Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η παραλία του πάρκου Γεωργιάδη
EUROKINISSI/ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η παραλία του πάρκου Γεωργιάδη

  • A-
  • A+

Τα καλοκαίρια μιας άλλης εποχής μαζευόμασταν σε μια παραλία κάμποσοι νοματαίοι. Καλόβολη και εύκολα προσβάσιμη, με τα ψηλά της αρμυρίκια, προσφερόταν για να περνάμε όλη την ημέρα. Με τα όργανα και τα βιβλία μας, με τη διάθεσή μας για συζήτηση και αμπελοφιλοσοφία, ερχόμασταν κοντά ο ένας στον άλλον και ακονίζαμε τη δημιουργικότητά μας. Κάμποσα όμορφα πράματα προκύψανε από αυτή τη συναναστροφή μας.

Κάποτε ήρθε ο δήμος και την υπενοικίασε σε ιδιώτη, να βάλει μερικές ξαπλώστρες σε ένα της κομμάτι. «Η παραλία ανήκει σε όλους, πρέπει να μπορούν να την απολαμβάνουν όλοι» ήταν το επιχείρημα. Κι έτσι ξεκίνησε να έρχεται και άλλος κόσμος, άλλης λογικής και νοοτροπίας.

Την επόμενη χρονιά, μαζί με τις ξαπλώστρες, που ωστόσο είχανε πολλαπλασιαστεί, ξεφύτρωσε και μια καντίνα. Και τη μεθεπόμενη η καντίνα γίνηκε μπιτς μπαρ κανονικό· με τερατώδη ηχεία να ξερνούνε μοντέρνες μουσικές σκεπάζοντας τον παφλασμό των κυμάτων και κάθε άλλον φυσικό ήχο και τους πλαστικούς καφέδες να ρέουν άφθονοι προς τέρψη των θαμώνων, που γεμίζανε με τα φανταχτερά τους αυτοκίνητα τον χώρο κάτω από τ’ αρμυρίκια, ο οποίος εν τω μεταξύ γίνηκε πάρκινγκ σκιερό, στρωμένο με χαλίκι.

Σαν κάποιοι διαμαρτυρηθήκαμε για την ωμή αλλοίωση της φυσιογνωμίας της παραλίας, η απάντηση ήτανε πως το μπιτς μπαρ δεν καταλαμβάνει ολάκερη την έκταση και πως στην άκρη υπάρχει άφθονος ελεύθερος χώρος για μας τους «υπόλοιπους». Κι έτσι, μετά από αυτή την αισθητική αλλαγή, αναγκαστήκαμε σταδιακά να τα μαζέψουμε και να αναζητήσουμε -αυτοεξόριστοι- άλλα μέρη για να τροχίσουμε τη δημιουργικότητα και τη φαντασία μας.

Ναι, η παραλία ανήκε σε όλους, αλλά με την αισθητική παρέμβαση που έλαβε χώρα, έγινε θελκτική σε κάποιους και απωθητική σε κάποιους άλλους. Μάλιστα, αυτοί οι κάποιοι που την κατέκτησαν με την κυρίαρχη κουλτούρα τους, την κουλτούρα του φρέντο, είχαν και άλλες -πάμπολλες- διεξόδους· εμείς ήμασταν που ασφυκτιούσαμε και δεν μπορούσαμε εύκολα να βρούμε χώρους να αναπνεύσουμε και να εκφραστούμε.

Μια παρόμοια ιστορία εξελίσσεται αυτή την εποχή στο πάρκο Γεωργιάδη του Ηρακλείου, όπου ο δήμος επιχειρεί να κάνει μια ανάπλαση κόντρα στην επιθυμία αρκετών ανθρώπων που συγκεντρώνονται στο πάρκο για να εκφραστούν και να δημιουργήσουν. Η σύγκρουση είναι σφοδρή και απασχολεί εδώ και καιρό την τοπική επικαιρότητα. Κάθε στρατόπεδο με τα λάθη του και τα επιχειρήματά του, με τα δίκια του και με τα άδικά του, με τις υπερβολές και με τις αστοχίες του.

Μα το ζητούμενο, εντέλει, εξακολουθεί να είναι το ίδιο· να μπορούν ακόμη κι οι μειονότητες να βρίσκουν στον δημόσιο χώρο δυνατότητα έκφρασης και δημιουργίας και όχι αυτός να αναπτύσσεται μονόχνοτα και μονοδιάστατα, στη λογική της οικονομικής εκμετάλλευσης και στον πολιτισμού του φρέντο, με πρόσχημα ότι έτσι θα μπορούν να τον απολαύσουν «όλοι».

 

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Η ζουρίδα
Μας ξάφνιασε σαν πετάχτηκε ξάφνου μπροστά μας, εκεί γύρω στο μεσάνυχτο. Ολα γινήκανε γρήγορα. Στην αρχή ακούστηκε ένα βαρυπάτητο ποδοβολητό και μετά από δυο στιγμές ξεπρόβαλε από τον γύρο της αυλής ένα...
Η ζουρίδα
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Η ανάμνηση
Είχαμε για μεζέ λίγο σταφύλι σουλτανίνα· έκοψα δυο τσαμπιά και τα πρόσφερα στους ξένους γονείς. Μ’ ευχαριστήσανε ξαφνιασμένοι κι έπειτα δώσανε το κέρασμα στα κοριτσάκια τους, που τσιμπολογήσανε με δίψα τις...
Η ανάμνηση
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Το αποτσίγαρο
Μόλις πάτησα τα πόδια μου στην αμμουδιά, μου ήρθε η αποφορά του καπνού. Μα ποιος ήταν ο πρωινός θεριακλής; Δεν άργησα να τον εντοπίσω· εξηνταπεντάρης, προχωρούσε ράθυμα προς τη θάλασσα με το τσιγάρο να...
Το αποτσίγαρο
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Οι καμήλες
Αφού λοιπόν οδεύουμε αναπόφευκτα σε συνθήκες υπερσαχάριας Αφρικής, αποφάσισα κι εγώ ν’ ανοίξω μια αντιπροσωπεία με καμήλες. Ενεργειακά αυτόνομες, οικολογικές, με χαμηλό κόστος και μικρές απαιτήσεις σε νερό,...
Οι καμήλες
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Φονικά μελτέμια
«Οσους χρόνους ζω, τέτοια κάψα δεν την ξαναθυμούμαι!», αγαναχτεί γνωστός μου, που για οχτώ δεκαετίες περνά τα καλοκαίρια του στα νότια της Κρήτης. Φυσικά και έχουν υπάρξει εντονότεροι καύσωνες στον τόπο. Κι...
Φονικά μελτέμια
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Η φυλή της ξαπλώστρας
Ηταν ωραία η ερημική μας παραλία, κάπου εκεί στον Νότο. Ανάμεσα σε δύο βράχους σφηνωμένη, στρωμένη μ’ ένα σεντόνι λεπτό βότσαλο... Μα φέτος, αλλάξανε τα πράματα. Πίστεψε ο τοπικός δήμος ότι η παραλία υπάρχει...
Η φυλή της ξαπλώστρας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας