Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τρομαγμένοι, αλλά ανένδοτοι
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τρομαγμένοι, αλλά ανένδοτοι

  • A-
  • A+

Το ότι δεν άρεσε στις πολιτικές και οικονομικές ελίτ της Ευρώπης το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία είναι ηλίου φαεινότερον. Αιφνιδιάστηκαν; Σίγουρα. Κακώς όμως. Φαινόταν ότι προς τα εκεί θα πήγαιναν τα πράγματα. Είχαν προηγηθεί ανάλογου περιεχομένου σήματα από άλλες χώρες.

Τα υποτίμησαν, τα φάσκιωσαν και συνέχισαν να πορεύονται σαν να μην τρέχει τίποτε. Πίστεψαν ότι και στην Ιταλία θα ξεμπέρδευαν εύκολα ή δύσκολα, όπως συνέβη αλλού. Διέθεταν άλλωστε την τεχνογνωσία. Για τις γραφειοκρατίες των Βρυξελλών και του Βερολίνου το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών τον Γενάρη του 2015 δεν ήταν σοκαριστικό.

Το περίμεναν. Αυτό που δεν περίμεναν ήταν ότι η κυβέρνηση μιας μικρομεσαίας και χρεοκοπημένης χώρας θα έμπαινε στον πειρασμό, κόντρα στους συσχετισμούς, να διαπράξει μια θηριώδη αποκοτιά, δηλαδή να αμφισβητήσει τα ιερά και τα όσια του ευρωπαϊκού κατεστημένου.

Λίγες μέρες αργότερα και επειδή η ελληνική κυβέρνηση ξεκίνησε τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης με πρόθεση να επανεξετάσει τις πολιτικές λιτότητας –το ευαγγέλιο του νεοφιλελευθερισμού– ο τότε υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε είχε δηλώσει ότι «λυπάμαι τους Ελληνες για τις επιλογές που έκαναν».

Στο ίδιο μήκος κύματος και πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, ανάμεσά τους και ο όψιμα φιλέλληνας και ψυχοπονιάρης Γιούνκερ, ο οποίος είχε πει ότι δεν είναι δυνατόν να αλλάζουν οι συμφωνίες εξαιτίας ενός εκλογικού αποτελέσματος. Μόλις πρόσφατα μάθαμε πως η καγκελάριος Μέρκελ είχε εκμυστηρευτεί σε συνομιλητή της ότι «με τον Τσίπρα δεν συζητάς, απειλείς». Οφείλουμε πάντως να πούμε, για λόγους ιστορικής ακρίβειας, πως η συγκεκριμένη δήλωση δεν έχει γίνει δημοσίως. Της αποδίδεται.

Η ελληνική κυβέρνηση ήταν η πρώτη που επιχείρησε να σπάσει το μέτωπο της δημοσιονομικής σταθερότητας. Ωστόσο, δεν αρκεί να έχεις δίκιο, δεν αρκεί να έχεις την πλειοψηφία στη χώρα σου, δεν αρκεί να είσαι έτοιμος να αναμετρηθείς. Χωρίς συμπαγές εσωτερικό μέτωπο και χωρίς συμμαχίες στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, δεν πρόκειται να αποφύγεις την ήττα.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε εξασφαλίσει την απαιτούμενη εθνική συνεννόηση, αφού τα κόμματα του συναινετικού δικομματισμού (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ) πόνταραν στην κατάρρευσή της που θα άνοιγε τον δρόμο για την επιστροφή τους στην εξουσία (το διαβόητο σενάριο της αριστερής παρένθεσης), και δεν βρήκε συμπαραστάτες στην Ευρώπη. Τα κινήματα των «από κάτω» ήταν ισχνά, η ριζοσπαστική Αριστερά καχεκτική και πολυδιασπασμένη, οι κυβερνήσεις των άλλων χωρών την πίεζαν να υποχωρήσει, τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα κράτησαν εχθρική στάση.

Ο τότε αντικαγκελάριος Γκάμπριελ αποκαλούσε την ελληνική κυβέρνηση «εν μέρει κομμουνιστική», ηγέτες όλων των ιδεολογικών αποχρώσεων καλούσαν τον ελληνικό λαό να ψηφίσει ορθολογικά στο δημοψήφισμα του Ιουλίου, γιατί μια λανθασμένη επιλογή θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου (έξοδος από το ευρώ), ενώ ο Μάρτιν Σουλτς –τότε πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου– φέρεται να είπε στον Τσίπρα λίγες ώρες πριν ο Ελληνας πρωθυπουργός υποκύψει στον εκβιασμό και υπογράψει το τρίτο Μνημόνιο ότι «εμείς οι Σοσιαλδημοκράτες με την καρδιά μας είμαστε μαζί σου, αλλά το μυαλό μας δεν μας αφήνει να σε ακολουθήσουμε». Κάπως έτσι οδηγηθήκαμε στο πραξικόπημα της Ε.Ε. εναντίον της Ελλάδας.

Αυτός ήταν ο όρος που χρησιμοποίησαν διανοούμενοι και οικονομολόγοι υπεράνω υποψίας για κλίση προς τον κομμουνισμό και τον εξτρεμισμό (Χάμπερμας, Πικετί, Κρούγκμαν, Στίγκλιτς).

Σήμερα αυτό που ξαναζήσαμε ήταν μια απόπειρα εκτροπής στην Ιταλία και όχι αυτό που νομίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μιλώντας στον ΣΕΒ είπε ότι «είναι σαν να ξαναζούμε νοερά, βλέποντας τους γείτονές μας, τι μπορεί να συμβεί όταν το τέρας του λαϊκισμού σπάει τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές και υπόσχεται ανεδαφικές λύσεις σε πραγματικά, όμως, προβλήματα».

Το τέρας του λαϊκισμού, όπως το εννοεί ο αρχηγός της Δεξιάς, έσπασε τις διαχωριστικές γραμμές, όχι την κλασική Αριστερά - Δεξιά, γιατί αυτή κατά τον κ. Μητσοτάκη δεν υπάρχει και είναι κατά τη γνώμη του ένα απολίθωμα που διακινεί η Αριστερά, αλλά εκείνες ανάμεσα στα κόμματα που λένε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση –χριστιανοδημοκρατία, σοσιαλδημοκρατία– και σ’ αυτούς που δυσφορούν με την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού. Ετσι στα καλά καθούμενα συνέβη αυτό;

Γιατί σαγηνεύτηκαν οι ψηφοφόροι από το τέρας του λαϊκισμού; Αγγελοκρούστηκαν; Προς τιμήν του ο κ. Μητσοτάκης αναγνωρίζει ότι υπάρχουν πραγματικά προβλήματα, μόνον που αποφεύγει να τα περιγράψει, προφανώς γιατί η παράθεσή τους θα υπονομεύσει την ιδεολογία που υπηρετεί με πάθος νεοφώτιστου. Αυτή τα προκάλεσε.

Να πούμε κάποιες αιτίες που παράγουν τα φαινόμενα τα οποία τρομάζουν τον κ. Μητσοτάκη και τους ομοίους του στην Ε.Ε και επιχειρούν να τα αντιμετωπίσουν με απειλές, εκβιασμούς, θεσμικές εκτροπές, τρομοκράτηση: διαρκής λιτότητα, κοινωνικές ανισότητες, εργασιακή ανασφάλεια, κατάργηση δικαιωμάτων των εργαζομένων, κυριαρχία του χρηματοπιστωτικού τομέα, έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης, απληστία των πλουσίων, φορολογικοί παράδεισοι για τους έχοντες, διαφθορά των πολιτικών του δεσπόζοντος συγκροτήματος, περιστρεφόμενη πόρτα (από τις Βρυξέλλες στις πολυεθνικές και αντιστρόφως), γερμανική Ευρώπη.

  

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Μα γιατί συμβαίνει αυτό;
Μα γιατί ανεβαίνει η δημοφιλία του Σαλβίνι; Είναι ένας πολιτικός που δεν κρύβει τις ακροδεξιές απόψεις του, προκαλεί, διχάζει την ιταλική κοινωνία, τρομάζει τις αγορές, χρησιμοποιεί ρατσιστική ρητορική,...
Μα γιατί συμβαίνει αυτό;
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Αλλο κάλπες, άλλο κάλπικες συμφωνίες
Τώρα πάντως είναι η σειρά των Ιταλών να αντιληφθούν τι εστί αλληλεγγύη στη γερμανική Ευρώπη. Στα καλά καθούμενα ήρθαν κάποιοι απίθανοι (αθροιστικά το 60% των ψηφοφόρων) να αμφισβητήσουν τα ιερά και τα όσια του...
Αλλο κάλπες, άλλο κάλπικες συμφωνίες
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ποιοι κάνουν κουμάντο σ’ αυτή τη χώρα;
Το κακό για τους υπερασπιστές της συστημικής τάξης και της πολιτικής κανονικότητας είναι ότι την Ελλάδα δεν την οδήγησαν στη χρεοκοπία τα γκαρσόνια και οι λαστιχάδες, αλλά οι γόνοι πολιτικών δυναστειών που...
Ποιοι κάνουν κουμάντο σ’ αυτή τη χώρα;
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Εχουμε (ξανά) εκλογές. Μη μας ενοχλείτε
Εναν χρόνο πριν από τις εκλογές στη Γερμανία οι πολιτικές ελίτ της χώρας έστειλαν ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση: «πάμε για εκλογές, μη μας πιέζετε για αλλαγές στη δομή και στον τρόπο λειτουργίας της...
Εχουμε (ξανά) εκλογές. Μη μας ενοχλείτε
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ο κίνδυνος πέρασε. Πάμε σαν άλλοτε!
Αναστεναγμός ανακούφισης απλώθηκε σε όλη την Ευρώπη. Η επιρροή της Λεπέν δεν είναι τόσο μεγάλη όσο φοβόμασταν και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα εκλεγεί πρόεδρος της Γαλλίας. Οι καρδιές μας στις θέσεις τους. Και...
Ο κίνδυνος πέρασε. Πάμε σαν άλλοτε!
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Φοβερίζοντας τον άγιο
«Κι ο άγιος φοβέρα θέλει». Ας μην παίρνουμε όμως τοις μετρητοίς τη λαϊκή σοφία. Εξαρτάται ποιος φοβερίζει τον... άγιο. Στις διεθνείς σχέσεις όταν βρυχάται το ποντίκι δεν σκιάζεται το λιοντάρι, μάλλον...
Φοβερίζοντας τον άγιο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας