Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τι και πόσο θα μετρήσει στις κάλπες
EUROKINISSI/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Τι και πόσο θα μετρήσει στις κάλπες

  • A-
  • A+

Εξοργίστηκε ο Αντώνης Σαμαράς επειδή ο Αλέξης Τσίπρας προχώρησε σε μια πράξη (ενοικίαση περιφερειακών αεροδρομίων) που η δική του κυβέρνηση είχε σχεδιάσει και ολοκληρώσει και η τότε αξιωματική αντιπολίτευση -σημερινή κυβέρνηση- είχε καταγγείλει.

Εξοργισμένος είναι -αυτός σε μόνιμη βάση- και ο τέως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος γιατί βλέπει να περνάνε πολιτικές παρόμοιες, ίσως και χειρότερες, απ' αυτές που έφεραν τη δική του σφραγίδα, χωρίς να κουνιέται φύλλο.

Και οι δύο απαιτούν από τον πρωθυπουργό να ζητήσει συγγνώμη από τον ελληνικό λαό για τα ψέματα που είπε και για τις αυταπάτες που καλλιέργησε.

Παλιές καραβάνες αμφότεροι, απορώ γιατί δεν εννοούν να καταλάβουν ορισμένα πράγματα:

Στις μεταδημοκρατίες δεν κερδίζεις εκλογές αν δεν τάξεις, ακόμη και λαγούς με πετραχήλια, αν δεν δαιμονοποιήσεις τον αντίπαλο, παρουσιάζοντάς τον σαν απειλή για τη σταθερότητα, την κοινωνία και για ό,τι άλλο μπορεί να σκαρφιστούν οι επικοινωνιακοί σύμβουλοι που πλαισιώνουν τις ηγεσίες.

Το έκαναν κι αυτοί προκειμένου να πάρουν την εξουσία, όπως το κάνουν παντού όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα εκείνα που έχουν μετατραπεί σε πολυσυλλεκτικούς σχηματισμούς και είναι αναγκαίο, προκειμένου να μην έχουν διαρροές προς διπλανά σχήματα και για να στεγάσουν την περιρρέουσα δυσφορία, να προσπαθήσουν να καμουφλάρουν αντιθέσεις, να συγκεράσουν φιλοδοξίες, επιδιώξεις και συμφέροντα με διαφορετική ταξική προέλευση και ενίοτε ανταγωνιστικά.

Και για να μην μπουν στον κόπο οι Σαμαράς, Βενιζέλος να πάνε πολύ πίσω για να θυμηθούν τις εξαιρετικές στο πεδίο αυτό επιδόσεις των δικών τους παρατάξεων, για παράδειγμα στο ΠΑΣΟΚ του 1981 (ΝΑΤΟ, ΕΟΚ, αυτοδιαχείριση, κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής), στη Ν.Δ. του 2004 και του 2010 (επανίδρυση του κράτους, Ζάππεια), ας ρίξουν μια ματιά στα προεκλογικά προγράμματα των ευρωπαϊκών κυβερνητικών κομμάτων και ας κάνουν τη σύγκριση με την πολιτική που ακολουθούν. Η μέρα με τη νύχτα.

Οι υπαναχωρήσεις, οι αναδιπλώσεις, ακόμη και οι εκκωφαντικές διαψεύσεις είναι μέρος του πολιτικού παιχνιδιού. Γιατί είναι άλλο πράγμα να καταστρώνεις στα γραφεία ένα σχέδιο μούρλια και τελείως διαφορετικό να επιχειρήσεις να το εφαρμόσεις κατά γράμμα.

Η πραγματικότητα συχνά, για να μην πούμε σχεδόν πάντα, αποδεικνύεται περισσότερο ατίθαση απ' ό,τι την περίμεναν οι υποψήφιοι αναμορφωτές της. Κι αυτό συμβαίνει γιατί μεσολαβούν πολλοί παράγοντες, όπως είναι η αντίσταση του παλιού, η ισχύς του αντιπάλου, οι δολιοφθορές των κυρίαρχων ομάδων, το απρόβλεπτο, η διεθνής συγκυρία και βεβαίως η εκμαυλιστική γοητεία της εξουσίας που διαβρώνει συνειδήσεις. Πρόκειται για την «ετερογονία των σκοπών».

Το ενδιαφέρον είναι ότι υπάρχει και η συνενοχή των πολιτών. Οι ηγεσίες ξέρουν ότι αυτά που υπόσχονται δεν μπορούν να υλοποιηθούν και ξέρουν επίσης ότι το ξέρουν και οι πολίτες που τις εμπιστεύονται και τις στηρίζουν. Εκτός από τις περιπτώσεις που στο προσκήνιο εμφανίζονται δυναμικά κινήματα ριζικής αλλαγής, οπότε υπάρχει ειλικρινής διαθεσιμότητα των μαζών και συνειδητή στράτευση γύρω από τη στρατηγική στόχευση, έχουμε είτε ψήφο διαμαρτυρίας για ό,τι έχει προηγηθεί είτε ψήφο τιμωρίας των απερχόμενων για όσα έχουν διαπράξει είτε, στη χειρότερη εκδοχή, χαλαρή ψήφο στη λογική του μικρότερου κακού.

Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν κυρίως ψήφος αποδοκιμασίας του παλιού συστήματος. Ηταν μια ψήφος παραδειγματικής τιμωρίας εκείνων των κομμάτων που, αν και υπεύθυνα για την καταστροφή της χώρας, υποδύονταν τους σωτήρες. Θα ήταν παράδοξο αν οι πολίτες ανέθεταν για ακόμη μία φορά την εξιχνίαση του ειδεχθούς εγκλήματος στους ίδιους τους δράστες.

Δεν νομίζω ότι η πλειονότητα των πολιτών που επέλεξαν τον ΣΥΡΙΖΑ πίστεψαν ότι το καθεστώς του Μνημονίου θα ξηλωθεί σε μία μέρα, ότι οι αγορές θα χορεύουν πεντοζάλη, ότι οι νεοφιλελεύθερες ελίτ της Ευρώπης θα σεβαστούν την ετυμηγορία του ελληνικού λαού, ότι θα κερδίσουμε τη μάχη για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, ότι το Βερολίνο και οι σύμμαχοί του θα υποκύψουν στις απαιτήσεις της ελληνικής κυβέρνησης επειδή έχει το δίκιο με το μέρος της.

Αυτό που πίστεψαν ήταν ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα το παλέψει, δεν θα παραδοθεί αμαχητί, θα φροντίσει να εκμεταλλευθεί τις αντιθέσεις της αντίπαλης πλευράς για να πετύχει ό,τι καλύτερο μπορούσε. Δεν περίμεναν θρίαμβο, ήλπιζαν όμως ότι θα αποφύγουμε την πανωλεθρία.

Στον Τσίπρα πιστώνουν ότι αγωνίστηκε, ότι προσπάθησε να αντέξει αξιοπρεπώς, ότι με την τακτική του αποκάλυψε το σκληρό πρόσωπο της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, ότι προκάλεσε ρήγματα στο στρατόπεδο των δανειστών, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την αναζήτηση μιας άλλης πορείας για την Ευρώπη και ότι δεν τόλμησε να παρουσιάσει την ήττα ως νίκη.

Ομως του χρεώνουν το τρίτο και ίσως βαρύτερο Μνημόνιο. Τι απ' όλα αυτά θα μετρήσει περισσότερο στις επικείμενες εκλογές, θα το μάθουμε σύντομα.

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Προφήτες εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς
Σε δύο και κάτι μήνες θα κλείσουν πέντε χρόνια από τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Γενάρη του 2015 και τον σχηματισμό της πρώτης κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης χωρίς τη συμμετοχή των πυλώνων του...
Προφήτες εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Το κόμμα του «ναι»!
Να συνεργαστούν εκλογικά τα κόμματα του “ναι”» εισηγείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην περίπτωση που ο πρωθυπουργός επιλέξει τη λύση της κάλπης. Φαίνεται πως υπάρχουν ευήκοα ώτα στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο,...
Το κόμμα του «ναι»!
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Το αδυσώπητο θράσος της σοσιαλδημοκρατίας
Το μόνο κόμμα που συγκρούεται με τη στρατηγική της λιτότητας και διεκδικεί την εξουσία στην παρούσα φάση σε μια χώρα της ευρωζώνης είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Η νίκη του θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας...
Το αδυσώπητο θράσος της σοσιαλδημοκρατίας
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Καθαρές κουβέντες
Ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε αυτό που ήθελε (πρόωρες εκλογές), ωστόσο τώρα πρέπει να πετύχει και σ’ ένα άλλο πεδίο, αν θέλει το βράδυ των εκλογών να έχει τον πρώτο λόγο στα πολιτικά πράγματα. Να πορευτεί, δηλαδή, ενωμένος,...
Καθαρές κουβέντες
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ενα σκάνδαλο που είναι απλώς σκευωρία
Στο αρχείο μπήκε η υπόθεση Σαμαρά για τη Novartis με απόφαση της κυρίας Τουλουπάκη και ο πρώην πρωθυπουργός, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και τα δεξιά μέσα ενημέρωσης ξεσπάθωσαν: «Στο αρχείο μπαίνει η σκευωρία...
Ενα σκάνδαλο που είναι απλώς σκευωρία
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
«Ουδέποτε με τη Νέα Δημοκρατία»
Για να συμβάλω στον προβληματισμό που αναπτύσσεται στο εσωτερικό του ΚΙΝ.ΑΛΛ. γύρω από το επίμαχο θέμα, παραθέτω ένα στοιχείο πάνω στο οποίο έπεσα διαβάζοντας την πολύ ενδιαφέρουσα συλλογική δουλειά «ΠΑΣΟΚ...
«Ουδέποτε με τη Νέα Δημοκρατία»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας