Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το διάλειμμα της Αρχοντίας
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το διάλειμμα της Αρχοντίας

  • A-
  • A+

Εκεί κατά τις έντεκα το πρωί κάνει το διάλειμμά της η Αρχοντία. Ετσι το 'χει συνηθίσει από τα χρόνια που 'τανε καινούργια νοικοκυρά και μικρομάνα· από τότες σηκωνότανε απ’ τα χαράματα, να ετοιμάσει το πρωινό των παιδιών, να τα ξυπνήσει, να τα πλύνει και να τα ντύσει, να φτιάξει τα κοτσιδάκια της κόρης της και να βασανίσει τον κατσαρομάλλη γιο της με το χτένισμα με την ψιλή χτένα, πριν τα στείλει στο σχολειό.

Κι έπειτα ν’ αερίσει το σπίτι, να τινάξει κουβέρτες και παπλώματα, να συγυρίσει τα υπνοδωμάτια, να βάλει μπρος το φαΐ, να συμμαζέψει την κουζίνα· ώσπου να γενούνε όλα αυτά, ήτανε πια περασμένες έντεκα.

Μα μόλις ξεμπέρδευε με τη λάντζα κι είχε το νεροχύτη ν’ αστράφτει και τα κατσαρολικά να στάζουνε κρεμασμένα πάνω απ’ τη στεγνωτήρα, την ώρα που χαμήλωνε τη φωτιά στο μάτι για να σιγοβράσει το φαΐ και να χυλώσει, να γενεί πιο νόστιμο, έστηνε και το γκαζάκι να φτιάσει το καφεδάκι της ή κανένα μυρωδικό βραστάρι.

Είχε φτάσει η στιγμή της, το ίσιωμα στην ημέρα μετά από μιαν ανηφοριά που την είχε ανέβει απνευστί, όπου θα ξαπόσταινε ασχολούμενη με το απόλυτο τίποτα. Κι ακουγότανε μονάχα το καπάκι του τέντζερη που χοροπηδούσε στον ρυθμό του βρασμού ή το ρούφηγμα των χειλιών της καθώς αγγίζανε στο φλιτζάνι με το ζεστό, να δίνουνε το τέμπο αυτής της ηρεμίας.

Κι έτσι το κράτησε ίσαμε σήμερα το συνήθειο, στα ύστερά της πια, κάθε τέτοιαν ώρα στην άμπωτη του πρωινού, να καθίζει μερικά λεπτά και ν’ αδειάζει η κεφαλή της. Κι έχει κι άλλα τέτοια ξαποστάματα στην οικονομία της ημέρας της· κείτεται λίγο το απομεσήμερο στον γύρο του κρεβατιού και κάθε αργά, μπρος στο τζάκι ή στο τραπέζι της κουζίνας, ξεφλουδίζει πασατέμπο και ρόδια, να σβήσουν το κορμί κι ο νους της πριν πάει να πλαγιάσει.

Τον έχει βρει τον τρόπο της η Αρχοντία, μ’ ετούτες τις μικρές της παύσεις, να βγάζει την ημέρα· όπως το έκανε κι η μάνα της, μα κι όλοι οι άνθρωποι του κάποτε. Και απορεί σαν βλέπει τους σημερινούς ανθρώπους να τρέχουν πανικόβλητοι κι ανοικονόμητοι, δίχως σταματημό κανένα, ξοπίσω από ανάγκες επινοημένες.

Να ζούνε με τη διαρκή αγωνία ότι ποτέ δεν προλαβαίνουν -τάχα, τι;- και με την ψευδαίσθηση πως αν ξαποστάσουν μια σταλιά μες στην ημέρα, ν’ ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους ώστε να συνεχίσουν φρέσκοι, θα τους πάρουνε από κάτω οι εξελίξεις κι ο ποταμός των γεγονότων. Να αισθάνονται τον καταναγκασμό πως πρέπει πάντοτε να καταπιάνονται με κάτι σπουδαίο και λογιστικά επικερδές, αγνοώντας την αξία των στιγμών του απόλυτου κενού.

Και σαν τους γροικά να κομπορρημονούνε περιφέροντας την αυτάρεσκη παντογνωσία τους, μόνο συμπόνια νιώθει για ετούτους τους καημένους που ενώ καμώνονται πως τα κατέχουν όλα, στ’ αλήθεια δεν γνωρίζουνε μήτε τα βασικά.

  

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Το τεφτέρι
Δεν είχε και πολλά αντικείμενα αξίας στην κουζίνα της. Καναδυό ασημικά, το καλό σερβίτσιο φυλαγμένο στην κούτα του στο κάτω ντουλάπι και μια πορσελάνη, δώρο γάμου. Μα τον μεγαλύτερο θησαυρό τον έκρυβε στο...
Το τεφτέρι
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Δημογέροντες
«Ημουν διστακτικός στο να κοινοποιήσω την άποψή μου γιατί το να γράφει κανείς λίγα τραγούδια δεν του δίνει το δικαίωμα να γίνεται και δημογέροντας». Σαν διάβασα την πρόσφατη επιστολή του Θανάση...
Δημογέροντες
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Το μαραφέτι
​Είπες πως θα με περιμένεις κάτω απ’ το στέγαστρο, στην άκρη του πεζοδρομίου, να μη σε χτυπά κι ο απρόσμενα ζωηρός ήλιος του πρωινού, ώσπου να πεταχτώ σε μια δουλίτσα, κι έπειτα θα συνεχίζαμε μαζί για τα...
Το μαραφέτι
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Ανάληψη αισιοδοξίας
​Μερικές στερεότυπες συμβουλές που δεχόμασταν ως παιδιά από τους γονείς μας, μεγαλώνοντας καλό είναι ενίοτε να τις παραβιάζουμε. Οπως αυτό το «μη μιλάτε σε αγνώστους»· ορισμένες φορές, το να μιλήσεις σε...
Ανάληψη αισιοδοξίας
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Πρώτο χαμόγελο
Είναι συγκλονιστικό θέαμα το πρώτο χαμόγελο ενός μωρού. Ανόθευτο κι αμόλυντο, αβίαστο κι αγνό, ανεπιτήδευτο και πηγαίο, σαν την παρθένα ψυχή του. Εκεί που μπεμπεκίζει κουνώντας μηχανικά τα χεροπόδαρά του κι...
Πρώτο χαμόγελο
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Ενενήντα τεσσάρων
Κάθε που τον φιλοξενούνε τα παιδιά του στο σπίτι στην πόλη, έρχονται τα πάνω κάτω στο σπίτι. Σέρνει την καρέκλα του μπροστά στην τηλεόραση και δυναμώνει τον ήχο στη διαπασών, τόσο που να μην μπορεί να σταθεί...
Ενενήντα τεσσάρων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας