Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αξίζει τον κόπο;

Τάσος Παππάς - Εφημερίδα τών Συντακτών

efsyn.gr/Sebastian Gansrigler

Αξίζει τον κόπο;

  • A-
  • A+

Παραδοχή: Γινόμαστε κουραστικοί, αλλά δεν μας αφήνουν τα γεγονότα να αλλάξουμε θέμα. Επιστρέφουμε στην περίοδο που οι ελληνικές κυβερνήσεις υπέκυψαν άνευ αντίστασης στη βρόμικη (αυτή είναι η λέξη που ταιριάζει απολύτως) επίθεση που εξαπέλυσαν οι ισχυροί της Ευρώπης κατά του ελληνικού λαού. Αφορμή τούτη τη φορά είναι το βιβλίο του πρώην υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ.

Δεν έχουμε να κάνουμε με παραπλανητικές αερολογίες σαν κι αυτές που μας έχουν ταΐσει τα τελευταία πέντε χρόνια οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ περί ευρωπαϊκής οικογένειας που προστατεύει τα μέλη της, αλλά για πληροφορίες από έναν άνθρωπο που έζησε από μέσα και ως πρωταγωνιστής τη φάση που οι εταίροι μας αποφάσισαν να μας περάσουν τη θηλιά της εξοντωτικής λιτότητας.

Περιγράφει το κλίμα που επικρατούσε στη σύνοδο του G7 στην καναδική πόλη Ικουαλίτ και σημειώνει ότι οι Ευρωπαίοι είχαν προσέλθει στη συνάντηση έχοντας στο μυαλό τους ότι «πρέπει να δώσουμε στους Ελληνες ένα μάθημα. Είναι πραγματικά φρικτοί. Μας είπαν ψέματα. Είναι απαίσιοι και άσωτοι, εκμεταλλεύθηκαν τα πάντα και θα τους συνθλίψουμε».

Να θέσουμε ορισμένα ερωτήματα, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δεν πρόκειται να λάβουμε απαντήσεις ούτε από τις κυβερνήσεις των μεγάλων χωρών-μελών της ευρωζώνης ούτε από τους Ελληνες αξιωματούχους, που διαχειρίστηκαν με απύλωτη υποτέλεια την υπόθεση, ούτε βεβαίως από τον κ. Γκάιτνερ, ο οποίος άλλωστε δηλώνει ότι «ήταν ασύλληπτο για μένα πως θα το άφηναν (σ.σ.: οι Ευρωπαίοι) το πράγμα να χειροτερέψει όσο τελικά το άφησαν».

Πρώτο ερώτημα: Η φράση «οι Ελληνες είναι φρικτοί, απαίσιοι και άσωτοι», εκτός από νοσηρή μονομανία, ενσωματώνει και μια ολοκληρωτική αντίληψη. Τη χρησιμοποίησαν τα αυταρχικά καθεστώτα του Μεσοπολέμου για να εξοντώσουν ολόκληρους πληθυσμούς και μερικοί δικοί μας εδώ για να δικαιολογήσουν τις πομπές τους. Είχαμε την εντύπωση ότι συμμετείχαμε σε μια συλλογικότητα όπου η έννοια της αλληλεγγύης είναι δεσπόζουσα. Κάναμε λάθος;

Δεύτερο ερώτημα: Τα μοιραία λάθη τα έκαναν οι κυβερνήσεις της χώρας. Αυτές διοικούσαν. Ως γνωστόν, τα παραδείγματα τα δίνουν οι κορυφές. Τα δεινά όμως στην περίπτωση μας τα υπέστησαν οι πολίτες. Οι εκδικητές μασκοφόροι της ευρωζώνης έκαναν τα πάντα για να κρατήσουν στην εξουσία τα κόμματα (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ) που είχαν την κύρια ευθύνη για τη χρεοκοπία. Αλήθεια, είναι φρόνιμο να αναθέτεις στον δολοφόνο την εξιχνίαση του εγκλήματος που έχει διαπράξει;

Τρίτο ερώτημα: «Μας είπαν ψέματα οι Ελληνες». Ψέματα είπαν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Πάει πολύ όμως να ισχυρίζονται οι Ευρωπαίοι ότι όλο αυτό το καθεστώς ψεύδους στήθηκε ερήμην τους. Με τι ασχολούνταν οι επικεφαλής της ευρωζώνης, οι αρμόδιοι επίτροποι και οι υπηρεσίες των Βρυξελλών; Μήπως έψαχναν να βρουν πώς ο προϊστάμενος τους Γιούνκερ έχτιζε κάτω από τη μύτη τους τον φορολογικό παράδεισο του Λουξεμβούργου; Εν πάση περιπτώσει: Αν γνώριζαν ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις παραποιούσαν τα στοιχεία και το ανέχτηκαν για ποικίλους λόγους, είναι συνένοχοι. Αν δεν το πήραν χαμπάρι, είναι ηλίθιοι. Τι από τα δύο ισχύει;

Τέταρτο ερώτημα: «Θα τους συνθλίψουμε τους Ελληνες» είπαν οι Ευρωπαίοι σύμφωνα με τον Γκάιτνερ. Μέχρι εκεί που τους έπαιρνε, λέμε εμείς, και που δεν θα τους δημιουργούσε προβλήματα. Γιατί, όπως παραδέχτηκαν με μεγάλη καθυστέρηση η Μέρκελ, ο Μπαρόζο και ο Ρομπάι (στο βιβλίο του), το Grexit δουλεύτηκε στα παρασκήνια, αλλά εκρίθη επικίνδυνο για τη συνοχή της ευρωζώνης και ασύμφορο, όχι για την Ελλάδα, αλλά για τις μεγάλες τράπεζές τους που ήταν εκτεθειμένες στα ελληνικά ομόλογα. Με την ευκαιρία: Ούτε οι τράπεζες ψυλλιάστηκαν τι συνέβαινε στην Ελλάδα; Μήπως δάνειζαν ασυστόλως για να αγοράζει η χώρα τους πολυδάπανους εξοπλισμούς που κατασκευάζουν οι βιομηχανίες των ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών και για να καταναλώνουν οι απαίσιοι και βουτηγμένοι στην τρυφηλότητα Ελληνες τα προϊόντα που παράγονται από τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, κυρίως της Γερμανίας και της Γαλλίας;

Υστερα απ’ όλα αυτά αναρωτιέται κανείς: Αξίζει τον κόπο να υπερασπίζεσαι ένα σύστημα που λειτουργεί βάναυσα, τιμωρητικά και με ισοπεδωτικό τρόπο; Ή ακόμη πιο προωθημένα: Αξίζει τον κόπο να παραμένεις σε μια δομή που εκδικείται τους λαούς, αλλά στηρίζει με νύχια και με δόντια το πολιτικό προσωπικό, το οποίο κατηγορεί ότι την εξαπάτησε; Ενδεχομένως, να αξίζει τον κόπο να αγωνιστείς για να αλλάξεις τα πράγματα. Ο,τι είναι νοητό είναι και δυνατό.

 

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα
Δεν σταματούν να μας εκπλήσσουν οι εκπρόσωποι της ευρωκρατίας. Ο παχυδερμισμός τους είναι τόσο κραυγαλέος που αναρωτιέσαι: Είναι αλαζόνες; Είναι ανίκανοι; Είναι φανατικοί; Είναι και τα τρία μαζί; Κλίνω προς...
Μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Δεν φτάνει να θέλεις, πρέπει και να μπορείς
Χλευάζει η Νέα Δημοκρατία τη μετακίνηση του Αλέξη Τσίπρα από το «go back κυρία Μέρκελ» στο «welcome κυρία Μέρκελ». Αντιπολίτευση είναι, κι αυτή είναι η δουλειά των αντιπολιτεύσεων: να επισημαίνουν τις...
Δεν φτάνει να θέλεις, πρέπει και να μπορείς
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ωδίνες
Εμείς εδώ ασχολούμαστε με το Μακεδονικό προτείνοντας ονόματα της αρεσκείας μας και δημοψηφίσματα για να αποφασίσουν οι Ελληνες πώς θα λέγονται οι γείτονες, στη Γερμανία αναζητούν τρόπους προκειμένου να βγουν...
Ωδίνες
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Θέλει ο Τσίπρας να δραπετεύσει;
Δουλειά της αντιπολίτευσης είναι να απαιτεί πρόωρες εκλογές αλλά για να κλείσουμε με την εκλογολογία: μία περίπτωση υπάρχει να πάμε σε πρόωρες εκλογές με απόφαση της κυβέρνησης. Να προκύψει σύγκρουση εφ’ όλης...
Θέλει ο Τσίπρας να δραπετεύσει;
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Παίζοντας με τη φωτιά
Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, Βάλντις Ντομπρόβσκις, μιλώντας στην «Καθημερινή» (15-5-2016) μας είπε ότι «ήταν επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης η επιβολή περισσότερων φόρων. Η Ε.Ε. τόνιζε ότι οι...
Παίζοντας με τη φωτιά
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Παχυλές ανοησίες
Οταν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι υπερασπίζονται τις επιλογές τους, δεν διστάζουν να πουν χοντρά ψέματα και να βιάσουν την πραγματικότητα. Πράγματι, παραβιάζω ανοιχτές θύρες. Ωστόσο, μερικές φορές εκπλήσσεσαι με...
Παχυλές ανοησίες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας