Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η Πιπίτσα και η Κικίτσα

Η Πιπίτσα και η Κικίτσα

  • A-
  • A+

Ισως φταίνε τα φεγγάρια. Δεν λέω. Αλλά πάλι, πόσο να φταίνε και δαύτα; 20; 50%; Βάλε και άλλο ένα 20% ο Χατζηπετρής, τον θεό που μας μισεί δεν τον μπλέκω καν, γιατί έχω δει ήδη τρεις φορές την (απίστευτα καλή) παράσταση Jesus Christ Superstar στο Ακροπόλ, οπότε δεν με παίρνει... Αρα τι μένει; Ενα έρμο 30%.

Αν τώρα αφαιρέσεις και το προπατορικό αμάρτημα, που δεν μας έχει αφήσει να στεριώσουμε γνώση για γνώση χωρίς ενοχικά σύνδρομα, βγάλεις και κάτι από την εγγενή αδυναμία μας ως ανθρώπινα όντα να συνυπάρξουμε με τα (κατώτερα πάντα) τριγύρω μας όντα, το ποσοστό πιάνει μονοψήφια νούμερα.

Εκεί πια, το αν θα είναι δύο, τρία ή εννιά τοις εκατό, επαφίεται στον «πατριωτισμό» του καθενός: άλλος αγαπάει την πάρτη του, άλλος τον κουμπάρο, άλλος δεν αντέχει τ' άντερα του γείτονα. Οι ανοχές του καθενός σε αυτό που λέμε «κοινό καλό» καθορίζουν αναλόγως και το εν λόγω ποσοστό... ευθύνης.

Γιατί γι' αυτό μιλάμε. Για το πόσο φταίμε. Ως «είς», όμως, και όχι ως «εμ-είς». Ως μονάδες, όχι ως όλον.

Πήξαμε στο μαθηματικό. Απολογούμαι και εξηγούμαι: Πάντα με βασάνιζε (μη φανταστείς και πολύ) το ερώτημα γιατί να την πληρώνουν άλλοι ενώ φταίνε άλλοι, αλλά και από την άλλη, πόσο τελικά φταίνε και αυτοί οι άλλοι;

Μεγαλώνοντας (μη φανταστείς και πάρα πολύ), προέκυψε και ένα ακόμα υποερώτημα, που περιέπλεκε το αρχικό: Κατά πόσον επηρεάζει το πόσο φταίει αυτός ο είς, όταν τη ρομφαία της δικαιοσύνης κραδαίνουν δυσκοίλιοι μεταρρυθμιστές, ανάλγητοι απορρυθμιστές και λεκιασμένοι, από τις πατούσες μέχρι το κολάρο, διακομιστές;

Τι γίνεται τότε; Πώς μετριέται η δικαιοσύνη; Κατά πόσον και προς τα πού μετακυλίεται το κοινό αίσθημα δικαίου; Αν, δηλαδή, εγώ κάνω κάτι παράνομο -φτιάξω, ας πούμε, μια γούρνα χωρίς άδεια- και με καταδώσει ένας που έχει πέντε αυθαίρετα, με πισίνα και στα πέντε, πώς μοιράζεται τότε το δίκιο και πώς το άδικο; Το γεγονός ότι δεν ήμουν 100% σωστή, με κάνει ίδια με εκείνους;

Ο Ουγκώ έλεγε πως «τίποτα δεν μπορεί ν' αντισταθεί σε μια ιδέα που έχει έρθει στην ώρα της». Τόσα χρόνια -ώρες ατελείωτες - και μια ιδέα τού τι σημαίνει όταν συμβαίνουν τα παραπάνω δεν μου έχει έρθει. Και τότε τι κάνουμε κύριε Βίκτωρ μας; (Αυτά παθαίνεις άμα μπλέκεις με διανοούμενους και δη αριστερούς. Ακρη δεν βγάζεις.)

Ακρη δεν έχω βγάλει, ούτε με το πώς ακριβώς αισθάνομαι όταν από τη μια, υπουργός, με χρήματα και περιουσία, δέχεται -εν γνώσει της- να πάρει συγκεκριμένο χρηματικό ποσό που για συγκεκριμένο επίσης λόγο, καλώς ή κακώς, δικαιούται από το ελληνικό κράτος, ωστόσο δεν το έχει ανάγκη (το ποσό, όχι το κράτος), και από την άλλη την εγκαλούν χίλιοι μύριοι καλογέροι, που έχουν βουτήξει χρόνια τώρα και εις βάρος του κράτους το χέρι τους στο μέλι και τόσο παραχόντρυνε (το χέρι, όχι το μέλι) που δεν χωράει πια να βγει από το βάζο. Δεόντως ενοχλητική κατάσταση, απ' όπου και να το δεις.

Αδικαιολόγητη η μια, απαράδεκτοι οι άλλοι - ίδιοι πάντως όχι.

Αδικαιολόγητη και λάθος η μια, δηλώνει μετανιωμένη και απομακρύνεται από την κυβέρνηση. Απαράδεκτοι και διεφθαρμένοι οι άλλοι, απεκδύονται της δικής τους μετάνοιας εξαιτίας του δικού της λάθους, θέλοντας να πάρουν την κυβέρνηση.

Και να 'ταν μόνο οι πολιτικοί. Διαβάζω στον απολογισμό της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων για το 2017: Πάνω από 3,5 εκατ. (!) «ξέχασε» να δηλώσει γιατρός στη Β. Ελλάδα. 1.407 αποδείξεις δεν εξέδωσε πλυντήριο αυτοκινήτων στην Κόρινθο. 655 αποδείξεις δεν έκοψε κρεπερί στη Σκιάθο για πέντε μόλις μέρες. Δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη απέκρυψε εισοδήματα ύψους 2.537.604 €, από μη προσδιορισμένη πηγή...

«Γλύκανε, μωρή, λίγο που είσαι σαν κακοψώφο να 'χεις!», λέει η Κικίτσα στην Πιπίτσα. «Να γλυκάνω; Δεν βλέπεις τη μούρη σου που είναι σαν κακοφορμισμένος γαλέος;», απαντά η Πιπίτσα. Αντε τώρα να βρω εγώ ποια έχει δίκιο.

  

ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Ενα φτυάρι λιγότερο
Τι μας λες, ρε μεγάλε! Εδώ ολόκληρο Νικολά και τον κλείσαν μέσα και τον έχουν και τον ανακρίνουν μέχρι τα μεσάνυχτα για βρόμικο χρήμα που πήρε από τον Καντάφι, εσύ θα τη γλιτώσεις νομίζεις από «τη συμμορία»;
Ενα φτυάρι λιγότερο
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Κλείσε τον βραστήρα!
Το κενό δεν υφίσταται ως «τίποτα» στο Σύμπαν -ίσα ίσα εκεί βράζει, κοχλάζει (νααα κάτι μάτια γουρλώσαμε όταν μας το είχε πρωτοπεί ο καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής). Στην κοινωνία είναι που βασιλεύει και πολίτες...
Κλείσε τον βραστήρα!
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Είμαι Δεξιά.
Δεν υπήρξε ούτε ένας τους -κανένας όμως!- από τους δέκα φερόμενους ως εμπλεκόμενους στο αυτό μέγα, τρανό και αμίμητο σκάνδαλο που να μη φώναξε, έβγαλε χαρτιά, έκλαψε, ράγισε, απείλησε, έβρισε και έσκουξε,...
Είμαι Δεξιά.
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Πόσοι Μορό;
Μήπως τελικά οι μόνοι «κουκουλοφόροι» είναι όσοι κρύβονται πίσω από την υπεροπτική στάση της απόλυτης εξουσίας; Οσοι πιστεύουν ότι κανένας και ποτέ δεν θα τους ελέγξει για τις πράξεις τους; Τώρα που το...
Πόσοι Μορό;
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Δεν πά’ να
Ξαναγυρίζω στα βασικά: μαύρη. Θα μου πεις, χρώμα κλασικό. Πάει με όλα. Ελα μου, όμως, που δεν πάει με όλα. Πάει μόνο με όσους την πάνε. Και την πάνε εκεί που τους παίρνει. Ή, μάλλον, σε εκείνους που τα...
Δεν πά’ να
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Cumulonimbus
Ετσι είναι αυτά τα αγαπημένα συννεφάκια, που τα μπέρδευα μικρή με κάτι ανθρωπάκια που πάσχιζαν να φέρουν στη γη κάτι που δεν ήξερα τι είναι αλλά ήξερα πως έπρεπε να έρθει. Εκεί που νόμιζαν πως τους...
Cumulonimbus

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας