Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Μην ενοχλείτε. Σκεφτόμαστε»
AP Photo/Virginia Mayo, Pool

«Μην ενοχλείτε. Σκεφτόμαστε»

  • A-
  • A+

Καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου στη Γερμανία και η κυβέρνηση της χώρας και οι πολιτικοί όλων των κομμάτων (εξαιρείται η Αριστερά), όποτε κάποιος στην Ευρώπη έθετε θέμα ελληνικού χρέους ή πρότεινε διάλογο για τα ανοιχτά ζητήματα της Ε.Ε., έλεγαν «μη μας απασχολείτε τώρα, πάμε σε εκλογές». Οι πάντες το σεβάστηκαν, ασχέτως αν οι αξιωματούχοι της Γερμανίας δεν είχαν πράξει αναλόγως στις εκλογικές διαδικασίες άλλων χωρών. Ο,τι ήθελαν ζητούσαν -απαιτούσαν είναι η σωστή λέξη- να προωθηθεί, αδιαφορώντας για τη συγκυρία και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι κυβερνήσεις στη διαχείριση σύνθετων προβλημάτων.

Στο ίδιο μήκος κύματος και το ΔΝΤ (δεν θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά), το οποίο μετατόπιζε συνεχώς στο μέλλον την απόφασή του για το αν θα συμμετάσχει ή όχι στο ελληνικό πρόγραμμα και με ποια ιδιότητα. Οι εκλογές έγιναν, και τώρα η πολιτική τάξη της Γερμανίας ζητάει από τους Ευρωπαίους, κυρίως από τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος έχει καταθέσει τις ιδέες του για έναν διαφορετικό τρόπο λειτουργίας της Ε.Ε. και της ευρωζώνης, να περιμένουν μέχρι να σχηματιστεί κυβέρνηση. Νέα καθυστέρηση. Η πραγματικότητα όμως φωνάζει.

Οι τάξεις των ευρωσκεπτικιστών πυκνώνουν, ο εθνικισμός φουντώνει και η Ακροδεξιά βγαίνει ενισχυμένη και απειλεί. Η άποψη ότι «αν δεν αλλάξουμε θα βουλιάξουμε» υποστηρίζεται σήμερα με έμφαση όχι μόνον από τους συνήθεις υπόπτους της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά και από πολλούς Ευρωπαίους πολιτικούς οι οποίοι μέχρι τώρα μας έλεγαν ότι όλα πάνε πρίμα, ότι η Ευρώπη αργεί, αλλά στο τέλος κάνει τις απαραίτητες κινήσεις και πρέπει να δίνουμε χρόνο ώστε να ωριμάσουν οι συνθήκες.

Ακόμη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι οι επόμενοι 15 μήνες θα είναι πολύ κρίσιμοι για το μέλλον της Ευρώπης. Στην πολιτική, όμως, το θέμα του χρόνου είναι πολύ σοβαρό. Αυτό που φάνταζε πρόωρο χθες, αύριο μπορεί να αποδειχθεί ανεπαρκές και κατώτερο των περιστάσεων.

Μέχρι λοιπόν να «ωριμάσουν οι συνθήκες» (αρκεί να μη σαπίσουν) η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να υλοποιεί μια πολιτική εξαιρετικά επώδυνη που περιλαμβάνει στόχους για απίθανα πλεονάσματα και δεν προβλέπει ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους.

Το παραδέχονται με αρκετή καθυστέρηση και μερικοί απ’ αυτούς που από άλλη θέση στο παρελθόν την αποθέωναν και αντιδρούσαν επιθετικά σε κάθε σκέψη για τροποποίησή της. Τώρα που είναι «πρώην» έχουν άλλη γνώμη: «Δεν μπορεί κανείς να απαιτεί από την Ελλάδα αποκλειστικά και μόνο περικοπές των δημοσίων δαπανών και αυστηρά μέτρα λιτότητας.

Καμιά χώρα δεν βγήκε έτσι από την κρίση. Πρέπει, επίσης, να γίνει κατανοητό, ιδίως στη Γερμανία, ότι τα πακέτα βοήθειας δεν είναι βοήθεια, αλλά πρόκειται για χρήματα τα οποία δεν φτάνουν ποτέ, αφού δίνονται για αποπληρωμή των δανείων.

Η Ελλάδα πληρώνει προηγούμενα δάνεια με νέα. Δεν εισρέει φρέσκο χρήμα με το οποίο να μπορεί κανείς να κάνει κάτι εδώ». Δεν είναι λόγια κάποιου ακτιβιστή του αντικαπιταλιστικού κινήματος, πρόκειται για τον Ερνστ Βέλτεκε, πρώην πρόεδρο της Bundesbank (συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ). Καλώς τονε κι ας άργησε.

Ανάγωγα

«Ο Τσίπρας είναι ένα στιγμιαίο λάθος» είπε ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ., Αδωνις Γεωργιάδης. Νέα εκδοχή της «αριστερής παρένθεσης». Για το αν είναι λάθος, είναι θέμα προτιμήσεων. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Σ’ ό,τι αφορά το στιγμιαίο όμως, δεν νομίζω ότι ισχύει. Ο Τσίπρας έχει κερδίσει τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις (ευρωεκλογές, Γενάρης του 2015, δημοψήφισμα, Σεπτέμβρης του 2015) και είναι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός την περίοδο της κρίσης. Ε, δεν τον λες και στιγμιαίο...

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Εκεί που δεν πιάνει μελάνι!
Τελικώς, το ΔΝΤ ούτε φεύγει ούτε μένει. Για την ακρίβεια είναι με το ένα πόδι μέσα και με το άλλο έξω. Οι Ευρωπαίοι, όπου γούσταραν, το «έγραψαν» εκεί που δεν πιάνει μελάνι (χρέος, πρωτογενή πλεονάσματα). Η...
Εκεί που δεν πιάνει μελάνι!
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Η μεγάλη των ηλιθίων σχολή
Μετά τον Μπλανσάρ που παραδέχτηκε ότι το ΔΝΤ είχε επιλέξει λάθος πολλαπλασιαστή, τον Ντάισελμπλουμ που παραδέχτηκε ότι το πρώτο μέλημα των δανειστών ήταν να σώσουν τις τράπεζες, ήταν η σειρά του Βίζερ να πει...
Η μεγάλη των ηλιθίων σχολή
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ο κλοιός του Σόιμπλε
Οσοι νόμισαν ότι ο Β. Σόιμπλε μετά την αποτυχία του τον Ιούλιο του 2015 να βγάλει την Ελλάδα από την ευρωζώνη (για προσωρινή αποχώρηση μιλούσε, αλλά μόνιμη εννοούσε) θα εγκατέλειπε οριστικά το σχέδιό του,...
Ο κλοιός του Σόιμπλε
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Πουλάνε τρέλα
Μερικές φορές αναρωτιέσαι αν κάποιοι τύποι που κατέχουν κορυφαία πόστα εξουσίας και παίρνουν αποφάσεις για τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, είναι μυαλοφυγόδικοι ή απλώς φανατικοί. Κι αυτό γιατί διαπιστώνεις ότι...
Πουλάνε τρέλα
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Το πλιάτσικο δεν είναι ανάπτυξη
Μα πού είναι η ανάπτυξη; Γιατί δεν έρχονται επενδυτές; Πώς περιμένουμε να μειωθεί η ανεργία; Οι συνήθεις απορίες πολλών πολιτών τις οποίες τα κόμματα της αντιπολίτευσης σπεύδουν να πλαισιώσουν με την κριτική...
Το πλιάτσικο δεν είναι ανάπτυξη
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Δράστες με θράσος
Στις διαπιστώσεις είναι μανούλες. Στις προβλέψεις τα πάνε χάλια. Οσο για τις θεραπείες που προτείνουν τι να πει κανείς, πρόκειται για σκιτζήδες φανατικούς, τίγκα στις ιδεολογικές προκαταλήψεις. Ο λόγος για το...
Δράστες με θράσος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας