Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Θεωρίες-απάτη
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Θεωρίες-απάτη

  • A-
  • A+

Μεγάλη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία «απελευθέρωσε» πριν από λίγες μέρες 7.000 εργαζόμενους. Σας ξενίζει η λέξη «απελευθέρωσε»; Μήπως πρόκειται για ευφημισμό σαν κι αυτούς που συχνά χρησιμοποιούν οι εργοδότες και οι οργανικοί διανοούμενοι του συστήματος για να εξωραΐσουν τις επώδυνες πολιτικές; Είστε αθεράπευτα καχύποπτοι.

Η συγκεκριμένη εταιρεία δεν τους είχε για σκλάβους τους 7.000 και αποφάσισε να τους αφήσει ελεύθερους. Στην Ευρώπη είμαστε, στην πιο ισχυρή οικονομικά και πολιτικά χώρα της ηπείρου, όπου δεν υπάρχουν σκλαβοπάζαρα και απαρτχάιντ, τουλάχιστον επισήμως και με τη μορφή που τα γνωρίσαμε στον αμερικανικό Νότο πριν από τον Εμφύλιο. Απλώς τους απέλυσε.

Γίνονται, θα πείτε, αυτά στον καπιταλισμό; Δυστυχώς γίνονται και παραγίνονται. Για το καλό όμως της οικονομίας, αφού στις σύγχρονες κοινωνίες κουμάντο κάνει το μαγικό αόρατο χέρι της αγοράς, το οποίο παρεμβαίνει, ρυθμίζει και εξυγιαίνει τις προβληματικές επιχειρήσεις για να αποφευχθούν τα χειρότερα.

Επιχειρήσεις που περνάνε δύσκολες καταστάσεις και φτάνουν στα όρια της επιβίωσης, για να μη χρεοκοπήσουν και αφήσουν κι άλλους εργαζόμενους στον δρόμο -χώρια τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν στην ντόπια οικονομία-, αποφασίζουν να περιορίσουν τον κύκλο των εργασιών τους για να διασωθούν, ελπίζοντας ότι σύντομα ορθοποδήσουν. Κι όταν το καταφέρουν θα προσλάβουν ανέργους.

Η εταιρεία που άφησε «ελεύθερους» τους περιττούς υπαλλήλους ήταν προβληματική; Εδώ βρίσκεται το ζουμί. Μη βιαστείτε να πείτε «ναι» γιατί θα κάνετε λάθος και μάλιστα χοντροκομμένο. Το ενδιαφέρον στην υπόθεση αυτή είναι ότι η εν λόγω αυτοκινητοβιομηχανία λίγα εικοσιτετράωρα νωρίτερα είχε ανακοινώσει κέρδη 12 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2018.

Με τέτοια κέρδη γιατί άραγε να κάνει μαζικές απολύσεις; Μα, για να κερδίσουν περισσότερα οι μέτοχοι, να δώσει μπόνους στα διευθυντικά στελέχη, να ρίξει το εργασιακό κόστος και να γίνει πιο ανταγωνιστική από τους αντιπάλους της, οι οποίοι φυσικά θα ακολουθήσουν το παράδειγμά της προκειμένου να μη χάσουν το μερίδιό τους στην αγορά.

Και το κράτος, θα αναρωτηθείτε, γιατί δεν παρεμβαίνει; Μα, είναι κράτος φιλικό στις επιχειρήσεις. Ο λόγος των ελίτ της οικονομίας είναι νόμος για τους πολιτικούς. Δηλαδή, νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη; Ακριβώς. Αλλά ας μην είστε αχάριστοι. Θα δώσουν οι κυβερνήσεις για μερικά χρόνια γλίσχρα επιδόματα ανεργίας, θα υποσχεθούν θέσεις εργασίας (ευέλικτης, βεβαίως βεβαίως) και όποιος αντέξει.

Και τα συνδικάτα; Αυτά γιατί δεν αντιδρούν; Είναι ανίσχυρα και, στη χειρότερη περίπτωση, συμβιβασμένα. Η θεωρία που λέει ότι στον καπιταλισμό η κερδοφορία των επιχειρήσεων οδηγεί στην αύξηση της απασχόλησης είναι απάτη, είναι μύθος. Τη διακινούν τα στρατευμένα μέσα ενημέρωσης και οι πρόθυμοι δημοσιολόγοι. Με το αζημίωτο.

Τα κέρδη των πλουσίων δεν επιστρέφουν στην οικονομία, πηγαίνουν να «ξαποστάσουν» στους φορολογικούς παραδείσους για τις δύσκολες ώρες. Απάτη είναι επίσης η θεωρία ότι αν μειωθεί ο κατώτατος μισθός και καθιερωθεί ο υποκατώτατος θα ενισχυθεί η απασχόληση. Τη ζήσαμε στο πετσί μας τα χρόνια του μνημονίου. Μας είχαν πάρει τα αυτιά οι ντουντούκες του νεοφιλελευθερισμού ότι δεν πρέπει να αντιστεκόμαστε στη φυσική τάξη και κατηγορούσαν όσους εξέφραζαν διαφορετική άποψη για αχαλίνωτη ροπή προς τον λαϊκισμό.

Ανάγωγα

Το ξανθό γένος, το ομόθρησκο έθνος, η Ρωσία, αναγνώρισε το γειτονικό κράτος με το νέο συνταγματικό όνομά του, δηλαδή «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας». Η Νέα Δημοκρατία; Μετά τις εκλογές, γιατί δεν θέλει να θυμώσουν μαζί της οι μακεδονομάχοι. Η κοροϊδία πάει σύννεφο.

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Καλά νέα από τη Γερμανία!
Θετικό για τους εργαζόμενους της Ευρώπης οτιδήποτε σκουριάζει το σιδερένιο μοντέλο που έχει κατασκευάσει η γερμανική ολιγαρχία για τη χώρα της και πιέζει να το εφαρμόσουν και τα άλλα μέλη της ευρωζώνης. Ίσως...
Καλά νέα από τη Γερμανία!
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Καθυστερημένη αυτοκριτική
Επρεπε να περάσουν πέντε χρόνια για να παραδεχτεί η κ. Μέρκελ ότι ήταν λανθασμένη η αντίληψη που καλλιεργήθηκε στη χώρα της ότι οι Ελληνες είναι τεμπέληδες. Καλοδεχούμενη η αυτοκριτική, αλλά φοβάμαι πως η...
Καθυστερημένη αυτοκριτική
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Τρικυμία στο φλιτζανάκι
Το θέμα είναι πολύ σοβαρό, αλλά απασχόλησε ελάχιστα τη δημόσια συζήτηση. Αναφέρομαι στην κρίση που υπάρχει στο συνδικαλιστικό κίνημα. Πρωτοφανές; Κάθε άλλο. Ιστορία που επαναλαμβάνεται. Σαν φάρσα; Σαν...
Τρικυμία στο φλιτζανάκι
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Φοβούνται και τον ίσκιο τους
Η επικεφαλής του SPD, Αντρέα Νάλες, προτείνει ένα νέο πλαίσιο κοινωνικής πρόνοιας, το οποίο προβλέπει: αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου, αύξηση και επιμήκυνση των επιδομάτων ανεργίας και θεαματική αύξηση...
Φοβούνται και τον ίσκιο τους
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Εξημερώνεται ο καπιταλισμός;
Μπορεί να αναπτυχθεί ένα κίνημα το οποίο θα θέσει, όχι πια μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά σε περιφερειακό (Ευρώπη), ως στόχο του την εξημέρωση του καπιταλισμού; Πολλοί πάντως, παρατηρώντας τις τάσεις στα...
Εξημερώνεται ο καπιταλισμός;
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Δώσε θάρρος στον χωριάτη και...
Φαίνεται πώς οι Γερμανοί βάζουν νερό στο κρασί τους και θα συμφωνήσουν να μη μειωθούν οι συντάξεις. Πώς εξηγείται η στροφή της γερμανικής κυβέρνησης; Θα συμφωνήσουν αρκεί βεβαίως να μην ακουμπήσουμε τις...
Δώσε θάρρος στον χωριάτη και...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας