Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ισοπέδωση της εργασίας
EUROKINISSI // ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ

Ισοπέδωση της εργασίας

  • A-
  • A+

Υπήρχε κάποτε ένας ισχυρός όμιλος, η Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία, με 17 εργοστάσια. Κατέρρευσε με πάταγο αφήνοντας χρέη στους υπαλλήλους, στα ασφαλιστικά ταμεία, στις τράπεζες, στους προμηθευτές. Οι εργαζόμενοι κατέθεσαν ένα σχέδιο που προβλέπει την παραχώρηση στους πιστωτές των 14 εργοστασίων και την επαναλειτουργία των τριών.

Ετσι, και αρκετοί άνθρωποι θα έβρισκαν δουλειά και οι δυνατότητες αποπληρωμής των υποχρεώσεων της εταιρείας θα αυξάνονταν. Ελα όμως που οι ανταγωνιστές και βεβαίως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού (ο προστάτης-κέρβερος της ελεύθερης αγοράς) δεν βλέπουν με καλό μάτι τέτοιου τύπου κινήσεις που χαλάνε τη νεοφιλελεύθερη πιάτσα;

Μπλοκάρουν την πρωτοβουλία. Η κυβέρνηση στηρίζει τους εργαζόμενους, αλλά δεν είναι στο χέρι της να προχωρήσει η υπόθεση καταπώς επιθυμεί.

Τα περί αυτοδιαχείρισης και συλλογικής ιδιοκτησίας τα ακούνε οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών, τα αστικά κόμματα, οι οργανώσεις των εργοδοτών και βγάζουν σπυράκια.

Τους θυμίζουν κομμουνισμό. Κακώς, γιατί σπυράκια βγάζουν και οι παραδοσιακοί κομμουνιστές, αυτοί όμως για άλλους λόγους: πιστεύουν πως οι πολιτικές που δίνουν λύσεις εντός του συστήματος είναι πονηρές, εκμαυλίζουν τους εργαζόμενους γιατί τους συμφιλιώνουν με τη λογική ότι ο καπιταλισμός παίρνει διορθώσεις, ενώ το ζητούμενο είναι να εδραιωθεί στην κοινωνία η άποψη ότι ο μόνος δρόμος είναι η ανατροπή του.

Αρα, προσήλωση στο «όλα ή τίποτε», υπομονή, εκκαθάριση των γραμμών από τα οπορτουνιστικά στοιχεία και προετοιμασία για την ώρα της μεγάλης σύγκρουσης. Η κατάσταση όμως επιδεινώνεται.

Σύμφωνα με μελέτη του γερμανικού ιδρύματος «Bertelsmann Stiftung, ένας στους δύο ανέργους στην Ευρωπαϊκή Ενωση παραμένει σήμερα εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερο από δώδεκα μήνες και χαρακτηρίζεται μακροχρόνια άνεργος.

Από το σύνολο των 22 εκατομμυρίων ανέργων της Ευρωπαϊκής Ενωσης στα τέλη του 2015, τα 11 εκατομμύρια δεν είχαν δουλειά για περισσότερο από ένα χρόνο, αριθμός διπλάσιος σε σχέση με το 2008. Ακόμη χειρότερα, το 1/3 του συνόλου των ανέργων ήταν χωρίς δουλειά για περισσότερο από δύο χρόνια.

Προσθέστε στη ζοφερή αυτή εικόνα τον αυξανόμενο αριθμό των εργαζομένων με μερική απασχόληση (άρα μικρότερες απολαβές, μικρότερες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, λιγότερη κατανάλωση), τους απλήρωτους εργαζόμενους (στην Ελλάδα το νούμερο είναι πολύ υψηλό) και αυτούς που έχουν συμβάσεις μηδενικών ωρών απασχόλησης (καλούνται να εργαστούν όποτε οι επιχειρήσεις κρίνουν πως τους χρειάζονται) και θα έχετε μπροστά σας το πρόβλημα σ’ όλες τις διαστάσεις του. Το κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην Ευρώπη είναι εξαιρετικά βαρύ.

Από παντού η εργασία δέχεται επιθέσεις. Δεν είναι μόνο οι συντηρητικές κυβερνήσεις που κάνουν ό,τι τους υπαγορεύουν οι πολυεθνικές και οι οικονομικές ελίτ, στον ίδιο δρόμο βαδίζουν και οι σοσιαλδημοκρατικές, δυστυχώς και ορισμένα συνδικάτα, οι ηγεσίες των οποίων έχουν παραδοθεί πλήρως.

Εξαντλούν τη δραστηριότητά τους σε τυπικές απεργιακές κινητοποιήσεις για την τιμή των όπλων, σε τελετουργικού χαρακτήρα πορείες και σε συμβολικές καταλήψεις. Στην Ιταλία, ο Ρέντσι έχει προχωρήσει στη «μεταρρύθμιση» που ευνοεί την εργοδοσία.

Ο Ολάντ προσπαθεί να περάσει ρυθμίσεις που θίγουν τους εργαζόμενους, ακυρώνουν κατακτήσεις ετών και δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τους μηχανισμούς καταστολής προκειμένου να αντιμετωπίσει το κύμα δυσαρέσκειας που απλώνεται σ’ όλη τη χώρα. Ολα αυτά στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, της ενίσχυσης της παραγωγικότητας και της αύξησης της απασχόλησης. Αποκρουστικοί ευφημισμοί.

Την ίδια στιγμή, σαν καλοί χριστιανοί και συμπονετικοί άνθρωποι, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι χύνουν δάκρυα για την άνοδο της ανεργίας, την έκρηξη των ανισοτήτων και εκφράζουν τη θλίψη τους για τον πόνο που βιώνουν οι πολίτες.

Ομως η λιτότητα, οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί και το Σύμφωνο Σταθερότητας παραμένουν οι άτρωτοι μύθοι για τις κυρίαρχες ομάδες. Κι ας έρχονται από παντού μηνύματα ότι αυτή η πολιτική έχει αποτύχει.

Κι ας πυκνώνουν τα φαινόμενα δυσφορίας για το μοντέλο που έχει επιβληθεί στην Ευρώπη. Κι ας καταδικάζονται άνθρωποι να ζήσουν σε βάρβαρες συνθήκες, χωρίς ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Κι ας στρέφονται πολλοί, λόγω της απόγνωσής τους και της απαξίωσης των κλασικών συνταγών σε επιλογές επικίνδυνες (Άκρα Δεξιά, εθνικισμός, αντιδραστικός ευρωσκεπτικισμός).

Το τι θα αντιμετωπίσει η κυβέρνηση στα εργασιακά το φθινόπωρο δεν είναι δύσκολο να το φανταστούμε. Ήδη οι εταίροι έχουν δείξει τις κακές προθέσεις τους και δεν πρέπει να μας ξεγελούν τα καθησυχαστικά λόγια και οι ανελέητες κοινοτοπίες τους.

Πρόκειται για αριστοτέχνες της παραπλάνησης. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος της πρόκλησης, αν κρίνουμε από τις συνεχείς αναφορές του πρωθυπουργού και πολλών κυβερνητικών παραγόντων (Δραγασάκης, Τσακαλώτος, Παππάς, Κατρούγκαλος, Σκουρλέτης) στην ανάγκη να ενισχυθεί η κοινωνική δημοκρατία στην Ευρώπη. Με ισοπεδωμένη την εργασία, δεν θα έχουμε κοινωνική δημοκρατία, αλλά ολιγαρχία, που δεν θα είναι ούτε φιλελεύθερη.

Ελπίζουμε η κυβέρνηση να έχει σταθμίσει την κατάσταση και να είναι προετοιμασμένη για όλα τα ενδεχόμενα. Ακόμη και για μετωπική σύγκρουση, αν χρειαστεί.

Γιατί μια νέα άτακτη αναδίπλωση, ανεξάρτητα από τα επιχειρήματα που θα επιστρατεύσει για να τη δικαιολογήσει (εκβιασμοί, απειλή Grexit κ.λπ.), σ’ ένα θέμα μεγάλης ζωτικής σημασίας, γιατί αφορά τον πυρήνα της ιδεολογίας της, θα αποβεί μοιραία. Για τους εργαζόμενους. Για την ίδια.

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Η απληστία των κυρίαρχων
Σχεδόν παντού στην Ευρώπη, προωθείται η συγκεκριμένη στρατηγική. Πρόκειται για τον διακαή πόθο των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων: να εξουδετερώσουν κάθε απειλή που μπορεί να προέλθει από τα κινήματα των εργαζομένων...
Η απληστία των κυρίαρχων
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Απ’ τη μύγα ξίγκι
Υπεύθυνη για τη φτώχεια και τη μείωση των αποδοχών των νέων είναι η ανεργία. Επισημαίνεται ότι, δέκα χρόνια από την κρίση, ένας στους πέντε νέους της Ε.Ε. ψάχνει ακόμη για δουλειά. Η παρατεταμένη παραμονή στην...
Απ’ τη μύγα ξίγκι
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Κόλαφος για όλους
Κόλαφος τα στοιχεία του ευρωβαρόμετρου. Κόλαφος όμως για ποιον; Εξαρτάται πώς διαβάζεις τα ευρήματα ή, για να ακριβολογούμε, εξαρτάται ποιους διαύλους ενημέρωσης χρησιμοποιείς για να προσεγγίσεις την έρευνα....
Κόλαφος για όλους
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Οι κυρίαρχοι ευφημισμοί
Η φτωχοποίηση του κόσμου της μισθωτής εργασίας δημιούργησε πολλά προβλήματα και στην παραγωγή και στην κατανάλωση και στο ασφαλιστικό σύστημα. Αυτή είναι η σημερινή εικόνα, αυτό είναι το αποτέλεσμα της...
Οι κυρίαρχοι ευφημισμοί
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ο θύτης σε ρόλο θύματος
Οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ επωφελήθηκαν από το καθεστώς «προσωρινής νομιμότητας», απέκτησαν οικονομική δύναμη και πολιτική ισχύ, έφτιαξαν περιουσίες ή τις μεγάλωσαν και πρέπει να είναι κάποιος πολύ αφελής για να...
Ο θύτης σε ρόλο θύματος
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Κοινωνικός αυτοματισμός
Ας δούμε τι συμβαίνει γύρω μας: μαζική ανεργία, μερική και κακοπληρωμένη απασχόληση, απλήρωτη εργασία, μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, μειώσεις μισθών, απολύσεις χωρίς αποζημίωση, απουσία προστασίας στους...
Κοινωνικός αυτοματισμός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας