Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λαθροθεατές

Πάρκο Ελευθερίας (ΕΑΤ/ΕΣΑ)

EUROKINISSI/ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Λαθροθεατές

  • A-
  • A+

Περίεργα πράγματα. Ξύπνησα σήμερα το πρωί, από μόνη μου. Κανείς δεν μου χτύπησε την πόρτα, έξι το πρωί, να μου πει για το «κακό», ούτε μάζεψα άρον άρον τα, ραμμένα από παιδάκια σε δουλοπαροικίες, ιμάτιά μου να τρέξω να κρυφτώ.

Ξύπνησα από μόνη μου και έβαλα κανονικά μπουγάδα τα προαναφερθέντα ιμάτια. Η συννεφιά μού τα χάλασε λίγο, αλλά, πού θα πάει, σκέφτηκα, κάποια στιγμή θα γυρίσει ο ήλιος, κι ας θέλει δουλειά πολλή, και θα στεγνώσουν.

Ανοίγοντας την τηλεόραση, επίσης όλα φυσιολογικά: κάτι πυροβολισμοί στο Παρίσι, ακόμη μία αποχώρηση από το Survivor, ο κόσμος να διατηρεί το εμφυλιακό κλίμα του υπέροχου αυτού «παιχνιδιού επιβίωσης», να δίνουν χρόνο από τη ζωή τους για να γράφουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το ποιος τους αρέσει και ποιος όχι, σε κάτι υπέροχα, επίσης, ελληνικά υψηλής ποιότητος και τον υπόλοιπο χρόνο να τον δίνουν για να παρακολουθούν τα πρωινάδικα, όπου διαβάζουν αυτά τους τα σχόλια.

Η Καινούργιου συνομιλούσε με τον δημοκράτη (έως το μεδούλι) Αργύρη Ντινόπουλο, σχολιάζοντας την επικαιρότητα (για χάρη των τηλεθεατών της), η άλλη η καστανή συνομιλούσε με τον επίσης μέγα δημοκράτη μεγαλοκολλητό μεγαλοκαναλάρχη (πάντα για χάρη μας), η ΕΡΤ είχε κάτι παιδικά.

Ολα βαίνουν ομαλώς και σαρβαϊβορικοφυσιολογικώς, διαπίστωσα με απορία. Μόνο στην Deutsche Welle είχε ένα ντοκιμαντέρ του εξαιρετικού σκηνοθέτη Τίμωνα Κουλμάση για τη μέρα, μα ποιος δίνει σημασία.

Και τα περίεργα πράγματα συνεχίστηκαν και όταν βγήκα από το σπίτι. Κανονικά βρήκα φίλους στον δρόμο. Δεν χρειάστηκε να τους ψάχνω, ωσάν να 'χουν όλοι διασκορπιστεί, λες και έγινε... τι παράδειγμα να βρω... ας πούμε, χούντα! Κανονικά βρίστηκα, όπως κάθε πρωί, με όσους διπλοπαρκάρουν. Ούτε οι συγκοινωνίες είχαν διακοπεί, ούτε το κέντρο ήταν κλειστό, ούτε το βλέμμα των ανθρώπων είχε αλλάξει.

Δεν ένιωθα να με παρακολουθούν, δεν ησθάνθην απειλή από πουθενά, δεν πήγαινα από στενάκια για να μη με δουν. Κανονικά περπάτησα μέχρι την εφημερίδα μας, της οποίας τον διευθυντή -οποία έκπληξις!- δεν είχαν συλλάβει! Ούτε κάποιους από τους συντάκτες, όπως φανταζόμουν.

Τόσο περίεργο μου φάνηκε, που ζήτησα να τους τηλεφωνήσουν. Πέραν του ότι τους ξύπνησα πρωί πρωί, με ό,τι αυτό σημαίνει, με διαβεβαίωσαν όλοι τους πως όχι, δεν ήταν σε κανένα υπόγειο καμιάς Μπουμπουλίνας... τώρα.

...Τώρα δεν ήταν. Γιατί τότε, ήταν. Γιατί τότε, εκεί, ήταν και άλλοι.

Επιστρέφοντας στη ρουτίνα μου, δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί σήμερα το πρωί (σ.σ. Παρασκευή 21 Απριλίου) συνέβαιναν όλα αυτά τα «περίεργα». Αφού το ακούω από δεξιά και «γνήσια» αριστερά πως «είμαστε χειρότερα από χούντα πλέον», γιατί δεν συμβαίνουν τα αντίθετα από όσα συνέβησαν;

Γιατί φαίνονται όλα φυσιολογικά; Γιατί δεν μου έκλεισε κανένα τανκ τον δρόμο, παρά μόνο ο κρετίνος της γειτονιάς μου; Μα ακόμη και προχθές σε μουσική βραδιά με τραγούδια Ρίτσου, Γκάτσου και λοιπών μεγάλων ποιητών, όταν τόλμησα να θυμίσω πως 50 χρόνια πριν, μόνο να τα σιγομουρμούριζε κανείς ήταν λόγος ικανός να βασανιστεί σκληρά, μία, καθηγήτρια Πανεπιστημίου μάλιστα, μου επισήμανε πως αυτά έχουν γίνει πλέον «μουσειακό είδος για 50 ανθρώπους» και πώς τολμάω να λέω τέτοιες αρλούμπες. Γιατί, λοιπόν; Τι δεν καταλαβαίνω;

...Εκεί, εγώ δεν ήμουν. Δεν υπήρχα καν. Αλλά και να υπήρχα, δεν ξέρω αν θα ήμουν «εκεί» ή αν θα επέλεγα ό,τι επέλεξε η πλειονότητα των Ελλήνων: να μείνω αμέτοχη, αν όχι να γίνω συνεργός.

Να υπάρξω, δηλαδή, για χρόνια ολόκληρα (και μετά την επταετία), λαθροθεατής μιας πραγματικότητας που δεν «συνέφερε» να προσπαθήσω να ανατρέψω. Κάποιοι, όμως, ελάχιστοι, προσπάθησαν. Και όλοι οι άλλοι, με την πρώτη ευκαιρία, ψήφισαν δεξιά και χειροκρότησαν την έλευση του εθνάρχη.

Δεν είναι η πραγματικότητα που μας διαμορφώνει, μα η στάση μας απέναντί της. Και καθώς εκείνοι οι λίγοι μου έμαθαν πως «το τυχαίο είναι αυτό που ανοίγει τον δρόμο του με σιδερένια αναγκαιότητα», έχω (εξαιτίας τους) το δικαίωμα σήμερα, με όλη τη ρουτίνα μου, να αποφασίσω να μην είμαι πλέον λαθροθεατής. Και αυτό, από μόνο του, με καθιστά αυτοστιγμεί, ελεύθερο άνθρωπο.

  

ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Αλλος για τη Φάρμα τους;
Τρεις μήνες χρειάστηκε και η παρούσα κυβέρνηση για να επιβεβαιώσει τον Οργουελ όσο κανείς. Εφερε ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα όπως αυτά που περιγράφονται στη «Φάρμα των Ζώων», αλλά με ακόμη αποτελεσματικότερο...
Αλλος για τη Φάρμα τους;
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Καλημέρα Κεμάλ
Αν η Ακροδεξιά έκανε τη βία ιδεολογία, η Δεξιά την έκανε τρόπο ζωής. Και κάνει πολύ καλά τη δουλειά της -η προπαγάνδα της περνάει. Αλλά τόσο πολύ πια; Τόσο πολύ;
Καλημέρα Κεμάλ
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Αντε παπά, μαμ!
Η αλήθεια είναι πως τρέφω μια συμπάθεια γι' αυτή τη στιγμή, καθώς παιδί που με τρέχανε στις εκκλησιές μ' άρεσε πολύ αυτό το κρασάκι με το ψωμάκι. Μια φορά μάλιστα, μικρή πολύ, είχα τόσο βαρεθεί που φώναξα:...
Αντε παπά, μαμ!
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Αν τελικά
Αργησα, αλλά τους κατάλαβα. Οχι, δεν τους κατάλαβα. Κατανόησα, όμως, μία λογική συνέχεια στον παραλογισμό των πράξεών τους, στο ασύλληπτο της σκέψης τους. Και ναι, αυτή τη φορά, αυτή τη μοναδική φορά, με βγάζω...
Αν τελικά
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Γιατί μου λες μπράβο;
«Γιατί λες μπράβο γιε μου; Τι έκανα;», ρώτησε με ειλικρινή απορία η γιαγιά Μαρίτσα τον δημοσιογράφο που εκθείασε την πράξη της ν' αγκαλιάσει τους «ξένους» σαν μάνα, μαζί με άλλες συγχωριανές της. Ετσι απλά,...
Γιατί μου λες μπράβο;
ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ
Αυτή φταίει
«Πιστεύω ότι το μαγικό μυστικό είναι απλώς η ίδια η ζωή. Αυτό το βαθύ σκοτάδι της νύχτας είναι απαλό και υπέροχο σαν βελούδο –αρκεί να το δει κανείς με τον σωστό τρόπο. Το τρίξιμο του βρεγμένου χαλικιού κάτω...
Αυτή φταίει

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας