ΜΜΕ, τις δεξαμενές σκέψης, τα διάφορα Ινστιτούτα και τις κατευθυνόμενες δημοσκοπήσεις.

Εδώ έρχεται, βέβαια, το θέμα της ατομικής και κοινωνικής ευθύνης - να μάθουμε, να ψάξουμε και να συμμετάσχουμε. Να συνδέσουμε λογικά τις συνέπειες με τις αιτίες για όσα ζούμε γύρω μας. Διαφορετικά, θολούρα, σύγχυση, απάθεια και υποταγή. Τι θέλουμε τελικά;

 

ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Στα απόνερα του Νταβός πλένεται η παγκόσμια ελίτ
Η οικονομική και τεχνολογική αλλαγή δημιουργεί πλούτο, όμως οι ισχυροί τον καρπώνονται αποκλειστικά, αφήνοντας το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας στην απλή επιβίωση και στη φτώχεια. Δεν μπορούμε να αφήσουμε την...
Στα απόνερα του Νταβός πλένεται η παγκόσμια ελίτ
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Τζογάρουν και κερδίζουν και στο τέλος... χάνουμε
Το μάθημα που πρέπει να πάρουμε από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο Τζόζεφ Στίγκλιτς, είναι ότι η πρόκληση ήταν -και είναι- πολιτική. Ο Στίγκλιτς σωστά επισημαίνει...
Τζογάρουν και κερδίζουν και στο τέλος... χάνουμε
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Φωτιές και πρωτογενές πλεόνασμα ανευθυνότητας
Οι φωτιές που κατακαίνε χιλιάδες στρέμματα δάσους έχουν πυροδοτήσει εκ νέου μια πολιτική αντιπαράθεση, η οποία κάθε φορά γίνεται στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο και με τα πλέον γελοία επιχειρήματα. Η ειδοποιός...
Φωτιές και πρωτογενές πλεόνασμα ανευθυνότητας
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Το καθήκον της Αριστεράς
Μέσα στον ορυμαγδό των μνημονίων, έχουμε σταματήσει κάθε συζήτηση για τις παραμελημένες ανθρώπινες ανάγκες, εκείνες τις δραστηριότητες που, όπως έλεγε ο Αντρέ Γκορζ, «δεν απορρέουν από οικονομικά κριτήρια και...
Το καθήκον της Αριστεράς
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Περί ιδιοκτησίας και άλλων τινών δαιμονίων
Τελικά φαίνεται ότι όντως η «ιδιοκτησία» είναι η λυδία λίθος του κοινωνικού ζητήματος. Διότι μπορεί μεν ο Μαρξ και οι αναρχικοί να ζητούσαν την κατάργησή της, οι «θεσμοί» όμως έχουν άλλη γνώμη. Φυσικά όχι για...
Περί ιδιοκτησίας και άλλων τινών δαιμονίων
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Η Ευρώπη και ο ταύρος
Οι νεοφιλελεύθεροι, ενώ στα λόγια είναι οι μεγαλύτεροι πολέμιοι του κράτους, στην πραγματικότητα είναι οι μεγαλύτεροι θιασώτες του, αφού αυτό είναι που τους εξασφαλίζει τη χειραγώγηση της αγοράς και τους...
Η Ευρώπη και ο ταύρος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας