Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Φαύλος κύκλος
ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Φαύλος κύκλος

  • A-
  • A+

Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που έχουν άποψη για τα πάντα. Τη λένε με στόμφο, επικαλούνται έγκυρες πληροφορίες από πολύ υψηλά ιστάμενα πρόσωπα και δεν δέχονται δεύτερη κουβέντα. Είναι οικονομολόγοι όταν το θέμα που κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση είναι οικονομικό, είναι συνταγματολόγοι όταν η συζήτηση πηγαίνει στο Σύνταγμα, είναι μετεωρολόγοι όταν έχουμε ακραία καιρικά φαινόμενα και αν χρειαστεί μπορεί να γίνουν σεισμολόγοι, ειδικοί στη γεωπολιτική, εξπέρ στα ελληνοτουρκικά.

Παίζουν στα δάχτυλα το Μακεδονικό, ξέρουν τι κρύβεται πίσω από τις κινήσεις των μεγάλων δυνάμεων, είναι μέσα στο μυαλό του Τραμπ, του Πούτιν, του προέδρου Σι, προβλέπουν τον χρόνο των εκλογών και έχουν στο τσεπάκι τους τις λύσεις για όλα τα προβλήματα της χώρας και του πλανήτη.

Είναι οι «ξερόλες». Στα όρια της παρέας είναι ακίνδυνοι, μπορεί να γίνουν και διασκεδαστικοί. Οταν όμως διαθέτουν δημόσιο βήμα, τα πράγματα αλλάζουν. Τέτοιους ρόλους υποδύονται εδώ και χρόνια δημοσιογράφοι και πολιτικοί. Πρέπει να έχουν γνώμη για όλα, το «δεν ξέρω» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό τους, θεωρείται ένδειξη ανεπάρκειας και θα λογοδοτήσουν στα αφεντικά τους και στους αρχηγούς τους.

Παρακολουθούσα προ ημερών σε ιδιωτικό κανάλι μια συζήτηση για τις φονικές πυρκαγιές. Στο πάνελ τρεις δημοσιογράφοι (ειδικοί επί παντός του επιστητού) και δύο επιστήμονες πραγματικά ειδικοί. Οι κατά φαντασία (τους) ειδικοί προσπαθούσαν με ζήλο φανατικού ιεροκήρυκα να εκμαιεύσουν από τους κανονικούς ειδικούς τη θέση ότι η κυβέρνηση έχει μεγάλες ευθύνες για την τραγωδία.

Η δυσφορία τους ήταν έκδηλη όταν οι δύο επιστήμονες δεν τους έκαναν το χατίρι και επέμεναν ότι αλλού είναι το πρόβλημα, ότι ασφαλώς πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες, με τη διαφορά ότι το φαινόμενο δεν είναι τωρινό, πάει πολύ πίσω στον χρόνο. Την ίδια στιγμή, στο κάτω μέρος της οθόνης πέρναγε ο τίτλος «παντελής απουσία του κράτους». Διαχρονικό κλισέ που χρησιμοποιείται ευρύτατα.

Από τα κόμματα όταν είναι στην αντιπολίτευση, από τα μέσα ενημέρωσης όταν στη διακυβέρνηση της χώρας βρίσκεται κόμμα που δεν συμπαθούν, αλλά και από τους πολίτες που πλήττονται από μια συμφορά (αυτοί πάντως είναι δικαιολογημένοι γιατί βιώνουν μια τραγωδία).

Ωστόσο, τα ίδια κόμματα, τα ίδια ΜΜΕ, όταν υπάρχει μια καταστροφή, μιλούν με τα καλύτερα λόγια για τις ηρωικές ενέργειες των πυροσβεστών, την αυταπάρνηση των αστυνομικών, τον τιτάνιο αγώνα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των λιμενικών και τις συγκινητικές πράξεις των γιατρών στα δημόσια νοσοκομεία. Και εσύ ο αφελής αναρωτιέσαι: «Μα καλά, όλοι αυτοί τι είναι; Δεν είναι κράτος; Μήπως είναι μη κυβερνητικές οργανώσεις;» Κράτος είναι κι αυτοί, μόνον που είναι και ψηφοφόροι. Αυτούς οφείλουμε να τους αποθεώσουμε για να μην μπουν στον πειρασμό να μας μαυρίσουν ή να σταματήσουν να είναι πελάτες μας.

Ενας εκ των «ειδικών» στην τηλεοπτική αναμέτρηση (τέτοια ήταν) ζητούσε με φορτικότητα να μάθει γιατί δεν εφαρμόστηκε το σχέδιο εκκένωσης στο Μάτι. Στο βάθος της εικόνας έπαιζαν σκηνές από τα καμένα στην περιοχή.

Σπίτια μέσα στο δάσος, δρόμοι στενοί, τόσο στενοί που με το ζόρι χωρούσε να περάσει μικρό γιωταχί, όχι φυσικά βαρύ πυροσβεστικό όχημα ή πούλμαν για τη μεταφορά των κατοίκων. Δεν χρειαζόταν να είσαι ειδικός για να καταλάβεις ότι σε τόσο κλειστή περιοχή, με χιλιάδες παραθεριστές και με τη φωτιά να «τρέχει» με μεγάλη ταχύτητα, δεν είναι δυνατόν να εφαρμόσεις σχέδιο εκκένωσης όσο οργανωμένο μηχανισμό κι αν διαθέτεις (που δεν διαθέτεις).

Λεπτομέρειες ασήμαντες για τους «ειδικούς πλήρους απασχόλησης». Το πρόβλημα της περιοχής περιγράφει με ανατριχιαστική ακρίβεια ο δασολόγος δρ Γαβριήλ Ξανθόπουλος μιλώντας στην «Εφ.Συν.», (26-7-2018): «Θα μπορούσαμε να είχαμε δει ότι η συγκεκριμένη περιοχή στο Μάτι δεν έχει δυνατότητα εκκένωσης. Φωνάζουμε γι’ αυτό χρόνια. Ο πολίτης κοιμάται σε μια μπαρουταποθήκη χωρίς να συνειδητοποιεί τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζει». Στην ερώτηση αν υπάρχουν άλλες παγίδες θανάτου σαν αυτή στο Μάτι, ο κ. Ξανθόπουλος λέει: «Δυστυχώς είναι πάρα πολλές. Κοιτάξτε ειδικά στην παραλία της Αν. Αττικής, δείτε στη Λούτσα, στο Μαρκόπουλο, περιοχές προς το Σούνιο, αλλά και σε άλλες που έχουν ξανακαεί, όπως στη Σαρωνίδα, στα Λεγρενά, στα Καλύβια».

Η πιο σημαντική όμως επισήμανση του κ. Ξανθόπουλου είναι η ακόλουθη: «Το κράτος οφείλει να πει στους πολίτες ότι εγώ δεν μπορώ να σε προστατέψω αν έχεις χτίσει μέσα στο δάσος». Ποιο κόμμα και ποια κυβέρνηση θα τολμήσουν να το πουν; Ετσι όπως είναι οι συνθήκες σήμερα, στις πολλές «παγίδες θανάτου» επιβάλλεται να το πουν.

Ωστόσο, θα πρέπει τα κόμματα που κυβέρνησαν να αναμετρηθούν με το ερώτημα «γιατί επέτρεψαν να συμβεί;» και το κόμμα που σήμερα κυβερνά με το ερώτημα «γιατί δεν κάνει κάτι για να αλλάξει την κατάσταση;». Δύσκολα ερωτήματα που δεν έχουν εύκολες απαντήσεις. Γι’ αυτό γυρνάμε συνεχώς γύρω από τα ίδια. Οι αντιπολιτεύσεις καταγγέλλουν τις κυβερνήσεις για εγκληματική ολιγωρία και όταν βρεθούν στην κυβέρνηση κατηγορούν τις αντιπολιτεύσεις για χυδαία εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου.

 

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Να αναλογιστούμε δεν φτάνει
​Μέσα στην εθνική τραγωδία είχαμε και ένα κορυφαίο γεγονός που πρέπει να αναδειχτεί, γιατί απαντά αποστομωτικά στους μηδενιστές των καφενείων της επικράτειας που διακινούν τη χολερική θεωρία «δεν σώζεται αυτός...
Να αναλογιστούμε δεν φτάνει
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Μετά την καταστροφή, τι;
Η ιστορία μας διδάσκει ότι η πρόοδος μπορεί να επιτευχθεί πολύ πιο γρήγορα σε στιγμές κρίσης, όταν οι άνθρωποι είναι ανοιχτοί σε ριζοσπαστικές ιδέες, γι’ αυτό οι όποιες αποφάσεις σε σχέση με την καταστροφή στο...
Μετά την καταστροφή, τι;
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Εναν μάρτυρα χρειάζονται
​Σιωπή και θρήνος για τους αδικοχαμένους συμπολίτες μας. Κι όσο «γνωρίζεις» τα πρόσωπά τους, βλέπεις τα χαμόγελά τους σε φωτογραφίες, μαθαίνεις κάτι για τη ζωή τους, τόσο γιγαντώνεται η αδυναμία παρηγοριάς....
Εναν μάρτυρα χρειάζονται
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Η Ιταλία ένιωσε βαθύτατα τον πόνο μας
Πολλοί στην Ιταλία συγκινήθηκαν και πόνεσαν βλέποντας τις δραματικές σκηνές από το Μάτι και τις άλλες περιοχές της Αττικής που έγιναν στάχτη, τις τόσες ζωές που έσβησαν. Υπάρχει, όμως, η σαφής επίγνωση ότι...
Η Ιταλία ένιωσε βαθύτατα τον πόνο μας
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Η γεωμετρία του κακού
«Αίμα γύρω απ' το φεγγάρι» είπε μια παλιά Καριωτίνα. «Θανατικό ορίζει». Ηταν ακριβώς το προηγούμενο βράδυ, πριν γίνει το κακό. Μόλις το είπε, όλοι γυρίσαμε να δούμε το κόκκινο φεγγάρι που γέμιζε. Ούτε η ίδια...
Η γεωμετρία του κακού
ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Ποιος φταίει, ανθρωπάκο, για την καταστροφή;
​Μια τραγωδία, όπως αυτή των τελευταίων ημερών στην Αττική, με τα δεκάδες ανθρώπινα θύματα, η οποία χαρακτηρίστηκε ως η δεύτερη χειρότερη του 21ου αιώνα παγκοσμίως, αφήνει πίσω της λύπη, οργή, θρήνο και έντονο...
Ποιος φταίει, ανθρωπάκο, για την καταστροφή;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας