Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εκλογές: χθες έγκλημα, σήμερα σωτηρία

Προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή για θέματα της Δικαιοσύνης

EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Εκλογές: χθες έγκλημα, σήμερα σωτηρία

  • A-
  • A+

Τα πάσης φύσεως φιλονεοδημοκρατικά μέσα ενημέρωσης, που είναι τα περισσότερα (άραγε η κυβέρνηση -κόπια αυτής της Βόρειας Κορέας- πώς επιτρέπει να υπάρχουν και να λειτουργούν;), ανέδειξαν, για να υπερθεματίσουν, το αίτημα του Κυριάκου Μητσοτάκη για πρόωρες εκλογές.

Γούστο τους και καπέλο τους, θα πει κάποιος. Σωστά. Ωστόσο, επειδή δεν έχει περάσει πολύς καιρός, οφείλουμε να θυμίσουμε πως τα ίδια μέσα, όταν ζητούσε εκλογές ο Τσίπρας, είχαν βγει από τα ρούχα τους -μεταφορικώς το λέμε για να μην πάει ο νους σας στο πονηρό μετά την επιμονή ορισμένων πολιτικών να χρησιμοποιούν με μεγάλη συχνότητα τη φράση «στα τέσσερα».

Τον κατηγορούσαν με πύρινα κείμενα και χολερικά σχόλια για απύλωτο λαϊκισμό (η πιο δημοφιλής λέξη για δημοσιολόγους και αντιπολίτευση), αποκαλώντας τον υπονομευτή της πολιτικής ομαλότητας, δυναμιτιστή της οικονομικής σταθερότητας και εξουσιομανή.

Σημείωναν, όπως άλλωστε και ο κ. Μητσοτάκης την ίδια περίοδο, ότι οι συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις βλάπτουν τη χώρα, αποθαρρύνουν τους επενδυτές και διώχνουν τις καταθέσεις από τις τράπεζες. Σε κάποια φάση (αναφερόμαστε στον Αύγουστο του 2015) είχαν ταχθεί υπέρ του σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης για να αποτραπεί το έγκλημα των εκλογών.

Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν ισχύει σήμερα γιατί, κατά την άποψή τους, η χώρα διοικείται από την πιο ανίκανη και την πιο επικίνδυνη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος από τη Μεταπολίτευση και μετά, αν και για τον κ. Μητσοτάκη το χρονικό σημείο σύγκρισης είναι «από την απελευθέρωση και μετά» -φαντάζομαι ότι εννοούσε από τους Γερμανούς και όχι από τους Τούρκους.

Μ’ άλλα λόγια, είναι πιο επικίνδυνη και από τις δικτατορικές κυβερνήσεις και από τις κυβερνήσεις στις οποίες οιονεί πρωθυπουργοί ήταν οι πρέσβεις των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ας είναι. Συνεπώς, για το καλό της πατρίδας, οι ολετήρες πρέπει να φύγουν πάση θυσία αφού «το κόστος της παραμονής τους είναι μεγαλύτερο από το κόστος της απομάκρυνσής τους».

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ο Τσίπρας σηκώνει το γάντι, πάει σε εκλογές και τις χάνει -παρακινδυνευμένη εκτίμηση γιατί οι κάλπες, όπως έλεγε ο Χαρ. Φλωράκης, είναι γκαστρωμένες και δεν υπάρχει υπερηχογράφημα για να δούμε το περιεχόμενό τους. Εκείνους που επικαλούνται τις δημοσκοπήσεις ως αψευδή μάρτυρα που επιβεβαιώνει την τάση για ανατροπή των συσχετισμών, τους παραπέμπουμε στην παταγώδη αστοχία των μετρήσεων και εδώ και σε άλλες χώρες. Αλλά αυτή είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια.

Κερδίζει λοιπόν την εκλογική μάχη η Ν.Δ. και καλείται να αναλάβει τη διακυβέρνηση σε συνεργασία με κάποιο άλλο κόμμα, αφού ουδείς, ούτε καν ο αχαλίνωτα αισιόδοξος Αδ. Γεωργιάδης, πιστεύει ότι θα πετύχει αυτοδυναμία. Με ποιο;

Τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να τον αποκλείσουμε, γιατί ούτε αυτός θα θέλει ούτε όμως και η Ν.Δ. θα επιδιώξει να συνεργαστεί με ένα κόμμα το οποίο, όπως λέει η ηγεσία της, παρέλαβε κράτος (από τον Αντ. Σαμαρά) και θα παραδώσει ερειπιώνα. Το ΠΑΣΟΚ, ή όπως θα λέγεται αν καταλήξουν κάπου οι διεργασίες που είναι σε εξέλιξη στην περιοχή της Κεντρο-αντιαριστεράς, θα προσφερθεί;

Η σημερινή πρόεδρός του λέει ότι με τη Ν.Δ. τη χωρίζει άβυσσος και βεβαίως θυμάται την εκλογική πανωλεθρία που υπέστη το κόμμα της λόγω του νοσηρού εναγκαλισμού με τον ιστορικό αντίπαλο, όπως χαρακτήριζε τη Δεξιά και ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ και ο πατέρας της.

Ο χθεσινός αρχηγός του όμως δεν έχει την ίδια γνώμη. Αλλωστε, στόχος ζωής γι’ αυτόν είναι να υποχρεώσει τον Τσίπρα να γονατίσει μπροστά του σε δημόσια θέα συντετριμμένος και να ζητήσει ταπεινά συγγνώμη. Αυτός μάλλον δεν θα έχει αντίρρηση για μια επανάληψη του ίδιου έργου. Είναι άγνωστο πάντως πόσοι από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα τον ακολουθήσουν αν αποφασίσει να τραβήξει τον δικό του δρόμο.

Οι ΑΝ.ΕΛΛ. δεν θα προσκληθούν, αλλά το Ποτάμι θα δεχτεί πρόσκληση για να συμπράξει. Θα ανταποκριθεί; Δυσκολεύομαι να προβλέψω. Εχει σημασία πάντως να πούμε ότι το βασικό σημείο αναφοράς για την πολυρευματική Κοινοβουλευτική Ομάδα του είναι ο αντι-συριζαϊσμός.

Αλλά ας κάνουμε κι αυτήν την υπέρβαση κι ας υποθέσουμε ότι όλα πάνε δεξιά για τον κ. Μητσοτάκη και καταφέρνει να συγκροτήσει κυβέρνηση συνεργασίας. Αφελής δεν είναι. Ξέρει τι θα κληθεί να διαχειριστεί, ξέρει καλύτερα από πολλούς ότι το προσωπικό του κόμματός του έχει προ πολλού χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία, όπως επίσης ξέρει πως οι δανειστές δεν πρόκειται να κάνουν σκόντο στις απαιτήσεις τους επειδή ταιριάζουν τα χνότα τους.

Θα βρεθεί λοιπόν σύντομα με την «αδαή πλειοψηφία» (δικός του ο όρος) απέναντί του και μάλιστα πολύ θυμωμένη. Αρα, γιατί να θέλει να κυβερνήσει τώρα; Μήπως γιατί είναι υπεύθυνος πολιτικός και βάζει το συμφέρον του έθνους πάνω από το συμφέρον της παράταξης;

Μπαγιάτικο επιχείρημα, μυρίζει μούχλα. Τότε; Δεν θέλει εκλογές, πιέστηκε από τους σκληρούς του κόμματός του να τις ζητήσει γνωρίζοντας ότι ο Τσίπρας δεν θα ανταποκριθεί. Αν υποψιαζόταν το αντίθετο, δεν θα έβγαινε από το στόμα του η συγκεκριμένη λεξούλα. Είπαμε, δεν είναι αφελής. Απλώς δεν ελέγχει το κόμμα του.

  

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ζόρικος αντίπαλος
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης υποστηρίζει ότι ο αγώνας είναι δύσκολος γιατί ο αντίπαλος είναι δύσκολος. Πρώτη φορά παραδέχεται ότι η σύγκρουση θα είναι αμφίρροπη. Κι αυτός και πολλά στελέχη της Ν.Δ...
Ζόρικος αντίπαλος
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Νέες συνθήκες, νέα καθήκοντα
Δουλειά της αντιπολίτευσης είναι να ζητάει εκλογές. Δεν το κάνουν όλες οι αντιπολιτεύσεις του κόσμου, ωστόσο οι δικές μας έχουν μια παράδοση. Μερικές φορές βεβαίως το παραξηλώνουν και γι’ αυτό όταν η...
Νέες συνθήκες, νέα καθήκοντα
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
«Ουδέποτε με τη Νέα Δημοκρατία»
Για να συμβάλω στον προβληματισμό που αναπτύσσεται στο εσωτερικό του ΚΙΝ.ΑΛΛ. γύρω από το επίμαχο θέμα, παραθέτω ένα στοιχείο πάνω στο οποίο έπεσα διαβάζοντας την πολύ ενδιαφέρουσα συλλογική δουλειά «ΠΑΣΟΚ...
«Ουδέποτε με τη Νέα Δημοκρατία»
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
-Λες να; -Αποκλείεται -Κράτα μία πισινή!
Μεγάλη αγωνία στις τάξεις του πολιτικού προσωπικού της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και στις διευθυντικές ομάδες των μέσων ενημέρωσης που στηρίζουν την αξιωματική αντιπολίτευση. Μας λένε ότι η χώρα απειλείται από...
-Λες να; -Αποκλείεται -Κράτα μία πισινή!
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Το παράδειγμα του στρατηγού Λι
Εχουμε και λέμε: Οι εκλογές έγιναν κανονικά, οι νεοκομμουνιστές κατσαπλιάδες δεν χρησιμοποίησαν βία και νοθεία, όπως φοβούνταν κορυφαία στελέχη της Δεξιάς, ο επικίνδυνος Τσίπρας, που έχει πάρει αγκαλιά την...
Το παράδειγμα του στρατηγού Λι
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Δεν αρκεί να θέλεις, πρέπει και να μπορείς
Τα κόμματα ξέρουν ότι οι πολίτες δεν τα πολυπιστεύουν όταν τάζουν λαγούς με πετραχήλια και οι πολίτες ξέρουν ότι τα κόμματα ξέρουν. Ετσι υπάρχει ένα παιχνίδι συνενοχής.
Δεν αρκεί να θέλεις, πρέπει και να μπορείς

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας