Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Τις κάλτσες της, σωστά!»

«Τις κάλτσες της, σωστά!»

  • A-
  • A+

Σχεδόν απ’ την ημέρα που άρχισε να έχει δική της βούληση, αντιπαθούσε τις ταιριαστές κάλτσες η Στελλίτσα. Κάθε πρωί, καθώς ετοιμαζότανε για τον παιδικό σταθμό, περνούσε κάμποση ώρα μπρος στο συρτάρι χαλώντας τα ομορφοδιπλωμένα ζευγάρια και κάνοντας απίθανους συνδυασμούς ανάμεσα σε διαφορετικές κάλτσες.

Κι ύστερα, στρογγυλοκαθισμένη στο κεφαλόσκαλο, τις φορούσε μονάχη της, ευχαριστημένη για την επιλογή της· πότε μια μπλε στο ένα πόδι και μια κίτρινη στο άλλο, πότε μια ριγωτή και μια μονόχρωμη, πότε μια με κεντημένο ελαφάκι και μια άλλη με μπάλα επάνω. Αταίριαστες φαίνονταν οι κάλτσες της σ’ όλους τους άλλους, εκτός από την ίδια· άλλωστε δεν έπεφτε και λόγος σε κανέναν για τα μικροπράγματα που την έκαναν χαρούμενη.

Τ’ άλλα παιδάκια στο σχολείο δεν δίνανε καμία σημασία σ’ αυτή της τη συνήθεια. Καρφί δεν τους καιγότανε για το τι χρώμα κάλτσες φορούσε η Στελλίτσα· τους αρκούσε που κάθε πρωί βλέπανε τη φιλενάδα τους και παίζανε ανέμελα μέχρι το μεσημέρι, για να ξανανταμώσουνε την επομένη.

Ωσπου μια μέρα, την ώρα που σχολάγανε όλα μαζί, μία μαμά που είδε ζωσμένες τις γάμπες της Στελλίτσας με διαφορετικά χρώματα, ξεκίνησε να χαχανίζει και κορόιδεψε το αθώο κοριτσάκι, δείχνοντάς το μάλιστα επίμονα με την άκρη του δαχτύλου της: «Κοιτάξτε το τρελούτσικο, καλέ! Φορά κάλτσες παράταιρες, γιατί μικρούλα μου; Σ' τις έφαγε ο ποντικός ή νύσταζε η μαμά σου το πρωί που σ’ έντυσε;».

Δεν την καλοκατάλαβε την ειρωνεία η Στέλλα, παρ' όλα αυτά δυο-τρεις μικροί με προεξάρχοντα τον γιόκα της κυρίας, που προφανώς θ’ άκουσε κι άλλα απ’ τη μαμά του στο αυτοκίνητο εκείνη την ημέρα, ξεκίνησαν να την κοροϊδεύουνε συστηματικά και να τη στοχοποιούνε συνεχώς. Σαν έμπαινε στην αίθουσα κάθε πρωί, αμέσως ξεκινάγανε τα σχόλια και οι κοροϊδίες και σύντομα βρέθηκε όλη η τάξη να την εμπαίζει και να γελά μ’ αυτήν και με τις αταίριαστές της κάλτσες.

Εξοβελίστηκε η μικρή απ' τις παρέες, κανείς δεν ήθελε να παίζει πια μαζί της, την αποδιώχνανε όταν πλησίαζε κι αυτή σιμά στο γέλιο και στο παιγνίδι κι όποτε κάποιο παιδάκι ξεχνιότανε και της έπιανε αυθόρμητα την κουβέντα, το επαναφέρανε τα άλλα κατευθείαν: «Φύγε απ’ την τρελή, θες να κολλήσεις και να βάζεις κι εσύ τις κάλτσες σου στραβά;».

Το πράγμα έφτασε στο μη παρέκει, δεν ήθελε η Στέλλα να ξαναπάει στο σχολείο, συζήτησαν και οι γονείς της με τις δασκάλες και τη διεύθυνση (βεβαίως, βεβαίως!) κι η συμβουλή που πήρανε δεν σήκωνε συζήτηση πολλή.

«Πρέπει να πάψει να φορά τις κάλτσες της παράταιρα, ξαφνιάζει και τρομάζει τα υπόλοιπα παιδάκια, χαλάει την ομάδα και την ομοιογένεια, γι’ αυτό την έχουνε στο περιθώριο, το διαφορετικό τρομάζει! Προσπαθήστε να την πείσετε να βάζει τις κάλτσες της σωστά!». Kαι το ’πανε εμφατικά εκείνο το «σωστά», λες κι είναι γραμμένο στα εγχειρίδια το πώς φορεί ο κόσμος τις κάλτσες του σωστά και πώς με λάθος τρόπο.

Ξεκίνησε στο σπίτι ολόκληρος καβγάς, της κρύβανε τις κάλτσες κι αφήνανε μονάχα ένα ζευγάρι στο συρτάρι, μεταχειριστήκανε απειλές και υποσχέσεις, μέρες πολλές περάσανε με κλάμα, γκρίνια κι ουρλιαχτά, μέχρι που η… παραβάτισσα συνετίστηκε, εν τέλει, κι άρχισε να φορά τις κάλτσες της «σωστά». Χαρήκανε οι γονείς, χαρήκανε οι δασκάλες κι η διεύθυνση (βεβαίως, βεβαίως!), χάρηκε κι εκείνη η μαμά που δεν υπάρχουν πια τρελόπαιδα στον παιδικό του γιόκα της.

Εμεινε η Στελλίτσα με την απορία, έβαζε κάθε πρωί τα παπουτσάκια της στο κεφαλόσκαλο δίχως την πρωτινή, μεγάλη της χαρά και έμαθε ότι «πρέπει» τα πράγματα να γίνονται όπως τα θέλουν οι άλλοι. Κι όσο για τ’ άλλα τα παιδάκια, αυτά στ’ αλήθεια δεν τα ένοιαξε ποτέ· το μόνο που τα τρόμαξε και τα τρομάζει κάθε μέρα είναι οι σκοτούρες κι ο κόσμος των μεγάλων.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Πρώτο χαμόγελο
Είναι συγκλονιστικό θέαμα το πρώτο χαμόγελο ενός μωρού. Ανόθευτο κι αμόλυντο, αβίαστο κι αγνό, ανεπιτήδευτο και πηγαίο, σαν την παρθένα ψυχή του. Εκεί που μπεμπεκίζει κουνώντας μηχανικά τα χεροπόδαρά του κι...
Πρώτο χαμόγελο
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Αναμονή
Αναμονή λίγο πριν από την τελευταία εξώθηση της μάνας καθώς γεννάει το παιδί της, να ακουστεί για πρώτη φορά στον κόσμο το κλάμα του νεογέννητου. Αναμονή των αγαπημένων προσώπων στη σκοτεινή αίθουσα της...
Αναμονή
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
«Πέντε, δέκα, δεκαπέντε…»
Περασμένες έντεκα πρέπει να ήτανε όταν τα συνάντησα στο χωριό, καθώς επέστρεφα απ’ τη νυχτερινή μου βόλτα. Ενα μπουλούκι πιτσιρίκια του Δημοτικού, θα ’τανε καμιά δεκαριά, κι είχανε μαζευτεί και συζητούσανε...
«Πέντε, δέκα, δεκαπέντε…»
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Τα παιδιά και τα τζιτζίκια
Πολλά καλοκαιρινά απογέματα στο χωριό μ’ αρέσει να κάθομαι στην άκρη της αυλής και να χαζεύω τα παιδάκια, καθώς προσπαθούνε να πιάσουνε τα τζιτζίκια της κρεβατίνας. Αγαρμπα τα πλησιάζουνε στην αρχή,...
Τα παιδιά και τα τζιτζίκια
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Ο κυρ Γιάννης των παιχνιδιών
Πάει, έκλεισε ο κυρ Γιάννης και δεν πρόλαβα να του σφίξω το χέρι και να τον ευχαριστήσω. Ας ελπίσω να είναι καλά και ν’ απολαύσει τη σύνταξή του. Κι εγώ, να βρω ένα παρόμοιο παιχνιδάδικο να κάνω τα λιγοστά μου...
Ο κυρ Γιάννης των παιχνιδιών
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Για ποια παιδιά είναι οι γιορτές;
Οι γιορτές είναι για τα παιδιά. Πάρκα πνιγμένα σε προκάτ παραμυθουπόλεις, αδιάφορες εκθέσεις χειροτεχνίας και φτηνιάρικων παιδικών βιβλίων. Πλατείες γεμάτες με κάθε λογής παιχνίδια επί πληρωμή. Φασαριόζικα...
Για ποια παιδιά είναι οι γιορτές;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας