Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Α Paris!

Α Paris!

  • A-
  • A+

Η αλήθεια είναι πως είναι το καμάρι τους. Το Λούβρο είναι και από τα μεγαλύτερα και από τα παλαιότερα μουσεία στον κόσμο. Μόνο το 8% (!) των αποκτημάτων του εκθέτει, από το μισό εκατομμύριο που διαθέτει.

Οσο για την παλαιότητα, από φρούριο στα τέλη του Μεσαίωνα, μετετράπη σε κατοικία των Λουδοβίκων, πίνακες πηγαινοέρχονταν σε σπίτια φίλων του βασιλιά, κάποια έργα χάθηκαν, κάποια ξαναβρέθηκαν, εν τέλει ο Βασιλιάς Ηλιος έφτιαξε νέο παλάτι στις Βερσαλίες (μη φανταστείς τίποτα υπερβολικό... μόνο το πιο λαμπρό στην Ευρώπη, τίγκα στους κρυστάλλους και τις μπαρόκ διακοσμήσεις από χρυσό - μέχρι και επίσημη πρωτεύουσα της Γαλλίας έγινε!)... μην τα πολυλογούμε, έπρεπε να έρθει η Γαλλική Επανάσταση για να γίνει το Λούβρο «το μουσείο των μουσείων».

Τότε, η συλλογή του εμπλουτίστηκε από τη δήμευση της περιουσίας των ευγενών της χώρας (ίσως όχι και τόσο «ευγενική» κίνηση, αλλά αυτά έχουν οι επαναστάσεις). Και φυσικά ήρθε ο Ναπολέων, που όραμά του ήταν να γίνει το Λούβρο «Μουσείο της Δημοκρατίας».

Πράγματι, με πολύ δημοκρατικό τρόπο, ο τρανός στρατηλάτης έφερε στο μουσείο λάφυρα από τους Ναπολεόντειους Πολέμους (αναρίθμητες αρχαιότητες από Ιταλία, Αίγυπτο, Μέση Ανατολή, Αυστρία και φυσικά Ελλάδα).

Μάλιστα, εξαντλώντας τις δημοκρατικές αρχές του, είχε καθιερώσει ειδική πρόβλεψη στους όρους ειρήνης των χωρών που κατακτούσε πως ως πολεμική αποζημίωση θα έδιναν «είδος» και όχι χρήμα. Οχι βέβαια ελιές και μέλι, αλλά έργα τέχνης, των οποίων, μάλιστα, την αξία θα εκτιμούσαν Γάλλοι ειδικοί. Μισές δουλειές θα κάνουμε τώρα;...

Η αλήθεια είναι πως είναι να μην της κάτσει της Ελληνίδας κόρης κάτι στραβά στο μυαλό. Τι να σου κάνω, μα πάντα το Λούβρο ήταν στο μυαλό μου ως μια τεράστια αποθήκη κλεπταποδόχων.

Ακραίο; Ισως. Αλλά να που μου έκατσε στραβά από την αρχή. Ετσι, δεν ήταν καθόλου τυχαίο πως τους κοιτούσα με τον δέοντα και καταγόμενο εκ Γαλλίας σνομπισμό. Ολα τα 'χε η Μαριορή, θα μου πεις, ο σνομπισμός της έλειπε... Μ' αυτά και μ' αυτά, φτάνω στο τρανό αυτό μουσείο. Και βλέπω στην είσοδο έναν τεράστιο πίνακα, όπου αναγραφόταν το «καλώς ήρθατε» σε δεκάδες γλώσσες... εκτός της ελληνικής.

Πλησιάζω, και μετά τα εθιμοτυπικά μπονζούρ και τα τοιαύτα, ρωτώ (σε άπταιστα αγγλικά με γαλλική προφορά!): «Γιατί δεν το γράφετε και στα ελληνικά; Τόσα ελληνικά εκθέματα έχετε». «Εχουμε τα ελληνικά αγάλματα, όπως έχουμε και τόσα άλλα» μου απαντά η αρμόδια επί του «καλωσορίσματος» και ήδη έχω αρχίσει να κοκκινίζω - και όχι από ντροπή.

Δεν έχουμε το "καλώς ήρθατε" στα ελληνικά, γιατί δεν έχει υπάρξει αντίστοιχος σπονσόρ

Μάλιστα... Εξαντλώντας τα αποθέματα γαλατικής ευγένειας που μου απέμειναν, ξαναρωτώ: «Η Αφροδίτη της Μήλου δεν αρκεί για "σπονσόρ" μιας έστω λέξης στη γλώσσα που τη δημιούργησε;». Προφανώς, τα αντίστοιχα αποθέματα της τύπισσας είχαν ήδη αποσώσει, οπότε μου απάντησε ορθά-κοφτά, με τελεία και παύλα: «Νο».

Ως γνήσια εκπρόσωπο της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, οι Γάλλοι φίλοι μου μου συμπαραστάθηκαν όπως ακριβώς οι Γάλλοι πολιτικοί στην ελληνική κυβέρνηση: Κατανόησαν το δίκαιο της θέσης μου, υπερθεμάτισαν εναντίον του παραλογισμού του συμβάντος και, μη μπορώντας να κάνουν και πολλά (καθώς «άλλος αποφασίζει»), με κάλεσαν για καφέ, κάπου κοντά στο «διανοητικό μεγαλείο της φυλής μου» (τι πάνε και θυμούνται!). Στο διάσημο Καφέ ντε Φλορ, εκεί που άλλοτε συνομιλούσε ο Απολινέρ με τον Κοκτό, ο Πικάσο με τον Σαγκάλ, ο Μπρετόν με τους σουρεαλιστές, ο Σαρτρ με την Μποβουάρ.

Καλό το καφέ, ακόμα καλύτερη η Μποβουάρ, αλλά δυστυχώς η προσπάθεια να ανανήψω των ελληνογαλλικών αμαρτημάτων μου, απέτυχε.

Με 10 ευρώ τον καφέ, το κάπνισμα να απαγορεύεται και τη γύρω γειτονιά να έχει χάσει την ιδιαίτερη πνευματικότητά της (εκεί που πριν από δέκα χρόνια ήταν βιβλιοπωλεία, έχουν ανοίξει διάσημοι οίκοι μόδας), σκέφτηκα πως αν ο Σαρτρ ζούσε σήμερα, μάλλον θα έγραφε το «Η κόλασή μου είναι οι Γάλλοι» (και όχι το «Η κόλαση είναι οι άλλοι»)... Ισως πάλι, να φταίω μόνο εγώ.

 

ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
(Σας) Διαβάζω, αλλά δεν!
Ακουσα καλά; Δεν είχαν οι αρχαίοι Ελληνες πρόσβαση σε επιστημονικά δεδομένα; Από πού να το πιάσω η δόλια; Από τον Αριστοτέλη που θεμελίωσε τον μαθηματικό λογισμό, από τον Αρχιμήδη, τον Αρίσταρχο... από πού; Να...
(Σας) Διαβάζω, αλλά δεν!
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ο Ομηρος στο Λούβρο
Μία μεγάλη αφιερωματική έκθεση στον Ομηρο οργανώνει το Μουσείο του Λούβρου, στο παράρτημά του στην πόλη Λανς, με τον τίτλο «Homer», που περιλαμβάνει 250 έργα από μεγάλα γαλλικά μουσεία, εμπνευσμένα από τα δύο...
Ο Ομηρος στο Λούβρο
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Από στάση σε... στάση
Μπορεί το σημείο αναφοράς, ορισμού και σύγκρισης μέτρων, σταθμών και... στάσεων ν' αλλάζει, ωστόσο πάντα υπάρχει. Ο ρόλος της οικονομίας είναι να το διαφυλάσσει. Και ο ρόλος των (επανα-)στάσεων είναι συνεχώς...
Από στάση σε... στάση
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Ο εγγονός του Αστερίξ
Δεν θα μείνω στο «αν και πόσο ήταν ευγενής» ο Μακρόν με τον νεαρό, όπως κάναν οι περισσότεροι αρθρογράφοι στη Γαλλία. Θα μείνω σε αυτό που του είπε: «Τη μέρα που θέλεις να κάνεις επανάσταση, να έχεις φροντίσει...
Ο εγγονός του Αστερίξ
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Πόσοι Μορό;
Μήπως τελικά οι μόνοι «κουκουλοφόροι» είναι όσοι κρύβονται πίσω από την υπεροπτική στάση της απόλυτης εξουσίας; Οσοι πιστεύουν ότι κανένας και ποτέ δεν θα τους ελέγξει για τις πράξεις τους; Τώρα που το...
Πόσοι Μορό;
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Γαλλικό νουάρ
Διάβασε, σου λέει ο Μακρόν, τη συνέντευξη της Μαρέβας (που δεν αποκάλυψε ότι είναι το στεφάνι του Κυριάκου, αλλά μίλησε ως επιχειρηματικός παράγων της χώρας!) και αποφάσισε να δει κατευθείαν τον Κυριάκο. Και...
Γαλλικό νουάρ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας