Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Η απειλή είναι ορατή

  • A-
  • A+

Συχνά οι πολίτες, όταν καλούνται να αναμετρηθούν με ασφυκτικά διλήμματα που αφορούν τη διακυβέρνηση της χώρας, αποφεύγουν τον πειρασμό της ηχηρής ανυπακοής. Συμβιβάζονται, προτιμούν την παθητική υπακοή και επιλέγουν με μισή καρδιά, ενδεχομένως και βρίζοντας, το μικρότερο κακό.

Σε ήπια μορφή το ζήσαμε στην Ελλάδα αρκετές φορές. Πολλοί δεν ψήφιζαν για να εγκρίνουν, αλλά για να αποδοκιμάσουν. Δεν στήριζαν με ενθουσιασμό μια πρόταση εξουσίας, αλλά απέρριπταν την εναλλακτική της επειδή θεωρούσαν ότι εκπροσωπεί το απόλυτο κακό. Το έζησαν οι Γάλλοι με δραματικό τρόπο στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών το 2001, όταν αντίπαλοι ήταν ο Ζακ Σιράκ και ο Λεπέν.

Oπως είχαν πει τότε πολλοί γνωστοί διανοούμενοι, «είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέξουμε ανάμεσα σ’ έναν απατεώνα (σ.σ. ο Σιράκ είχε ανοιχτούς λογαριασμούς με τη Δικαιοσύνη) και σ’ έναν φασίστα». Προτίμησαν τον «απατεώνα».

Σύντομα όμως θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα ανάλογο δίλημμα αφού, όπως όλα δείχνουν, η επικεφαλής της γαλλικής Ακροδεξιάς θα βρίσκεται στον δεύτερο γύρο διεκδικώντας με αξιώσεις την προεδρία της χώρας.

Ωστόσο δεν φαίνεται να απασχολεί το πολιτικό σύστημα και κυρίως τα δημοκρατικά κόμματα το μείζον ερώτημα: «Γιατί αυτό που αποτρέψαμε να γίνει τότε, επανέρχεται σήμερα με μεγαλύτερη δυναμική;».

Τα τελευταία χρόνια από παντού στην Ευρώπη έρχονται ισχυρά σήματα αμφισβήτησης του οικοδομήματος που έχει χτιστεί.

Το ρεύμα του αντιδραστικού ευρωσκεπτικισμού και η γραβατωμένη Ακροδεξιά ενισχύονται και κερδίζουν τις ψυχές των απογοητευμένων και απελπισμένων ανθρώπων. Η απειλή είναι ορατή διά γυμνού οφθαλμού, αλλά οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις επιμένουν στη γραμμή που είναι υπεύθυνη για την κλιμάκωση του φαινομένου.

Στις αμερικανικές εκλογές (των οποίων την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν γνωρίζαμε την έκβαση) εκλήθησαν οι πολίτες να διαλέξουν ανάμεσα στον επικίνδυνο Τραμπ και την γκρίζα Κλίντον.

Πολλοί στις Πολιτείες όπου το παιχνίδι ήταν ανοιχτό υποψιάζομαι ότι έκαναν αυτό που είπε ότι θα έκανε ο Βαρουφάκης αν είχε δικαίωμα ψήφου στις ΗΠΑ: έκλεισαν τη μύτη τους και το έριξαν στην Κλίντον. Η επόμενη μέρα, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, θα είναι ίδια; Σε καμία περίπτωση.

■ Συμβαίνει με τους ανθρώπους, συμβαίνει με τις συλλογικότητες, συμβαίνει με τα κράτη. Η εμφάνιση ενός κινδύνου κινητοποιεί. Οταν αυτός απομακρύνεται, η συνήθης αντίδραση είναι η επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση, η οποία όμως είχε δημιουργήσει τις αιτίες που προκάλεσαν τον κίνδυνο.

Η κριτική υποχωρεί αφού η μάχη κερδήθηκε, οι υποσχέσεις που δόθηκαν για αλλαγές ώστε να μην προκύψει στο μέλλον παρόμοιο πρόβλημα αποσύρονται (όπως έχει πει ο πρύτανης του κυνισμού Φ. Μιτεράν, οι υποσχέσεις δεσμεύουν όχι αυτούς που τις έδωσαν αλλά αυτούς που τις πίστεψαν!) και η ζωή συνεχίζεται κανονικά σαν να μην είχε προηγηθεί τίποτε. Μέχρι την επόμενη φορά, που μπορεί όμως να αποδειχθεί μοιραία.

Ανάγωγα

Το επικοινωνιακό επιτελείο της Ν.Δ. συνεχίζει να εκτοξεύει βλακείες πασπαλισμένες με μπόλικο φανατισμό. Πριν καν δει τη νέα εκπομπή της ΕΡΤ «Αίθουσα Σύνταξης» ο επικεφαλής του γραφείου Τύπου, Μακάριος Λαζαρίδης, είπε ότι η «Αυγή» μετακόμισε στην ΕΡΤ.

Ανοησία ολκής. Με εξαίρεση τη Νατάσσα Γιάμαλη, η οποία όντως εργαζόταν στην «Αυγή» (μήπως είναι έγκλημα αυτό, κ. Λαζαρίδη;), οι υπόλοιποι(ες) ούτε είναι ούτε έχουν περάσει ποτέ από την εφημερίδα της Αριστεράς. Αντιθέτως μερικοί(ές) εξ αυτών κινούνται σε άλλο ιδεολογικό μήκος κύματος.

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Τώρα τρεχάτε, ποδαράκια μου...
Η κατάσταση και στην Ευρώπη και αλλού ήταν ευνοϊκή για την Αριστερά. Ετσι έμοιαζε. Η οικονομική κρίση και τα παράγωγά της θα περίμενε κανείς ότι θα γίνουν το βούτυρο στο ψωμί της Αριστεράς. Συνέβη το ακριβώς...
Τώρα τρεχάτε, ποδαράκια μου...
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Στενάχωρα διλήμματα
Τα διλήμματα είναι πάντα στενάχωρα. Και γίνονται ακόμη πιο στενάχωρα αν απουσιάζει από το τραπέζι η επιθυμητή λύση, αν δηλαδή καλείσαι να διαλέξεις ανάμεσα σ’ ένα πολύ κακό και σ’ ένα μικρότερο κακό. Τότε,...
Στενάχωρα διλήμματα
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Πότε φοβάται η εξουσία!
Ισως ήρθε η ώρα κόμματα και συνδικάτα που αντιτίθενται στις πολιτικές λιτότητας και μάχονται κατά των ανισοτήτων να εγκαταλείψουν την πεπατημένη και να επινοήσουν νέες μορφές δράσης αφού οι κλασικές δεν...
Πότε φοβάται η εξουσία!
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Αν το δίλημμα ήταν Λεπέν ή Μελανσόν;
Ξεσάλωσαν οι εγχώριοι οπαδοί του Μακρόν. Περήφανη νίκη της δημοκρατίας, θρίαμβος του χαλκέντερου φιλελευθερισμού, συντριβή των ευρωσκεπτικιστών, η Ευρώπη δεν λύγισε. Δεν έχουν τελειωμό οι διθύραμβοι. Βεβαίως,...
Αν το δίλημμα ήταν Λεπέν ή Μελανσόν;
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Σιγοντάροντας την ευρωφοβία
Και ενώ σε πολλές χώρες της Ευρώπης ανεβαίνουν οι ακροδεξιοί και οι αντιδραστικοί ευρωσκεπτικιστές παίζοντας δυνατά το χαρτί της επιστροφής στο έθνος-κράτος και ασκώντας σκληρή κριτική στη γραφειοκρατία των...
Σιγοντάροντας την ευρωφοβία
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Το ναρκωτικό του εφησυχασμού
Ο αντίπαλος του φιλελευθερισμού, της ευρυχωρίας, του πλουραλισμού και της συνύπαρξης μπορεί να ηττήθηκε καθώς η δημοκρατία αντέδρασε και έκοψε τη φόρα της Λεπέν, αλλά δεν εξουδετερώθηκε. Αυτό ήταν το τρίτο...
Το ναρκωτικό του εφησυχασμού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας